>w raju byliśmy zwierzętami nie baliśmy się śmierci, boga, wiezienia, chorób, byliśmy wolni. My
>zniewoleni jestesmy skazani na kontrolę od urodzenia do śmierci.
>Zwierzęta nie maja poczucia jutra, my mamy i to nas zniewala......................

Legenda o raju wywodzi się z Tory, tam napisano, że Adam(człowiek, rodzaj ludzki) otrzymał zdolność mowy:

"I wziął Pan Bóg człowieka i osadził go w ogrodzie Eden, aby go uprawiał i strzegł. 16 I dał Pan Bóg człowiekowi taki rozkaz: Z każdego drzewa tego ogrodu możesz jeść, 17 Ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy tylko zjesz z niego, na pewno umrzesz. 18 Potem rzekł Pan Bóg: Niedobrze jest człowiekowi, gdy jest sam. Uczynię mu pomoc odpowiednią dla niego. 19 Utworzył więc Pan Bóg z ziemi wszelkie dzikie zwierzęta i wszelkie ptactwo niebios i przyprowadził do człowieka, aby zobaczyć, jak je nazwie, a każda istota żywa miała mieć taką nazwę, jaką nada jej człowiek. 20 Nadał tedy człowiek nazwy wszelkiemu bydłu i ptactwu niebios, i wszelkim dzikim zwierzętom."

Dalej jest o stworzeniu kobiety isza( אִשָּׁה ) nie Eva;

"A z żebra, które wyjął z człowieka, ukształtował Pan Bóg kobietę i przyprowadził ją do człowieka."

Z tego wynikałoby, że niejako mężczyzna 'urodził' - nawet dla starożytnych takie bzdury były
bzdurami - lub allegorią, zdroworozsądkowi starożytni - rozumieli ten fragment nastepująco
- u BOKU mężczyżny była kobieta, kość z kości = niemal jednakowy(identyczny) szkielet.

Zakaz spożywania z drzewa poznania można interpretować jako - kanibalizm(owoc drzewa poznania=człowiek), uzmysłowienie sobie przez gatunek ludzki tego faktu i połączenie z
umiejętnościami mowy-języka i umysłu myślenia. Uzmysłowienie sobie tego co odróżnia człowieka od zwierzęcia(również stworzonego przez stwórcę). Uzmysłowienie sobie własnego dziedzictwa - kanibalizmu(kanibale istnieli jeszcze w czasie odkryć Nowego Świata).

Bóg dając ADAMOWI(gatunkowi ludzkiemu) mowę, dzięki której powstało pismo obudził w nas
szczególny rodzaj samoświadomości(wyjątkowy, jedyny i niepowtarzalny w znanym gatunkowi ludzkiemu wszechświecie).
Religijni oszuści, naciągacze, wyzyskiwacze, pożyteczni dla tych grup idioci mają odmienne zdanie, na swoich bzdurach zbudowali hierarchię 'duchownych' przekonują o grzechu pierworodnym nie mówiąc jasno i zrozumiale - wprost, czym ten grzech jest. Środowiska laickich naukowców wturują kaście 'duchowieństwa' gmatwając i mamiąc że w XXI wieku świadomość ludzka jest zagadnieniem trudnym i niejednoznacznym. Edukacja(z hebrajskiego EDUK - upobażnianie) ludzi to nie tylko nauka mowy-języka, pisma, ale też rozumienia i samodzielnego myślenia.
Wjaśnienie czym jest ludzka samoświadomość podważa interes(materialny i ideologiczny 'duchowieństwa') i wielu innych interesownych grup.

>stworzenie ferm szczęśliwych ludzi na podobieństwo ferm szczęśliwych kur, krów, swiń, koni

O tym pisał Orwell.

>Legenda o raju wywodzi się z Tory, tam napisano, że Adam(człowiek, rodzaj ludzki) otrzymał zdolność mowy:
wydaje sie że pierwsza nauczyła się mówic Ewa, do dzisiaj są w tym lepsze
każda społeczność (też religie) mają wizje raju. Nie było pisma tylko przekaz ustny, zanim go spisano (po tysiącach lat przekazu ustnego) daleko odbiegał od rzeczywistości

>kanibalizmu(kanibale istnieli jeszcze w czasie odkryć Nowego Świata).
u niektórych plemion rytuał, święto, jak my, ciało i krew JCH,

>Bóg dając ADAMOWI mowę, dzięki której powstało pismo obudził w nas szczególny rodzaj samoświadomości
mowa to wynalazek kobiet, w raju byly boginiami (był matriarchat)

>>stworzenie ferm szczęśliwych ludzi na podobieństwo ferm szczęśliwych kur, krów, swiń, koni
>O tym pisał Orwell.
powinniśmy zbadac co uszczęśliwia człowieka i to mu dać -należy sie jak psu buda. Wiadomo że człowika nie uszczęśliwiają pieniądze, a więc nie o nie chodzi (w raju nie było pieniedzy ani wlasności)

>w raju byliśmy zwierzętami nie baliśmy się śmierci, boga, wiezienia, chorób, byliśmy wolni.
uczucia wyższe: sumienie, miłość, sprawiedliwość - mamy po zwierzętach. To, co w nas ludzkie - rozum, intelekt - sprzyja czynieniu zła.

Polecam literaturę utopistyczną. Szczególnie "My" Zamiatina - jest to świetna książka. "Nowy wspaniały świat" Huxleya też jest całkiem dobry.

---

Prowadzę bloga filozoficznego: filozofia.blog