Wraz z wkroczeniem Sowietów na wschodnie tereny II RP (17 września 1939 r.) - spora część ludności żydowskiej (szczególnie młodsze pokolenie), rozpoczęła działania, które przybrały charakter i rozmiary masowej rewolty/buntu przeciwko państwu polskiemu. Żydzi nie byli jedyną mniejszością etniczną w II RP, nie byli także jedynymi, którzy się zbuntowali. Jednakże o ich postawie jak wyżej była do tej pory cisza jak makiem zasiał, a wskazywanie na nią prowadziło do nikczemnych oskarżeń o antysemityzm. Poniżej prezentuję - za Wikipedią - reprezentatywny przykład agresywnych poczynań Żydów jak wyżej - wobec państwa polskiego i ludności polskiej.
Smutnej i zrazem zaskakującej pikanterii dodaje owej rewolcie fakt, iż II RP przed wojną zamieszkiwało także około 800 tysięcy Niemców. I ci autochtoniczni Niemcy we wrześniu 1939 roku zachowali się - en masse - zdecydowanie poprawniej i ...lojalniej wobec państwa polskiego (brak jest przykładu zbrodni na Polakach popełnionych przez nich, analogicznej do przykładu zacytowanego z Wikipedii) niż Żydzi na wschodzie II RP. A przecież - i właśnie na tym polega pikanteria tej sytuacji - Polska w 1939 r. walczyła z Niemcami a nie z.... Żydami.


"Zbrodnia w Brzostowicy Małej – zbrodnia na miejscowej ludności polskiej, dokonana przez bojówkę komunistyczną[potrzebny przypis] złożoną z Żydów i Białorusinów we wsi Brzostowica Mała (koło Grodna), po agresji ZSRR na Polskę 17 września 1939 (dokładna data popełnienia zbrodni nie jest znana, wiadomo jedynie, że stało się to we wrześniu 1939).
Przyjmuje się, że zginęło wówczas ok. 50 osób, w tym właściciele ziemscy mieszkający w majątku Brzostowica Mała – hrabia Antoni Wołkowicki z żoną Ludwiką, miał ponieść śmierć także jego szwagier ppłk inż. Zygmunt Wojnicz-Sianożęcki, a także wójt, sekretarz i kasjer gminy oraz miejscowi listonosz i nauczyciel, dnia 22 września 1939 roku inż. Witold Boretti, właściciel majątku Parchimowce i inż. Joachim Leśniewicz, właściciel majątku Zajkowszczyzna (obaj są pochowani w jednym grobie na cmentarzu w Brzostowicy Wielkiej). Akcją kierował specjalny Komitet Rewolucyjny w Brzostowicy Wielkiej, którego przewodniczącym był Motyl Żak. Mordu dokonała banda składająca się z Żydów i Białorusinów, którą dowodził żydowski handlarz Zusko Ajzik. Zabójstwa odznaczały się szczególną brutalnością – Wołkowiccy mieli ręce skrępowane drutem, zmuszani byli do jedzenia wapna i zakopani żywcem[. Morderstwa miały podłoże etniczne i klasowe, a ich celem była eliminacja polskiej inteligencji i urzędników".


pl.wikipedia.org/wiki/Zbrodnia_w_Brzostowicy_Małej