Mam przyjaciela, którego poglądy filozoficzne i teologiczne nazywa „tworzeniem duszy”. Pogląd, jak to wyjaśnia, jest taki, że istoty ludzkie nie rodzą się z duszą, lecz zamiast tego tworzą je poprzez swoje myśli i decyzje. Uważa, że ​​dzieje się tak dlatego, że gdyby Bóg stworzył w człowieku duszę, określiłoby to naturę tej osoby, pozbawiając ją możliwości wyboru własnej natury i charakteru, a tym samym pozbawiając ją wolnej woli; Jedynym sposobem, aby człowiek był wolny, jest stworzenie własnej duszy.

Najbliższą temu poglądowi mogę znaleźć teodyceę irenejską, która utrzymuje, że cierpienie jest konsekwencją naszej wolnej woli, niezbędnej do rozwoju naszej duszy (używa się terminu „tworzenie duszy”, ale wydaje się, że oznacza on, że rozwijamy naszą duszę poprzez naszych wyborów, a nie, że ludziom brakuje dusz, dopóki nie zostaną stworzeni przez siebie).

Czy istnieje jakaś filozoficzna szkoła myślenia, która zakłada to, w co wierzy mój przyjaciel? Dla mnie brzmi to jak teodycea irenejska połączona z dużą dawką egzystencjalizmu. W pewnym sensie staram się zrozumieć ten pogląd i zastanawiam się, czy argumentowali za nim inni filozofowie.