W Sejmie leży projekt ustawy, dzięki której łatwiej będzie się uzbroić. - Im więcej broni, tym więcej zabitych. Tak to działa. Nigdy odwrotnie - ostrzega Marcin Samsel, specjalista do spraw bezpieczeństwa publicznego.

W szkołach od września nauka strzelania. Do tego posłowie PiS i Kukiz'15, chcąc, żeby Polacy się zbroili, zabiegają o "odblokowanie" dostępu do broni. Liczyli na to, że latem ich projekt ustawy przejdzie przez Sejm.

Rzecznik praw dziecka porównał dotknięcie broni do inicjacji seksualnej. Uznał, że "wiek 15 lat jest optymalny".

- Słyszałem rzecznika... To przerażające. Dlaczego, gdy politycy mówią o bezpieczeństwie, nie mówią o tym, że powinniśmy nauczyć się uciekać? Dlaczego nie mówią, gdzie mamy się schować, gdyby był nalot? Czy ktoś nas chce jakoś przygotować do skutecznej ochrony przed zagrożeniami? Dlaczego nie ma na masową skalę ćwiczeń z ewakuacji? Każdy z nas powinien wiedzieć, jak się zachować w razie pożaru, co robić, jeśli zawali się budynek albo gdy w pobliżu zaczną wybuchać bomby. Większość z nas nie wie nawet, jak reagować na wyjące syreny. Jeżeli czegoś uczyć na wypadek wojny, to przede wszystkim zasad ewakuacji, ucieczki spod ostrzału, podstaw medycyny pola walki, żeby każdy wiedział, co zrobić, gdy mamy obok rannego, a nie mamy apteczki. Jeżeli uczyć strzelać, to z pewnością nie dzieci. Chyba że ktoś chce, jak Putin, mieć mięso armatnie i wysyłać na front już 16-latków. Z dawaniem broni do ręki osobom bardzo młodym naprawdę radziłbym uważać. Wychowani na grach komputerowych czasami nie potrafią dostrzec różnicy między życiem a grą. Prowadzę zajęcia z technik interwencji, mam w grupach osoby po 18-20 lat, które zgłosiły się do pracy w policji, wydaje im się, że gdy wyjdą uzbrojeni na ulice, będzie jak w grze, gdy ktoś zginie, to game over, następnym razem zacznie się od nowa. W wielu młodych ludziach wychowanych na "strzelankach" jest niekontrolowana agresja, brutalność. I jakby nie zdawali sobie sprawy z tego, że jeżeli komuś skręci się kark albo się do niego strzeli, to się go zabije i on już nigdy nie wstanie. Nie będzie drugiego życia, nie da się tej śmierci wymazać, cofnąć, jak w komputerowej grze.

Ale podgrzewa się nastroje bojowe w każdy możliwy sposób. Rzecznik praw dziecka mówi o zaletach dotykania broni. Minister edukacji otwiera szkolną strzelnicę i pozuje z bronią, a w tle widzimy krzyż. Często mówi się o walce i łączy to z religią. Mamy "wojowników Maryi" i "Rycerzy Chrystusa"...

- Ludzie nie zdają sobie sprawy z tego, co naprawdę znaczy walczyć, być "wojownikiem", jakie mechanizmy się przy tym uruchamiają. Ucząc technik interwencji i samoobrony staję naprzeciw tych, którzy przychodzą do mnie na zajęcia i widzę, co się z nimi dzieje, gdy mówię "uderz mnie", "zaatakuj". Nie chcą, wahają się. Większość ma opory, bo większość - na szczęście - po prostu nie chce drugiemu zadawać bólu, zrobić krzywdy. Jednak, żeby doprowadzić do tragedii wystarczy to, że istnieje mniejszość. Niech to będzie choćby 2 albo 5 procent społeczeństwa. Ta pozornie nieduża grupa może nie mieć żadnych oporów, żeby - nawet, gdy nie ma wojny - poddać się retoryce wojennej, zaatakować kogoś, wykorzystując swoją siłę albo po prostu łatwy dostęp do broni. Jednak jakoś nikt jeszcze nie wpadł na pomysł, żeby w szkole wykładać uczniom, jak trzymać nóż, żeby zabić. Nie daje się nastolatkom instrukcji, jak uderzyć siekierą, żeby rozłupać komuś głowę albo odrąbać nogę. Także w domu rodzice nie podsuwają dzieciom takich narzędzi. Jeżeli ktoś chce porównywać nóż czy siekierę do broni palnej, warto pamiętać, jaka jest siła rażenia każdego z tych narzędzi. Nożem nie da się zabić równocześnie kilku osób, a mając w ręku karabin, owszem. Chcąc zranić czy zabić nożem, trzeba podejść blisko, wyprowadzić uderzenie, a mając broń palną, można zabić, stojąc w oknie swojego mieszkania.
Liczba ofiar, jaka wiąże się z użyciem noża a użyciem broni palnej, to jedno. Drugie: kłopot z neutralizacją zagrożenia. Do wytrącenia napastnikowi noża z ręki wystarczy jeden sprawny obywatel albo patrol policji, ale żeby zmusić kogoś do oddania karabinu z załadowanym magazynkiem? Czasami nawet 100 policjantów może sobie nie poradzić. Porównywanie noża do karabinu, to jak przymierzenie nosa do pięści albo jak porównanie posługiwania się bronią do inicjacji seksualnej.

Ci, którzy forsują szerszy dostęp do broni, mogą odnieść sukces, wykorzystując strach przed wojną?

- Boję się, że - niestety - nie znajdzie się nikt, kto głośno powie: "stop!" W normalnej sytuacji, gdyby w państwie były "bezpieczniki", czyli sprawne instytucje kontroli, a w czasie konsultacji społecznych wnikliwie rozważałoby się "za" i "przeciw", ktoś miałby odwagę powiedzieć, że więcej broni, to nie mniejsze, ale większe zagrożenie. I gwarantuję, że od razu też dużo martwych policjantów, pracowników ochrony, większe ryzyko terrorystyczne. U części z tych, którzy będą mieć broń, prędzej czy później może pojawić się pokusa, żeby bronią pozałatwiać swoje sprawy.

Dlaczego politycy nie dostrzegają tego zagrożenia?

- Są cyniczni. Skutki ich nie obchodzą. W USA już dawno zdano sobie sprawę, że dużo broni w domach, to duże kłopoty. Choć teraz chcieliby ograniczyć dostęp, trudno im się za to zabrać. Są w sytuacji, w której nawet nie wiadomo, kto co ma i gdzie trzyma. Gdyby teraz wprowadzić tam nowe przepisy, to czy mogłyby radykalnie zmienić sytuację, skoro w domach wciąż byłby przecież zgromadzony wcześniej arsenał? Nie ma sposobu, żeby ludziom odebrać to, co mają. No bo jak? Grzecznie poprosić, żeby oddali?
U nas, jeżeli ludziom się pozwoli, to ze strachu przed wojną, zaczną kupować broń. Będzie sobie leżeć, aż kiedyś w końcu pojawi się okazja, żeby ją wyciągnąć. Wystarczy, że sąsiad kogoś zdenerwuje. Wtedy zabije się sąsiada, a do tego jeszcze prawdopodobnie interweniujących policjantów.
www.newswe(*)w-sejmie-nowe-przepisy/v7lxqn1