Myślę, że ideologia anarchii jest źle spostrzegana... Nie wiem do końca na czym ona polega,nigdy nie spotkałam anarchisty, ale trochę o tym poczytałam. Wydaje mi się, ze mam bardzo podobną ideologie do tej anarchistów i chciałabym ja przedstawić. Moim zdaniem człowiek może być szczęśliwy dopiero kiedy jest wolny, ale jego wolność nie może wpływać na innego człowieka. Wiadomo, że nie można tego uniknąć, bo każdy nasz czyn, każde słowo nawet samo istnienie wpływa na drugiego człowieka. Ale nie do końca mi chodzi o dosłowne nie włpywanie na drugiego człowieka... Chodzi bardziej o to żeby to co robimy jak żyjemy nie przeszkadzało drugiemu człowiekowi, żeby znaleźć kompromis, albo opuścić tego człowieka. Kompromis, nie taki w którym dwie strony czują się źle. Może wyjaśnię coś jeszcze... Druga główna moja idea to dążenie do dobrego samopoczucia ( tu też można mnie źle zrozumieć). Chodzi mi o zaspakajanie swoich potrzeb, ale nie tych w stylu mam ochotę nabluzgać koledze bo mnie zranił to to zrobię i też mocno go skrzywdzę- NIE! Żeby móc zaspokoić soje potrzeby trzeba najpierw wiedzieć jakie one są. W podanym przykładzie jestem zła, bo czuję się zraniona i tak naprawdę właśnie to chcę przekazać mojemu koledze. I tak zaspokoję te potrzeby mówiąc mu " jestem na ciebie strasznie wk**wiona, bo mnie zraniłeś tym i tym" wtedy zaspakajam swoje potrzeby, nie ranię drugiej osoby( bo tak naprawdę nigdy nie chcemy ranić, ale czasami nasze prawdziwe myślenie nie jest w stanie funkcjonować przez skumulowane emocje), wyjaśniam sytuacje i możliwe że zapobiegam wystąpieniu kolejnej, a przy tym najczęściej relacje stają się bliższe. Czasami trzeba nagiąć i te zasady (właśnie na tym polega pełna wolność) w momencie kiedy są przekraczane moje granice i wiem, ze już nie dam rady i np. nawyzywam mojego kolegę. Będzie to wyrzucenie emocji wiec po tym jeśli już będę miała siłę powinnam mu wszystko wytłumaczyć. Wiadomo, większość ludzi nie zrozumie tego sposobu przekazywania wiadomości, emocji , myśli, dlatego trzeba się otaczać odpowiednimi osobami, a szkoła zmusza nas do wielu osób, których normalnie byśmy nie chcieli w naszym życiu. Poza tym jest bardzo dużo zasad które nie pozwalają być w zgodzie z samym sobą w szkole i także w pracy, dlatego uważam, ze szkoła jest zła instytucją jak dla mnie, ale nie chciałabym jej zlikwidować, bo może komuś to odpowiada. Dalej chodzę do szkoły, chociaż nie jest łatwo, ale prawo mnie zmusza. No wiec myślę, że w większości przypadków w życiu trzeba słuchać się siebie, PRAWDZIWEGO SIEBIE. Najpierw trzeba siebie znaleźć ( jak w Matrix ), zrozumiec kim się jest i czego się pragnie a później za tym podążać, a przy tym szanować innych i ideologie innych.
Mam nadzieję, że jakoś wytłumaczyłam "wolność" w mniemaniu anarchistów i że anarchiści tak myślą haha.