Głównym wygranym niemieckich wyborów parlamentarnych jest antyimigrancka Alternatywa dla Niemiec AfD, która zdobyła niemal 14% głosów i debiutuje w parlamencie jako trzecia siła. Głównym przegranym wyborów są dwie wiodące partie Merkel i Schulza. Najwięcej straciła CDU/CSU: z 49% w 2013 do 35% w 2017. SPD spadła z 30% na 20%. Cała scena polityczna przesuwa się na prawo: możemy przyjąć, że 14%, które straciła Merkel przejęła AfD, zaś 10%, które stracił Schulz przejmuje powracająca do parlamentu FDP, czyli partia liberalna.
Jako potencjalne koalicje wskazuje się CDU/CSU+SPD lub CDU/CSU+FPD+Zieloni. W tym drugim przypadku głównym tematem rozmów będą kwestie energetyczne oraz węgiel. Zieloni zarzucają FPD, że negują globalne ocieplenie i popierają wykorzystanie węgla.
Całkowicie nowym głosem w parlamencie będzie AfD - krytyczna wobec euro, domaga się szerszego wykorzystania referendum jako instrumentu demokracji bezpośredniej, sprzeciwiają się imigracji, zwłaszcza z państw islamskich. Postulaty demokracji bezpośredniej dobrze brzmią, ale niemiecki nacjonalizm już mniej. Ich stosunek do Polaków jest niejednoznaczny: partię tę poparła Erika Steinbach, a z drugiej strony w jej zarządzie jest Georg Pazderski, osoba o częściowo polskich korzeniach.