> Sprzedają biedni bogatym, o relacji odwrotnej nikt nie słyszał.

Życie zna różne historie...
Siostry zakonne w kilku zakonach (m.in. z matką T. na czele) sprzedawały sieroty. Kasa w dużej części szła do Watykanu. Sprzedawano osobom, które nie miały możliwości posiadania własnego dziecka.

>> Sprzedają biedni bogatym, o relacji odwrotnej nikt nie słyszał.
>Życie zna różne historie...
>Siostry zakonne w kilku zakonach (m.in. z matką T. na czele) sprzedawały sieroty[...] osobom, które nie miały możliwości posiadania własnego dziecka.
To nie jest relacja odwrotna.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>.
>Dziecko można sprzedać i dziecko można seksualnie wykorzystać.
>Nie, żeby to było dobre czy dozwolone, ale wiadomo, że się da.
>Sprzedają biedni bogatym, o relacji odwrotnej nikt nie słyszał.
>Ale biedny czy bogaty, każdego pod kątem etyki można ocenić.
>Zatem oceńmy. Kto jest gorszy:
>1. Czy sprzedający swoje dzieci biedni rodzice?
>2. Czy kupujący sobie dzieci zamożni zboczeńcy?

Zasadniczo, to można sobie wyobrazić taki handel za etycznie nienaganny a przynajmniej niejednoznaczny, w sytuacji gdy sprzedająca rodzina jest tak biedna, że dalsza egzystencja w takiej postaci sprowadziłaby na ich córkę cierpienie większe, niż kupno i adopcja przez zboczeńca.

Ale z drugiej strony:
W ogóle już sam fakt płodzenia dzieci w takich warunkach zasługuje na moralne potępienie rodziców. Sprzedanie córki w ramach "adopcji" jest w tym kontekście czynem podwójnie nagannym, bowiem rodzice najpierw powołali na świat dziecko w warunkach w których jest wysokie prawdopodobieństwo, że będzie cierpieć i zaznawać wielu krzywd (są więc moralnie odpowiedzialni za to co je spotyka), to jeszcze sprzedali je po to by zdobyć pieniądze będąc świadomymi, że sprzedają zboczeńcowi.

Uważam, że w tym przypadku rodzice zasługują na większe potępienie od pedofila, bowiem zachowali się amoralnie w dwóch miejscach: płodząc dziecko i je sprzedając.

>W ogóle już sam fakt płodzenia dzieci w takich warunkach zasługuje na moralne potępienie rodziców.
Warunki rodziców w momencie spłodzenia nie są znane, więc tego nie możesz (dyskryminująco) zakładać.

>by zdobyć pieniądze będąc świadomymi, że sprzedają zboczeńcowi
Przecież dopiero zboczeniec ma świadomość, rodzice domniemują.

>Uważam, że w tym przypadku rodzice zasługują na większe potępienie od pedofila, bowiem zachowali się amoralnie w dwóch miejscach: płodząc dziecko i je sprzedając.
Skoro u rodziców krytykujesz czyn nie będący poddawaną tu ocenie samą transakcją, to i zboczeńcowi nie odpuszczaj zamierzanego gwałcenia dziecka.

Reasumując: piętnujesz zdrową seksualność ubogich rodziców, a chronisz chorą seksualność zamożnego zboczeńca.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>>Uważam, że w tym przypadku rodzice zasługują na większe potępienie od pedofila, bowiem zachowali się amoralnie w dwóch miejscach: płodząc dziecko i je sprzedając.
>Skoro u rodziców krytykujesz czyn nie będący poddawaną tu ocenie samą transakcją, to i zboczeńcowi nie odpuszczaj zamierzanego gwałcenia dziecka.

Zabawne, bo nie można winić, karać i oskarżać za niepopełnione czyny, ani nawet uwzględniać tego przy całościowej ocenie moralnej.

>Reasumując: piętnujesz zdrową seksualność ubogich rodziców, a chronisz chorą seksualność zamożnego zboczeńca.

No gdzie chronię kogokolwiek? Czytanie ze zrozumieniem się kłania.

>>>Uważam, że w tym przypadku rodzice zasługują na większe potępienie od pedofila, bowiem zachowali się amoralnie w dwóch miejscach: płodząc dziecko i je sprzedając.
>>Skoro u rodziców krytykujesz czyn nie będący poddawaną tu ocenie samą transakcją, to i zboczeńcowi nie odpuszczaj zamierzanego gwałcenia dziecka.
>Zabawne, bo nie można winić, karać i oskarżać za niepopełnione czyny, ani nawet uwzględniać tego przy całościowej ocenie moralnej.
Co niby jest tu zabawne? Albo domniemywasz na temat rodziców, że spłodzili dziecko w ubóstwie, albo nie; jak czytam domniemywasz, czyli zaliczasz na ich poczet czyn, który niekoniecznie popełnili.

>>Reasumując: piętnujesz zdrową seksualność ubogich rodziców, a chronisz chorą seksualność zamożnego zboczeńca.
>No gdzie chronię kogokolwiek?
Tam chronisz, gdzie nie dostrzegasz możliwości powściągnięcia seksualności po stronie zamożnego nabywcy, choć wskazujesz tę możliwość po stronie ubogich rodziców.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>>>>Uważam, że w tym przypadku rodzice zasługują na większe potępienie od pedofila, bowiem zachowali się amoralnie w dwóch miejscach: płodząc dziecko i je sprzedając.
>>>Skoro u rodziców krytykujesz czyn nie będący poddawaną tu ocenie samą transakcją, to i zboczeńcowi nie odpuszczaj zamierzanego gwałcenia dziecka.
>>Zabawne, bo nie można winić, karać i oskarżać za niepopełnione czyny, ani nawet uwzględniać tego przy całościowej ocenie moralnej.
>Co niby jest tu zabawne? Albo domniemywasz na temat rodziców, że spłodzili dziecko w ubóstwie, albo nie; jak czytam
domniemywasz, czyli zaliczasz na ich poczet czyn, który niekoniecznie popełnili.

Koniec końców to Twoja wina, bo dałaś przykład bez kontekstu, a ocenianie takiego wymaga dodatkowych założeń, które poczyniłem.

>>>Reasumując: piętnujesz zdrową seksualność ubogich rodziców, a chronisz chorą seksualność zamożnego zboczeńca.
>>No gdzie chronię kogokolwiek?
>Tam chronisz, gdzie nie dostrzegasz możliwości powściągnięcia seksualności po stronie zamożnego nabywcy, choć wskazujesz tę możliwość po stronie ubogich rodziców.

Nie ma tutaj znaczenia czy seksualność jest chora, czy zdrowa, jeśli w obu przypadkach prowadzi do niemoralnych czynów. Nikogo nie chronię, tylko przy poczynionych założeniach, uważam, że rodzice postępują gorzej niż pedofil, co nie oznacza, że ten jest cnotliwy.

>dałaś przykład bez kontekstu, a ocenianie takiego wymaga dodatkowych założeń, które poczyniłem
Nie dałam żadnego przykładu, tylko postawiłam ogólną kwestię. A kto ją rozważa wymyślając podważalne przykłady, ten sam jest sobie winien.

>uważam, że rodzice postępują gorzej niż pedofil
Tylko dlaczego, skoro jest 2:2, tzn. i obie strony dokonały karygodnej transakcji i obie pozwalały sobie na karygodne - jak twierdzisz - zachowania seksualne?

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

Rozumiem, że autorka już ma jedynie słuszne odpowiedzi na postawione pytania i tylko chce ukierunkować myślących inaczej na właściwe tory?

Bo przecież wiadomo,że biedni są dobrzy, a zamożni... zboczeni. Dziwię się, że ktoś może myśleć inaczej... Już w szkole się o tym uczy, więc skąd inne przypuszczenia? Ktoś szkół nie kończył?

