>W obecnej epidemii widać wyraźną negatywną rolę osób starszych - ich śmiertelność sięga kilkunastu procent w najstarszej grupie wiekowej, a groźny przebieg choroby powoduje zapychanie służby zdrowia powyżej limitu. Dla porównania młodzi mają poniżej procent śmiertelności.

Zjedzmy ich, albo choć dajmy na paszę dla psów. Tak negatywna rola musi być ukarana

---

Dyktaturze sprzeciwiają się tylko ludzie mający potrzebę wolności. Łańcuchowy burek nie czuje tej potrzeby

Nie ma się co bulwersować. Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. Tak czy siak oberwą starcy, jak nie ci są teraz, to ci co będą później. Prosty rachunek, wynikający z tendencji demograficznych. Proporcje w ilości emerytów do osób pracujących będą się zmieniać, na niekorzyść tych drugich. Znamiennym jest zainteresowanie partii rządzącej tą pierwszą grupą, która jest jej elektoratem (trzynaste emerytury etc.). Transfery powodują niechęć do beneficjentów grup nieuwzględnionych w podziale. Zauważalne jest to w stosunku do starszych, którym przypisuje się odpowiedzialność za wybory polityczne w przeszłości (no i teraz, bo starsi mogą młodych przegłosować). Rozpaczliwe trzymanie się życia jest wzruszające, ale katolicy chyba wierzą w życie wieczne (czy Nietzsche miał racje, że Bóg umarł?).

>Nie ma się co bulwersować.

Nie bulwersuje mnie fakt, że głównie starzy ludzie będą ofiarami zarazy, jak też braku dobrej medycznej opieki w czasie jej trwania. Z tym , stojąc u progu starości jestem pogodzony, bulwersuje mnie podejście założycie;a wątku:
Cytat:

to brzmi jak obwina starych ludzi, że chcą być leczeni, że jakoś tak dziwnie nie godzą się z perspektywą dobrowolnego zejścia z tego świata i ustąpienia miejsca w szpitalach młodszym

>Znamiennym jest zainteresowanie partii rządzącej tą pierwszą grupą,...
Ja nie piszę o polityce

>Rozpaczliwe trzymanie się życia jest wzruszające, ale katolicy chyba wierzą w życie wieczne
"zabijcie wszystkich, Bóg rozpozna swoich" ?

---

Dyktaturze sprzeciwiają się tylko ludzie mający potrzebę wolności. Łańcuchowy burek nie czuje tej potrzeby

>to brzmi jak obwina starych ludzi, że chcą być leczeni, że jakoś tak dziwnie nie godzą się z
> perspektywą dobrowolnego zejścia z tego świata i ustąpienia miejsca w szpitalach młodszym

Odwrotnie - w genach jest zaprogramowane pogorszenie odporności, niepotrzebne z punktu widzenia organizmu, cywilizacji, jednostki, społeczeństwa itp. Z punktu widzenia potencjału fizjologicznego organizm w wieku 60,70, może nawet 80 lat (ale już nie 100 !) jest w stanie zregenerować układ odpornościowy, ale tego nie robi z powodu bomby czasowej w genach. Której celem jest właśnie zrobienie miejsca nowym pokoleniom.

Odmładzanie typu immunoregeneracją (raczej niż odmładzanie w celu estetycznym itp.) ma na celu zapewnienie, że układ odpornościowy nadal będzie sprawny, zgodnie ze potencjałem organizmu, a nie z programem w genach. To pogorszy zastępowalność pokoleń - ludzie starsi (60, 70 lat) będą bardziej konkurencyjni do młodych, ale zwiększy odporność społeczeństwa na epidemie.

>W obecnej epidemii widać wyraźną negatywną rolę osób starszych - ich śmiertelność sięga kilkunastu
>procent w najstarszej grupie wiekowej, a groźny przebieg choroby powoduje zapychanie służby zdrowia
>powyżej limitu. Dla porównania młodzi mają poniżej procent śmiertelności.

Jakby tak dobrze policzyć, to w pewnej grupie wiekowej (najstarszej oczywiście) śmiertelność stanowi 100%... I nic w tym dziwnego nie widzę.

Skończenie się układu odpornościowego z powodu braku komórek macierzystych to dopiero około
>100 lat. Przedtem organizm powinien móc się się regenerować - bo nadal ma wystarczajaco dużo komórek macierzystych z których może wykonać inne komórki, ale tego nie robi.

Podejrzenie jest, że starzenie jest procesem zaprogramowanym w genach (ang. programmed aging), aby zrobić miejsce nowym generacjom (swoim potomkom). Tzn. organizm jak przekroczy pewną granicę wieku jest sztucznie sabotowany przez geny, ale w taki sposób aby go powoli wykończyć przez bycie niekonkurencyjnym, raczej niż przez nagłe zejście.

W ten sposób:
- z jednej strony robi się miejsce dla przyszłych pokoleń (nowych kopii genów), przez sztuczne zmniejszenie konkurencyjności starych.
- zachowując jednocześnie jakąś kontrolę jakości tych nowych pokoleń - starsi są osłabiani raczej o parę a potem parenaście procent, raczej niż eliminowani, więc jak nowe pokolenie jest nieudane to sobie nie poradzi w konkurencji ze starszymi nawet po obniżeniu parametrów tych starszych o kilkanaście procent. Tzn. nowe pokolenie musi być na tyle udane żeby być konkurencyjnym do starych, którzy mają ugruntowaną pozycję, ale są w zaprogramowany sposób pogorszeni o ileś tam procent. Takie zarządzanie jakością.

Przesłanką do tego jest także to, że gatunki, które w znikomy sposób zmieniają się w czasie, bo osiągnęły optimum lokalne mają znikome starzenie, np. rekin grenladzki, który może żyć 400 lat, a w wieku śrenim u rekinów obserwuje się nie starzenie, a odmładzanie się (regenerację) organizmu.

Niestety taki mechanizm robienia miejsc dla udanej frakcji nowych pokoleń przez celowe pogorszenie jakości pokoleń starszych jest tragiczne w trakcie epidemi. Bo pierwsze co jest pogarszane w zaprogramowany sposób to układ odpornościowy. Już w wieku 60 lat. I w wyniku spadku odporności osoby starsze mogą się stać wektorem przenoszącym epidemię i nadmiernie obciążającym służbę zdrowia z powodu zaporogramowanego w genach, a zbędnego z punktu widzenia organizmu zmniejszenia odporności.

W związku z tym jest celowe zlikwidowanie całości zaprogramowanego starzenia, zaczynając od tego związnego z układem odpornościowym (uroda na potem). Wówczas proces starzenia z powolnego pogarszania się stanie się bardziej dyskretny - osiągasz 100+ lat i wówczas szybko w dół, raczej niż obecnie, gdzie starsi ludzie chronicznie na coś chorują.