Styl przywiązania unikający romantycznego zaangażowania jest niekiedy uważany za zgodny raczej ze stereotypem męskiej niż żeńskiej roli płciowej, co potwierdzają wyniki badań naukowych przeprowadzonych w niektórych krajach. Nacisk kładziony na poleganie na sobie i stronienie od nadmiernej bliskości, które są wyznacznikami unikającego stylu przywiązania, w kulturze zachodniej czy latynoamerykańskiej są tradycyjnie ważnymi składnikami społeczno-kulturowego wzorca męskości, co nie pozostaje bez wpływu na zachowanie chłopców i mężczyzn wychowywanych pod jego wpływem.

Jednak w niektórych krajach, na przykład w Grecji, nie stwierdzono istotnych różnic między płciami pod względem skłonności do angażowania się w romantyczne związki, co być może wynika stąd, że we współczesnej greckiej kulturze mamy do czynienia z silnym przywiązaniem do wartości rodzinnych i wspólnotowych.

Naukowcy z Grecji, Australii i Holandii sprawdzili, jak rozwija się u greckich nastolatków skłonność do stylu przywiązania unikającego romantycznego zaangażowania. W tym celu przebadali w odstępie dwóch lat kilkaset greckich nastolatków obu płci, po raz pierwszy - gdy badani mieli szesnaście, a po raz drugi - gdy mieli osiemnaście lat. Wyniki przeprowadzonych badań i ich analizę opublikowano 27 lipca 2018 r. w PLOS ONE.