>Rozumiem, że autorka już ma jedynie słuszne odpowiedzi na postawione pytania
I Ty w tym swoim poglądzie na mój temat oczywiście racji nie masz?

>Bo przecież wiadomo,że biedni są dobrzy, a zamożni... zboczeni.
Jak Ci to wiadomo, to tak twierdzisz.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>>dałaś przykład bez kontekstu, a ocenianie takiego wymaga dodatkowych założeń, które poczyniłem
>Nie dałam żadnego przykładu, tylko postawiłam ogólną kwestię. A kto ją rozważa wymyślając podważalne przykłady, ten sam jest sobie winien.

No to nie ma o czym gadać. Ogólne kwestie są dobre dla religiantów i dogmatyków. Rzetelna ocena etyczna wymaga kontekstu, a więc konkretnego przykładu (historii), bo operowanie na bezkontekstowych kwestiach prowadzi do nieuprawnionych uogólnień.

>>uważam, że rodzice postępują gorzej niż pedofil
>Tylko dlaczego, skoro jest 2:2, tzn. i obie strony dokonały karygodnej transakcji i obie pozwalały sobie na karygodne - jak twierdzisz - zachowania seksualne?

Zacznijmy od tego, że zdefiniowałaś problem przez odniesienie do aktu sprzedaży, a więc jest to punkt docelowy. Jednak przy analizie etycznej bierze się pod uwagę szerokie i odległe okoliczności np: syn morduje ojca. Później okazuje się, że syn miał guza mózgu silnie uciskającego obszary mózgu odpowiedzialne za agresję, który powstał kilka lat temu przez to, że pijany ojciec uderzył go butelką w głowę. Brak znajomości tego kontekstu doprowadzi nas do błędnej oceny moralnej czynu.
I tak jest tutaj.
Na warunkach jakie ja zdefiniowałem (mogą być inne, zdefiniuj je po prostu), wychodzi, że rodzice postępują gorzej, bo nie dość, że poczęli dziecko w biedzie narażając je na wiele bezpośrednio wynikających z tego krzywd, to jeszcze później sprzedają to dziecko po to by zdobyć pieniądze dla siebie. Pedofil natomiast tylko dokonuje zakupu, ponieważ jak już wspomniałem, punktem docelowym oceny jest akt zakupu (który sama podałaś). W efekcie możliwe, ale nie konieczne czyny przyszłe nie wchodzą tutaj w etyczną rachubę.

Ocena po prostu zależy od kontekstu. Absolutyzm moralny jest nie do obrony.

>Ogólne kwestie są dobre dla religiantów i dogmatyków. Rzetelna ocena etyczna wymaga kontekstu, a więc konkretnego przykładu (historii), bo operowanie na bezkontekstowych kwestiach prowadzi do nieuprawnionych uogólnień.
Którą to kwestię przedstawiasz bezkontekstowo, bo doszedłeś w niej do nieuprawnionych uogólnień?

>Na warunkach jakie ja zdefiniowałem (mogą być inne, zdefiniuj je po prostu)
Zdefiniowałam: "ubodzy rodzice sprzedają dziecko zamożnemu zboczeńcowi, pytanie kto jest gorszy" - nigdy nie wiesz "wszystkiego", tu masz taki zestaw danych.

>rodzice postępują gorzej, bo nie dość, że poczęli dziecko w biedzie
Nie musieli być biedni zawsze.

>Pedofil natomiast tylko dokonuje zakupu, ponieważ jak już wspomniałem, punktem docelowym oceny jest akt zakupu
Ale jeśli przyjmujesz, że pedofil dziecka nie krzywdzi, to co masz za złe jego rodzicom?

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>>Ogólne kwestie są dobre dla religiantów i dogmatyków. Rzetelna ocena etyczna wymaga kontekstu, a więc konkretnego przykładu (historii), bo operowanie na bezkontekstowych kwestiach prowadzi do nieuprawnionych uogólnień.
>Którą to kwestię przedstawiasz bezkontekstowo, bo doszedłeś w niej do nieuprawnionych uogólnień?

Ty taką przedstawiłaś.

>>Na warunkach jakie ja zdefiniowałem (mogą być inne, zdefiniuj je po prostu)
>Zdefiniowałam: "ubodzy rodzice sprzedają dziecko zamożnemu zboczeńcowi, pytanie kto jest gorszy" - nigdy nie wiesz "wszystkiego", tu masz taki zestaw danych.

No to ja nie podejmuje się oceny tak przedstawionego zdarzenia, bo ilość informacji jest zbyt mała i ocena zwyczajnie nie ma sensu.

>>rodzice postępują gorzej, bo nie dość, że poczęli dziecko w biedzie
>Nie musieli być biedni zawsze.

Ale ja to zakładam sobie, Boże wszechmogący, grochem o ścianę.

>Ale jeśli przyjmujesz, że pedofil dziecka nie krzywdzi, to co masz za złe jego rodzicom?

Przecież napisałem.

>>>Ogólne kwestie są dobre dla religiantów i dogmatyków. Rzetelna ocena etyczna wymaga kontekstu, a więc konkretnego przykładu (historii), bo operowanie na bezkontekstowych kwestiach prowadzi do nieuprawnionych uogólnień.
>> Którą to kwestię przedstawiasz bezkontekstowo, bo doszedłeś w niej do nieuprawnionych uogólnień?
>Ty taką przedstawiłaś.
Zwracałam Ci tutaj - podkreślam gdzie - uwagę, że Twoja krytyka ma wady, które sama gani.

>No to ja nie podejmuje się oceny tak przedstawionego zdarzenia
To Twoje "niepodejmowanie oceny" okazało się mało czytelne.

>>Ale jeśli przyjmujesz, że pedofil dziecka nie krzywdzi, to co masz za złe jego rodzicom?
>Przecież napisałem.
Chyba nie zrozumiałam, może więc dopytam: jeśli zakładasz, że nasz zamożny pedofil dzieci nie krzywdzi, to co złego robią ubodzy rodzice powierzając mu swoje dziecko???

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>1. Czy sprzedający swoje dzieci biedni rodzice?
>2. Czy kupujący sobie dzieci zamożni zboczeńcy?

Pomijając fakt, że pytania zawierają podpowiedź albo sugestię (z jednej strony "biedni", z drugiej "zboczeńcy"), można na to odpowiedzieć: i jedni i drudzy są tak samo źli. Wspólnie wywołali pewien skutek. Nie można być mniej lub bardziej przyczyną.

Chyba że nie jest ważny skutek, tylko intencje. Generalnie można by więc zapytać: co jest ważne, jeśli chodzi o ocenę moralną czynu - jego skutki, czy intencje osoby, która dokonała tego czynu?

> są tak samo źli
Dziękuję.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>> są tak samo źli
>Dziękuję.

To oznacza: stopień zła jednej strony jest taki sam jak stopień zła drugiej strony. Nie przesądzam o tym, jaki to stopień. Stopień ten jest równy złu doprowadzenia do seksualnego wykorzystywania dzieci.

W moim przekonaniu jesteśmy świadkami powrótu wykorzystywania dzieci - najpierw ekonomicznego, potem (a może równocześnie, tyle że czynionego w sposób dyskretny) - seksualnego. Wystarczy zauważyć, że w rozmaitych konkursach (np. piosenkarskich) promuje się dzieci 12-13-letnie. Dziecko w tym wieku powinno się uczyć, a nie śpiewać i pełnić rolę gwiazdy. Casus Michaela Jacksona (Lisy Minelli i wielu innych) powinien być dla wszystkich wystarczającym ostrzeżeniem.

Świat sportu też uczestniczy w tego rodzaju procederze. 14-letnia olimpijka to teraz żadna nowość. Nawet sportowcy aktywni już lata temu (np. Katarina Witt) mogliby wiele powiedzieć na temat kariery sportowców tak młodych.

