Macie jeden bardzo poważny brak w sekcji 4 - a mianowicie, nie wiadomo co to u Was jest masa, ani co to jest siła! Zakładacie, że znaczenie tych pojęć jest oczywiste, a tymczasem to nieprawda. W szczególności, od tego jak je zdefiniujecie, będzie zależało jaka jest ich poprawna transformacja między układami. Ponieważ ich nie zdefiniowaliście, nie byliście w stanie wyprowadzić jednej transformacji, więc kontynuujecie przyjmując różne założenia - ale śmiem przypuszczać, że (o ile nie popełniliście innych błędów) dostaliście z tego równoważne sformułowania tej samej dynamiki, tylko z różnymi definicjami masy i siły.

>Macie jeden bardzo poważny brak w sekcji 4 - a mianowicie, nie wiadomo co to u Was jest masa, ani co to jest siła! Zakładacie, że znaczenie tych pojęć jest oczywiste, a tymczasem to nieprawda. W szczególności, od tego jak je zdefiniujecie, będzie zależało jaka jest ich poprawna transformacja między układami.

Definicja siły jest podana w (25). To jest oddziaływanie, które ciału o masie relatywistycznej m_2/1 nadaje przyśpieszenie a_2/1. Natomiast relatywistyczna masa bezwładności to jest to, co występuje w tym równaniu.

> Ponieważ ich nie zdefiniowaliście, nie byliście w stanie wyprowadzić jednej transformacji, więc kontynuujecie przyjmując różne założenia - ale śmiem przypuszczać, że (o ile nie popełniliście innych błędów) dostaliście z tego równoważne sformułowania tej samej dynamiki, tylko z różnymi definicjami masy i siły.

Faktycznie, każda z tych dynamik różni się masą relatywistyczną. Ale raczej nie nazwałbym tego definicją masy relatywistycznej, ponieważ wychodzimy z innego, naturalnego założeń (dla każdej dynamiki innego), a postać masy relatywistycznej wynika z tego założenia.

Np. gdy przyjmie się założenie (29), to otrzymuje się znaną dynamikę STW. Założenie (29) jest przecież znaną własnością tej znanej dynamiki STW.

>Definicja siły jest podana w (25). To jest oddziaływanie, które ciału o masie relatywistycznej m_2/1 nadaje przyśpieszenie a_2/1. Natomiast relatywistyczna masa bezwładności to jest to, co występuje w tym równaniu.

Świetnie, czyli ta masa to jest co właściwie? Jak się ją mierzy?

>>Definicja siły jest podana w (25). To jest oddziaływanie, które ciału o masie relatywistycznej m_2/1 nadaje przyśpieszenie a_2/1. Natomiast relatywistyczna masa bezwładności to jest to, co występuje w tym równaniu.
>Świetnie, czyli ta masa to jest co właściwie? Jak się ją mierzy?

Tak samo jak w tradycyjnej dynamice STW.
Powiedz mi jak mierzy się masę relatywistyczną w dynamice Einsteina, to ja powiem Ci jak się mierzy masę relatywistyczna (wprawdzie nieco inaczej zdefiniowaną) w dynamikach, które wyprowadziłem w tym artykule.

A w jaki sposób mierzy się skrócenie Lorentza, które występuje w STW. Dlaczego fakt, że nie wiadomo jak to zmierzyć (bezpośrednio), nie przeszkadza Ci.

>Tak samo jak w tradycyjnej dynamice STW.
>Powiedz mi jak mierzy się masę relatywistyczną w dynamice Einsteina, to ja powiem Ci jak się mierzy masę relatywistyczna (wprawdzie nieco inaczej zdefiniowaną) w dynamikach, które wyprowadziłem w tym artykule.
>A w jaki sposób mierzy się skrócenie Lorentza, które występuje w STW. Dlaczego fakt, że nie wiadomo jak to zmierzyć (bezpośrednio), nie przeszkadza Ci.

Co do skrócenia Lorentza - ważne, że mamy dobrze zdefiniowane pojęcie odległości. Nie o to w ogóle tutaj chodzi.

Zamiast się rozpisywać, podlinkuję po prostu świetny wykład z czasów moich studiów. A oto on: www.fuw.edu.pl/~szymacha/Wyklad04.pdf

>>Tak samo jak w tradycyjnej dynamice STW.
>>Powiedz mi jak mierzy się masę relatywistyczną w dynamice Einsteina, to ja powiem Ci jak się mierzy masę relatywistyczna (wprawdzie nieco inaczej zdefiniowaną) w dynamikach, które wyprowadziłem w tym artykule.
>>A w jaki sposób mierzy się skrócenie Lorentza, które występuje w STW. Dlaczego fakt, że nie wiadomo jak to zmierzyć (bezpośrednio), nie przeszkadza Ci.

>Co do skrócenia Lorentza - ważne, że mamy dobrze zdefiniowane pojęcie odległości. Nie o to w ogóle tutaj chodzi.

No to nie wiem o co chodzi. Skrócenie Lorentza nie jest faktem eksperymentalnym, ponieważ nikt nie zmierzył tego skrócenia. To skrócenie jest jedynie wnioskiem z teorii (STW oraz STE), które wyjaśniają inne fakty eksperymentalne, czyli stałą średnią prędkość światła. Czyli w teoriach występują pojęcia, których nie umiemy bezpośrednio zmierzyć. W wyprowadzeniu dynamik, które wymyśliliśmy, takim pojęciem jest masa relatywistyczna. Zarzut, że nie wiem jak ją mierzyć jest dziwny. Poza tym, być może ktoś kiedyś wskaże metodę bezpośredniego mierzenia takiej masy relatywistycznej.

>Zamiast się rozpisywać, podlinkuję po prostu świetny wykład z czasów moich studiów. A oto on: www.fuw.edu.pl/~szymacha/Wyklad04.pdf

Dziękuję za link do tego wykładu. Przeczytałem to dokładnie. Bardzo fajny jest, pokazany tam, ten sposób transformowania prędkości (str. 2). Ale potem jest bardzo dużo błędnych interpretacji i nieformalnych rozważań opartych na intuicji, które są błędne. Oczywiste błędy dotyczą związku masy i energii. Nie wiadomo skąd się wzięły wzory na pęd i energię kinetyczną. W porównaniu do naszego wykładu, w którym wyprowadziliśmy pięć dynamik STW, ten materiał jest wyjątkowo słaby.

Współczuję studentom UW, którzy muszą się uczyć fizyki na podstawie takich gniotów. I przestaję się dziwić, że ludzie nie chcą studiować fizyki.

>Jest to kolejne poważne podważenie STW Einsteina. Okazuje się, że dynamika, którą >zaproponował jest tylko jedną z nieskończenie wielu możliwych. Co więcej nie znam >żadnych dobrze zweryfikowanych eksperymentów, które pozwalają wybrać jedną z nich jako prawidłowy model rzeczywistych procesów. Jest bardzo wątpliwe, aby uznawana >obecnie dynamika STW była tą wyjątkową

>Wzór E=mc2 jest najbardziej kompromitującym błędem Einsteina i jego wyznawców.

Czyli Einstein detronizowany - znów w opałach???

>Czyli Einstein detronizowany - znów w opałach???
Mniej więcej tak detronizowany, jak Darwin przez kreacjonistów.

>>Czyli Einstein detronizowany - znów w opałach???
>Mniej więcej tak detronizowany, jak Darwin przez kreacjonistów.

Z wątku autora mniej więcej wynikałoby jednakże zasadniczo co innego?

>Z wątku autora mniej więcej wynikałoby jednakże zasadniczo co innego?
Autor jest odpowiednikiem kreacjonisty w świecie fizyki.

To jest naprawdę zadziwiające, jak ludzie potrafią bezkrytycznie wierzyć w rzeczy, których sami nie zweryfikowali, ani nie doświadczyli. Nawet dają się pozabijać w obronie takich różnych fałszywych idei

Wzoru E= mc², rozumianego po Einsteinowskiemu, jako związek pomiędzy masą i energią, nie można wyprowadzić w ramach STW. Wszystkie wyprowadzenia są błędne. To, że wyprowadzenie Einsteina zawiera elementarny błąd wykazał już Herbert Ives ( tutaj zacytowany jest jego artykuł [2]).

Jeżeli faktycznie masa jest zamienialna na energię, a energia na masę, to nie wynika to ze Szczególnej Teorii Względności. Taki związek można wprowadzić do STW jako niezależne założenie. Ale, w takim razie, dlaczego ta zależność ma mieć postać E= mc²? Nie ma ani jednego eksperymentu, który za tym przemawia. Np. bilans energetyczny z elektrowni atomowych nie potwierdza tego wzoru. Czy ktoś zna wyniki takich badań? Nie ma także żadnych eksperymentalnych podstaw, aby twierdzić, że ewentualna zależność pomiędzy masą i energią jest taka sama dla każdego rodzaju masy.

