Wśród nazwisk wyświetlanych na Łuku Triumfalnym w Paryżu są nazwiska sześciu Polaków ze Sztabu Generalnego Wielkiej Armii: Józefa Sułkowskiego, Józefa Poniatowskiego, Karola Kniaziewicza, Józefa Kłopisky'ego (Chłopickiego), Józefa Zayontchecka (Zajączek) i Jana Henryka Dąbrowskiego. Są też nazwy bitew napoleońskich, które miały miejsce na ziemiach polskich: Pułtusk (1806), Gdańsk (1807), Ostrołęka (1807)
>Domyślam się (!) że skoro Napoleon pokonał Austrię i podporządkował sobie Prusy a miał w planie
>marsz na Rosję to był naturalnym sojusznikiem Polaków, domyślam się też , że Aleksander widział
>polską sprawę jako królestwa w połączeniu z Rosją, choć w chwili podpisywania pokoju w Tylży nie
>miał podstaw tak myśleć
W 1815 roku Wielkie Księstwo Warszawskie (kreacja Napoleona I) zostało przekazane carowi Aleksandrowi I i stało się Królestwem Polskim. Pierwszym wicekrólem, który reprezentował Aleksandra był generał Zajączek, polski były generał Napoleona. Mogliśmy nadal mówić swoim językiem, w którym też nauczano. Mamy również armię niezależną od armii rosyjskiej. Ale to wielki książę Konstantyn, brat cara, dowodził nią. Wolność prasy zostaje ustanowiona. Polska szlachta, duchowieństwo katolickie, wielcy właściciele ziemscy zaakceptowali tę sytuację. Chłopstwu żyje się z trudem. Polscy patrioci również byli jednak niezadowoleni. Litwa, która do XVIII wieku była zjednoczona z Polską, nie jest zintegrowana z nowym państwem. Przed rozbiorami Polski pod koniec XVIII wieku Królestwo Polskie miało powierzchnię 600 000 km2, nowe Królestwo Polskie liczyło tylko 127 000. Polacy żyli pod zaborem austriackim (w Galicji) lub pruskim (w Posnanii). Polscy oficerowie, z których wielu służyło w armii napoleońskiej, oraz studenci z uniwersytetów warszawskich i wileńskich zaczęli tworzyć tajne stowarzyszenia. Wielu zostało aresztowanych i deportowanych do Rosji.
W grudniu 1825 roku zmarł cesarz Aleksander I. Jego następcą został jego brat Mikołaj I. Ten ostatni, mając do czynienia ze spiskiem zorganizowanym przez rewolucyjne tajne stowarzyszenia, postanowił wzmocnić biurokrację, zaakcentować centralizację ograniczając jednocześnie wolności. Wicekról Polski zmarł w lipcu 1826 r. i nie został zastąpiony (w ten sposób upada fikcja polskiej autonomii). Realną władzę sprawował wielki książę Konstantyn, brat cara.

>W 1815 roku Wielkie Księstwo Warszawskie (kreacja Napoleona I) zostało przekazane carowi Aleksandrowi I i stało się Królestwem Polskim. [...] Przed rozbiorami Polski pod koniec XVIII wieku Królestwo Polskie miało powierzchnię 600 000 km2, nowe Królestwo Polskie liczyło tylko 127 000.

Przedrozbiorowa Rzeczpospolita Obojga Narodów, potocznie Polska, posiadała powierzchnię około 733 tys. kilometrów kwadratowych.
W wyniku rozbiorów Rosja zagarnęła ok. 463 tys. (rozbiory I, II i III), Prusy (I, II i III) - ok. 141 tys., natomiast Austria (I i III) - 129 tys. km2.

Księstwo Warszawskie powołane traktatem w Tylży nad Niemnem (06.1807) powstało z obszarów II i III oraz skrawków I zaboru pruskiego. Drogę do tego otworzyła kapitulacja Gdańska (05.1807) i zwycięstwo wojsk francuskich nad rosyjskimi pod Frydlandem. Księstwo posiadało powierzchnię ok. 103 tys. km2.
Po klęsce Austrii w 07.1809 roku w bitwie pod Wagram przyłączono do Księstwa obszary ostatniego zaboru austriackiego. Obszar Księstwa wzrósł do około 156 tys. km2.

Królestwo Polskie, utworzone w 1815 roku na bazie Księstwa Warszawskiego i wchodzące w skład Cesarstwa Rosyjskiego, posiadało terytorium o powierzchni około 129 tys. km2. Zmniejszenie terytorium było następstwem m.in. odzyskania przez Prusy departamentów poznańskiego i bydgoskiego z Toruniem.

>Pierwszym wicekrólem, który reprezentował Aleksandra był generał Zajączek, polski były generał Napoleona.