Jest i wykorzystywanie polityczne, o czym świadczy fenomen Grety Thunberg.

Nad tym warto się zastanowić, bo tolerancja dla takiego wykorzystywania istnieje, przeciwnie niż dla sprzedaży dzieci. Być może akceptujący nie mają świadomości, że to, co akcpetują, jest wykorzystywaniem.

> stopień zła jednej strony jest taki sam jak stopień zła drugiej strony [...] tolerancja [...] istnieje, przeciwnie niż dla sprzedaży dzieci.
Zadeklarowałeś równość winy, ale w dalszej części wypowiedzi podkreśliłeś i nietolerancję wobec "sprzedaży",a więc nie wobec "kupowania", choć przecież w kapitalizmie wypada wiedzieć, że to popyt napędza rynek, nie odwrotnie.

A ja się na ten Twój egalitarny płaszczyk, pod którym przemyciłeś dozę tolerancji wobec bogatych pedofili kupujących dzieci nabrałam.

Ale na pociechę dodam, że w tendencji do zwiększonej tolerancji wobec zamożnych pedofili nie jesteś odosobniony, większość piszących w tym wątku wini bardziej sprzedających z biedy rodziców, niż kupujących z chuci rodziców; w jednym przypadku nawet oceniono, że zganić za seksualność trzeba rodziców, za to że dziecko spłodzili, a nie pedofila za intencje nabycia sobie tego dziecka do seksu.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>> stopień zła jednej strony jest taki sam jak stopień zła drugiej strony [...] tolerancja [...] istnieje, przeciwnie niż dla sprzedaży dzieci.
>Zadeklarowałeś równość winy, ale w dalszej części wypowiedzi podkreśliłeś i nietolerancję wobec "sprzedaży",a więc nie wobec "kupowania", choć przecież w kapitalizmie wypada wiedzieć, że to popyt napędza rynek, nie odwrotnie.

W jaki sposób podkreśliłem nietolerację wobec sprzedaży, a nie wobec kupowania?

Napisałem: "Nad tym warto się zastanowić, bo tolerancja dla takiego wykorzystywania istnieje, przeciwnie niż dla sprzedaży dzieci. Być może akceptujący nie mają świadomości, że to, co akcpetują, jest wykorzystywaniem."

Napisałem, że istnieje tolerancja dla wspomnianego przeze mnie wykorzystywania dzieci, jakkolwiek nie istnieje dla sprzedaży dzieci. Nie oznacza to, że nie uważam, by istniała toleracja dla wykorzystywania seksualnego dzieci przez bogatych nabywców, ani że powinna istnieć. Brak tej toleracji (i to, że nie powinno jej być) traktowałem jako rzecz poza dyskusją.

>>> stopień zła jednej strony jest taki sam jak stopień zła drugiej strony [...] tolerancja [...] istnieje, przeciwnie niż dla sprzedaży dzieci.
>>Zadeklarowałeś równość winy, ale w dalszej części wypowiedzi podkreśliłeś i nietolerancję wobec "sprzedaży",a więc nie wobec "kupowania", choć przecież w kapitalizmie wypada wiedzieć, że to popyt napędza rynek, nie odwrotnie.
> W jaki sposób podkreśliłem nietolerację wobec sprzedaży, a nie wobec kupowania?
Pisząc o nietolerancji wobec handlu dziećmi dostrzegasz tylko sprzedaż (co wytłuściłam), a kupowanie dzieci tak jakoś (tolerancyjnie?) przemilczasz.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>> W jaki sposób podkreśliłem nietolerację wobec sprzedaży, a nie wobec kupowania?
>Pisząc o nietolerancji wobec handlu dziećmi dostrzegasz tylko sprzedaż (co wytłuściłam), a kupowanie dzieci tak jakoś (tolerancyjnie?) przemilczasz.

Napisałem: "Nad tym warto się zastanowić, bo tolerancja dla takiego wykorzystywania istnieje, przeciwnie niż dla sprzedaży dzieci. Być może akceptujący nie mają świadomości, że to, co akceptują, jest wykorzystywaniem."

Napisałem, że istnieje tolerancja dla wspomnianego przeze mnie wykorzystywania dzieci, jakkolwiek nie istnieje dla sprzedaży dzieci. Nie oznacza to, że nie uważam, by istniała tolerancja dla wykorzystywania seksualnego dzieci przez bogatych nabywców, ani że powinna istnieć. Brak tej tolerancji (i to, że nie powinno jej być) traktowałem jako rzecz poza dyskusją.

Powinnaś mnie publicznie przeprosić za insynuacje, że jestem tolerancyjny wobec procederu kupowania dzieci (tym bardziej w celu ich wykorzystywania seksualnego). Potępiałem i potępiam ten proceder. Powinnaś się spalić ze wstydu za takie insynuacje. Mam nadzieję, że staniesz na wysokości zadania.

>Napisałem, że istnieje tolerancja dla wspomnianego przeze mnie wykorzystywania dzieci, jakkolwiek nie istnieje dla sprzedaży dzieci.
Czyli pisząc o przehandlowywaniu dzieci pedofilom odnotowujesz tylko sprzedaż, jakby naganna część procederu w całości obciążała stronę sprzedającą.

>Powinnaś mnie publicznie przeprosić za insynuacje, że jestem tolerancyjny wobec procederu kupowania dzieci
Jeśli nie jesteś, to gdzie w stwierdzeniu dotyczącym nietolerancji wobec handlu dziećmi wymieniasz kupujących?

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>Jeśli nie jesteś, to gdzie w stwierdzeniu dotyczącym nietolerancji wobec handlu dziećmi wymieniasz kupujących?

Więc wyjaśniam teraz po raz trzeci, że nie wymieniłem ich właśnie dlatego, że ich proceder uważam za bezdyskusyjnie zasługujący na potępienie. Czasem nie pisze się o czymś właśnie dlatego, że uważa się za bezdyskusyjne i nie warte tego, aby o tym przypominać w dyskusji. Tak samo nie piszę w swoich postach, że 2+2=4, ale to nie znaczy, że kwestionuję tę prawdę.

Jak śmiesz na tak wątłej podstawie, tylko dlatego, że nie zawarłem uwagi o molestowaniu seksualnym dzieci i ich kupnie przez bogatych, insynuować, że skłonny jestem jakoś tolerować taki proceder? Jeszcze rozumem imputowanie komuś czegoś na podstawie jego słów, ale imputowanie czegoś tylko dlatego, że czegoś nie powiedział, i to w jednym krótkim poście, a nie obszernej i wyczerpującej analizie danego zagadnienia - z tym na Racjonaliście spotykam się po raz pierwszy.

Przecież wspomniane zdanie porównywało dwie rzeczy: a) nietolerancję dla sprzedaży dzieci oraz (jak sądzę) b) tolerancję dla udziału dzieci w rozmaitych przedsięwzięciach showbiznesowych, sportowych, a nawet politycznych. Zestawienie a) z b) jest logiczne, gdyż patrzyłem na sprawę przyjmując perspektywę rodzicielską - rodzice działają w przypadkach a) i b). Owszem, siłą rzeczy działa też druga strona, "odbiorcy" tacy jak reżyserzy, trenerzy, itd. i ich proceder potępiałem wyżej, nie musiałem więc o tym później wspominać. Tak samo nie wspomniałem o "drugiej stronie" w przypadku procederu kupowania i wykorzystywania dzieci, tylko dlatego, że jest jasne, że ich działania potępiam. W dyskusji należy mówić nie o rzeczach oczywistych, co do których istnieje powszechna zgoda, ale tych, które są nieoczywiste i zastanawiające, a takim jest dla mnie fakt udziału dzieci w rozmaitych przedsięwzięciach oraz tolerancja jednoczesna ta tego rodzaju sytuacji, pomimo że wiele przypadków wskazuje, że może w przypadku takich "karier" dochodzić do wykorzystywania, także seksualnego. Pisałem przecież o tym. W gazetach można na przykład czytać artykuły o chłopaku 14-letniej wokalistki albo widzieć występ umalowanej 13-latki, śpiewającej o miłości.