Einstein ubzdurał sobie taką głupotę. Dzięki propagandzie zrobiono z niego wielki autorytet. Dlatego teraz będzie potrzebny wielki wysiłek, aby te bzdury wyprostować. Nie wystarczy mieć rację, ale trzeba jeszcze walczyć z wyznawcami tego kultu.

>Czyli Einstein detronizowany - znów w opałach???

Premature joy, mr Arm in US. Musi się pan osadzić nieco - nie tym razem.

>>Czyli Einstein detronizowany - znów w opałach???
>Premature joy, mr Arm in US. Musi się pan osadzić nieco - nie tym razem.

Einstein ma tyle za uszami - iż wszystko w jego wypadku jest możliwe. A teza autora brzmi dosyć stanowczo.

"Arm in US". Mój nick do "Arminius". Chyba znów Pan dał plamę z zakresu znajomości historii???

>>>Czyli Einstein detronizowany - znów w opałach???
>>Premature joy, mr Arm in US. Musi się pan osadzić nieco - nie tym razem.
>Einstein ma tyle za uszami - iż wszystko w jego wypadku jest możliwe. A teza autora brzmi dosyć stanowczo.

Teza autora brzmi stanowczo dla człowieka bez wykształcenia w zakresie fizyki,
dał się pan nabrać. Jak zapewne niejeden na pana twórczość na forum - widzi pan,
jest takie coś jak filtr.

>"Arm in US". Mój nick do "Arminius". Chyba znów Pan dał plamę z zakresu znajomości historii???

Nie, już raz pan mi to tłumaczył, a ja chciałem się pośmiać. Zabronione?

.... a ja chciałem się pośmiać. Zabronione?

Artykuł nie jest z kategorii "humor" taki czy inny. Więc zabronione to być może nie jest - ale niewskazane i nietaktowne. Jak Pan chcesz się śmiać - załóż Pan sobie wątek o dowcipach sprofilowanych.

>.... a ja chciałem się pośmiać. Zabronione?
>Artykuł nie jest z kategorii "humor" taki czy inny. Więc zabronione to być może nie jest - ale niewskazane i nietaktowne. Jak Pan chcesz się śmiać - załóż Pan sobie wątek o dowcipach sprofilowanych.
>

"Lafter is a deviliś łind" - jak powiedział mnich we filmie. Idź pan na drzewo,
w takim wątku można albo załamać ręce albo nauczać albo się śmiać. Póki co na
dwóch ostatnich frontach coś się dzieje, po prostu pan nie przeszkadzaj...

>"Lafter is a deviliś łind" - jak powiedział mnich we filmie. Idź pan na drzewo...

Znów riposta wielce merytoryczna z gatunku dendrologicznych. Czy zdaniem Pana mam iść na "tennenbaum"???

>w takim wątku można albo załamać ręce albo nauczać albo się śmiać.

I Pan się do rozpuku śmieje i błaznuje.

> po prostu pan nie przeszkadzaj...

Na tennenbauma "nie pójdę"

>>"Lafter is a deviliś łind" - jak powiedział mnich we filmie. Idź pan na drzewo...
>Znów riposta wielce merytoryczna z gatunku dendrologicznych. Czy zdaniem Pana mam iść na "tennenbaum"???

Masz pan przestać pisać swoje trzykrotne pytajniki w stylu emo czy
dzieci neostrady. Zrozumiano?

>>w takim wątku można albo załamać ręce albo nauczać albo się śmiać.
>I Pan się do rozpuku śmieje i błaznuje.

Ha - mam z czego. Wiesz pan, był taki żart... Że dziecko
jeździło do szkoły z dzieckiem z miejscowości Hamilton. I miało słabe
oceny. I mama tłumaczy: "if you commute with a Hamiltonian, you will
never evolve".

>> po prostu pan nie przeszkadzaj...
>Na tennenbauma "nie pójdę"

To już pana suwerenna diecezja, panie grymasie.

>Masz pan przestać pisać swoje trzykrotne pytajniki w stylu emo czy
>dzieci neostrady. Zrozumiano?

Przecież Pan nie jest gospodarzem tego wątku??? A nawet jakby Pan był, to co??? Zrozumiano???

>Ha - mam z czego. Wiesz pan, był taki żart... Że dziecko
>jeździło do szkoły z dzieckiem z miejscowości Hamilton. I miało słabe
>oceny. I mama tłumaczy: "if you commute with a Hamiltonian, you will
>never evolve".

A Pan niech mi ów żart przetłumaczy z angielskiego na polski, a potem z polskiego na nasze???

>To już pana suwerenna diecezja, panie grymasie

Diecezja gdańska, nawet archidiecezja.

>>Masz pan przestać pisać swoje trzykrotne pytajniki w stylu emo czy
>>dzieci neostrady. Zrozumiano?
>Przecież Pan nie jest gospodarzem tego wątku??? A nawet jakby Pan był, to co??? Zrozumiano???

Gospodarz od dawna spoczywa, a że na niejednym pomniku wąsa podkręca,
to nie powód, żebyście go w to mięszali.

>>Ha - mam z czego. Wiesz pan, był taki żart... Że dziecko
>>jeździło do szkoły z dzieckiem z miejscowości Hamilton. I miało słabe
>>oceny. I mama tłumaczy: "if you commute with a Hamiltonian, you will
>>never evolve".
>A Pan niech mi ów żart przetłumaczy z angielskiego na polski, a potem z polskiego na nasze???

Skoro taka wola - odkładamy połajanki na bok i nauczamy, po łebkach nieco.

Dosłownie: "nie rozwiniesz się, jeśli jeździsz/podróżujesz z kimś z Hamilton."

W fizyce: "...jeśli komutujesz z hamiltonianem" - funkcją Hamiltona, w skrócie:
z energią - to nie będziesz ewoluować. Bowiem dla wielkości x, zależącej od czasu
tylko przez współrzędne,

{x,H} = dx/dt

Mniejsza, jak liczyć to {,} - komutator x z H to zmiana x w czasie. Więc
komutować z hamiltonianem = być wielkością stałą w czasie.

Aha, clou zapomniałem: o wielkościach A i B mówimy, że "komutują" w algebrze
z nawiasem {,}, jeśli {A,B} = 0. Np. w przypadku gdy A i B są macierzami,
to komutator definiuje się tak: [A,B] = AB - BA (mnożenie macierzy nie jest
na ogół przemienne, ale od czasu do czasu znajduje się takie, że [A,B] = 0).

Morał jest podobny jak w innym Witzu, "There are 10 kinds of people: those
who understand binary numbers and those who don't" - jest to zresztą nieco
wsobny żart... Rozumiejący śmieją się też z nierozumiejących, bo dobrze wiedzą,
czemu tamci nie zrozumieli, a tamci za cholerę nie wiedzą, gdzie brakujące
osiem się podziało.

>>To już pana suwerenna diecezja, panie grymasie
>Diecezja gdańska, nawet archidiecezja.

Ba, no to pozdrowienia dla prałata Henryka - pamiętamy go w resorcie bardzo
dobrze.

Odmachujemy się (ale nie "zigą"!) na północ, co prawda nie z najdłuższej
ulicy w Warsiawie (Rakowieckiej - kolegę zabrali tam na spacer dziesięć 
lat temu, przyszedł wczoraj), ale tak czy siak i zachęcamy do ubierania choinki.

Darz bór!

Jaka jest Pana opinia na temat materiału dotyczącego obserwacji zaćmienia słońca w 1919 r. - którego wyniki stanowić mają dowód wspierający tezy Einsteina. Całość w podlinkowanym materiale:http://www.bibliotecapleyades.net/esp_einstein.htm

