Zaraza, wojna, głód i śmierć - czterech jeźdźców Apokalipsy wstrząsnęło średniowieczem Wojna stuletnia, potem wielki głód Największym niszczycielem okazała się "czarna śmierć" 1346-1353r, Choroba rozwija się błyskawicznie. Po kilku godzinach występuje wysoka gorączka, poty, dreszcze, ból głowy i znaczne osłabienie. Po dwóch dniach zaczynają puchnąć węzły chłonne, w których zbiera się ropa. Organizm zapada na sepsę. W jej wyniku powstają zgorzele w końcowych naczyniach krwionośnych palców rąk i stóp oraz nosa. Te części ciała czernieją i stąd nazwa "czarna śmierć".

Dżuma w 1347 r Mongołowie oblegają obsadzoną przez Wenecjan krymską Kaffę. Wśród wojsk wybucha epidemia Tatarzy umieszczają ciała zmarłych w katapultach i wystrzelają do miasta w nadziei, że smród zabije wszystkich w środku. Jeden zakażony niesie truciznę innym, zarażając miejsca i ludzi samą swą obecnością. Nikt nie zna i nie może wymyślić żadnego środka obrony.

Było to pierwszy przypadek użycia broni biologicznej. Kiedy uciekinierzy z Kaffy dotarli do Genuy i Wenecji, wybuchła tam zaraza, w 1348 r obejmując basen Morza Śródziemnego, rok później Dunaju, Hiszpanię i Anglię, docierając do Skandynawii. Zaraza nadciągała nagle i zabijała błyskawicznie, umierało do 50% Między 1347 a 1351 rokiem, populacja ludzi na Ziemi spadła z 450 do 350 mln. Chiny straciły połowę, Europa 1/3, Afryka 1/8.

Dżuma okazała się najbardziej znacząca dla rozwoju wydarzeń historycznych. Gdyby nie ona, nie narodziłby się kapitalizm. Masowe zgony sprawiły, że siła robocza nagle okazała się cenna, pracownicy mogli poczuć się panami Odmowa pańszczyzny rozchwiała system Ciągłe zagrożenie śmiercią sprawiało, że wieśniacy nie dbali o podtrzymywanie społecznych czy seksualnych norm i, kiedy tylko mogli, świętowali i cieszyli się życiem. Panowie feudalni płakali

Wskutek dżumy dochody ludzi pracy we Włoszech, Francji i Niemczech wzrosły 2.5 X, ceny zaś spadły o 1/3. Skala zysku feudałów zmalała o 50%. Zmniejszyły się czynsze i podatki, likwidacji ulegała pańszczyzna. Chłopi, których było znacznie mniej niż przed pandemią, zaczęli coraz wyżej wyceniać swoją pracę i stawiali silniejszy opór wobec podatków, czynszów i władzy feudałów.

Ruchy społeczne Wieków Średnich domagały się egalitarnego społeczeństwa opartego na sprawiedliwej i równej dystrybucji bogactwa, a także odrzucały dawne hierarchie i samodzierżawie. Kapitalizm stał się odpowiedzią feudałów, bogatych kupców i biskupów na wieloletnie konflikty, które wstrząsały dawnym porządkiem. Był kontrrewolucją, która zatrzymała egalitarne zmiany w Europie i która dała narzędzia, by utrzymać wyzysk, tym razem ubrany w szaty pracy najemnej.

Kiedy skończyły się demograficzne efekty dżumy, świat urządzony był już po nowemu, jednak tak, by mimo że zmieniło się wszystko, nie musiało się zmienić nic. Zmieniła się tylko organizacja, nowy system, wrócił do homeostazy pan-niewolnik. Świat zamków w świat banków, Loga zastąpiły herby, państwa narodowe rodowe władztwa. Żadna rewolucja, nie przyniosła tak głębokich i dalekosiężnych zmian jak wywołane przez beztlenowe pałeczki

krytykapol(*)mia-ktora-urodzila-kapitalizm/