Oczekuję, że przeprosisz mnie za swoje insynuacje. Mam nadzieję, że staniesz na wysokości zadania.

>>Jeśli nie jesteś, to gdzie w stwierdzeniu dotyczącym nietolerancji wobec handlu dziećmi wymieniasz kupujących?
> Więc wyjaśniam teraz po raz trzeci, że nie wymieniłem ich właśnie dlatego, że ich proceder uważam za bezdyskusyjnie zasługujący na potępienie.
To dlaczego ten proceder przemilczasz, a nie potępiasz?

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>To dlaczego ten proceder przemilczasz, a nie potępiasz?

Trzykrotnie odpowiadałem na to pytanie. Nie widzisz moich odpowiedzi?

Poza tym (ściśle biorąc) nie "przemilczałem", tylko "nie wspomniałem" o nim. I dlaczego nie wspomniałem wyjaśniałem trzykrotnie powyżej.

Potępiam ten proceder także teraz - niniejszym.

Teraz przeproś mnie publicznie za insynuacje.

>nie wymieniłem ich właśnie dlatego, że ich proceder uważam za bezdyskusyjnie zasługujący na potępienie.
>>To dlaczego ten proceder przemilczasz, a nie potępiasz?
> Trzykrotnie odpowiadałem na to pytanie.
Przecież postawiłam je dopiero teraz.

> nie "przemilczałem", tylko "nie wspomniałem"
Ale o sprzedawaniu wspomniałeś.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>>nie wymieniłem ich właśnie dlatego, że ich proceder uważam za bezdyskusyjnie zasługujący na potępienie.
>>>To dlaczego ten proceder przemilczasz, a nie potępiasz?
>> Trzykrotnie odpowiadałem na to pytanie.
>Przecież postawiłam je dopiero teraz.

Dobrze, zmieniłaś czas gramatyczny (zorientowałem się ex post). Nie zmienia to postaci rzeczy. Potępiałem i potępiam proceder kupowania i wykorzystywania dzieci - jest obraźliwe dla mnie podejrzenie, że mogę w tym względzie coś "przemilczeć", albo "tolerować".

>> nie "przemilczałem", tylko "nie wspomniałem"
>Ale o sprzedawaniu wspomniałeś.

Wspomniałem, ale niczego nie "przemilczałem". Przemilczeć oznacza m.in. "świadomie coś zataić", a ja niczego świadomie nie zatajałem tylko nie wspominałem, bo traktowałem jako rzecz poza dyskusją. Tłumaczę to już piąty raz i nie wierzę, byś tego nie rozumiała.

Teraz przeproś mnie za publiczne insynuacje.

>niczego świadomie nie zatajałem tylko nie wspominałem, bo traktowałem jako rzecz poza dyskusją
Jeżeli nie wspomniałeś wskutek jakiegoś tam traktowania, to jest to świadome niewspomnienie, czyli zatajenie.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>>niczego świadomie nie zatajałem tylko nie wspominałem, bo traktowałem jako rzecz poza dyskusją
>Jeżeli nie wspomniałeś wskutek jakiegoś tam traktowania, to jest to świadome niewspomnienie, czyli zatajenie.

W jakim więc celu zataiłem?

>>>niczego świadomie nie zatajałem tylko nie wspominałem, bo traktowałem jako rzecz poza dyskusją
>>Jeżeli nie wspomniałeś wskutek jakiegoś tam traktowania, to jest to świadome niewspomnienie, czyli zatajenie.
> W jakim więc celu zataiłem?
Jakimś Tobie tylko wiadomym.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>Jakimś Tobie tylko wiadomym.

Jak sądzisz, w jakim celu? Jakie są Twoje podejrzenia i na czym oparte?

>>Jakimś Tobie tylko wiadomym.
> Jak sądzisz, w jakim celu?
Pytasz, bo sam nie rozkminiasz co Tobą kieruje?

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>Pytasz, bo sam nie rozkminiasz co Tobą kieruje?

Być może nie wiem, co mną kieruje (tylko wydaje mi się, że wiem), być może się mylę w samoocenie, czasem człowiek stojący obok widzi więcej - różnie bywa. Jakie są więc Twoje przypuszczenia?

"Zadeklarowałeś równość winy, ale w dalszej części wypowiedzi podkreśliłeś i nietolerancję wobec "sprzedaży",a więc nie wobec "kupowania", choć przecież w kapitalizmie wypada wiedzieć, że to popyt napędza rynek, nie odwrotnie.

A ja się na ten Twój egalitarny płaszczyk, pod którym przemyciłeś dozę tolerancji wobec bogatych pedofili kupujących dzieci nabrałam.

Ale na pociechę dodam, że w tendencji do zwiększonej tolerancji wobec zamożnych pedofili nie jesteś odosobniony, większość piszących w tym wątku wini bardziej sprzedających z biedy rodziców, niż kupujących z chuci rodziców; w jednym przypadku nawet oceniono, że zganić za seksualność trzeba rodziców, za to że dziecko spłodzili, a nie pedofila za intencje nabycia sobie tego dziecka do seksu."

"Ealitarny płaszczyk, pod którym przemyciłeś dozę tolerancji" - czy przemyciłem tę dozę świadomie? Jeżeli sądzisz, że świadomie, to na jakiej podstawie tak uważasz?

>"Ealitarny płaszczyk, pod którym przemyciłeś dozę tolerancji" - czy przemyciłem tę dozę świadomie?
Jeśli nieświadomie, to przecież wypowiedzią, której treść przytoczyłeś chyba w całości Ci to uświadomiłam, więc mogłeś po pierwsze od ręki sprostować. A po drugie na własną ręką poszukać przyczyny wskazanej przeze mnie Twojej i innych stronniczości.

Chciałeś odpowiedzialnością za handel dziećmi obdzielić po równo sprzedających i kupującego, zadeklarowałeś jak należy, ale nieuświadomiony konformizm podłożył Ci chochlika i wyszło, że w całym procederze otwarcie potępiamy sprzedających ubogich rodziców. Ale to i tak lepiej, niż w przypadku zadeklarowanych było nie było zwolenników strony nabywczo-pedofilskiej.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>>"Ealitarny płaszczyk, pod którym przemyciłeś dozę tolerancji" - czy przemyciłem tę dozę świadomie?

>Jeśli nieświadomie, to przecież wypowiedzią, której treść przytoczyłeś chyba w całości Ci to uświadomiłam, więc mogłeś po pierwsze od ręki sprostować. A po drugie na własną ręką poszukać przyczyny wskazanej przeze mnie Twojej i innych stronniczości.

Przecież później od razu zaprzeczyłem, był był tolerancyjny dla kupujących i wykorzystujących dzieci. Poszukałem również przyczyny i wskazałem ją, a było nią przekonanie, że wina kupujących i molestujących jest poza dyskusją.

>Chciałeś odpowiedzialnością za handel dziećmi obdzielić po równo sprzedających i kupującego, zadeklarowałeś jak należy, ale nieuświadomiony konformizm podłożył Ci chochlika i wyszło, że w całym procederze otwarcie potępiamy sprzedających ubogich rodziców.

Skąd wiesz, że nieuświadomiony konformizm podłożył mi chochlika? Skąd wiesz, że akurat ta przyczyna zadziałała? Jaki masz na to dowód?

