W dniu 1 września 1939 r. nad Oświęcimiem został zestrzelony niemiecki samolot. Pilot zdołał wyskoczyć ze spadochronem. Dwóch oświęcimskich Żydów zaopiekowało się nim i ukryło przed polskimi władzami (kwalifikowana zdrada państwa w warunkach stanu wojennego). Gdy Niemcy zajęli Oświęcim w dniu 3 września, Żydzi owi zaprowadzili ich do rannego, przechowywanego przez nich lotnika. Okazał się on być ważnym nazistowskim dygnitarzem, który przez długi czas używał swoich wpływów dla ulżenia doli oświęcimskich i śląskich Żydów. Tak o owym incydencie wspomina Moshe Weiss w: „“To Commemorate the 50th Anniversary of the Liberation from Auschwitz,” (The Jewish Press (Brooklyn), 27 styczeń 1995). Henryk Schönker syn Leona Schonkera – szefa oświęcimskiej gminy żydowskiej w 1939 r., w książce „Dotkniecie Anioła” (Ośrodek Karta, 2005, W-wa, str. 22–24.) prezentuje owe zdarzenie trochę inaczej. Owszem, pilota owego - który wyskoczył ze spadochronem z niemieckiego bombowca zestrzelonego nad Oświęcimiem - Żydzi uratowali i ukryli przed władzami polskimi ale w obawie przed ewentualnymi represjami ze strony niemieckiej. Decyzję jak wyżej podjął Leon Schonker. Po zajęciu Oświęcimia przez Niemców – pilot został przekazany w ich ręce i okazał protekcję jak wyżej. Niestety w przypadku obydwu relacji nie pada nazwisko owego pilota. Jest natomiast wielce prawdopodobne, iż rezultatem tej protekcji było ukonstytuowanie się komitetu Żydów śląskich (z Leonem Schonkerem na czele), który został zaproszony na audiencję do Berlina gdzie spotkał się – między innymi - z Eichmanem (który na ich prośbę skutecznie interweniował uwalniając z aresztu w Polsce kilkunastu Żydów). Komitet ów zajął się organizowaniem emigracji Żydów do Palestyny (sieć biur emigracyjnych) oraz przerzucaniem ( z wykorzystaniem wagonów kolei niemieckich) Żydów pragnących emigrować do Związku Sowieckiego – na tereny przy granicy z ZSRR. Z emigracji do Palestyny (przez porty Varna, Konstanca, Sulina) nic nie wyszło – gdyż owe kanały przepływowe zostały skutecznie zablokowane przez Brytyjczyków. Z kolei inne państwa nie chciały przyjmować Żydów, a i sami syjoniści nie byli w ogóle zainteresowani kierowaniem potoku imigracji żydowskiej na inne terytoria niż Palestyna. Gdy Schonker napisał o tym w swej książce – większość historyków posądzała go o konfabulacje ( wątek spotkania z Eichmanem itd.). Jednakże z biegiem czasu większość faktów przez niego podanych – została pozytywnie zweryfikowana. I wówczas zrobiło się rewizjonistycznie i sensacyjnie. Casus jak wyżej dobitnie dowodzi, iż w historii nie ma faktów – „świętych krów”, należy ją ciągle badać, weryfikować, poddawać testom, wątpić w okadzane, jedynie słuszne prawdy.
Zainteresowanych detalami problemu odsyłam do podlinkowanego materiału:

raportnowa(*)...Emigracja zydSzyndler.pdf