>Mam jednak nadzieję, że (jak to się stało w przypadku dwóch ustaw "sądowych") >zmasowane protesty "ulicy i zagranicy" zablokują również i tę niesprawiedliwą ustawę i >przywrócą tym biednym kobietom ich godność i pieniądze.

To nadzieja płonna. "Ulica i zagranica" robi rwetest gdy łamie się konstytucję i przeprowadza pełzający zamach stanu. Obniżenie emerytur jak w pana wątku - nie zalicza się do kategorii czynów jak wyżej. Więc - jednak - będzie musiał Pan to zmilczeć.

>Musiały one również zmywać krew, zeskrobywać mózg, zamiatać wybite zęby i wykonywać inne, równie przykre acz niezbędne prace.

No niestety, umiejętność liczenia zanika. Sprawy o których mówisz to lata 40-te i początek 50-tych, czyli plus minus 70 lat temu. Skoro te domniemane sprzątaczki miałyby wtedy od 20-tu do 60-u lat, to dzisiaj musiałyby mieć w w granicach 90-130. Dlatego sądzę że ze względów praktycznych kwestie wpływu decyzji rządu akurat na ich emerytury możemy sobie odpuścić

BTW rozumiem ironię, natomiast co za problem wykluczyć z ustawy "służby pomocnicze" (typu - bo ja wiem - sprzątaczki, lekarzy MSW, itd.)?

Sprzątaczki w MSW nie miały ciężej niż salowe w szpitalach. Zwłaszcza personel sprzątający blok operacyjny miedzy operacjami pracuje wyjątkowo ciężko, szybko i odpowiedzialnie, bo tam czystość musi mieć wyśrubowane standardy. A pracownicy szpitali zawsze gorzej zarabiali.

Wszyscy, którzy podejmowali pracę w resortach siłowych, nawet na stanowiskach pomocniczych wiedzieli, gdzie się przyjmują. Mieli wyższe wynagrodzenia i nie byli osobami przypadkowymi, system musiał być ich pewien. Znałem taką jedną "pomocniczą" kurwę, chodziła ze mną do klasy w stanie wojennym, dzieliła z nami ducha opozycji, ciche przerwy etc., kolega z klasy został na kilka dni zatrzymany za rozrzucanie ulotek i trochę poharatany, wiedziała gdzie dobro, gdzie zło. I po liceum, gdy nie dostała się na studia przyjęła pracę pomocy biurowej Miejskim Urzędzie Spraw Wewnętrznych w biurze paszportowym, gdzie ją spotkałem. A potem drugi raz ją spotkałem - w 1988 przyjechała na strajk pod bramę z zadaniem, jak mi zmieszana tym nieplanowanym spotkaniem powiedziała, obserwacji tłumu wspierającego strajkujących, bo u nich ogłoszono pełną mobilizację i przesunięto ją czasowo do jednostki liniowej. Ale o mnie nie zamelduje. Rok później już po wyborach 1989 znowu siedziała za okienkiem i odbierała ode mnie wniosek paszportowy. Koleżanka z klasy, która mieszkała z nią w jednym bloku powiedziała, że potem skończyła jakieś zaoczne studia, pracowała później w policji i jak jej cyknęło 15 lat służby poszła na emeryturę gdy miała ledwie ponad czterdzieści lat. Nie razi mnie to. Razi mnie to, że jej dwie najlepsze przyjaciółki z klasy, które żyły uczciwie ciężko harują jako przedszkolanka i pielęgniarka i żaden Ocykan się o nie nie zatroszczy. Więc lepiej milcz.

>Razi mnie to, że jej dwie najlepsze przyjaciółki z klasy, które żyły uczciwie ciężko harują jako przedszkolanka i pielęgniarka i żaden Ocykan się o nie nie zatroszczy. Więc lepiej milcz.

Oj klaio, klaio... Nie wyczułeś ironii. Zresztą, jak widać, nie Ty jeden. Widocznie była zbyt subtelna jak na portal, gdzie większość forumowiczów wali "z grubej rury".

>Oj klaio, klaio Nie wyczułeś ironii. Zresztą, jak widać, nie Ty jeden. Widocznie była zbyt subtelna jak jak na portal, gdzie większość forumowiczów wali "z grubej rury".
Druga jest też możliwość, że odbiorca z zakamuflowanym przekazem może się nie zgadzać, a w takim przypadku jedynie dosłowne przyjęcie przekazu pozwala mu na wejście w spór; inaczej musiałby spór ten zacząć od kwestii w rodzaju "nikt mi nie powie, że białe jest białe, a czarne czarne".

Tak czy owak (z braku subtelności czy odmiennego poglądu) dosłowne potraktowanie przekazu zawsze jest uprawnione, a chwyty retoryczne stosuje się na własne ryzyko, zatem: oj Ocykan, Ocykan...

---

Wszystko co od tej chwili napiszesz może być wykorzystane przeciwko Tobie.

>chwyty retoryczne stosuje się na własne ryzyko

Masz rację i +.

Jak zwykle dotarłeś do sedna problemu. Nie może być tak, że gdy państwo zawrze z Tobą umowę, abyś opłacał takie i takie składki, w zamian dostaniesz taką a taką emeryturę. To jest oczywista oczywistość, masz płacić i robić co od Ciebie wymagają, a ile dostaniesz na stare lata to się okaże, zdecyduje o tym według jakiegoś widzimisię, ktoś kto się dorwie akurat do koryta. Oby nie był to ktoś kto Cię nie lubi. Nie lubię się odnosić do postaci typu Hitler, ale ten drań nie wpadł na pomysł aby nadwyrężyć fundusze emerytalne rodaków, choć smród mu się koło tyłka zrobił nie do zniesienia. W tym właśnie upatruję sukces powojenny szkopów, oni szanują swoje władze i wice wersa. Państwo to coś więcej jak chwilowy kaprys, dziś jest a jutro już go nie ma, za to jest całkiem inne - fajniejsze. Dziś się Tobie wydaje, że jesteś zajebisty, ale za jakiś czas ktoś zrobi z Ciebie Bolka, skasuje emeryturkę i po ptokach - ale lament wtedy podniesiesz, co.