"w całym procederze otwarcie potępiamy sprzedających ubogich rodziców." - tak, a nie widzimy nic złego w tym, że rodzice wysyłają dzieci na scenę lub do filmu, chociaż to niebezpieczne rewiry. Nie uważasz? Nie dostrzegasz asymetrii?

>>>"Ealitarny płaszczyk, pod którym przemyciłeś dozę tolerancji" - czy przemyciłem tę dozę świadomie?
>>Jeśli nieświadomie, to przecież wypowiedzią, której treść przytoczyłeś chyba w całości Ci to uświadomiłam, więc mogłeś po pierwsze od ręki sprostować. A po drugie na własną ręką poszukać przyczyny wskazanej przeze mnie Twojej i innych stronniczości.
> Przecież później od razu zaprzeczyłem, był był tolerancyjny dla kupujących i wykorzystujących dzieci.
Czyli nie sprostowałeś, a zaprzeczyłeś moim wnioskom.

>Poszukałem również przyczyny i wskazałem ją, a było nią przekonanie, że wina kupujących i molestujących jest poza dyskusją.
Mam rozumieć, że dlatego piętnujesz sprzedających, że na piętnowanie zasługują kupujący?

>>Chciałeś odpowiedzialnością za handel dziećmi obdzielić po równo sprzedających i kupującego, zadeklarowałeś jak należy, ale nieuświadomiony konformizm podłożył Ci chochlika i wyszło, że w całym procederze otwarcie potępiamy sprzedających ubogich rodziców.
> Skąd wiesz, że nieuświadomiony konformizm podłożył mi chochlika? Skąd wiesz, że akurat ta przyczyna zadziałała? Jaki masz na to dowód?
Ano nie mam dowodu. Przepraszam więc chochlika za pomówienie.

> "w całym procederze otwarcie potępiamy sprzedających ubogich rodziców." - tak, a nie widzimy nic złego w tym, że rodzice wysyłają dzieci na scenę lub do filmu, chociaż to niebezpieczne rewiry. Nie uważasz? Nie dostrzegasz asymetrii?
Dostrzegam kolejne obwinianie rodziców.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>Czyli nie sprostowałeś, a zaprzeczyłeś moim wnioskom.

Co z tego? Mogę powiedzieć również, że sprostowałem, i to od razu, i wskazałem na swoje motywy.

>>Poszukałem również przyczyny i wskazałem ją, a było nią przekonanie, że wina kupujących i molestujących jest poza dyskusją.
>Mam rozumieć, że dlatego piętnujesz sprzedających, że na piętnowanie zasługują kupujący?

Nie odróżniasz piętnowania od mówienia o piętnowaniu. Uwierz mi, ze można robić jedno nie robiąc drugiego, to znaczy piętnować i nie mówić o tym. Piętnowanie nie polega na mówieniu "ja piętnuję!". Polega na żywieniu przekonania, które może, ale które nie musi mieć wyraz słowny.

Przekonanie może mieć wyraz słowny, ale nie musi. O czyimś przekonaniu można, owszem, wnioskować na podstawie jego wypowiedzi, ale potrzebna jest odpowiednio duża liczba wypowiedzi. Gdybym uczestniczył w wielu dyskusjach na temat sprzedawania i kupowania dzieci i stale, dziwnym trafem, mówił o pierwszym, a nigdy, albo prawie nigdy o drugim, można by wnioskować na temat moich przekonań (przekonań, a nie słów). Natomiast nigdy pojedyncza wypowiedź nie świadczy o żadnej tendencji, nawet o "tendencji do tolerancji". Tendencja nie jest czymś, co można od razu zaobserwować, albo o czym można od razu wnioskować.

Nigdy, w dyskusjach na forum, nie wypowiedziałaś się (podejrzewam, rzecz do sprawdzenia!) na temat planety Jowisz - czy więc uważasz, że Jowisz nie istnieje, albo przeczysz, by był planetą? Jak wytłumaczysz się ze swego uporczywego milczenia na temat Jowisza? Przeczysz ustaleniom astronomii? Dlaczego zatajasz fakt istnienia tej planety? Co ukrywasz i dlaczego? Miałaś okazję założyć wątek o Jowiszu albo wspomnieć o nim przy dowolnej okazji - dlaczego tego nie zrobiłaś? Jak odpowiesz na te pytania?

Dlaczego nie masz zaufania do współczesnej nauki?

>Ano nie mam dowodu. Przepraszam więc chochlika za pomówienie.

Jeżeli nie masz dowodu, powinnaś mnie przeprosić za pomówienia, nie uważasz? Myślę, ze stać Cię na to, ale - zobaczymy.

>>Czyli nie sprostowałeś, a zaprzeczyłeś moim wnioskom.
> Co z tego? Mogę powiedzieć również, że sprostowałem
Zaprzeczyłeś trafności moich wniosków, ale z niczego się nie wycofałeś. Czyli zostałeś przy piętnowaniu sprzedaży.

>można [...] piętnować i nie mówić o tym.
A czym niemówienie o piętnowaniu różni się od niemówienia o niepiętnowaniu?

>>> Skąd wiesz, że nieuświadomiony konformizm podłożył mi chochlika? Skąd wiesz, że akurat ta przyczyna zadziałała? Jaki masz na to dowód?
>>Ano nie mam dowodu. Przepraszam więc chochlika za pomówienie.
> Jeżeli nie masz dowodu, powinnaś mnie przeprosić za pomówienia
To przepraszam, że Twoją winę przypisałam chochlikowi.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>>>Czyli nie sprostowałeś, a zaprzeczyłeś moim wnioskom.
>> Co z tego? Mogę powiedzieć również, że sprostowałem
>Zaprzeczyłeś trafności moich wniosków, ale z niczego się nie wycofałeś. Czyli zostałeś przy piętnowaniu sprzedaży.

Jeżeli zaprzeczyłem trafności Twoich wniosków, nie miałem się z czego wycofać, bo przecząc im zaprzeczam tym samym, by było się z czego wycofywać. Ale napisałem dla jasności, że potępiam kupowanie i wykorzystywanie dzieci. Napisałem to bodaj wielokrotnie. Piszę to i potwierdzam to także teraz.

>>można [...] piętnować i nie mówić o tym.
>A czym niemówienie o piętnowaniu różni się od niemówienia o niepiętnowaniu?

Niczym. Ważne, czy się tak samo potępia te czyny, a nie to, czy się tak samo często mówi o potępianiu. Wyjaśniałem Ci to w wypowiedzi powyżej.

Zupełnie pominęłaś moje pytania o Twoje wypowiedzi na temat Jowisza. Dlaczego nigdy nie wypowiadasz się na temat Jowisza - nawet teraz, gdy Cię o to zapytałem? Masz coś do ukrycia? Nie zaprzeczyłaś moim sugestiom, czyli się z nimi zgadzasz, bo gdybyś się nie zgadzała, zaprzeczyłabyś od razu, czyż nie? Wolałaś jednak przemilczeć temat i zataić swoją odpowiedź.

Dlaczego?

>> Jeżeli nie masz dowodu, powinnaś mnie przeprosić za pomówienia
>To przepraszam, że Twoją winę przypisałam chochlikowi.

Jaką winę? Na czym polega ta wina?

Widzę, że nie jesteś w stanie po ludzku powiedzieć "przepraszam" - tak byłoby chyba prościej i zwyczajniej niż wymyślać coraz bardziej niedorzeczne odpowiedzi. Mówienie o "przepraszaniu chochlika" to dziecinada i to tam, gdzie najbardziej przydałoby się to jedno słowo. Radzę ze swej strony, byś zrobiła to, czego potem nie będziesz się wstydzić. Masz okazję pokazać klasę - przynajmniej moim zdaniem. Zrobisz jak uważasz.

