Cottbus (Chciebuż) to stolica Dolnych Łużyc w kraju związkowym Brandenburgia. Miasto, uroczo położone w rozlewiskach Szprewy, w którym ciągle jeszcze funkcjonuje mniejszość serbo - łużycka, oferuje szereg atrakcji turystycznych. Jest tu rynek z zabytkowymi kamienicami, wieża grodkowska, mennicza, kościoły, młyn krupniczy, fontanny, wreszcie Park Branicki w rozlewisku Szprewy z zamkiem i wyspą na której znajduje się piramida - grób księcia Hermanna von Pückler-Muskau, założyciela słynnego parku rozciągającego się po obydwu stronach Nysy Łużckiej w nie tak odległej Łęknicy - Bad Muskau. Chociebuż w latach 1002 - 1031 należał do Polski. Fakt ów zawdzięczamy Chrobremu, który w 1002 roku zajął Milsko, Miśnię i Łużyce. Do dzisiaj wyczyn ów jest sławiony w wierszu gdzie między innymi pisze: "Bił on słupy w Dnieprze, Sali na państwa granicy w stalnych zbrojach z anim stali groźni wojownicy. Dla złych był on jak bicz boży, a dla dobrych, dobry, a potomne pokolenia nazwały go "Chrobry".
Wśród atrakcji turystycznych Chociebuża nie wymienia się zazwyczaj byłego więzienia, w którym za czasów komunistycznych przetrzymywano więźniów politycznych. A szkoda, bo miejsce to obecnie mocno zaniedbane i zrujnowane, warto odwiedzić i rzucić na nie okiem. Bowiem w tym zakładzie karnym doszło w grudniu 1981 roku do strajku głodowego więźniów w proteście przeciwko wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce oraz jako wyraz wsparcia dla "Solidarności". Było to jedyne takie wydarzenie w całym bloku wschodnim.

Zainteresowanych detalami - odsyłam do podlinkowanego materiału:

"17 grudnia licząca prawie 300 osób grupa więźniów mimo gróźb ze strony strażników odmówiła odmówiła jedzenia. Strażnicy na drodze ze stołówki do głównego budynku więzienia utworzyli tzw. ścieżkę zdrowia. Więźniów dodatkowo zastraszano, wpuszczając do cel psy służbowe strażników. Stasi zmobilizowała też czterech agentów, działających pośród więźniów, dzięki czemu prowodyrów strajku odizolowani jeszcze tego samego dnia.
Z dokumentów Stasi wynika, że już kilkanaście godzin po rozpoczęciu protestu „sytuacja znalazła się pod kontrolą”. Z relacji więźniów wynika, że protest trwał jeszcze dwa lub trzy dni. Prowodyrzy zostali skazani na dodatkowe 22 miesiące więzienia za „publiczne znieważenie organów państwowych”. Kilkunastu uczestników zostało ukaranych kilkutygodniowym pobytem w karcerze, zwanym tygrysia klatką. Reszta na trzy miesiące została pozbawiona prawa do pisania listów, przyjmowania odwiedzin i otrzymywania paczek.
O strajku lakonicznie informowały media w RFN: berliński dziennik Berliner Morgenpost i tygodnik Der Spiegel. Do Polski te informacje jednak nie dotarły.
Centrum Praw Człowieka w Cottbus działające w dawnym więzieniu zbiera relacje od rozsianych po Niemczech uczestników strajku."

pl.wikiped(*)olidarność_w_Cottbus