>"Kąpiel leśna" to termin odnoszący się do popularnej w niektórych krajach Dalekiego >Wschodu (Chinach, Japonii, Korei i Tajwanie) praktyki z dziedziny terapii naturalnej, >która polega na uważnym przebywaniu w lesie ze świadomym nastawieniem na napawanie >się jego niesamowitą atmosferą w celu odzyskania fizycznej i psychicznej równowagi.

Wypady w las to bez dwóch zdań fantastyczna frajda i z pożytkiem dla ducha i ciała. Przy czym formuła jak wyżej - w swej istocie "njuejdżowska" - w której położona jest ostra presja na "świadome napawanie się niesamowitą atmosferą lasu" wydaje się być przysłowiowym wylaniem dziecka z kąpielą. Bo właśnie chodzi o to - aby podczas wypadu do lasu "wrzucić na luz" i nie koncentrować się za bardzo na kwalifikowanym napawaniu się tym czy tamtym.
Poza tym w formule jak wyżej (opisanej w podlinkowanym materiale) - istotną , jeżeli nie najistotniejszą, rolę odgrywa ruch - to jest kilkugodzinny spacer. Oczywiście lepiej jest spacerować po lesie niż po - na przykład - nadrzecznym bulwarze w wielkim mieście. Ale szereg z tych dobroczynnych objawów i wrażeń gwarantowanych przez terapię leśną - uzyska się także uprawiając po prostu "perypatetykę" w krajobrazie miejskim.

Warto wydać kilkaset zł i zaszczepić się (kilka razy) przeciwko odkleszczowemu wirusowemu zapaleniu mózgu.

Chyba że chodzimy tylko po szerokich, wydeptanych lub wyjeżdżonych ścieżkach.

Można też pryskać się odpowiednimi preparatami i szczelnie ubierać (od pasa w dół), a są też dezaktywujące ich zmysły odstraszacze ultradźwiękowe.

Jeśli chodzi o stresy to sporo można uniknąć analizując i modyfikując swoje potrzeby

np przejmowanie się prestiżem

tutaj rewelacyjny materiał naukowy o tym:

www.racjonalista.pl/forum.php/s,769768#w769879

Pozdrawiam
max (ateista)
p.s
Dla nieklikających cytat:

Człowiek praktycznie nie ma wrodzonych konkretnych potrzeb psychicznych (poza jedną, o której dalej).
Ma wrodzone tylko potrzeby fizjologiczne, dlatego jedzenie i seks są dla niego cenne.
Z psychicznych potrzeb - uważa się, że ma odruch orientacyjno-poznawczy. Można nazwać go potrzebą poznawczą.

Inne potrzeby powstają najpierw jako umysłowo wybrane, doceniane wartości (odkrycie znanego psychologa Levi) i z czasem są cenione automatycznie czyli stają się potrzebami nabytymi.
Pełnią funkcje pośrednie, instrumentalne. Jest wśród nich potrzeba uznania oraz potrzeba posiadania.

Odpowiednio intensywnym treningiem można wyzwolić się z nich, na przykład z odruchowego wstydzenia się i przejmowania opinią.

Ze względów intelektualnych - rozpoznajemy w innych ludziach podobne istoty - uczymy sie życzliwości i pomagamy sobie wzajemnie.

Ma to sens o ile ktoś z tym nie przesadza. "Najpierw zadbaj o swoje zdrowie i choć trochę szczęścia, potem pomagaj innym".

Dlatego niepodważalnie sensownych potrzeb jest niewiele:

Zdrowie, dzieci(jak się uda), umiarkowane przyjemności fizyczne, przyjemności poznawcze (i sport), działalność pożyteczna.

Cyniczni funkcjonariusze światowej organizacji - Kościoła katolickiego - wmawiają ludziom potrzebę "uniknięcie piekła po śmierci" gdyż żyją z opłat jakie czerpią z obsługi tego zagadnienia.
Sami w większości nie wierzą w piekło (wiem to od nich samych - miałem w rodzinie, a wynika też z ich zachowań - znanych dobrze, choćby ze statystyk australijskich o przestępczości duchownych na nieletnich).

Platon za najcenniejsze uważał: Dobro, prawdę i piękno. O miłości erotycznej nie wspomniał ale wiemy, że też doceniał.

Przy okazji tego zdjęcia warto przypomnieć o słusznej trosce Zielonych o odpowiedzialne podejście do rzek.
Nie powinny być ciasno obramowanymi wałami rynnami żeglugowymi lecz mieć szeroki "zielony" pas niezabudowanego lądu, cenny dla przyrody i podczas nieuchronnych już - z racji globalnego ocieplenia - powodzi.