>>>>Czyli nie sprostowałeś, a zaprzeczyłeś moim wnioskom.
>>> Co z tego? Mogę powiedzieć również, że sprostowałem
>>Zaprzeczyłeś trafności moich wniosków, ale z niczego się nie wycofałeś. Czyli zostałeś przy piętnowaniu sprzedaży.
> Jeżeli zaprzeczyłem trafności Twoich wniosków, nie miałem się z czego wycofać
Czyli nie możesz powiedzieć, że sprostowałeś, a piszesz, że możesz (podkreślam).

>>A czym niemówienie o piętnowaniu różni się od niemówienia o niepiętnowaniu?
> Niczym.
To znaczy, że czego bym Ci nie przypisała, nie udowodnisz, że chybiłam.

>pojedyncza wypowiedź nie świadczy o żadnej tendencji
W tym wątku jest więcej uczestników, z których każdy zaczynał pojedynczą wypowiedzią, ale tendencja odwrotna nie trafiła się.

>>> Jeżeli nie masz dowodu, powinnaś mnie przeprosić za pomówienia
>>To przepraszam, że Twoją winę przypisałam chochlikowi.
> Jaką winę? Na czym polega ta wina?
Na tym, co zrazu wspaniałomyślnie przypisałam chochlikowi.

> Widzę, że nie jesteś w stanie po ludzku powiedzieć "przepraszam"
A może Ty przeproś dzieci za to swoje - nazwane piętnowaniem - milczenie w kwestii kupujących je zamożnych pedofilów?

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>> Jeżeli zaprzeczyłem trafności Twoich wniosków, nie miałem się z czego wycofać
>Czyli nie możesz powiedzieć, że sprostowałeś, a piszesz, że możesz (podkreślam).

Mogę powiedzieć, jeżeli ktoś odrzuci moje rozumienie "sprostowania" zgodnie z którym zaprzeczenie jest eo ipso sprostowaniem.

>>>A czym niemówienie o piętnowaniu różni się od niemówienia o niepiętnowaniu?
>> Niczym.

>To znaczy, że czego bym Ci nie przypisała, nie udowodnisz, że chybiłam.

Nie, to Ty powinnaś udowodnić, że nie chybiłaś, jeżeli coś mi przypisujesz. Oczywiście niczego takiego nie udowodniłaś i nawet przyznałaś, że nie masz dowodu.

Na razie wytknęłaś mi tylko, że w jednym konkretnym zdaniu nie wspomniałem jednako o sprzedających dzieci i o kupujących dzieci, tylko o tych pierwszych, a nie o drugich. Ale żeby wskazać, że jest to błąd, trzeba najpierw wykazać prawdziwość zdania: "każde zdanie, które mówi o biednych sprzedających dzieci, powinno też mówić o bogatych kupujących dzieci". Czekam więc na Twój dowód prawdziwości tego zdania. Jeżeli o mnie chodzi, nie znam żadnej zasady gramatycznej, ani żadnej zasady moralnej, która by stanowiła uzasadnienie tego zdania. Może jednak znasz ją Ty - ?

>>pojedyncza wypowiedź nie świadczy o żadnej tendencji
>W tym wątku jest więcej uczestników, z których każdy zaczynał pojedynczą wypowiedzią, ale tendencja odwrotna nie trafiła się.

Nie o to chodzi, że każda tendencja ma początek. Chodzi o dostrzeżenie tendencji a nie o tendencję. Znowu utożsamiasz dwie różne rzeczy. Czy każdą tendencję jesteś w stanie dostrzec na podstawie jednej, początkowej wypowiedzi? Jeżeli tak, to jakim to sposobem? Jeżeli nie, dlaczego snujesz przypuszczenia o mojej tendencji na podstawie jednej wypowiedzi i jakim prawem dajesz im publiczny wyraz?

>>>> Jeżeli nie masz dowodu, powinnaś mnie przeprosić za pomówienia
>>>To przepraszam, że Twoją winę przypisałam chochlikowi.
>> Jaką winę? Na czym polega ta wina?
>Na tym, co zrazu wspaniałomyślnie przypisałam chochlikowi.

Czyli na czym?

Dlaczego z uporem odmawiasz odpowiedzi na pytanie o wypowiedzi o Jowiszu?

>> Widzę, że nie jesteś w stanie po ludzku powiedzieć "przepraszam"
>A może Ty przeproś dzieci za to swoje - nazwane piętnowaniem - milczenie w kwestii kupujących je zamożnych pedofilów?

Mam rozumieć, że nie przeprosisz za publiczne pomówienie, co do którego sama przyznałaś, że nie masz dla niego dowodu - ?

Dlaczego mam przeprosić za milczenie w kwestii kupujących dzieci zamożnych pedofilów? Jakiego rodzaju błędem jest to błąd (jeżeli jest to błąd)? Gramatyczny? Moralny? I kogo mam przeprosić? Które dzieci? Czy skrzywdziłem je w jakikolwiek sposób?

>>>>>>>Przecież później od razu zaprzeczyłem, był był tolerancyjny dla kupujących i wykorzystujących dzieci.
>>>>>>Czyli nie sprostowałeś, a zaprzeczyłeś moim wnioskom.
>>>>>Co z tego? Mogę powiedzieć również, że sprostowałem
>>>>Zaprzeczyłeś trafności moich wniosków, ale z niczego się nie wycofałeś. Czyli zostałeś przy piętnowaniu sprzedaży.
>>> Jeżeli zaprzeczyłem trafności Twoich wniosków, nie miałem się z czego wycofać
>>Czyli nie możesz powiedzieć, że sprostowałeś, a piszesz, że możesz (podkreślam).
> Mogę powiedzieć, jeżeli ktoś odrzuci moje rozumienie "sprostowania" zgodnie z którym zaprzeczenie jest eo ipso sprostowaniem.
Potrzebna jest też uwaga czego w naszej rozmowie dotyczyło sprostowanie, a czego zaprzeczenie - przywracam wypowiedzi.

>>>>A czym niemówienie o piętnowaniu różni się od niemówienia o niepiętnowaniu?
>>> Niczym.
>>To znaczy, że czego bym Ci nie przypisała, nie udowodnisz, że chybiłam.
> Nie, to Ty powinnaś udowodnić
Mój dowód już zaistniał na mocy logiki: jeśli twierdzisz, że nie ma różnicy między piętnowaniem a niepiętnowaniem, to uprawnione jest przypisanie Ci dowolnej z tych dwu wykluczających się postaw.

> Na razie wytknęłaś mi tylko, że w jednym konkretnym zdaniu nie wspomniałem jednako o sprzedających dzieci i o kupujących dzieci
I że nie istnieje zdanie wprowadzające zadeklarowaną na początku równość.

>Czy każdą tendencję jesteś w stanie dostrzec na podstawie jednej, początkowej wypowiedzi? [...] jakim to sposobem?
Na podstawie wielu pierwszych wypowiedzi; sposobem statystycznym.

> Jeżeli tak... Jeżeli nie...
Poprzedni Elasp tak nie trajkotał.

>>>>> Jeżeli nie masz dowodu, powinnaś mnie przeprosić za pomówienia
>>>>To przepraszam, że Twoją winę przypisałam chochlikowi.
>>> Jaką winę? Na czym polega ta wina?
>>Na tym, co zrazu wspaniałomyślnie przypisałam chochlikowi.
> Czyli na czym?
Na konformizmie.

>>A może Ty przeproś dzieci za to swoje - nazwane piętnowaniem - milczenie w kwestii kupujących je zamożnych pedofilów?
> Mam rozumieć, że nie przeprosisz
Mam rozumieć, że nie przeprosisz?

