Świat z nadzieją oczekuje pojawienia się na rynku szczepionek przeciwko coronawirusowi - licząc na to, iż dzięki nim problem zostanie szybko załatwiony a przynajmniej w dużym stopniu opanowany. Mam co do tego pewne wątpliwości. Rzecz primo w tym, iż okres tworzenia szczepionek, które za 2-3 miesiące mają być do dyspozycji zainteresowanych był drastycznie krótki , co może rzutować nie tylko na skuteczność ale także na ich bezpieczeństwo. Po drugie w chwili obecnie nie można wykluczyć, ze corona zmutuje i wyprodukowane szczepionki stracą na swej sile rażenia albo w ogóle przestana razić.
Równocześnie w takiej Polsce skala rzeczywistych zainfekowań koroną wynosi od stu do kilkuset tysięcy przypadków dziennie - i o już od pewnego czasu. Jeżeli jeszcze z miesiąc, dwa miesiące potrwa taki stan rzeczy - wówczas szczepionka straci na znaczeniu ponieważ istotną rolę zacznie odgrywać uodpornienie się populacji na atak wirusa.
Nie jest przeciwnikiem szczepień - ale w medycynie obowiązuje hipokratesowa zasada primum non nocere. Mam nadzieję , że się mylę, że moje odczucie jest błędne - ale mam wrażenie, iż w pogoni za "cudowym antidotum " na zarazę wszyscy - to jest (potencjalni) pacjenci jak i producenci szczepionek - mają wielką pokusę pohasać trochę po skrótach w drodze do celu?
Zainteresowanych problemem - odsyłam do podlinkowanego materiału.


"Testing vaccines and medicines without taking the time to fully understand safety risks could bring unwarranted setbacks during the current pandemic, and into the future. The public’s willingness to back quarantines and other public-health measures to slow spread tends to correlate with how much people trust the government’s health advice. A rush into potentially risky vaccines and therapies will betray that trust and discourage work to develop better assessments. Despite the genuine need for urgency, the old saying holds: measure twice, cut once."

www.nature.com/articles/d41586-020-00751-9