>Czy więc ta definicja odnosi się do po prostu wszystkiego i każdej rzeczy?
>Nawet do nieprawdziwej, niematerialnej, potencjalnej, nieistniejącej, wyimaginowanej, możliwej i niemożliwej?
Oto do czego prowadzi pojęcie "wszystko" (do mniej lub bardziej zawoalowanej ale nieuchronnej sprzeczności logicznej).
W szczególności zagadkowy termin "entity" musiałby w swoim znaczeniu zwierać sam siebie i jednocześnie nie tylko siebie (bo są i inne terminy). Z drugiej strony to niemożliwe, żeby coś było poza "wszystkim", bo to nie byłoby "wszystko".

Zapewne "entity" można śmiało wykreślić ze słownika (podobnie jak "zbiór wszystkich zbiorów") - jak coś jest do wszystkiego, to jest do niczego.
>

A ja się nie zgodzę i uważam, że to "problem" lingwistyczny. "Wszystko" to tylko słowo opisujące dokładnie wszystko to co jest. Zbiór wszystkich zbiorów mogący zawierać samego siebie po prostu nie może istnieć, natomiast termin "wszystko" odnosi się tylko do tego co może istnieć. Czyli np elfy i krasnale istnieją jako memy w ludzkich umysłach, choć są pozbawione desygnatów w realu.

Ciekawe jest zagadnienie istnienia faktycznego i teoretycznego. Pewne rzeczy istnieją namacalnie, a inne to teoretyczny potencjał do zaistnienia, albo np wynik działania matematycznego. W tym teoretycznym potencjale "istnieje" wszystko co może istnieć, ale jest to nienamacalne. Można więc stworzyć podział na istnienie materialne i potencjalne. Potencjalne jest "wyższe" w tym sensie, że zawiera w sobie podzbiór istnienia realnego, a realne jest "wyższe" w tym sensie, że realnie istnieje to co istnieje, a potencjał jest czymś być może nieskończonym, niemającym swojej materialnej reprezentacji jako takiej.

Wszystko co się dzieje już było w potencjale, ale się nie przejawiało. Potencjał jest jak takie pudełko, z którego wyskakują noumeny czyli rzeczy same w sobie. Np zanim Edison wymyślił żarówkę, to ona już istniała w potencjale - był mem działającej żarówki, a umysł Edisona na to wpadł. Czyli żaden wynalazca niczego nie wymyśla od nowa, tylko właśnie wynajduje. Wynalazca, odkrywca, a nie stwórca.

>A ja się nie zgodzę i uważam, że to "problem" lingwistyczny. "Wszystko" to tylko słowo opisujące dokładnie wszystko to co jest. Zbiór wszystkich zbiorów mogący zawierać samego siebie po prostu nie może istnieć, natomiast termin "wszystko" odnosi się tylko do tego co może istnieć. Czyli np elfy i krasnale istnieją jako memy w ludzkich umysłach, choć są pozbawione desygnatów w realu.
>W tym teoretycznym potencjale "istnieje" wszystko co może istnieć, ale jest to nienamacalne. Można więc stworzyć podział na istnienie materialne i potencjalne.

Czyli te rzeczy, nawet takie które są tylko w naszych umysłach jak te krasnale itp, "istnieją" w tym potencjale, mimo tego że są pozbawione tych desygnatów realnych i są częścią tego "wszystkiego"? Te rzeczy w ludzkich umysłach w jakiś sposób istnieją i są częścią tego potencjału? Nawet to co było i to co będzie?

>Czyli te rzeczy, nawet takie które są tylko w naszych umysłach jak te krasnale itp, "istnieją" w tym potencjale, mimo tego że są pozbawione tych desygnatów realnych i są częścią tego "wszystkiego"? Te rzeczy w ludzkich umysłach w jakiś sposób istnieją i są częścią tego potencjału? Nawet to co było i to co będzie?

Tzn istnieją memy krasnali itp, czyli ludzie na to wpadli jako na postacie z bajek i tyle. W innym sensie nie istnieją. Natomiast wszystko co może zaistnieć jest poza czasem i przestrzenią, czyli chodzi o sam potencjał do zaistnienia.

Na przykładzie:
jest sytuacja, ale nie znamy rozwiązania. To rozwiązanie jednak istnieje, a potem na nie wpadamy, właśnie dlatego, że taki algorytm jest dostępny w potencjale (sytuacje nie do rozwiązania w optymalny sposób mają i tak jakieś "mniejsze zło"). Potencjał jest ograniczony jedynie logiką bo wszystko co może zaistnieć musi być logiczne i wtedy daje się zalgorytmizować.

>Tzn istnieją memy krasnali itp, czyli ludzie na to wpadli jako na postacie z bajek i tyle. W innym sensie nie istnieją. Natomiast wszystko co może zaistnieć jest poza czasem i przestrzenią, czyli chodzi o sam potencjał do zaistnienia.
>Na przykładzie:
>jest sytuacja, ale nie znamy rozwiązania. To rozwiązanie jednak istnieje, a potem na nie wpadamy, właśnie dlatego, że taki algorytm jest dostępny w potencjale (sytuacje nie do rozwiązania w optymalny sposób mają i tak jakieś "mniejsze zło"). Potencjał jest ograniczony jedynie logiką bo wszystko co może zaistnieć musi być logiczne i wtedy daje się zalgorytmizować.

Czyli w tym potencjale znajdują się rzeczy które mogą lub nie mogą zaistnieć w jakikolwiek sposób? Np. te krasnale czy smoki też były w potencjale, bo zaistniały, ale tylko w głowie człowieka, czyli nie materialnie, ale jednak jakoś zaistniały, wcześniej wspomniana żarówka też, bo zaistniała, ale już fizycznie? Natomiast np. dinozaury też były i będą w tym potencjale, chociaż teraz już ich nie ma? Dobrze rozumiem?

Przepraszam, że jestem taki natrętny z tymi pytaniami, ale dopiero zaczynam i chcę wszystko dobrze zrozumieć

>Czyli w tym potencjale znajdują się rzeczy które mogą lub nie mogą zaistnieć w jakikolwiek sposób? Np. te krasnale czy smoki też były w potencjale, bo zaistniały, ale tylko w głowie człowieka, czyli nie materialnie, ale jednak jakoś zaistniały, wcześniej wspomniana żarówka też, bo zaistniała, ale już fizycznie?

Hmm akurat taki smok chyba mógłby istnieć, no bo czemu nie? Skoro ludzie istnieją, to może gdzieś w równoległej rzeczywistości istnieją istoty typu elfów, smoków itp Ale dla nas pewne jest jedynie to, że są memami.

>Natomiast np. dinozaury też były i będą w tym potencjale, chociaż teraz już ich nie ma? Dobrze rozumiem?

Skoro zaistniały to muszą być w potencjale, ale po prostu wyginęły.

>Przepraszam, że jestem taki natrętny z tymi pytaniami, ale dopiero zaczynam i chcę wszystko dobrze zrozumieć
>

Nie ma problemu

>Nie ma problemu
Przepraszam, to już naprawdę ostatnia kwestia.

Otóż, po przemyśleniu to ma sens odnośnie bytu. A co w przypadku rzeczy, które nie mogą istnieć w żaden sposób? Co z niebytem? Czy też takie rzeczy, taki niebyt ma ten potencjał, znajduje się w nim?

Jeszcze raz, dziękuję i przepraszam

Jeśli coś nie istnieje, to nie ma tego potencjału, ale z drugiej strony da się pomyśleć o rzeczach, które nie mogłyby zaistnieć, co zawdzięczamy myśleniu abstrakcyjnemu.