Zachód ma Bonda, Polska ma ( miała) kapitana Klossa, Rosjanie mają Stirlitza. Bohater „Siedemnastu mgnień wiosny” jest antytezą Bonda. Nie pije alkoholu, nie strzela perfekcyjnie z wszelkich rodzajów broni, nie dokonuje ponadludzkich wyczynów wyśmienicie wyszkolonego komandosa, wreszcie – last but not least – nie zrywa co chwila seksownych girls. W zamian, siedzi przy kawie, pali papierosa, patrzy w okno i zaprzęgnąwszy do wysiłku swą żelazną logikę – analizuje i stawia wnioski. Tężyzna jego analitycznych rozmyślań jest niezrównana. Nie mamy wątpliwości, iż z takim geniuszem alianci muszą wygrać wojnę. Rzecz ciekawa, iż Kim Philby legendarny agent sowiecki, który w 1963 r. uciekł do Sowietów, twierdził, iż z takim stylem życia, prawdziwy agent nie ostałby się długo.
„Siedemnaście mgnień wiosny” weszło na ekrany sowieckich kin po raz pierwszy w 1973 r. Pierwszy odcinek oglądało 50 – 80 mln. Ludzi. Kolejne jeszcze więcej. W porze emisji serialu, ulice sowieckich miast pustoszały. Wiernymi wielbicielkami filmu były kobiety, filmu i Wiaczesława Tichonowa, który wcielił się w główną rolę. Do dzisiaj Tichonow uchodzi wśród rosyjskich kobiet za najbardziej seksownego mężczyznę Rosji. Serial miał oczywiście swój wymiar propagandowy. Ale prócz upowszechniania dogmatu o niezwyciężonej sowieckiej armii i jej „razwiedczikach”, stawiał sobie także trochę bardziej wyrafinowany cel. Otóż chodziło o to – aby zachęcić młodych, zdolnych ludzi do pracy w sowieckich organach bezpieczeństwa. Produkcję filmu zlecił….Jurij Andropow, wówczas szef KGB. On także zatwierdził ostateczną wersję serialu przed jego wejściem na ekrany telewizorów. Zdjęcia do filmu nadzorował jego pierwszy zastępca. Dwóch wysokich rangą funkcjonariuszy KGB było konsultantami filmu. W 1973 r. Putin miał 21 lat. Dwa lata później wstąpił w szeregi KGB. Nigdy nie potwierdził, iż to Stirlitz zainspirował go do takiego kroku. Ale są pewne poszlaki, które mogą na to wskazywać.
Zainteresowanych szczegółami odsyłam do podlinkowanego materiału.

“The USSR's answer to James Bond was a very different kind of spy. He had no time for women or gadgets. His life was devoted entirely to his work in Berlin in World War Two, where, under cover, he infiltrated the German high command.Stierlitz was the hero of a 12-part series, Seventeen Moments of Spring, screened on Soviet TV every year around 9 May - the date the USSR marked as the end of World War Two.The first broadcast, in 1973, was watched by an estimated 50 to 80 million people.”
"Every evening the streets were deserted and people rushed home from work to watch the latest episode and to find out what would happen next," says Eleonora Shashkova, one of the stars of the series."

“In fact, it was commissioned by Yuri Andropov - then head of the KGB, later the country's leader - as part of a PR campaign designed to attract young, educated recruits.Andropov personally approved the series before it went on air, shooting was overseen by his first deputy, and two KGB operatives employed as consultants appeared in the credits under aliases.Vladimir Putin has never said whether or not it was Stierlitz who inspired him to become a spy. But he was 21 when the film was first screened, and he joined the KGB two years later.”

www.bbc.com/news/magazine-39862225