Wicekonsul brytyjski w Sewastopolu nazwiskiem Harford opisując relacje między nacjami na terenie Krymu - gdzie nie było Żydów tylko judejscy Karaimi nie uznający Talmudu - w drugiej połowie 19 wieku wyraził, między innymi, następującą opinię:

"Duch antagonizmu ożywiający Rosjanina przeciwko Żydowi nie wynika z różnic narodowych czy religijnych. W tej części Rosji gdzie jest więcej religii niż w pozostałych, nigdy podczas moich 14 lat rezydowania tutaj nie zaobserwowałem wśród nich najmniejszej oznaki sekciarstwa. Chłop jakkolwiek ciemny i przesądny jest całkowicie wolny od kołtuństwa i bigoterii do takiego stopnia, że nawet otwarcie wyrażana pogarda z estrony Muzułmanów wobec obrzędowości prawosławnej nie jest w stanie wykrzesać w nim nawet odrobiny animozji, jego osobisty stosunek do innych religii to wzorcowy indyferentyzm. Do meczetu czy kienesy wchodzi tak jakby wchodził do teatru i z całkowitą obojętności reaguje na to co się tam dzieje. Wniosek z tego taki, ze rasa czy wyznanie nie odgrywają w światopoglądzie chłopów żadnej roli, natomiast ich wrogość wobec Żyda rodzi się przeciwko lichwiarzowi czy wyzyskiwaczowi. Zważywszy na to, że z biegiem lat chłop rosyjski będzie się stawał coraz bardzie świadomy, jedyną drogą jaka pozostaje rosyjskiemu Żydowi, chcącemu uniknąć represji ze strony chłopów - jest zaniechać eksploatowania chłopskiej ciemnoty i pijaństwa w celu uzyskania osobistych korzyści."

Warto podkreślić, iż krymscy karaimi jakkolwiek judejskiego wyznania odrzucali w czambuł talmud. Z czego wniosek jest taki, iż za przywary i patologie Żydów wschodnioeuropejskich właśnie ta księga był a wdużym stopniu odpowiedzialna.
Opinię Harforda zaczerpnięto z "Correspondence Respecting the Treatment of Jews in Russia".