Pan Sobieski miał trzy pieski, zielony, czerwony, niebieski. Pan Pasek zaś – autor osławionych pamiętników – miał wydrę, która zwała się „Robak” – o czym wiedzą wszyscy, którzy kiedykolwiek w życiu rozwiązywali krzyżówki. Z Robaka była bestyja wcale zmyślna – potrafiła, między innymi, łapać dla pana ryby wszelakiego rodzaju. W bangladeskim Sundarbanie są również udomowione wydry, które wspomagają rybaków w ich rzemiośle – jednakże ich rola polega na naganianiu ryb do sieci. Robak w pewnym momencie stał się tak sławny, iż wieści o nim dotarły do króla Sobieskiego, który odkupił od szlachcica wydrę i cieszył się nią w swych wilanowskich posesjach. Niestety, pobyt Robaka na królewskim dworze nie posłużył mu – wydra został bowiem zabita przez żołdaka królewskiego, który przebił ją oszczepem dla jej pięknego futra. Żołdak został srodze ukarany. Jego towarzysze, z rozkazu królewskiego wybatożyli go tak solidnie – iż parę ni później ducha wyzionął. Za Sobieskiego wyder w 13 - tu ich gatunkowych odmianach było bez liku. Jednakże z biegiem czasu, z powodu kurczenia się ich środowiska naturalnego, jego zanieczyszczenia, wreszcie – last but not least – w konsekwencji ich systematycznego trzebienia dla futer o wyjątkowych właściwościach termicznych ( 1 milion włosów na calu kwadratowym) – globalna populacja wydry znalazła się na skraju zagłady. Przykładem dydaktycznym służyć może kałan – czyli wydra morska zamieszkująca wybrzeża kalifornijskie. Jej populacja została do początków 20 wieku zredukowana z 15 tysięcy osobników do 50, w skali globalnej ( dla populacji wydry morskiej ) z 300 tysięcy do 2 tysiące. Jednakże wprowadzona ścisła ochrona zwierzęcia oraz podjęte działania mające na celu rewitalizację populacji – przyniosły i przynoszą nadal pozytywne skutki, o czym traktuje podlinkowany materiał. W Polsce również populacja wydry odbudowuje się – w czym widać pewne podobieństwo do populacji bobra. Szacuje się, iż w chwili obecnej jej liczebność kształtuje się w granicach 10-15 tysięcy osobników. I już pojawiają się postulaty ( taj jak w przypadku bobra) żeby na nią polować – bo trzebi trochę rybostan w zbiornikach wodnych. Rok temu miałem okazję widzieć wydrę. Pod Cedynią ( tą od bitwy), przebiegła drogę, przemieszczając się od Odry w stronę łożyska cieku wodnego biegnącego równolegle do rzeki. Charakterystyczny kształt, charakterystyczne „kicanie” - moment jak z filmu D. Attenborough, tylko lepszy bo w naturze a nie na ekranie.

"It was a close call for the incredibly cute sea otter (Enhydra lutris) though.
During the fur trade of the 1700s and 1800s, the worldwide sea otter population was reduced from as many as 300,000 animals to as few as 2000, explains Andrew Johnson, Monterey Bay Aquarium’s Conservation Research Operations Manager.They were relentlessly hunted for their pelts. With around a million hairs per square inch, it was regarded as one of the most prized animal furs in the world.
Along the Californian coast, the southern sea otter (Enhydra lutris nereis) was persecuted particularly badly, where numbers in the early 1900s were down to around 50 individuals (from 15,000) and were close to being wiped out.
View image of Sea otters have many skills and are very adaptable (Credit: credit: Inaki Relanzon / Naturepl.com)
Thankfully, they are now protected and their numbers have recovered to around 125,000 - though they remain an endangered species.
Healthy populations have a profound effect on the overall health of kelp forests, estuaries, and coastal and ocean ecosystems, because, Johnson says, “When sea otters are absent, those systems often fall out of balance and become less diverse and resilient.”

www.bbc.co(*)uccess-for-otters-on-the-brink

www.aljaze(*)nglade-201482711357949924.html