"The Eclipse of 1919

There can be no clearer definition of scientific fraud than what went on in the Tropics on May 29, 1919. What is particularly clear is that Eddington fudged the solar eclipse data to make the results conform to "Einstein's" work on general relativity. Poor (1930), Brown (1967), Clark (1984) and McCausland (2001) all address the issues surrounding this eclipse. What makes the expeditions to Sobral and Principe so suspect is Eddington's zealous support of Einstein, as can be seen in his statement, "By standing foremost in testing, and ultimately verifying the 'enemy' theory, our national observatory kept alive the finest traditions of science..."
(Clark, 1984)
In this instance, apparently Eddington was not familiar with the basic tenets of science. His job was to collect data - not verify Einstein's theories.
Further evidence for the fraud can be deduced from Eddington's own statements and the introduction to them provided by Clark (ibid., p. 285):
"May 29 began with heavy rain, which stopped only about noon. Not until 1.30 pm when the eclipse had already begun did the party get its first glimpse of the sun: 'We had to carry out our programme of photographs on faith...'"Eddington reveals his true prejudice: he was willing to do anything to see that Einstein was proved right.
But Eddington was not to be deterred:
"It looked as though the effort, so far as the Principe expedition was concerned, might have been abortive"; "We developed the photographs, two each night for six nights after the eclipse. The cloudy weather upset my plans and I had to treat the measures in a different way from what I intended; consequently I have not been able to make any preliminary announcement of the result".
(Clark, ibid.)
Actually, Eddington's words speak volumes about the result. As soon as he found one shred of evidence that was consistent with "Einstein's" general relativity theory, he immediately proclaimed it as proof of the theory. Is this science?
Where were the astronomers when Eddington presented his findings? Did anyone besides Eddington actually look at the photographic plates? Poor did, and he completely repudiated the findings of Eddington. This should have given pause to any ethical scientist.
Here are some quotes from Poor's summary:
"The mathematical formula, by which Einstein calculated his deflection of 1.75 seconds for light rays passing the edge of the sun, is a well known and simple formula of physical optics"
"Not a single one of the fundamental concepts of varying time, or warped or twisted space, of simultaneity, or of the relativity of motion is in any way involved in Einstein's prediction of, or formulas for, the deflection of light"
"The many and elaborate eclipse expeditions have, therefore, been given a fictitious importance. Their results can neither prove nor disprove the relativity theory"
(Poor, 1930).
From Brown (1967), we learn that Eddington couldn't wait to get it out to the world community that Einstein's theory was confirmed.
What Eddington based this on was a premature assessment of the photographic plates. Initially, stars did "appear" to bend as they should, as required by Einstein, but then, according to Brown, the unexpected happened: several stars were then observed to bend in a direction transverse to the expected direction and still others to bend in a direction opposite to that predicted by relativity.
The absurdity of the data collected during the Eclipse of 1919 was demonstrated by Poor (1930), who pointed out that 85% of the data were discarded from the South American eclipse due to "accidental error", i.e., it contradicted Einstein's scale constant. By a strange coincidence, the 15% of the "good" data were consistent with Einstein's scale constant. Somehow, the stars that did not conform to Einstein's theories conveniently got temporarily shelved - and the myth began. So, based on a handful of ambiguous data points, 200 years of theory, experimentation and observation were cast aside to make room for Einstein. Yet the discredited experiment by Eddington is still quoted as gospel by Stephen Hawking (1999). It is difficult to comprehend how Hawking could comment that, "The new theory of curved space-time was called general relativity. It was confirmed in spectacular fashion in 1919, when a British expedition to West Africa observed a slight shift in the position of stars near the sun during an eclipse. Their light, as Einstein had predicted, was bent as it passed the sun. Here was direct evidence that space and time were warped". Does Hawking honestly believe that a handful of data points, massaged more thoroughly than a side of Kobe beef, constitutes the basis for overthrowing a paradigm that had survived over two centuries of acid scrutiny? The real question, though, is: "Where was Einstein in all this?"
Surely, by the time he wrote his 1935 paper, he must have known of the work of Poor:
"The actual stellar displacements, if real, do not show the slightest resemblance to the predicted Einstein deflections: they do not agree in direction, in size, or the rate of decrease with distance from the sun". Why didn't he go on the record and address a paper that directly contradicted his work? Why haven't the followers of Einstein tried to set the record straight with respect to the bogus data of 1919? What makes this so suspicious is that both the instruments and the physical conditions were not conducive to making measurements of great precision. As pointed out in a 2002 Internet article by the British Institute of Precise Physics, the cap cameras used in the expeditions were accurate to only 1/25th of a degree."

www.bibliotecapleyades.net/esp_einstein.htm

www.bibliotecapleyades.net/

Zdaje się, że już raz ogołacałem pańskie linki do samej strony - niech ludzie
sprawdzą, czego się spodziewać w podstronach...

PS Sprawa zaćmieniowa jest powszechnie znana - niepewność pomiaru była zdecydowanie
za duża, żeby wtedy uznawać to za potwierdzenie OTW. Inna sprawa, że później przeszła,
na ile mi wiadomo, wszystkie doświadczalne i pozostają wredoty czysto teoretyczne,
choćby "opieranie się" unifikacji z resztą oddziaływań.

Ale poluj pan, poluj. Ludzie lubią się pośmiać.

>PS Sprawa zaćmieniowa jest powszechnie znana - niepewność pomiaru była zdecydowanie
>za duża, żeby wtedy uznawać to za potwierdzenie OTW

To dlaczego uznawano???

>>PS Sprawa zaćmieniowa jest powszechnie znana - niepewność pomiaru była zdecydowanie
>>za duża, żeby wtedy uznawać to za potwierdzenie OTW
>To dlaczego uznawano???

Nie wiem. Studiowałem fizykę, nie historię fizyki. Gdybym miał się bawić
w przypuszczeniologię - zapewne chciano uwierzyć, ale też nie wiem, kto
uznawał. Jeśli jednoosobowo Einstein i WIEDZIAŁ o detalach, to źle.

Ale proszę to sprawdzić, i ważyć na tryb warunkowy w mojej wypowiedzi -
jeszcze byłby pan gotów ją przytoczyć w sposób okrojony i wyciągać jakieś
niewczesne i sensacyjne wnioski.

Brak odniesień do ogólnej bełkotliwości portalu cośtamcyklades - nie
dziwi mnie. Pan na cienkiej krze stoisz i jeszcze wierzgasz. Ale my tu
w resorcie lubimy patrzeć, jak wróg wierzga. Później jednak odławiamy,
i to żywego! Obwozimy potem po wsiach, w słojach z formaliną.

>>PS Sprawa zaćmieniowa jest powszechnie znana - niepewność pomiaru była zdecydowanie
>>za duża, żeby wtedy uznawać to za potwierdzenie OTW
>To dlaczego uznawano???
Bo wątpliwości w kwestii dokładności pomiaru zaczęły być podnoszone dużo później. To co pan podlinkował, zawiera odnośniki do tych wątpliwości, wcale nie mające statusu absolutnej racji. To, czy pomiary Eddingtona były wystarczająco precyzyjne czy nie, jest nadal sprawą dość otwartą. Natomias pański cytat przedstawia to fałszywie, jako jakieś oszustwo, a co najmniej manipulację Eddingtona.
Zresztą tego typu problemy istnieją i w innych słynnych eksperymentach. Np. doświadczenie Milikana wyznaczające ładunek elementarny było obarczone pewnym błędem, wynikającym z niedokładnego wyznaczenia lepkości powietrza. Więc wynik Milikana różnił się od tego który znamy dzisiaj. Ale ci, którzy powtarzali eksperyment po Milikanie i dostawali różniący się wynik, nieco go "podkręcali" bo myśleli, że to oni popełniają jakiś błąd, a Milikan (bo noblista) musiał mieć rację.
To jest tzw. Efekt Potwierdzenia. Tylko, że nauka ten efekt zna i z nim skutecznie walczy, a pan nie znasz i dlatego dla pana (jako młotka) wszystko jest gwożdziem.

---

Ach gdzież jest niegdysiejszy Quetzalcoatl...

>Jaka jest Pana opinia na temat materiału dotyczącego obserwacji zaćmienia słońca w 1919 r. - którego wyniki stanowić mają dowód wspierający tezy Einsteina. Całość w podlinkowanym materiale:
www.bibliotecapleyades.net/esp_einstein.htm

Dziękuję za ten link. Przeczytam to spokojnie i się odniosę.

Co do eksperymentalnych dowodów poprawności Szczególne Teorii Względności, to nawet jeżeli STW jest zgodna z tymi eksperymentami, to są inne teorie także z nimi zgodnie. Np. Szczególna Teoria Eteru. Wszystkie eksperymenty zgodnie z STW są także zgodne ze STE, dla obserwatorów nieporuszających się względem eteru. A Układ Słoneczny porusza się względem eteru stosunkowo wolno (0,1% średniej prędkości światła w próżni). Czyli wszystkie eksperymenty prowadzone w warunkach ziemskich są praktycznie prowadzone z układu nieruchomego względem eteru. Dlatego te wyniki zgadzają się z STW, chociaż jest to teoria błędna. To znaczy, według STW obserwatorzy z dowolnego układu inercjalnego, widzą to, co widzi według STE obserwator związany z eterem.

Trzeba dopiero zaplanować i wykonać eksperymenty, które ostatecznie wykażą, że STW jest błędna, albo wygrzebać je, jeżeli były już przeprowadzone. Dobrym polem do poszukiwań jest oparcie się na różnych przewidywaniach STW oraz STE dla obserwatorów ruchomych względem eteru.

Ty zapytałeś o dowód poprawności Ogólnej Teorii Względności, czyli eksperyment, w którym obserwowano przesunięcie gwiazd w czasie zaćmienia Słońca. Ma to być dowód tego, że droga światła zakrzywia się w pobliżu dużej masy Słońca. To nie wydaje się niczym dziwnym, ponieważ duże ciała zakrzywiają tor ruchu wszystkich ciał (księżyców, satelitów, planet). To sam może dotyczyć fotonów.
Nadużyciem OTW jest to, że zakrzywienie drogi światła uznano jako niezbity dowód zakrzywienia przestrzeni. A przecież tor światła może się zakrzywiać z różnych powodów (np. atmosfery Słońca). Ogólna Teoria Względności jest najbardziej bezużyteczna teorią fizyczną. Z jej powodu marnowane są olbrzymie środki na wątpliwej jakości badania naukowe.

