Sztuka niemalże w pełni obrosła mitem treści i interpretacji.
Tzn. ludziom się wmawia od dwóch tysiącleci, że sztuka musi mieć sens, musi być utylitarna/elitarna/bogobojna itp itd. Cały czas się mówi jaka ma być. Wmawia się nam od małego (system edukacji - słynne "co autor miał na myśli?"), że dzieła trzeba interpretować, że mają one sens i treść.
Taka mentalność silnie wrosła w społeczeństwa. Jest to więc główny powód dla którego sztuka abstrakcyjna jak np. obrazy Malewicza, jest wyśmiewana jako: "tandeta", "Co to ...... jest?", "Też bym takie gó... namalował" - każdy z nas spotkał się z taką narracją.
Jest to oczywiście mentalność staroświecka i konserwatywna. Do tej kategorii zalicza się więc przytłaczająca większość społeczeństwa, w tym ludzi inteligentnych, wykształconych, bogatych i na poziomie.

Ludzie nie rozumieją sztuki współczesnej, abstrakcji współczesnej, ani nawet sztuki nowoczesnej. BA! Ludzie nie kumają nawet awangardy.
I tutaj dochodzimy do pytania: kto im to, do cholery, każe rozumieć?
To jest główny błąd w odbiorze sztuki: Ludzie wszystko interpretują i próbują rozumieć, co jest absurdem, bowiem np.: "białego kwadratu na białym tle" Malewicza nie da się zrozumieć i zinterpretować, bo to jest po prostu całe białe płótno z lekko zarysowanym kwadratem.
Tego się nie rozumie, tylko czuje. Przyswaja zmysłami i okala emocjami. Piękno sztuki współczesnej właśnie na tym polega, że jej odbiór powinien odbywać się bez udziału mechanizmów interpretacji i rozumienia. To się wielu ludziom nie mieści w głowach dlatego muzea sztuki współczesnej stoją u nas opustoszałe.



"biały kwadrat na białym tle" to kompozycja suprematyczna z 1918 roku! Wg mnie genialna. Obraz ten był zwieńczeniem dorobku Malewicza, który wyróżniał się brakiem sensu, treści i znaczenia.

A teraz na dowód spójrzcie co jest na wikipedii w opisie tej kompozycji:

Padłem ze śmiechu - spójrzcie jaki sposób narracji - totalna głupota. Efekt typowej staroświeckiej mentalności zakuwania sztuki w dogmaty, w schemat