... niedawno obiecałem przyjrzeć się temu tekstowi. Niestety, muszę zwrócić uwagę na szereg nadinterpretacji i niedomówień w tym tekście.
Cytat:
Tym fundamentalnym błędem i kluczową różnicą jest jeden fakt. Ze wszystkich narodów Europy, tylko Polacy (od 1941 roku również Rosjanie) byli przeznaczeni do takiej samej eksterminacji jak Żydzi. W Polsce hitlerowcy nawet nie starali się prowadzić jakichkolwiek rozmów o tworzeniu "satelickiego państwa". Tym samym, hitlerowcy nie dali polskim organizacjom nacjonalistycznym żadnej szansy i okazji do określenia swej rzeczywistej postawy wobec kwestii, "kolaboracji". Kto wie jakby się zachowało SN czy ONR gdyby Niemcy wyrazili chęć utworzenia "satelickiego Państwa Polskiego".
   ... Jan Mosdorf, Bolesław Świderski, Edward Kemnitz - parę zarzutów by się znalazło. Jednak bez względu na okoliczności udzielanej pomocy, jak i jej zakres oraz jakość, w jednym trzeba im oddać "hołd". Nawet sami Żydzi (również w samym Auschwitz) mieli niejednokrotnie problem z odpowiedzią na pytanie - "Czy ratować własne życie za wszelką cenę, czy nie?". Pod tym względem ci trzej panowie "zdali egzamin"...
   ... Zofia Kossak-Szczucka - bez wątpienia była patriotką, była katoliczką i była antysemitką. Czy jednak była nacjonalistką, jak to się dziś jej przypisuje? Nigdzie nie znalazłem wzmianki, by w okresie międzywojennym była członkiem z któregoś ugrupowania nacjonalistycznego. Natomiast znalazłem fragment wywiadu z jej córką, Anną Szatkowską-Rosset-Bougnon.
Cytat:
Co więc łączyło Zofię Kossak-Szczucką z nacjonalistami, a co dzieliło.
   1. - "katolicyzm" - owszem była katoliczką, lecz nie była ortodoksyjna. Uważana jest za przedstawiciela współczesnego "uniwersalizmu chrześcijańskiego". Jego głównym założeniem jest akceptacja celów i środków stawianych sobie przez różne wyznania, uznanie, że Bóg czczony przez różne religie jest tym samym Bogiem. Co do roli w świecie chrześcijańskim samego KR-K, to postawę katolików można by określić zdaniem "primus inter pares". Co również ważne, przedstawiciele tegoż ruchu dają pewne prawa również religii judaistycznej i islamskiej, jako wyznawców tego samego Boga. Wyklucza to antysemityzm o podłożu religijnym i rasistowskim. Są to poglądy sprzeczne z postawami SN i ONR, które za jedynego przedstawiciela chrześcijaństwa uznają tylko KR-K. W obecnej Deklaracji Ideologicznej, na 12 punktów tylko w jednym ONR wspomina o chrześcijaństwie. A i tak jest to w kontekście Europy Środkowo-Wschodniej i "cywilizacji łacińskiej" do której prawosławie nie należy. W pozostałych punktach ONR odnosi się wyłącznie do katolicyzmu;
   2. - "antysemityzm" - wyznawany "uniwersalizm chrześcijański" wyklucza raczej antysemityzm o podłożu religijnym i rasowym. W "Najpilniejszej sprawie" czytamy:
Cytat:
U podstaw jej antysemityzmu leżały wyłącznie kwestie polityczne i społeczno-gospodarcze. W 1806 roku, Franciszek Ksawery książę Drucki-Lubecki, został wybrany członkiem komitetu gubernialnego do spraw żydowskich. Chcąc zrobić z ludności żydowskiej przeciwwagę, w nastrojach antyrosyjskich, wobec ludności polskiej nadał Żydom wiele przywilejów. Te przywileje dały początek antysemityzmu o podłożu gospodarczym i politycznym. W II RP Żydzi stanowili nie tylko mniejszość, która była dyskryminowana przez takie inicjatywy, jak numerus clausus na wyższych uczelniach, ale również potężny żywioł wywołujący wśród Polaków rozmaite lęki. Żydowskie mieszczaństwo miało mocną pozycję w zawodach klasy średniej (prawo, medycyna) i gospodarce, więc rywalizowało na tym polu z mieszczaństwem polskim. Wyznawcy judaizmu, nieraz doświadczywszy odrzucenia, nie chcieli się już integrować z polskim społeczeństwem, a z kolei zsekularyzowani Żydzi byli tą grupą, z której wywodziła się pokaźna część środowisk kontrkulturowych - lewicowo-liberalnej, antyreligijnej inteligencji oraz pozostających na pasku Moskwy komunistów. Sytuacja nie była więc czarno-biała. To nie była relacja oprawca-ofiara, lecz skutkujące konfliktami napięcie między dwoma żyjącymi obok siebie narodowościami. Zofia Kossak chciała usunąć podłoże tych konfliktów. Uważała, że polska gospodarka powinna stać przede wszystkim na firmach polskich, zaś w rządzie powinni zasiadać przede wszystkim Polacy. W tym drugim przypadku można by powiedzieć, że była również antybiałoruska, antyukraińska, antyniemiecka, itp. A jakoś nikt jej o to nie oskarża. Mało tego, z powodów społeczno-gospodarczych zdarzało się jej krytykować magnaterię i kler, co przecież nie oznacza jej antyklerykalności. Rzeczywiście, brała udział w dyskryminacji społeczności żydowskiej pod hasłem "swój do swego, po swoje" . Jednak w życiu prywatnym miała szacunek do wszystkich Żydów. Widziała w Polsce miejsce dla mniejszości żydowskiej, podczas gdy SN i ONR preferowali zabranie Żydom obywatelstwa polskiego i ich emigrację poza granice państwa polskiego.