>Co do eksperymentalnych dowodów poprawności Szczególne Teorii Względności, to nawet jeżeli STW jest zgodna z tymi eksperymentami, to są inne teorie także z nimi zgodnie.

Zwłaszcza nadteoria pt. "jak byś szwagier nie zrobił, no to tak będzie",
ew. "pambuk tak chciał", albo jeszcze chytrzejsza - "we wszystkich
ilorazach równań obalanej teorii pomnóż licznik i mianownik przez ten
sam czynnik" - hokus-pokus... A że ktoś złośliwie podpowie "skróciło
się, szczym do ludzi..." - tego na stos

> Np. Szczególna Teoria Eteru. Wszystkie eksperymenty zgodnie z STW są także zgodne ze STE, dla obserwatorów nieporuszających się względem eteru.

Wszystkie panu znane, czy wszystkie w ogóle wykonywalne, a pan to
wnioskujesz z zasad pierwszych? (I może oprócz tego doświadczenia,
które ma cokolwiek o tym eterze powiedzieć...)

>A Układ Słoneczny porusza się względem eteru stosunkowo wolno (0,1% średniej prędkości światła w próżni).

Co pan rozumie przez ową średnią? Czasową, przestrzenną, jak liczoną,
czy istnieje układ odniesienia, gdzie prędkość ta koincyduje z ową
średnią? Czy może jest to jednak stała?

> Czyli wszystkie eksperymenty prowadzone w warunkach ziemskich są praktycznie prowadzone z układu nieruchomego względem eteru. Dlatego te wyniki zgadzają się z STW, chociaż jest to teoria błędna.

Błędna - w jakim sensie? Że jest jedynie przybliżeniem, a pan ma lepsze?
Prosimy okazać.

>Trzeba dopiero zaplanować i wykonać eksperymenty, które ostatecznie wykażą, że STW jest błędna, albo wygrzebać je, jeżeli były już przeprowadzone.

No, każdy eksperyment z udziałem grawitacji (i próba pożenienia grawitacji
z STW - czy to jako potencjału wektorowego czy skalarnego) daje wyniki
niezgodne z doświadczeniem (akurat tu szło o nieśmiertelne peryhelium
Merkurego - i dopiero OTW dała całkiem niezłe wytłumaczenie). Rachowaliśmy
to na mechanice na II roku studiów. Patrz pan - bach, i się przydało.

> Dobrym polem do poszukiwań jest oparcie się na różnych przewidywaniach STW oraz STE dla obserwatorów ruchomych względem eteru.

Słowem: tak długo pan śpi spokojnie o "poprawność swojej teorii", jak długo
jest ona zgodna z rzeczywistością w miarę dobrze tłumaczoną przez teorie jakoby
panem i bratem obalane, aż ktoś nie wybierze się z laboratorium poza układ
słoneczny. Nawet sprytnie pomyślane, prawie jak u czarnosukienkowych.

Ok, dla mnie nie brzmi to przekonująco, ale co poza chęcią dołożenia poczciwemu
Razgłazowi zasugerowało panom odkopanie owego eteru? Chęć sławy, czy zmysł
marketingowy? Czy bajka o płaskiej Ziemi na żółwiach i słoniach?

>Ty zapytałeś o dowód poprawności Ogólnej Teorii Względności, czyli eksperyment, w którym obserwowano przesunięcie gwiazd w czasie zaćmienia Słońca. Ma to być dowód tego, że droga światła zakrzywia się w pobliżu dużej masy Słońca. To nie wydaje się niczym dziwnym, ponieważ duże ciała zakrzywiają tor ruchu wszystkich ciał (księżyców, satelitów, planet). To sam może dotyczyć fotonów.

Szkopuł w tym, że pouczają nas w szkole, że grawitacja to ciążenie, a
foton masę ma całkiem nieźle zerową... Czyli jednak geometria, jak dla
mnie...

>Nadużyciem OTW jest to, że zakrzywienie drogi światła uznano jako niezbity dowód zakrzywienia przestrzeni.

A pan równanie "dewiacji geodezyjnych" widział? Polecam. Soczewkowanie
grawitacyjne też tam się łapie. Oczywiście można to podciągać pod różne
"klasyczne" (tj. statyczne, bo nierelatywistyczne ciężko przez klawiaturę
przechodzi) efekty optyczne, typu załamanie.

> A przecież tor światła może się zakrzywiać z różnych powodów (np. atmosfery Słońca).

Ano właśnie. Pozostaje kwestia, czy uprawniony byłby wniosek ogólny, że
wszystkie ciała tak czy owak światło zakrzywiające mają atmosferę.
..."Życzę powodzenia na nowej drodze życia".

> Ogólna Teoria Względności jest najbardziej bezużyteczna teorią fizyczną. Z jej powodu marnowane są olbrzymie środki na wątpliwej jakości badania naukowe.

Wie pan, mnie się też nie udało w życiu. Ale pozostaję oraczem na swoich
drobnych poletkach i polecam kwestionowanie tego, co się albo zrozumiało
i ma się lepsze rozwiązanie, albo niezbity dowód, że przeznaczone do zrozumienia
nie jest - np. religię.

Pan póki co tworzy coś na kształt świątyni własnego (i krewnego) geniuszu
i pompuje jakiś żałosny balon, ale winien pan ze szkół kańczanych wiedzieć,
że to na panach spoczywa szereg uzasadnień, a nie propaganda przeciw STW.

Może spróbujcie panowie zadać sobie pytań, np.:

(1) Jaka struktura geometryczna stoi za moją teorią?
(2) Jakie są perspektywy kwantowania na tym tle, jakich pól?
(3) Czy jeśli jest tam płaska geometria, to czy istnieje wariant
zakrzywiony, jakie warunki spełnia krzywizna oprócz tożsamości
Bianchiego i ew. warunku beztorsyjności, etc.etc.
(4) Wreszcie: jak zachowują się tam najprostsze rozwiązania, zarówno
równań pola/pól, jak i równań ruchu cząstek, powiedzmy swobodnej...

Tyle z życzliwych porad. Przy czym żebyśmy się dobrze zrozumieli - mnie
też by odpowiadało, gdyby STW padła, ale na podstawie eksperymentu. Tj.
dla purystów oczywiście jest nieprawdziwa, bo nie umie się obejść z
grawitacją, ale jako przybliżenie - stety czy niestety - działa świetnie...

>Słowem: tak długo pan śpi spokojnie o "poprawność swojej teorii", jak długo
>jest ona zgodna z rzeczywistością w miarę dobrze tłumaczoną przez teorie jakoby
>panem i bratem obalane, aż ktoś nie wybierze się z laboratorium poza układ
>słoneczny. Nawet sprytnie pomyślane, prawie jak u czarnosukienkowych.

No właśnie o to mi chodziło. Zaczynamy się rozumieć.
Z tym, że Pan uważa, że taki eksperyment potwierdzi STW, a ja w to wątpię.

Aby obalić STW wystarczy przeprowadzić jakikolwiek lokalny eksperyment, który wykaże, że z perspektywy naszego układu odniesienia, przestrzeń nie jest izotropowa. To może być pomiar prędkości światła, ale niekoniecznie.
Istnieje nielokalny pomiar, który pokazuje niejednorodność przestrzeni. Jest to anizotropia mikrofalowego promieniowania tła. Jest ona argumentem za STE (końcówka artykułu). Ponieważ jednak, nie jest to efekt lokalny, można go wytłumaczyć w ramach OTW. Wytłumaczenie anizotropii mikrofalowego promieniowania tła w ramach OTW jest koślawe i bardzo naciągane, ale cieszy fanatyków OTW i daje im złudne przekonanie, że zajmują się prawdziwą fizyką

>Ok, dla mnie nie brzmi to przekonująco, ale co poza chęcią dołożenia poczciwemu
>Razgłazowi zasugerowało panom odkopanie owego eteru?

Tak szczerze, czy na studiach nie mówili Panu o tym, że eksperyment M-M udowodnił, że nie ma eteru i, że prędkość światła jest stała ? A może Pan uczył takich nieprawd ?
Dzisiaj na uczelniach podaje się studentom takie kłamstwa . I takie kłamstwa są w podręcznikach . To pokazuje jaki niski jest poziom fizyki teoretycznej. Ci fachowcy przestawiają skomplikowane wzory OTW, których zresztą nie rozumieją, ale nie potrafią prawidłowo wytłumaczyć stosunkowo prostego eksperymentu M-M .

>Szkopuł w tym, że pouczają nas w szkole, że grawitacja to ciążenie, a
>foton masę ma całkiem nieźle zerową...

