Kanał Dunaj - Morze Czarne łączy Dunaj w okolicy miejscowości Cernavoda z rumuńskim portem Konstanca. Decyzję o budowie kanału podjęli rumuńscy staliniści zainspirowani doświadczeniami sowieckimi. W Wikipedii w ten sposób o tym napisano:

"Decyzję o budowie kanału podjęło 25 maja 1949 roku Biuro Polityczne Rumuńskiej Partii Komunistycznej. Jego przywódcy utrzymywali, że do wybudowania kanału zainspirował ich Stalin oraz radzieckie doświadczenia w wykorzystaniu pracy przymusowej więźniów w robotach publicznych (w tym także przy budowie kanałów). W 1950 roku przyjęto ustawę o pracy przymusowej, która to praca miała stanowić element „reedukacji wrogich elementów”. Obozy pracy przymusowej powstawały w rejonach, w których wytyczono trasę kanału już w 1949 roku. Do 1953 roku liczba więźniów zaangażowanych jednocześnie w pracach przy budowie kanału sięgnęła 60 tys. (40 tys.) osób. Podstawowym narzędziem ich pracy były oskardy i łopaty. Szacuje się, że w sumie w tych pracach uczestniczyło około miliona rumuńskich więźniów, i że w konsekwencji ciężkich warunków pracy przy budowie kanału, chorób i głodowych racji pokarmowych ok. 200 tys. osób zmarło. Dlatego też projekt ten nazywano „kanałem śmierci” (Canalul Morţii) oraz „cmentarzem rumuńskiej burżuazji”.

Wśród stalinistów rumuńskich, w okresie 1944 - 1952, bardzo wpływową grupę stanowili staliniści - Żydzi, ogromnie nadreprezentowani w stosunku do liczby diaspory żydowksiej w Rumunii ( wyśmienity przyczynek do tezy o Żydokomunie), z wszechwładną Ana Pauker na czele. Nazywano jąnie bez przyczyny "Stalinem w spódnicy". Jej pozycja na rumuńskiej arenie politycznej w okresie jak wyżej była nadrzędna i dominująca. Ze względu też na swoja pozycję - ponosi ona współodpowiedzialność za masowe zbrodnie jakich wówczas w Rumuni staliniści się dopuścili - w tym ogromną liczbę ofiar przy budowie rumuńskiego odpowiednika Kanału Bałtycko - Białomorskiego. Ana Pauker - w tym kontekście - dołącza do grona takich żydowskich komunistycznych zbrodniarzy jak: Łazarz Kaganowicz ( odpowiedzialny za hołodomor na Ukrainie), czy też Szaja Gołoszczekin (odpowiedzialny za sztuczny głód w Kazachstanie). Jednakże jest ona szczególnie intrygująca z innego względu. Otóż często - także na tym forum - padają argumenty, iż żydowscy komuniści to już nie są komuniści, bo komunizm nie zna narodowości. Przeczą takiej tezie twarde fakty w postaci narodowości żon żydowskich komunistów, książek w ich domowych bibliotekach, znajomości tradycji i kultury żydowskiej, kultywowania przez nich nawyków i postaw charakterystycznych dla tejże subkultury. I właśnie w tym kontekście sylwetka Any Pauker jest wybitnie frapująca i może służyć za wielce pouczający przykład. Wywodziła się ona bowiem z dobrze sytuowanej rodziny żydowskiej, odebrała solidne wykształcenie, jej znajomość hebrajskiego był atak wyśmienita, iż umożliwiła jej nauczanie tego języka w szkole średniej. W latach 1944 - 1952, gdy była niekoronowaną władczynią Rumunii świadomie wspierała i ochraniała nieliczna mniejszość żydowską - nie wahając się zarazem eksterminować bez ogródek reprezentantów innych nacji. W ramach owej protekcjonistycznej polityki zorganizowała wyjazd 100 tysięcy rumuńskich Żydów do Palestyny - wbrew stanowisku Stalina. Nie uległa także jego nakazom zlikwidowania syjonistycznej aktywności na terenie Rumunii oraz poddania rumuńskich Żydów represjom, jakim poddawane były inne nacje. W relacjach ze Stalinem - co wielce pikantne - nie ukrywała przywiązania do żydowskiej narodowości i obyczajowości.

Zainteresowanych detalami odsyłam do podlinkowanych materiałów. Wątek niniejszy należy traktować jako kolejny przyczynek do debaty na temat problemu "Żydokomuny".

"Her most important -positive- accomplishment however was the organization of the aliyah of 100,000 Jews from Romania during her leadership, despite the fact that Stalin was firmly against the state of Israel. Furthermore, Ana Pauker also denied Stalin’s request of the suppression of Zionist activities in Romania, and the imprisonment of Jews on a mass scale. Finally, Pauker had found a point of contention, where she did not agree with Stalin on, ironically, her own heritage and ethnicity."

blogs.time(*)om/pauker-the-other-iron-lady/