Tenże wicekról w rzeczywistości pełnił funkcję namiestnika Księstwa Warszawskiego.
Józef Zajączek, dawny polski jakobin i napoleoński generał, został namiestnikiem raczej nieoczekiwanie. Schorowany i już w starszym wieku (ur. 1752, stracił nogę w 1812 r. nad Berezyną podczas odwrotu wojsk), z wdzięczności za wyniesienie go do rangi namiestnika gorliwie wypełniał wszelkie polecenie króla i jego przedstawicieli.

>Mamy również armię niezależną od armii rosyjskiej. Ale to wielki książę Konstantyn, brat cara, dowodził nią.

Konstanty I Pawłowicz dowodził armią Królestwa polską w randze naczelnego wodza.

>Litwa, która do XVIII wieku była zjednoczona z Polską, nie jest zintegrowana z nowym państwem. Przed rozbiorami Polski pod koniec XVIII wieku Królestwo Polskie miało powierzchnię 600 000 km2, nowe Królestwo Polskie liczyło tylko 127 000. Polacy żyli pod zaborem austriackim (w Galicji) lub pruskim (w Posnanii). Polscy oficerowie, z których wielu służyło w armii napoleońskiej, oraz studenci z uniwersytetów warszawskich i wileńskich zaczęli tworzyć tajne stowarzyszenia. Wielu zostało aresztowanych i deportowanych do Rosji.

Tadeuszowi Kościuszce poufnie Aleksander I obiecywał w Wiedniu przyłączenie do Królestwa tzw. ziem zabranych. Gdy jednak w czerwcu 1815 roku - czyli jeszcze przed podpisaniem przez Aleksandra konstytucji KP - Kościuszko w liście do Aleksandra upomniał się o Litwę, spotkał się z głuchym i wymownym milczeniem. Kościuszko szybko otrząsnął się ze złudzeń.

>Wicekról Polski zmarł w lipcu 1826 r. i nie został zastąpiony (w ten sposób upada fikcja polskiej autonomii). Realną władzę sprawował wielki książę Konstantyn, brat cara.

Stanowisko namiestnika pozostało, jednak obowiązki pełnili już wyłącznie generałowie rosyjscy. Fikcyjna polska autonomia zakończyła się.

---

Kościół istnieje dzięki temu, że wyniki naukowych badań życia Jezusa nie są w nim ogłaszane.
H. Conzelmann, teolog

Cesarzowa Katarzyna szczerym i głębokim uczuciem obdarzyła swojego wnuka Aleksandra, którego, podobnie jak przed laty uczyniła to Elżbieta, odebrała rodzicom. Ale nie wszyscy wiedzą, że w kręgach dworskich i towarzyskich Petersburga kochanką Aleksandra była Polka Maria Naryszkin, z domu Światopełk-Czetwertyńska, którą postrzegano jako najważniejszą kobietę w życiu cesarza Wszechrusi. Dodam, że Maria urodziła dwie dziewczynki, a ich ojcem był książę Aleksander
Jak donosiły zagraniczne gazety, gdy monarcha zdruzgotany porażką pod Austerlitz wrócił do Petersburga, pierwsze kroki skierował nie do żony, lecz do kochanki, aby znaleźć w jej ramionach spokój i pocieszenie. Oto jak ujął tę sytuację w swojej historycznej powieści Aleksander I Dymitr Mereżkowski: "Pani Naryszkin pokonała wszystkie swoje rywalki. Cesarz był u niej w pierwszym dniu po powrocie z armii. Do tego momentu ta relacja pozostawała tajemnicą. Obecnie Naryszkina chwali się swoim związkiem i wszyscy padają przed nią na kolana. Ten nowy romans męczy cesarzową".
Zagraniczni dyplomaci usiłowali wciągnąć Marię do swoich politycznych intryg, mieli nadzieję wpływać na Aleksandra I za pośrednictwem jego ukochanej. Takie próby podejmował Napoleon po podpisaniu pokoju w Tylży, gdy wysłał do Petersburga swojego adiutanta w charakterze ambasadora i rozkazał mu znaleźć dojście do domu Marii. Częstym gościem w pałacu Naryszkinów był też poseł austriacki książę Karol Filip von Schwarzenberg, któremu udało się nakłonić Marię do poparcia sojuszu Rosji z Austrią.

>Jako, że jest to słabo znany dla mnie fragment historii Polski (przypomnę, jestem Cieszyniakiem i
>moje rodzinne księstwo od dawna już wtedy do Polki nie należało) ciekaw jestem lekcji o tym

Verzeihung Hanek, że nie w temacie i tak w ogóle. Mnie nie interesuje Polska. Mnie interesuje moja mała ojczyzna- Śląsk, do którego Polska nie ma żadnych praw, ponieważ dawno się ich wyrzekła, a teraz bezprawnie ją okupuje. Pomijam fakt, że Śląsk nigdy nie miał więzi kulturowych z Polską i zawsze był kartą przetargową pomiędzy Polską, Czechami i Prusami.