Wątpię, aby foton miał zerową masę. Może sobie mieć zerową masę bezwładności, ale grawitacyjną niezerową. A może jest jeszcze inaczej.
Bardzo bawi mnie zacietrzewienie fizyków, gdy podważa się ich wiarę w to, co się już nauczyli. A przecież, to wszystko, to są tylko modle (!). Każdy na pewno jest ułomny i można stosować różne modele do opisu tych samych zjawisk. To że STW zgadza się z jakimiś eksperymentami (załóżmy, że niesfałszowanymi) nie jest dowodem jej całkowitej poprawności, ponieważ mechanika klasyczna także się z wszystkim zgadzała, do czasu.

>> A przecież tor światła może się zakrzywiać z różnych powodów (np. atmosfery Słońca).
>Ano właśnie. Pozostaje kwestia, czy uprawniony byłby wniosek ogólny, że
>wszystkie ciała tak czy owak światło zakrzywiające mają atmosferę.

Jestem przekonany, że atmosferę mają nawet galaktyki. To znaczy, że im dalej od galaktyki, tym mniejsza szansa na trafienie na jakąś zabłąkaną cząstkę. Czyli zakrzywienie drogi światła może wynikać z przejścia przez niejednorodny ośrodek, i w przypadku przejścia w otoczeniu gwiazd i w otoczeniu galaktyk.

>> Ogólna Teoria Względności jest najbardziej bezużyteczna teorią fizyczną. Z jej powodu marnowane są olbrzymie środki na wątpliwej jakości badania naukowe.

>... polecam kwestionowanie tego, co się albo zrozumiało i ma się lepsze rozwiązanie,

Oczywiście, że mam lepszą teorie grawitacji. Porządna teoria grawitacji potrzebuje eteru. OTW to lipa. Mam nadzieję, że Pan nie zajmuje się wciskaniem tych głupot biednym studentom fizyki.

>Może spróbujcie panowie zadać sobie pytań, np.:
>(1) Jaka struktura geometryczna stoi za moją teorią?

W STE przestrzeń lokalnie jest Euklidesowa. Globalnie nie wiadomo, bo nie ma eksperymentów, które mogłyby być podstawą do jakichś wniosków.

>(2) Jakie są perspektywy kwantowania na tym tle, jakich pól?

OTW nie jest skwantowana, więc nasza STE też nie musi. Być może Pan ja skwantuje, to chętnie zobaczę co wyszło.

>(3) Czy jeśli jest tam płaska geometria, to czy istnieje wariant
>zakrzywiony, jakie warunki spełnia krzywizna oprócz tożsamości
>Bianchiego i ew. warunku beztorsyjności, etc.etc.

Patrz odpowiedź do (1).

>(4) Wreszcie: jak zachowują się tam najprostsze rozwiązania, zarówno
>równań pola/pól, jak i równań ruchu cząstek, powiedzmy swobodnej...

W OTW nie ma nawet równań ruchu, co dopiero równań ruchu obrotowego. No, ale to jest pseudo teoria, więc nie ma co wymagać.

Bardzo chętnie zobaczę, jakieś ciekawe rozwinięcia i uzupełnienia STE, gdy je już Pan zrobi.

>Tyle z życzliwych porad. Przy czym żebyśmy się dobrze zrozumieli - mnie
>też by odpowiadało, gdyby STW padła, ale na podstawie eksperymentu. Tj.
>dla purystów oczywiście jest nieprawdziwa, bo nie umie się obejść z
>grawitacją, ale jako przybliżenie - stety czy niestety - działa świetnie...

I tutaj, znowu się z Panem w pełni zgadzam.

Czy te alternatywne "pędy" i "siły" mają dobre właśności transformacyjne? Spodziewam się, że odpowiedź brzmi "tak" tylko dla jednej wersji - niestety tej oficjalnej, ku zmartwieniu ścigaczy złego A.E.

Widzę tyle, że uprawiacie sobie zabawę w dowolne definiowanie pędu, masy i siły w oparciu o wybrane dowolnie funkcje niezmiennika 1 - v^2/c^2, w podtekście zapewne takie, żeby to i owo dało się scałkować w kwadraturach i koniecznie przytoczyć jakiś "sprawocznik" [1]. Liczyłem na Bronsztajna - p. Arminius - łapaj pan! Ale pod koniec widać, że wybraliście akurat (1 - beta^2)^x, i zmieniacie x. Można, ale po co, skoro przez grupę Lorentza czy Poincarego wyróżnione jest jedno x?

Praca jest nieczytelna ze względu na fatalną angielszczyznę i "skład" - właściwy Wordowi. Ale vixra do doskonałe miejsce do publikacji, choć nie wiem, czy próbowaliście się ośmieszać wysyłając to do PRLu czy Nature. Jeśli nie, to nie próbujcie.

Mam nadzieję, że nikt nie uczy studentów w oparciu o tego typu sprawy.

>Widzę tyle, że uprawiacie sobie zabawę...

Zabawę to sobie uprawia Pan, jak widzę nie tylko na polu historii.
Pan Szostak zaś pisze artykuły, co by nie powiedzieć, wcale naukowe.

>Pan Szostak zaś pisze artykuły, co by nie powiedzieć, wcale naukowe.
Wyglądające na naukowe - ale mające spore luki w podstawach.

>>Pan Szostak zaś pisze artykuły, co by nie powiedzieć, wcale naukowe.
>Wyglądające na naukowe - ale mające spore luki w podstawach.

A pan jakie pisze, proszę nie być takim skromnym, proszę się pochwalić???

>A pan jakie pisze, proszę nie być takim skromnym, proszę się pochwalić???
Aktualnie komputerowe, bo zostałem programistą Ale jedną naukową z czasów studiów mam na koncie (we współpracy z promotorem): link.sprin(*)/10.1007/s10714-013-1506-0.pdf

> zostałem programistą

Szczęściarz. Ale i mnie to CzeKa, nieuchronnie!

>>A pan jakie pisze, proszę nie być takim skromnym, proszę się pochwalić???
>Aktualnie komputerowe, bo zostałem programistą Ale jedną naukową z czasów studiów mam na koncie (we współpracy z promotorem): link.sprin(*)/10.1007/s10714-013-1506-0.pdf

A nasz niedoceniony erudyta A. ma się czym pochwalić? Zwłaszcza w tej branży? Nie ma dostępnych materiałów do przedruku? Szkoda. To jedna z wielu dziedzin, o której A. nie może nic powiedzieć. A jednak komentuje.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>>Pan Szostak zaś pisze artykuły, co by nie powiedzieć, wcale naukowe.
>Wyglądające na naukowe - ale mające spore luki w podstawach.

Proszę o jakieś konkretne przykłady luk w podstawach.

>>>Pan Szostak zaś pisze artykuły, co by nie powiedzieć, wcale naukowe.
>>Wyglądające na naukowe - ale mające spore luki w podstawach.
>Proszę o jakieś konkretne przykłady luk w podstawach.

Kilka już padało w poprzednich tematach. W tym z kolei mamy problem z definicją masy, o którym jeszcze pewnie sobie podyskutujemy.

>>Widzę tyle, że uprawiacie sobie zabawę...
>Zabawę to sobie uprawia Pan, jak widzę nie tylko na polu historii.

Mam do tego prawo, jeśli otwarcie to przyznaję. Pan raczej nie, nawet,
gdy zadać panu parę niewygodnych pytań.

>Pan Szostak zaś pisze artykuły, co by nie powiedzieć, wcale naukowe.

Dla pana - zapewne. Odpowiedzieć jak pan - że się pan popisuje
ignorancją, czy przez litość przemilczeć? Oto jest pytanie.

Ubieraj pan Tannnenbaum lepiej.

>Dla pana - zapewne. Odpowiedzieć jak pan - że się pan popisuje
>ignorancją, czy przez litość przemilczeć? Oto jest pytanie

A Pana wiedza "w temacie" to gdzie jest w takim razie??? Skoro zarzuca mi Pan ignorancję?


>Ubieraj pan Tannnenbaum lepiej.

To Pan meerytoryczny argument???

>>Dla pana - zapewne. Odpowiedzieć jak pan - że się pan popisuje
>>ignorancją, czy przez litość przemilczeć? Oto jest pytanie
>A Pana wiedza "w temacie" to gdzie jest w takim razie??? Skoro zarzuca mi Pan ignorancję?

Uderzyłem w stój rozważając, paneś - jak posłuszne nożyce - wziął to do
siebie...

Wiesz pan, ja czytając nawet pół-zawodowców zazwyczaj im nie podskakuję
- zwykle zadaję pytania. Np. tak stało się w wątku o policzalności tego
i owego z pomocą komputerów kwantowych - nie ogarnąłem, delikatnie kwestionując
zbyt profesjonalną zawartość slajdów i rysunków jak na popularyzatorskie
medium. Niczego mi nie wyjaśniono w prostych dla mnie słowach, odsyłając
do wiki - z czego skorzystałem, z pożytkiem dla siebie.

