Jak tak dalej pójdzie, to zaraz zaczną śpiewać o tym, że to dobrze, że nie ma wody na pustyni, bo wielbłądy sobie odpoczywają. Minister potwierdza i poleca. Możecie jechać do Egiptu, pozwalamy - kupujcie sobie tam wille w kurortach.

---

Było to dawno i nikt o tym nie wie nic. - Tycie Varaldo

Rzeczywiście, coś jest na rzeczy - mam osobiste doświadczenie 2 mies. pracy całkowicie zdalnej, w pełni online. I faktycznie, czegoś brakuje... ale czego?
W moim przypadku raczej nie magicznej granicy między życiem prywatnym a zawodowym. Nigdy nie miałem wyczucia tej granicy, bo wychowałem się w rodzinnej firmie, gdzie praca zawodowa i życie osobiste były tak zrośnięte, że trudno było sobie wyobrazić coś innego. Zdarzało się wielokrotnie, że w ciągu tzw. dnia pracy pojawiał się niespodziewany gość, to robota była przerywana i działo się życie prywatne. Innym razem, gdy była taka potrzeba cała rodzina pracowała do późna w nocy. - Praca była czymś naturalnym, jak oddychanie...
Dopiero trafiając "na etat" musiałem nauczyć się, że nie pracuję na swoim, ale na godziny, heh. A już praca w corpo, by dopiero jazda - bizantyński rytuał dworski, bezwzględnie egzekwowana kolejność dziobania, hierarchie formalne i nieformalne... sama praca w sensie wytwarzania dóbr traktowana zaś jako mało znaczący dodatek do życia dworu.
Czego mnie brakuje najbardziej? Otóż katolicy wierzą, że świat materialny, a zwłaszcza przyroda ożywiona, nosi na sobie podpis Stwórcy. Mówić po prostu: Stwórca tak stworzył świat, aby był nośnikiem boskiego kontekstu, bilblijnu ogród, którego doglądanie zostało powierzone człowiekowi jest jednocześnie jakimś "wychowawcą" człowieka, aby w kontakcie z przyrodą człowiek odzyskiwał świadomość kim jest i jakie jest jego przeznaczenie.
Świat zbudowany przez ludzi czyni z jednostki ludzkiej niewolnika - upraszczając. Świat zbudowany przez Stwórcę przypomina człowiekowi, że jest... - jak to powiedzieć unikając patosu? - synem królewskim na wygnaniu?
Patrzysz na Słońce i myślisz: kurczę, ono takie wielkie "i świeci dla mnie"
ptaki śpiewają, trawa kojąco świeci po oczach, wiatr we włosach, ciepły deszcz, poranny chłód itd. - Co za egalitaryzm. Słońce nie świeci inaczej dla prezia, a inaczej dla ciecia. Siedzisz w biurowym boksie przez 8 godz., drżysz w hierarchii corpo-bytów, aż nagle wychodzisz na dwór i cały świat puszcza do ciebie oczko i mówi: tamto wszystko jest sztuczne, witaj w prawdziwym świecie.
Czego wiec brakuje najbardziej? - Tego codziennego kontaktu z realnym światem: wiatrem i deszczem, słońcem i trawą. Z innymi ludźmi w realu...

>Czego wiec brakuje najbardziej? - Tego codziennego kontaktu z realnym światem: wiatrem >i deszczem, słońcem i trawą. Z innymi ludźmi w realu...

Otóż to. Ale czy wszyscy tak bardzo tego pragną? Czy też są tacy ( młodsze pokolenie?) którzy już całkowicie się zatracą/zatracają w cyfrowym realu?

Ktoś z filozofów powiedział, że "nie da się zdemoralizować człowieka, który nie umie czytać i pisać" - Aby poddać człowieka propagandzie trzeba go nauczyć "wyobrażać sobie" czyli budować fikcyjne światy. Jeszcze pół biedy, gdy snucie opowieści ma miejsce w grupie, gdzie opowiada ktoś zaufany, ale powieści żyją własnym życiem.
Natomiast człowiek żyjący w kontakcie z normalną przyrodą (pustynie, Antarktyda - odpadają) uczy się rozsądku i realistycznego myślenia. Nawet dzikie zwierzę wie, że mała ranka zadana w walce może być śmiertelna z powodu zakażenia. Dlatego zwierzęta wolno żyjące unikają walki. W realnym świecie nie ma bezpłatnej karetki pogotowia...
Natomiast człowiek żyjący w epoce gier video, smartfonów i apek, traci realną ocenę rzeczywistości oraz... instynkt samozachowawczy.
Pamiętam ok. 20 lat temu dostałem skierowanie na prosty zabieg medyczny, z narkozą. - Proszę nie zgodzić się na narkozę, ten zabieg nie boli, a po co wprowadzać do organizmu obce substancje? - powiedziała pielęgniarka. Popatrzyłem na nią ze zdziwieniem. A dziś wiem, że ona wiedziała to, czego nie mogła powiedzieć... Każdy obcy płyn wstrzykiwany do organizmu może wywołać nieoczekiwane skutki. Ilu ludzi zatraciło instynkt samozachowawczy pozwalając sobie wstrzykiwać substancje, których działania nie jest w stanie kontrolować? Czy dziś przysięga Hipokratesa jest jeszcze traktowana poważnie przez "lekarzy"?

   Sięgnąłem dzisiaj po książkę o filozofii Oświecenia. Okazało się, że nie ma takiej epoki, bo autor nigdzie nie wskazał jej granic czasowych. Nie wiadomo, co to jest Oświecenie. Było trochę o Anglii, trochę o Francji i trochę o Niemczech. Było o tym, że dla jednego filozofa oświeconego ludzie są jak zegarki, którymi handluje. Dla innego - ludzie są jak rośliny z jego plantacji. Oświecenie mogło się zacząć już przed Oświeceniem, może nawet w antyku, a sięgało aż po dwudziesty wiek. Najważniejsze, że powstał skrypt z filozofii dla studentów autora. Był on bardzo dumny z tego, że jest taki dla nich dobry, dostępny i w rozsądnej cenie. I to jest Oświecenie: filozofuj i pisz, żeby sprzedać.

---

Było to dawno i nikt o tym nie wie nic. - Tycie Varaldo