"Królowało sekciarstwo i zuchwałe forowanie Żydów i Żydówek bez względu na ich faktyczne kwalifikacje, pochodzenie społeczne, na wszystkie kierownicze i mające jakiekolwiek znaczenie stanowiska. Koła ZPP na prowincji zostały obsadzone całkowicie przez przewodniczących Żydów."
Słowami jak wyżej gen. Berling - dowódca 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, a następnie 1 Armii WP - scharakteryzował dominację elementu żydowskiego w Związku Patriotów Polskich, stanowiącym zaplecze ideowe polskich formacji zbrojnych podporządkowanych Związkowi Sowieckiemu. W 1 Dywizji Piechoty im. T. Kościuszki, której został dowódcą, sytuacja nie była lepsza. Wśród kadry oficerskiej odsetek Żydów sięgał 20 %, szczególnie gęsto było od nich na stanowiskach newralgicznych, oficerów polityczno - oświatowych (politrucy) czy też wśród kadry odpowiedzialnej za prasę i propagandę.
Zważywszy na fakt, iż około 50 % kadry oficerskiej w Dywizji stanowili Rosjanie - oficerowie Polacy w takiej sytuacji jawili się jako zdecydowana mniejszość - co stawia uzasadnione pytanie o charakter narodowo - polityczny owej formacji zbrojnej. Wydaje się, iż nie będzie dalekim od prawdy stwierdzenie, iż była to formacja mająca na celu walczyć o cele nie korespondujące z polskim interesem narodowym - natomiast żołnierze polscy znajdujący się w tej formacji mieli służyć jako owe prowerbialne mięso armatnie.
Tak też zostali potraktowani w pierwszym boju pod Lenino w październiku 1943 r. Zostali rzuceni bez należytego przygotowania do rozpoznania walką i ponieśli bardzo wysokie straty. Prócz wielu zabitych i rannych było ogromnie dużo "zaginionych" - bo aż około 650 żołnierzy. Większość z nich de facto nie "zaginęła" - tylko zdezerterowała do Niemców, nie chcąc walczyć w interesie bolszewików. Należy pamiętać w tym kontekście, iż berlingowcy ówcześni to byli ci którzy mieli pecha i nie zdążyli do Andersa. Rekrutację do I Dywizji traktowali jako okazję do wyrwania się z piekła sowieckich łagrów. Z kolei Żydzi walczyli z zaangażowaniem pod Lenino. Zauważalna różnica w postawie obydwu nacji na polu walki pod Lenino i Połzuchami wyśmienicie ilustruje rozbieżność celów i interesów między nimi.
Zainteresowanych problemem odsyłam do podlinkowanego materiału,w tym fragmentu książki Klemensa Nussbauma (Żyda) pt."Historia złudzeń. Żydzi w Armii Polskiej w ZSRR 1943-45"
"Duży odsetek Żydów, szczególnie w korpusie oficerskim, nie jest jedynym ani też głównym miernikiem ich roli w organizacji 1. dywizji. Decydującym czynnikiem były funkcje przez nich pełnione, a przez to ich wpływ na kształtowanie oblicza dywizji i przygotowanie jej do roli, jaką miała spełniać.Najpoważniejsze kierownicze stanowiska zajmowali Żydzi w aparacie polityczno-oświatowym. Jednym z zastępców dowódcy dywizji był mjr Jakub Prawin. Szefem wydziału politycznego był początkowo mjr Hilary Minc, a później kpt. Roman Zambrowski. W czterech pułkach dywizji spośród istniejących pięciu Żydzi zajmowali stanowiska zastępców do spraw polityczno-oświatowych: kpt. Juliusz Hibner w 1. pułku piechoty, kpt. Leonard Borkowicz w 2. pułku piechoty, mjr Wiktor Grosz w 1. pułku artylerii lekkiej i kpt. Witold Konopka w 1. pułku czołgów. Wszyscy wymienieni byli komunistami.Spośród 21 batalionów (dywizjonów) i samodzielnych oddziałów dywizji w 12 Żydzi pełnili funkcje zastępców do spraw polityczno-oświatowych, jak Jakub Wachtel, Witold Szedrowicz, Józef Krakowski, Julian Konar, Józef Broda, Zenon Welfeld, Stanisław Nadzin, Natalia Bajtner, Władysław Halbersztat, Aleksander Wołyński, Stefan Minc. Wielu spośród Żydów pracowało również w wydziale oświatowym dywizji lub sekcjach oświatowych pułków, jak na przykład Adam Bromberg, znany poeta Lucjan Szenwald, Julian Burgin, Halina Zawadzka, Marian Muszkat, Anatol Fejgin, Józef Kratko, Zofia Okręt i inni.W powołanych do życia organach pomocniczych aparatu polityczno-oświatowego byli prawie wyłącznie Żydzi.
Redaktorem naczelnym gazety dywizyjnej "Żołnierz Wolności" był Henryk Werner, a większość pracowników redakcyjnych również była Żydami. Z gazetą współpracowali pisarze i poeci Żydzi: Lucjan Szenwald, Adam Ważyk, Arnold Słucki, Krzysztof Gruszczyński, Leon Pasternak i inni"
histmag.or(*)m.-Tadeusza-Kosciuszki-14515/2pl.wikiquote.org/wiki/Zygmunt_Berling