Jeszcze jakieś pytania? Na razie niech panu wystarczy, że noszę dwie literki
przed nazwiskiem; co w kraju z dr. Rydzykiem przecież nic nie musi znaczyć.
Ale dziedzinę, w której się specjalizowałem, mam przynajmniej właściwą.

>>Ubieraj pan Tannnenbaum lepiej.
>To Pan meerytoryczny argument???

Pan sugestię traktuje jako argument? Z panem jest istotnie gorzej, niż się
spodziewałem.

>Czy te alternatywne "pędy" i "siły" mają dobre właśności transformacyjne? Spodziewam się, że odpowiedź brzmi "tak" tylko dla jednej wersji - niestety tej oficjalnej, ku zmartwieniu ścigaczy złego A.E.

Nie badaliśmy zbyt wielu własności tych dynamik, poza tymi pokazanymi w artykule.
Liczne tematy są otwarte.

>Widzę tyle, że uprawiacie sobie zabawę w dowolne definiowanie pędu, masy i siły w oparciu o wybrane dowolnie funkcje niezmiennika 1 - v^2/c^2, w podtekście zapewne takie, żeby to i owo dało się scałkować

Nie. Założenia w pokazanych przykładach mają postać: (29), (45), (68), (79) oraz (101). Każde z nich jest podstawą wyprowadzenia innej dynamiki.

> Ale pod koniec widać, że wybraliście akurat (1 - beta^2)^x, i zmieniacie x. Można, ale po co, skoro przez grupę Lorentza czy Poincarego wyróżnione jest jedno x?

To fajnie, że istnieje grupa Lorentza. Wątpię, aby z grupy Lorentza (transformacji czasu i położenia) wynikała jakaś konkretna dynamika, czyli x. Właśnie tego dotyczy ten artykuł, gdyż w nim pokazujemy, że na podstawie transformacji Lorentza można utworzyć przeróżne dynamiki.

> ... nie wiem, czy próbowaliście się ośmieszać wysyłając to do PRLu czy Nature. Jeśli nie, to nie próbujcie.

Przykro mi czytać takie merytoryczne uwagi
I co to jest ten PRLu?

>>Czy te alternatywne "pędy" i "siły" mają dobre właśności transformacyjne? Spodziewam się, że odpowiedź brzmi "tak" tylko dla jednej wersji - niestety tej oficjalnej, ku zmartwieniu ścigaczy złego A.E.
>Nie badaliśmy zbyt wielu własności tych dynamik, poza tymi pokazanymi w artykule.
>Liczne tematy są otwarte.

O, widzi pan - i tu jest pies pochowany. Zanim się coś napisze o czymś
nowym, co jakoby obala stare i zechce zmieszać klasyków z błotem - wypada
właśnie zbadać własności. Ale to dla wybrańców i elyt - panowie są niestety
chudopachołki, raczej bez śladów samo-wątpliwości. Zresztą można to zgodnie
z dzisiejszą retoryką nazwać pedagogiką wstydu - przyroda i tak "wie swoje"...

>>Widzę tyle, że uprawiacie sobie zabawę w dowolne definiowanie pędu, masy i siły w oparciu o wybrane dowolnie funkcje niezmiennika 1 - v^2/c^2, w podtekście zapewne takie, żeby to i owo dało się scałkować
>Nie. Założenia w pokazanych przykładach mają postać: (29), (45), (68), (79) oraz (101). Każde z nich jest podstawą wyprowadzenia innej dynamiki.

Nie zrozumiał pan. I powiem więcej - nie miał pan widocznie dane zrozumieć
- nie ten rozmiar kapelusza albo nie ten etap wykształcenia. Jeśli drugie
- proszę nie ustawać w wysiłkach...

>> Ale pod koniec widać, że wybraliście akurat (1 - beta^2)^x, i zmieniacie x. Można, ale po co, skoro przez grupę Lorentza czy Poincarego wyróżnione jest jedno x?
>To fajnie, że istnieje grupa Lorentza. Wątpię, aby z grupy Lorentza (transformacji czasu i położenia) wynikała jakaś konkretna dynamika, czyli x. Właśnie tego dotyczy ten artykuł, gdyż w nim pokazujemy, że na podstawie transformacji Lorentza można utworzyć przeróżne dynamiki.

Upieram się, że na tej podstawie można stworzyć wiele dynamik newtonowskich
- choćby na siłę wkładając jakąś bezwymiarową stałą do znanych (i nieźle
sprawdzonych - ale co to komu przeszkadza, nie?) wzorów. I czy na tej
podstawie kol. Newton się zbłaźnił, a panowie (czy odpowiednicy) właśnie
chwycili istotę wszechbytu za nogi? Chyba nie...

>> ... nie wiem, czy próbowaliście się ośmieszać wysyłając to do PRLu czy Nature. Jeśli nie, to nie próbujcie.
>Przykro mi czytać takie merytoryczne uwagi

Chciałbym wierzyć, że naprawdę jest panu przykro - pisałem jak najbardziej
poważnie. Ale jeśli nie odniosło to skutku, to droga jest prosta - najlepiej
wysłać. I biadać później o spisku przeciw rewelacyjnej teorii...

>I co to jest ten PRLu?

Jasne, że pan nie wie. Ale pochylę się: Phys. Rev. Lett. - całkiem prestiżowe
czasopismo.

Panowie póki co roznoście ulotki. I niech tak zostanie.

Szanowny 'wwnf', jest w tobie bardzo dużo złej energii.
Domyślam się, jesteś sfrustrowanym fizykiem, który uczył się błędnych teorii Einsteina, i zapewne zachwycał się ich "pięknem". Teraz nie możesz przeżyć, że pokazujemy jaka to była wielka lipa, w którą tak wierzyłeś. Przykro mi, ale nic na to nie poradzę. Musisz przejść przez to sam.
Wszystko co napisałeś to bzdury, nie na temat.

>Szanowny 'wwnf', jest w tobie bardzo dużo złej energii.

Uwaga nie na temat - cytując klasyka - emocjonalne wypociny.

>Domyślam się, jesteś sfrustrowanym fizykiem,

A czemu by nie.

> który uczył się błędnych teorii Einsteina, i zapewne zachwycał się ich "pięknem". Teraz nie możesz przeżyć, że pokazujemy jaka to była wielka lipa, w którą tak wierzyłeś. Przykro mi, ale nic na to nie poradzę. Musisz przejść przez to sam.

Odpuść sobie tę tanią psychoanalizę.

>Wszystko co napisałeś to bzdury, nie na temat.

Uzasadnienie proszę, zbłąkany inżynierze.

PS Jeszcze jedno, bo mnie aż skręciło.

>Jeżeli ktoś zna jakieś poważne wyprowadzenie zależności pomiędzy masą i energią
>(E=mc²), to bardzo o nie proszę.

To pięknie, że pan prosi, ale

> Z góry wiem, że takiego wyprowadzenia nie
>da się w ramach relatywistyki przeprowadzić,

po co wobec powyższego pan pyta? Nie pytam, skąd pan "wie" - pan ma chyba
jakieś uprzedzenia albo ograniczenia. Zresztą "z góry" sugeruje, że dowodzenie
owej "wiedzy" jest poniżej pana godności - tu kamyczek do ogródka przyklaskującego
radośnie pana Arminiusa... - naukowość wysokiej próby, my foot.

Ale odsyłam do pojęcia czterowektora, szczególnej zasady względności* i elementarnego
różniczkowania; nie pamiętam w tej chwili, czy jawnie korzysta się z tego, jak
powinna wyglądać granica nierelatywistyczna. Chyba nie. Wychodzi, że energia ciała poruszającego się w inercjalnym układzie odniesienia to gamma mc^2, gdzie gamma
to 1/(1 - v^2/c^2)^(1/2). Odejmując i dodając 1 (wcale pożyteczna sztuczka) dostaje
się mc^2 + (gamma - 1) mc^2 - pierwszy człon to "energia spoczynkowa", drugi -
kinetyczna.

W tym sensie "E=mc2 jako składowa energii kinetycznej w prawie dla energii kinetycznej" postrzegam jako bełkot dość niebezpieczny. Od energii kinetycznej
wymagać należy tego i owego, ale jednak dążenie do zera, gdy prędkość dąży do zera
to tzw. minimum socjalne.

Przy okazji - gdyby chciał się pan podpierać "masą relatywistyczną", smutna
wiadomość - to też bzdura, bo takich "mas zależnych od prędkości" jest dużo,
choćby przykład "masy podłużnej" i "poprzecznej" - po prostu siły transformują
się istotnie inaczej niż pędy, co zresztą nie powinno dziwić wobec II zasady
dynamiki. Podobnie rzecz się ma ze względnie prostą transformacją 4-potencjału
dla pola elektromagnetycznego i skomplikowaną dla odpowiednich składowych
natężeń pola.