Polsce nigdy nie zależało na Śląsku, do czasu aż przemysł Pruski/Niemiecki z tego regionu uczynił potęgę przemysłową. A wówczas już było o co się bić. Nie wiem komu za to "podziękować" żałuję jednak, że moja część Śląska obecnie leży w granicach administracyjnych III RP

>>Jako, że jest to słabo znany dla mnie fragment historii Polski (przypomnę, jestem Cieszyniakiem i
>>moje rodzinne księstwo od dawna już wtedy do Polki nie należało) ciekaw jestem lekcji o tym
>Verzeihung Hanek, że nie w temacie i tak w ogóle. Mnie nie interesuje Polska. Mnie interesuje moja mała ojczyzna- Śląsk, do którego Polska nie ma żadnych praw, ponieważ dawno się ich wyrzekła, a teraz bezprawnie ją okupuje. Pomijam fakt, że Śląsk nigdy nie miał więzi kulturowych z Polską i zawsze był kartą przetargową pomiędzy Polską, Czechami i Prusami.


Ale wklej jeszcze fragment z tego artykułu że nie ratyfikowano tego.

Może Polska powinna sprzedać Śląsk jak Rosja Alaskę . Ale póki to się nie stało to mieszkasz w Polsce na Polskich terenach.

Nikt tu nie kogo nie okupuje.

>Polsce nigdy nie zależało na Śląsku, do czasu aż przemysł Pruski/Niemiecki z tego regionu uczynił potęgę przemysłową.

Niemniej wielu Ślązakom zależało na przyłączeniu do Polski. W części Śląska należącej przed Wielką wojną do Austrii, bez rozlewu krwi dokonano podziału regionu między Polskę i Czechosłowację, co stało się za niemal pełną aprobatą miejscowej ludności. W pruskiej części Górnego Śląska odbył się plebiscyt, który był skutkiem powstania. Fakt, że w Warszawie powstanie było wielkim zaskoczeniem, bo w planach odbudowy polskiego polskiego państwa Śląska nie brano pod uwagę (!)

Dwa poważne wydarzenia trzeba jednak brać pod uwagę
1.1 Pierwsze postanie, zakończone sukcesem - zarządzono plebiscyt, wycofano niemieckie wojsko z obszaru plebiscytu i wprowadzono wojskową okupację francusko - brytyjsko - włoską
1.2 Drugie powstanie, zakończone sukcesem, wycofanie niemieckiej policji i wprowadzenie policji mieszanej
1.3 Trzecie powstanie, faktycznie wojna domowa w której obie strony były mocno wspierane przez rządy w Berlinie i Warszawie i tylko przytomność rozjemców zapobiegła rozszerzeniu konfliktu, militarnie przegrane, ale politycznie wygrane

2.1 Statut organiczny Województwa śląskiego.
2.2 Socjalistyczne reformy stosunków społecznych w nowotworzonym polskim państwie

Niemniej przypominam, że tematem wątku są czasy o 100 lat wcześniejsze

---

Dyktaturze sprzeciwiają się tylko ludzie mający potrzebę wolności. Łańcuchowy burek nie czuje tej potrzeby

>Polsce nigdy nie zależało na Śląsku, do czasu aż przemysł Pruski/Niemiecki z tego regionu uczynił potęgę przemysłową. A wówczas już było o co się bić. Nie wiem komu za to "podziękować"
Wielkiej czwórce

histmag.or(*)wa-przynaleznosci-Slaska-18588

>>Polsce nigdy nie zależało na Śląsku, do czasu aż przemysł Pruski/Niemiecki z tego regionu uczynił potęgę przemysłową. A wówczas już było o co się bić. Nie wiem komu za to "podziękować"
>Wielkiej czwórce
>histmag.or(*)wa-przynaleznosci-Slaska-18588

Część przywołanego przez Ciebie tekstu pochodzi z książki prof. Kaczmarka "Powstania śląskie 1919-1920-1921"

Zainteresowanym stanowczo polecam tę książkę!

1 Prostuje szereg zafałszowań podawanych przez polską propagandę począwszy od 1926 roku, w tym także ewidentne historyczne kłamstwa jakie podawano w polskich szkołach (i prawdopodobnie podaje się do dziś, choć temat Powstań śląskich jest traktowany jako mało istotny epizod w historii Polski)
2 Autor korzysta ze źródeł częstokroć pomijanych przez innych historyków ; np traktuje jako historyczne źródła subiektywne osobiste relacje pisane w listach walczących do rodzin
3 Autor pomimo wykształcenia i naukowej pracy w Polsce skutecznie stara się o obiektywizm, co nie udało się Popiołkom, piszącym jedynie z polskiego punktu widzenia, ani też niemieckim historykom.

Szkoda, że historyk jego klasy nie zabrał się za inny fragment śląskiej historii: okres styczeń - marzec 1945, w polskiej opinii zakorzenił się komunistyczny mit o wyłącznej zasłudze Koniewa w uratowaniu przed zniszczeniem śląskiego i zagłębiowskiego przemysłu

---

Dyktaturze sprzeciwiają się tylko ludzie mający potrzebę wolności. Łańcuchowy burek nie czuje tej potrzeby