Kinmasa Katsuno bywa nazywany japońskim Sołżenicynem. Jako młodzian zafascynowany komunizmem, trafił do Związku Sowieckiego, a potem - w myśl zasady iż rewolucja ma skłonność do konsumowania swych własnych dzieci - do łagru. Jako zek, brał udział w budowie osławionego Kanału Biełomorskiego. Udało mu się przeżyć, a doświadczenia łagrowe wyzbyły go całkowicie z komunistycznej iluzji. Z pomocą ambasady japońskiej w ZSRR udało mu sie powrócić do Japonii. Tu, w pierweszej połowie lat 30 - tych, opublikował dwie książki: "Permafrost - Notes from a Stalinist Concentration Camp" oraz "Diary of Escape from Communist Russia". Uchodzą ona za pierwsze dokumentalne świadectwo łagrowego doświadczenia.
Zainteresowanych problemem, odsyłam do podlinkowanego materiału.


www.rbth.c(*)panese-communist-katsuno-gulag


"Instead, he was sentenced to five years and initially sent to a Siberian prison camp near Mariinsk in the Kemerovo Region (3,645 km east of Moscow) and then to the construction site of the White Sea-Baltic Canal (1,100 km north of Moscow). It was a vast and inhuman project of the Stalin era - more than 100,000 prisoners were required to build the 227-km canal between the White Sea and Lake Onega in 20 months without the use of equipment and relying just on shovels and wheelbarrows.
"It is fearfully quiet. Beyond the horizon of the White Night lingers a faint daylight without light. Multitudes of people have been sent here. But they have all been brought here as forced labor," is how Katsuno recalled the camp. Every day from five o'clock in the morning to midnight they had to break stones and move soil. There were no days off and no rest, and anyone who failed to meet their daily target had their rations cut."