> "Wzór E=mc2 jest najbardziej kompromitującym błędem Einsteina i jego wyznawców."

Proszę pana, Einstein nie ma wyznawców - teorię Einsteina potwierdziło multum
doświadczeń. Jak rozumiem, podważa pan choćby efekty "projektu Manhattan"?

Mam nadzieję, że na Zjeździe po panów wystąpieniu panował chłód i wstrzemięźliwość... Zastanawiam się, kto takiego knota zechciał przepuścić. Update: przepraszam, nikt nie przepuścił, a wiewiórki ćwierkają, że zajmowali się panowie kolportażem ulotek. Adekwatne.

* to panowieście przegapili. A gadał Razgłaz, że prawa fizyki mają jednakową
postać (więc: zapisują się jako równania ogólnie rzecz biorąc z tensorami) jeśli zmieniamy inercjalne układy odniesienia z pomocą transformacji Poincare'go.
Nie wiem, jaka jeszcze grupa transformacji stoi za panów wersją, jeśli jakakolwiek.
Być może tylko ta, która wynika z wykonalności pewnych całek w postaci "zamkniętej",
ale to z fizyką - czy konkretniej - zasadą względności nie ma nic wspólnego.

Co do wyprowadzenia wzoru E=mc².

> ... nie pamiętam w tej chwili, czy jawnie korzysta się z tego, jak
>powinna wyglądać granica nierelatywistyczna. Chyba nie. Wychodzi, że energia ciała poruszającego się w inercjalnym układzie odniesienia to gamma mc^2, gdzie gamma
>to 1/(1 - v^2/c^2)^(1/2). Odejmując i dodając 1 (wcale pożyteczna sztuczka) dostaje
>się mc^2 + (gamma - 1) mc^2 - pierwszy człon to "energia spoczynkowa", drugi -
>kinetyczna.

Nie rozumiem tego wyprowadzenia. Musze to mieć zapisane konkretnie.
W każdym bądź razie skąd wiesz, że pierwszy człon, to energia spoczynkowa ?
Takie właśnie byki robił w swoich rozumowaniach Einstein.

>W tym sensie "E=mc2 jako składowa energii kinetycznej w prawie dla energii kinetycznej" postrzegam jako bełkot dość niebezpieczny. Od energii kinetycznej
>wymagać należy tego i owego, ale jednak dążenie do zera, gdy prędkość dąży do zera
>to tzw. minimum socjalne.

Sprawa jest wyjaśniona w rozdziale 4.5 "E=mc²" w książce Szczególna Teoria Eteru

>Przy okazji - gdyby chciał się pan podpierać "masą relatywistyczną", smutna
>wiadomość - to też bzdura, bo takich "mas zależnych od prędkości" jest dużo,
>choćby przykład "masy podłużnej" i "poprzecznej" - po prostu siły transformują
>się istotnie inaczej niż pędy, co zresztą nie powinno dziwić wobec II zasady
>dynamiki. Podobnie rzecz się ma ze względnie prostą transformacją 4-potencjału
>dla pola elektromagnetycznego i skomplikowaną dla odpowiednich składowych
>natężeń pola.

No to co z tego ?

>> "Wzór E=mc2 jest najbardziej kompromitującym błędem Einsteina i jego wyznawców."
>Proszę pana, Einstein nie ma wyznawców - teorię Einsteina potwierdziło multum
>doświadczeń.

STW ma wyznawców. Wyznawanie idei polega na tym, że odrzuca się wszystkie inne, nawet jeżeli są lepiej uzasadnione.

> Jak rozumiem, podważa pan choćby efekty "projektu Manhattan"?

Kompletnie nie zrozumiałeś o czym napisałem w tym wątku. Kompletnie.
Co wynika według Ciebie z "projektu Manhattan"?
Bo według mnie wynika wzór E=(1/2)mc² (i to tylko dla uranu, i tylko pod warunkiem, że faktycznie w czasie rozpadu atomowego masa ulega dezintegracji, a nie ulatnia się w postaci jakichś cząstek) !!!
No to dlaczego upierasz się przy wzorze E=mc².

>Nie wiem, jaka jeszcze grupa transformacji stoi za panów wersją, jeśli jakakolwiek.

Jeżeli nie wiesz, to po co pleciesz.

poruszającego się w inercjalnym układzie odniesienia to gamma mc^2, gdzie gamma
>>to 1/(1 - v^2/c^2)^(1/2). Odejmując i dodając 1 (wcale pożyteczna sztuczka) dostaje
>>się mc^2 + (gamma - 1) mc^2 - pierwszy człon to "energia spoczynkowa", drugi -
>>kinetyczna.
>Nie rozumiem tego wyprowadzenia. Musze to mieć zapisane konkretnie.

Jeśli nie rozumie pan, że x = 1 + x - 1, no to krzyż na drogę.

Pan dzieli sobie prędkość zdefiniowaną jako pochodna przestrzennej
części wektora położenia przez jego część czasową, a z boku pojawia
się ktoś złośliwy i mówi: to się źle transformuje. No tak - bo wypada
wiedzieć, że do przyspieszenia używa się czasu własnego, a nie
współrzędnościowego.

>W każdym bądź razie skąd wiesz, że pierwszy człon, to energia spoczynkowa ?

Bruderszaftu z crackpotami nie pijam. Wiem, bo nie zależy od prędkości,
ale to już przedszkole. Drugi interpretuje się jako kinetyczna, bo rośnie
wraz z prędkością i daje poprawną granicę nierelatywistyczną. Co nie znaczy,
że nie istnieją funkcje, które mają kilka początkowych wyrazów rozwinięcia
w szereg takich samych - panów kłopot jest panom znany, jeśli cokolwiek
panowie rozumiecie. Jeśli zaś ślepo wierzycie w jakieś genialne odkrycie,
no to krzyż na drogę - wprost do szpitala

>Takie właśnie byki robił w swoich rozumowaniach Einstein.

Jeśli x = x - 1 + 1 (czy w jakiejkolwiek innej kolejności, a dodawanie
liczb rzeczywistych jest przemienne...) traktuje pan jako byka - krzyż
na drogę.

>Sprawa jest wyjaśniona w rozdziale 4.5 "E=mc²" w książce Szczególna Teoria Eteru

Kto to recenzował? Jakie są dane doświadczalne, które przekreślają
dokonania STW? Czy pan wie, że STW da się wyprowadzić bez odwoływania
się do dośw. Michelsona-Morley'a?

>>dynamiki. Podobnie rzecz się ma ze względnie prostą transformacją 4-potencjału
>>dla pola elektromagnetycznego i skomplikowaną dla odpowiednich składowych
>>natężeń pola.
>No to co z tego ?

Dla pana - nic. I tu leży pies pochowany.

>>> "Wzór E=mc2 jest najbardziej kompromitującym błędem Einsteina i jego wyznawców."
>>Proszę pana, Einstein nie ma wyznawców - teorię Einsteina potwierdziło multum
>>doświadczeń.
>STW ma wyznawców. Wyznawanie idei polega na tym, że odrzuca się wszystkie inne, nawet jeżeli są lepiej uzasadnione.

Czekam wobec tego na pana uzasadnienie. Póki co podał pan parę wzorków
i namiętnie korzystał ze sprawocznika z całkami - tego typu całki za
nieciekawe uznają co lepsi uczniowie w końcowych klasach liceum (na
kółku rzecz jasna).

>> Jak rozumiem, podważa pan choćby efekty "projektu Manhattan"?
>Kompletnie nie zrozumiałeś o czym napisałem w tym wątku. Kompletnie.

A było coś do zrozumienia? Fakt, pan przecież propaguje odkrycia...
Kiedy będzie perpetuum mobile w sprzedaży wysyłkowej?

>Co wynika według Ciebie z "projektu Manhattan"?

M.in. to, że istnieje coś takiego, jak energia wiązania i że na
podstawie wiadomego wzorku da się ją oszacować. Ba - nawet "uwolnić",
"wykorzystać" - sprawa terminologii.

>Bo według mnie wynika wzór E=(1/2)mc² (i to tylko dla uranu, i tylko pod warunkiem, że faktycznie w czasie rozpadu atomowego masa ulega dezintegracji, a nie ulatnia się w postaci jakichś cząstek) !!!

Daruje sobie pan wykrzykniki. Jeśli uważa pan, że czynnik 1/2 jest
tam konieczny - proszę to poprzeć jakimś uzasadnieniem. Od razu ostrzegam,
że "dezintegracja" i "ulatnianie" to piękne słowa dla chumanistów w rodzaju
pańskiego klakiera A. - ale nie dla mnie. Ale nie twierdzę też, że musi
mnie pan przekonywać - twierdzę więcej, że pana "target" nie będzie pytać
o uzasadnienia. Zostanie pan kapłanem, ale nie naukowcem. Bo niby skąd?
(Ale proszę nie ustawać w wysiłkach - póki co pikuje pan niebezpiecznie
w stronę psychosorbitoli i pani Jolanty od neutronów o podwójnych masach...)