>kogo mam przeprosić?
Nie musisz przepraszać, dzieci biedoty i tak nigdy nie przeczytają, że działania zamożnych pedofilów świat toleruje chętniej niż działania rodziców, którzy je zawiedli.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>>>>>>>>Przecież później od razu zaprzeczyłem, był był tolerancyjny dla kupujących i wykorzystujących dzieci.
>>>>>>>Czyli nie sprostowałeś, a zaprzeczyłeś moim wnioskom.
>>>>>>Co z tego? Mogę powiedzieć również, że sprostowałem>>>>Zaprzeczyłeś trafności moich wniosków, ale z niczego się nie wycofałeś. Czyli zostałeś przy piętnowaniu sprzedaży.
>>>> Jeżeli zaprzeczyłem trafności Twoich wniosków, nie miałem się z czego wycofać
>>>Czyli nie możesz powiedzieć, że sprostowałeś, a piszesz, że możesz (podkreślam).
>> Mogę powiedzieć, jeżeli ktoś odrzuci moje rozumienie "sprostowania" zgodnie z którym zaprzeczenie jest eo ipso sprostowaniem.
>Potrzebna jest też uwaga czego w naszej rozmowie dotyczyło sprostowanie, a czego zaprzeczenie - przywracam wypowiedzi.

Czego wiec dotyczyło jedno, a czego drugie?

> Nie, to Ty powinnaś udowodnić
>Mój dowód już zaistniał na mocy logiki: jeśli twierdzisz, że nie ma różnicy między piętnowaniem a niepiętnowaniem, to uprawnione jest przypisanie Ci dowolnej z tych dwu wykluczających się postaw.

Pytałaś: "Czym niemówienie o piętnowaniu różni się od niemówienia o niepiętnowaniu?

Pytałaś więc o różnicę między niemówieniem o piętnowaniu a niemówieniem o niepiętnowaniu i ja powiedziałem, że moim zdaniem żadna różnica nie istnieje. Uważam więc, że nie ma różnicy między niemówieniem o jednym i niemówieniem o drugim, a nie o jednym i drugim. Tak samo zaprzeczam, by niemówienie o liczbie parzystej różniło się czymkolwiek od niemówienia o liczbie nieparzystej. Czy przeprowadzisz na mocy praw logiki drugi dowód, tym razem, że twierdzę więc, że liczba parzysta i nieparzysta to to samo?

Napisałaś "I że nie istnieje zdanie wprowadzające zadeklarowaną na początku równość."

Co z tego, że nie istnieje? Równość przez to nie istnieje?

>Na podstawie wielu pierwszych wypowiedzi; sposobem statystycznym.

Podaj przykłady - na razie jest to twierdzenie gołosłowne.

>> Jeżeli tak... Jeżeli nie...
>Poprzedni Elasp tak nie trajkotał.

Nie, trajkotałem dokładanie tak samo.

>Na konformizmie.

Na jakim konformizmie?

>>>A może Ty przeproś dzieci za to swoje - nazwane piętnowaniem - milczenie w kwestii kupujących je zamożnych pedofilów?
>> Mam rozumieć, że nie przeprosisz
>Mam rozumieć, że nie przeprosisz?

Nie, nie przeproszę, bo nie mam za co. Liczę natomiast, że zdobędziesz się w końcu na słowo "przepraszam" za pomówienia, o których sama powiedziałaś, że nie masz dla nich dowodu. Pomówienie jest sprzeczne z prawem, a to co sprzeczne z prawem, jest sprzeczne z regulaminem forum.

>>kogo mam przeprosić?

>Nie musisz przepraszać, dzieci biedoty i tak nigdy nie przeczytają, że działania zamożnych pedofilów świat toleruje chętniej niż działania rodziców, którzy je zawiedli.

Tego na pewno nie przeczytają, bo tego nie napisałem. Napisałem, że świat bardziej toleruje udział dzieci w przedsięwzięciach artystycznych za zgodą rodziców niż sprzedaż dzieci przez rodziców. Przecież to prawda - istnieje różnica w społecznym odbiorze i niewiele na to mogę poradzić. Mogę o tym nie napisać, ale różnica ta nie zniknie skutkiem tego. A może uważasz, że toleruje mniej, albo tak samo? Jakie jest Twoje zdanie w tej sprawie?

>>>>>>>>>Przecież później od razu zaprzeczyłem, był był tolerancyjny dla kupujących i wykorzystujących dzieci.
>>>>>>>>Czyli nie sprostowałeś, a zaprzeczyłeś moim wnioskom.
>>>>>>>Co z tego? Mogę powiedzieć również, że sprostowałem
>>>>Zaprzeczyłeś trafności moich wniosków, ale z niczego się nie wycofałeś. Czyli zostałeś przy piętnowaniu sprzedaży.
>>>>> Jeżeli zaprzeczyłem trafności Twoich wniosków, nie miałem się z czego wycofać
>>>>Czyli nie możesz powiedzieć, że sprostowałeś, a piszesz, że możesz (podkreślam).
>>> Mogę powiedzieć, jeżeli ktoś odrzuci moje rozumienie "sprostowania" zgodnie z którym zaprzeczenie jest eo ipso sprostowaniem.
>>Potrzebna jest też uwaga czego w naszej rozmowie dotyczyło sprostowanie, a czego zaprzeczenie - przywracam wypowiedzi.
> Czego wiec dotyczyło jedno, a czego drugie?
Zaprzeczenie dotyczyło moich wniosków, a sprostowanie Twoich wypowiedzi.

>>Mój dowód już zaistniał na mocy logiki: jeśli twierdzisz, że nie ma różnicy między piętnowaniem a niepiętnowaniem, to uprawnione jest przypisanie Ci dowolnej z tych dwu wykluczających się postaw.
>Pytałaś więc o różnicę między niemówieniem o piętnowaniu a niemówieniem o niepiętnowaniu i ja powiedziałem, że...
Skasowałeś dialog żeby go zrelacjonować?

>Tak samo zaprzeczam, by niemówienie o liczbie parzystej różniło się czymkolwiek od niemówienia o liczbie nieparzystej.
Liczba np. 1 jest nawet jak nie mówisz, że ona jest, ale jak nie mówisz, że potępiasz, to nie potępiasz, bo niby jak?

>>Na podstawie wielu pierwszych wypowiedzi; sposobem statystycznym.
> Podaj przykłady - na razie jest to twierdzenie gołosłowne.
Zapytałeś, to Ci odpowiedziałam, niby na co chcesz przykłady?

>>>>>>>>>Skąd wiesz, że nieuświadomiony konformizm podłożył mi chochlika? Skąd wiesz, że akurat ta przyczyna zadziałała? Jaki masz na to dowód?
>>>>>>>>Ano nie mam dowodu. Przepraszam więc chochlika za pomówienie.
>>>>>>>Jeżeli nie masz dowodu, powinnaś mnie przeprosić za pomówienia
>>>>>>To przepraszam, że Twoją winę przypisałam chochlikowi.
>>>>>Jaką winę? Na czym polega ta wina?
>>>>Na tym, co zrazu wspaniałomyślnie przypisałam chochlikowi.
>>> Czyli na czym?
>>Na konformizmie.
>Na jakim konformizmie?
Przywracam dialog, żebyś mógł to sam przeczytać.

>>>> A może Ty przeproś dzieci za to swoje - nazwane piętnowaniem - milczenie w kwestii kupujących je zamożnych pedofilów?
>>> Mam rozumieć, że nie przeprosisz
>>Mam rozumieć, że nie przeprosisz?
>Nie, nie przeproszę, bo nie mam za co.
No to Ci podkreślam.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>Zaprzeczenie dotyczyło moich wniosków, a sprostowanie Twoich wypowiedzi.

Co z tego? Jaka różnica poza werbalną?

>Skasowałeś dialog żeby go zrelacjonować?

Nie, żeby wytłumaczyć Ci Twój błąd.

