nikt nie chce być komunistą, a chodzi tylko o słowo, które przez wiele lat służyło patoeliom, lękającym się o swoje przywileje, do zohydzania przeciwników, mienili nim wszelkie możliwe zło świata (Lenina, Stalina, Mao, Pol Pota czy Jaruzelskiego). Ciekawe, że taki los nie spotkał chrześcijaństwa, którego hasła służyły za tarczę krwawych rządów a komuniści jak i chrześcijanie życzą sobie nadejścia świata, w którym wszyscy są równi, żyją jak jedna wielka wspólnota i nie muszą harować od świtu do nocy.

W systemie kapitalistycznym człowiek jest pozbawiony godności, zredukowany do funkcji wytwórczej. Liczy się niczym koń, krowa, świnia, tylko jako źródło zysku dla pana.
Rajskie (nasze fabryczne ustawienie) stosunki społeczne oparte były na związkach wspólnotowych. Każdy pracował ile mógł i dostawał ile potrzebował. Nie było przeliczania pracy na zapłatę. W ustrojach opartych na wyzysku każdy ma pracować w takim wymiarze, do jakiego można go zmusić i otrzymuje w zamian najmniej, jak da się za jego pracę zapłacić.

współczesnie możliwy raj, to świat, w którym o dobrostanie społecznym nie decyduje maszyneria konkurencji, napędzana pragnieniem zysku, lecz osiągnięty w drodze współpracy wysoki poziom nauki, technologii, powszechne i dobre wykształcenie, powszechna dostępność publicznych (a nie prywatnych) dóbr, jak pożywienie, mieszkanie, transport, szkoły, tereny kultury i rekreacyjne, świat w którym dobrostan społeczny mierzy się nie PKB, lecz realnymi warunkami życia, mając na uwadze powszechność i wyrównany dostęp do kluczowych dóbr dla wszystkich

rajanie wszystkich krajów łączmy się