>No to dlaczego upierasz się przy wzorze E=mc².

Ja się nie upieram. Twierdzę, że istnieje naturalna, prosta, etc. wersja,
która daje "wzory" zachowujące się prawidłowo przy transformacjach Poincare'go
(ok, jest zagwozdka przy momencie pędu) i daje wyniki w miarę zgodne z doświadczeniem.
Tyle - i na krytykach spoczywa albo (a) wymyślenie jeszcze prostszego związku
czy uproszczenie pewnych dowodów czy tłumaczeń czy interpretacji, albo (b) -
wtedy teoria jest do śmietnika - znalezienie podważeń doświadczalnych.

Szukałbym raczej w kwantowej teorii pola, ale to za daleko, żeby cierpiała
sama STW. Raczej procedury kwantowania, lokalność, etc.

Panów wersja pada na współzmienniczości, pewnie na sformułowaniu langrangeowskim
czy kanonicznym, na zasadach zachowania, symetriach, itp., ale póki co nie chce
mi się liczyć, bo zajadam borówki na zmianę z kutią.

>>Nie wiem, jaka jeszcze grupa transformacji stoi za panów wersją, jeśli jakakolwiek.
>Jeżeli nie wiesz, to po co pleciesz.

A bo pan dokonań Liego nie śledził. Ja też nie, ale coś mi się o uszy obiło.
W każdym razie przekreślił pan grupę Galileusza i Lorentza, i nie wie pan,
czy jakaś jest - więc być może w pana "dynamice" średnio jest z zasadami
zachowania... Powodzenia w autopromocji życzę.

("Pan dużo pisze, profesorze, ja niestety odwykłem... Ale mogę panu obiecać,
że jak wygram... to będą pana drukować w <<Szpilkach>>, a być może nawet w
<<Karuzeli>>")

>Jeśli nie rozumie pan, że x = 1 + x - 1, no to krzyż na drogę.

Bardzo się cieszę, że chcesz mi podać wyprowadzenie wzoru E=mc². O to właśnie prosiłem. Ale, aby poddać to analizie i pokazać, Ci błędy, muszę mieć precyzyjne i formalne wyprowadzenie, a nie szkic. Jeżeli wychodzę z jakąś ideą, to napisałem szczegółowy artykuł.

> wypada wiedzieć, że do przyspieszenia używa się czasu własnego, a nie współrzędnościowego.

Do obliczania prędkości używamy, tak jak się należy, czasu własnego, czyli czasu jaki wskazują zegary z układu inercjalnego obserwatora.

>>W każdym bądź razie skąd wiesz, że pierwszy człon, to energia spoczynkowa ?

>Wiem, bo nie zależy od prędkości, ale to już przedszkole.

Bardzo się mylisz. Gdyby wszystko, co ma jednostkę energii i nie zależy od prędkości było energią spoczynkową, to bym się zgodził. Ale tek oczywiście nie jest.

>>Sprawa jest wyjaśniona w rozdziale 4.5 "E=mc²" w książce Szczególna Teoria Eteru

>Kto to recenzował? Jakie są dane doświadczalne, które przekreślają
>dokonania STW? Czy pan wie, że STW da się wyprowadzić bez odwoływania
>się do dośw. Michelsona-Morley'a?

Przeczytał Pan ten rozdział ?
Jakie to ma znaczenie, kto recenzował ?
Jakie doświadczenia dowodzą, że E=mc² dotyczy wszelkiego rodzaju materii, i że faktyczne wiąże masę z energią w niej ukrytą ?

>>Co wynika według Ciebie z "projektu Manhattan"?

>M.in. to, że istnieje coś takiego, jak energia wiązania i że na
>podstawie wiadomego wzorku da się ją oszacować. Ba - nawet "uwolnić",
>"wykorzystać" - sprawa terminologii.

No dobrze, ale dlaczego E=mc², a nie E=(1/2)mc²"?
Czy znasz eksperymenty, w których zamieniono masę powiedzmy żelaza, na energię ?

Poza tym w rekcjach atomowych nie zamienia się masy w energię, tylko przekształca jeden rodzaj masy w inny, przy czym uwalnia się energia. Ja bym chciał zobaczyć, jak znika cały atom uranu, i zamienia się w "czystą" energię. Bo tak interpretowany jest ten błędny wzór E=mc².

>Daruje sobie pan wykrzykniki. Jeśli uważa pan, że czynnik 1/2 jest
>tam konieczny - proszę to poprzeć jakimś uzasadnieniem.

Uzasadnienie jest proste. Nie ma ani jednego wyprowadzenia wzoru E=mc² jak związku pomiędzy masą i energią. Nie da się tego wyprowadzić na podstawie relatywistyki. Po prostu Einstein tego nie kumał i przypisał temu wzorowi znaczenie, które nie wynika ze ścisłego rozumowania. Jedyne co może obronić taka zależność to eksperyment, w którym masę zamienia się na energię. Ale takie eksperymenty dotyczą tylko niektórych rodzajów masy, jak np. uran, i nie potwierdzają tego wzoru w tej postaci.

> nie chce mi się liczyć, bo zajadam borówki na zmianę z kutią.

Najlepiej być arogantem

Nie ma takiego prawa, że wzory na energię muszą się transformować, tak jak sobie ktoś ubzdurała.

Poza tym w naszym artykule, nie o to chodzi.
Pokazaliśmy, jak w ramach STW można wyprowadzać różne dynamiki, dla jasno określonych założeń. Niektóre z nich mogą mieć interesujące własności, inne nie. Jedne mogą być dobrymi modelami jakichś procesów, inne nie. I to jest najważniejsza sprawa w tym artykule, czyli metoda wyprowadzania dynamik.

Niezależnie do tego uważam, że dynamika Einsteina jest podważalna, gdyż nawet jeżeli ma jakieś potwierdzenia eksperymentalne, to tylko dlatego, że wyniki badań są fałszowane, ponieważ ludzie chcą awansować i nie są zdolni, aby występować przeciwko systemowi. Dlatego w swoich pseudo pracach naukowych dowodzą to, co co jest uznane i łatwo przejdzie recenzje. Nawet jeżeli nie zrobili żadnych badań, to granty trzeba rozliczyć jakimiś publikacjami. Gdy dostępny był tylko jeden model dynamiki, to tylko jeden rodzaj wyników eksperymentów był dopuszczalny No to wszyscy go potwierdzali
A teraz są już różne modele, więc można uczciwie opublikować co wyszło, a nie co powinno wyjść. Dlatego w takim zakłamanym systemie eksperymenty trzeba powtórzyć, aby zweryfikować, który model dynamiki jest najlepszy.
A dodatkowo oszuści, którzy nie robili rzeczywistych eksperymentów tylko oszukiwali, że im wyszło to co powinno, teraz będą mieli trudniej, no bo jest wiele dynamik i nie wiadomo, co powinno wyjść

Pomijajac fakt, iz STW jest teoria nienaukowa (nieempiryczna)... zarzucic mozna jej banalnosc, oraz brak jakiejkolwiek logiki glownych postulatow.

Obserwator A glosi, ze Obserwator B "zmienia sie" ..podczas gdy on sam twierdzi ze nic takiego sie nie dzieje.

(tyle w temacie ..cos jak z bezsensem i paradoksem wirtualnej czarnej dziury na zasadzie "im wiecej ciebie tym mniej")

Nie mozna jednak ujmowac Einsteinowi jego geniuszu gdyz m.in dzieki niemu wlasnie przyjeta zostala teoria, gloszaca iz masa ma wplyw na przestrzen i na czas. Co prawda zaleznosc ta nie zostala do konca poprawnie opisana ... (CZAS: MINISKALA-PRZYSPIESZENIE / MAKRO-SPOWOLNIENIE ...PRZESTRZEN MIKROMASA -KONTRAKCJA / MAKROSKALA -EKSPANSJA)... to jednak przelom w mysleniu, oraz wskazowki dla dalszych rozwazan byly bezcenne.

E=mc2 nie pokrywa sie niestety z doswiadczeniem. Spalenie 1kg papieru spowoduje ze ubytek energii z potencjalnego rozszczepienia 1kg u235 ukryje sie w popiole i spalonych gazach dla zachowania rownowagi energetycznej ?

.

uważaj koleś bo cię zbanują!

STW sprawdziła się w dobie satelitów.

Zegary na nich chodzą inaczej niż te zostawione na ziemi dokładnie według wzorów wyznaczających szybszy upływ czasu przy mniejszej grawitacji oraz wolniejszy z racji większej prędkości.

Technicy-fizycy USA nie wierzyli w STW i musieli wysłać sygnał na orbiter aby włączył korekcję czasu bo następowały odchylenia.

Tacy są ludzie - nie wierzą w Teorię Ewolucji nawet co ułatwia egzystencję gangreny moralnej związanej z kościołem (w szczególności homoseksualnych pedofili).