>Liczba np. 1 jest nawet jak nie mówisz, że ona jest, ale jak nie mówisz, że potępiasz, to nie potępiasz, bo niby jak?

Normalnie. Potępiam w myślach nie wyrażając tej myśli publicznie. Co w tym dziwnego? Czy jak nie mówię, że idę, to nie idę?

>Zapytałeś, to Ci odpowiedziałam, niby na co chcesz przykłady?

By otrzymać odpowiedź prawdziwą. Podaj zatem przykłady, bym mógł się o tym przekonać.

>>Nie, nie przeproszę, bo nie mam za co.
>No to Ci podkreślam.

Co z tego, że podkreślasz? Przecież sama napisałaś, że nie masz dowodów. Jeżeli masz dowody - przedstaw je. Musisz nie tyle a) wykazać, że coś pominąłem, ale b) wykazać, że pominięcie było błędem. Wykaż więc b), czyli że owo pominięcie było błędem. Chętnie też się dowiem przy okazji, jakiego rodzaju był to błąd.

>>> Czego wiec dotyczyło jedno, a czego drugie?
>>Zaprzeczenie dotyczyło moich wniosków, a sprostowanie Twoich wypowiedzi.
>Co z tego?
Pytałeś, a teraz nie wiesz po co?

>Jaka różnica poza werbalną?
Znaczeniowa.

>>Skasowałeś dialog żeby go zrelacjonować?
>Nie, żeby wytłumaczyć Ci Twój błąd.
Bo tego, co nazywasz "moim błędem" nie było w mojej wypowiedzi i dopiero w Twojej relacji się pojawiło?

>Potępiam w myślach nie wyrażając tej myśli publicznie.
Jeżeli w dyskusji, której istotą jest rozstrzyganie między kupującymi i sprzedającymi Ty jawnie potępiasz tylko sprzedających, to wniosek, że kupowanie jesteś skłonny tolerować jest oczywisty.

>>Zapytałeś, to Ci odpowiedziałam, niby na co chcesz przykłady?
>By otrzymać odpowiedź prawdziwą.
Nie pytałam "po co".

>>>Nie, nie przeproszę, bo nie mam za co.
>>No to Ci podkreślam.
>Co z tego, że podkreślasz?
To samo, co z tego, że to kasujesz.

>napisałaś, że nie masz dowodów
Na winę chochlika.

(Ale zaraz go przeprosiłam.)

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>Pytałeś, a teraz nie wiesz po co?
>>Jaka różnica poza werbalną?
>Znaczeniowa.

Co z tego?

>>>Skasowałeś dialog żeby go zrelacjonować?
>>Nie, żeby wytłumaczyć Ci Twój błąd.
>Bo tego, co nazywasz "moim błędem" nie było w mojej wypowiedzi i dopiero w Twojej relacji się pojawiło?

Było, tylko nie potrafiłaś tego dostrzec.

>>Potępiam w myślach nie wyrażając tej myśli publicznie.
>Jeżeli w dyskusji, której istotą jest rozstrzyganie między kupującymi i sprzedającymi Ty jawnie potępiasz tylko sprzedających, to wniosek, że kupowanie jesteś skłonny tolerować jest oczywisty.

Wcześniej przecież jednako potępiłem obydwie strony - sprawdź. Potępiłem i później obydwie strony.

>>>Zapytałeś, to Ci odpowiedziałam, niby na co chcesz przykłady?
>>By otrzymać odpowiedź prawdziwą.
>Nie pytałam "po co".

Co z tego, że nie pytałaś. Ważne, czy jesteś w stanie wykazać, że prawomocnie przypisujesz komuś tendencję na podstawie "statystycznej". Nic nie zrobiłaś, aby to pokazać.

>>>>Nie, nie przeproszę, bo nie mam za co.
>>>No to Ci podkreślam.
>>Co z tego, że podkreślasz?
>To samo, co z tego, że to kasujesz.
>>napisałaś, że nie masz dowodów
>Na winę chochlika.
>(Ale zaraz go przeprosiłam.)

Nie. Przyznałaś, że nie masz dowodów na moją winę. Widzę, że nie masz ich nadal. Czekam więc albo na dowód, albo na słowo "przepraszam".

>>>Jaka różnica poza werbalną?
>>Znaczeniowa.
> Co z tego?
To, czego oczekiwałeś pytając.

>>>>Skasowałeś dialog żeby go zrelacjonować?
>>>Nie, żeby wytłumaczyć Ci Twój błąd.
>>Bo tego, co nazywasz "moim błędem" nie było w mojej wypowiedzi i dopiero w Twojej relacji się pojawiło?
> Było, tylko nie potrafiłaś tego dostrzec.
Jak na to pomaga skasowanie wypowiedzi?

>>>Potępiam w myślach nie wyrażając tej myśli publicznie.
>>Jeżeli w dyskusji, której istotą jest rozstrzyganie między kupującymi i sprzedającymi Ty jawnie potępiasz tylko sprzedających, to wniosek, że kupowanie jesteś skłonny tolerować jest oczywisty.
> Wcześniej przecież jednako potępiłem obydwie strony
Zadeklarowałeś równość, ale nie zachowałeś równego podejścia.

>>>>Zapytałeś, to Ci odpowiedziałam, niby na co chcesz przykłady?
>>>By otrzymać odpowiedź prawdziwą.
>>Nie pytałam "po co".
> Co z tego, że nie pytałaś.
To, że Twoja odpowiedź jest bez związku.

>Przyznałaś, że nie masz dowodów na moją winę.
Zacytuj z czego Ci wyszło, że tak przyznałam.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>>>>Jaka różnica poza werbalną?
>>>Znaczeniowa.
>> Co z tego?
>To, czego oczekiwałeś pytając.

Pozwól może, że ja będę mówić o swoich oczekiwaniach. Oczekiwałem wskazania różnicy istotnej. Czy różnica znaczeniowa jest istotna?

Jak rozumiesz "różnicę znaczeniową"? Czy między nazwą "Gwiazda Polarna" i nazwą "Gwiazda Północna" jest różnica znaczeniowa, czy nie?

>Jak na to pomaga skasowanie wypowiedzi?

Miałem więcej miejsca na wskazanie, na czym polegał Twój błąd. W ten sposób Ty widzisz lepiej.

>To, że Twoja odpowiedź jest bez związku.

Bez związku z czym?

>>Przyznałaś, że nie masz dowodów na moją winę.
>Zacytuj z czego Ci wyszło, że tak przyznałam.

Nie, niczego nie będę cytować. Przedstaw dowód, że pominięcie w zdaniu odniesienia do kupujących dzieci było błędem. Jeżeli go nie przedstawisz, będzie to (kolejne) przyznanie, że nie masz dowodu. Wskaż też jakiego rodzaju błąd, bo przez kilkanaście postów tego też nie udało Ci się zrobić.

>>>>>Jaka różnica poza werbalną?
>>>>Znaczeniowa.
>>> Co z tego?
>>To, czego oczekiwałeś pytając.
> Pozwól może, że ja będę mówić o swoich oczekiwaniach. Oczekiwałem...
Serio nie wiesz, że pytanie jest wyrażeniem oczekiwań?
Nowy Elaspie?

> Jak rozumiesz "różnicę znaczeniową"?
Należycie.

>>Jak na to pomaga skasowanie wypowiedzi?
> Miałem więcej miejsca
To czemu go nie wykorzystałeś? Wszak post to 6000 znaków.

>>To, że Twoja odpowiedź jest bez związku.
> Bez związku z czym?
Z tym, co skasowałeś.

>>>Przyznałaś, że nie masz dowodów na moją winę.
>>Zacytuj z czego Ci wyszło, że tak przyznałam.
> Nie, niczego nie będę cytować.
Więc Twoje pretensje pozostaną bez pokrycia.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.