Wiktor Krawczenko był z pochodzenia Ukraińcem. Urodził się w Jekaterynosławiu ( Diepropietrowsk) w 1905 r. Z wykształcenia był inżynierem, z przekonań lewicowcem, coraz bardziej rozczarowanym otaczajacą go stalinowską rzeczywistością. W czasie wojny wielkiej ojczyźnianej służył w szeregach armii sowieckiej w stopniu kapitana. W 1943 r. został dokoptowany do sowieckiej komisji zakupowej w USA. W 1944 r. poprosił władze USA o azyl. Swoje rozczarowanie stalinizmem opisał w książce "Wybrałem wolność", opublikowanej w 1946 r., która została przetłumaczona na dwadzieścia kilka języków. Krawczenko ujawnił w niej dramat gułagu oraz hołodomoru. Był to szok dla globalnej opinii publicznej - wielu nie chciało uwierzyć w fakty podane przez autora. Franuska gazeta komunistyczna "Les Lettres Françaises " zarzuciła mu kłamstwo. W odpowiedzi Krawczenko pozwał ją o zniesławienie. I wygrał. Sąd przyznał jemu rację - przesłuchując setki świadków w sprawie. Tym samym kwestia istnienia stalinowskich łagrow oraz hołodomoru - została ponownie nagłośniona. Krawczenko sporą część swoich tantiem z tytułu publikacji książek ( opisał także proces w książce "Wybrałem sprawiedliwość") przeznaczył na poprawę losu południowoamerykańskich górników. Mieszkał w USA ukrywając swoją tożsamość w obawie przed zemstą ze strony NKWD - KGB - coraz bardziej rozaczrowany amerykańskimi realiami. W 1966 r. znaleziono go martwego z przestrzeloną głową w jego mieszkaniu w Nowym Jorku. Oficjalnie przyjęto wersję samobójstwa - aczkolwiek przyjmuje się, iż nie można wykluczyć - i w tym przypadku - zemsty ze strony sowieckiej. Wiadomo jest bowiem, iż miejsce przebywania Krawczenki i jego zmieniona tożsamość została już w 1944 r. odkryta przez Marka Zborowskiego - Żyda z Humania - jednego z czołowych sowieckich szpiegów w USA oraz wielce zasłużonego likwidatora niewygodnych dla Sowietów postaci. "Kravchenko's lesser-known memoir, although a best seller in Europe, I Chose Justice, published in 1950, mainly covered his "trial of the century" in France. An attack on Kravchenko's character by the French Communist weekly Les Lettres Françaises resulted in him suing them for libel in a French court. The extended 1949 trial featuring hundreds of witnesses was dubbed "The Trial of the Century". The Soviet Union flew in Kravchenko's former colleagues to denounce him, accusing him of being a traitor, a draft dodger, and an embezzler. His ex-wife appeared as well, accusing him of being physically abusive and sexually impotent. When a KGB officer alleged that he had been found mentally deficient, Kravchenko jumped to his feet and screamed, "We are not in Moscow! If you were not a witness, I'd tear your head off!". In a convincing case, Kravchenko's lawyers presented witnesses who had survived the Soviet prison camp system, including Margarete Buber-Neumann, the widow of German Communist Heinz Neumann, who had been shot during the Great Purge. As a survivor of both Soviet and Nazi concentration camps, her testimony corroborated Kravchenko's allegations concerning the essential similarities between the two dictatorships. The court ultimately ruled that Kravchenko had been unfairly libeled, and was awarded only symbolic damages. In the view of one close observer, Alexander Werth,Technically, Kravchenko won his case.... which brought worldwide attention to the cause and damaged the Communist Party in France although he did not receive the cost he had asked for he did cover his trial expenses and beyond. Les Lettres Françaises appealed the verdict. A higher French court upheld the verdict but reduced the fine from 50,000 francs to 3 francs, or less than US$1, on the grounds that trial publicity had helped Kravchenko sell books." en.wikipedia.org/wiki/Victor_Kravchenko_(defector) en.wikipedia.org/wiki/Mark_Zborowski | 
