Chciałem poruszyc temat, który może być postrzegany jako bardzo kontrowersyjny a mianowicie temat dotyczący funkcjonowania "sektora usług seksualnych”. Mimo że może się to wielu osobom nie podobać będę pisał o pracy w tym sektorze nie używając cudzysłowiu w kontekście słowa praca. I jeszcze jedno założenie - "ograniczę się" do krajów UE ze względu na to że kraje UE są mniej więcej spojne na przydklad pod względem prawnym, kulturowym, obyczajowym oraz pod wzgledem postrzegania potrzeb i ról społecznych.
Mam jednocześnie swiadomosc ze regulacje prawne w poszczególnych krajach UE dotyczace w szczególności prostytucji oraz pornografii sa mocno zróżnicowane.
Można zadać sobie pytanie - dlaczego ustawodastwo sporej czesci krajów UE dopuszcza funkcjonowanie sektora usług seksualnych (w mniejszym lub większym zakresie)?
Mysle ze mogą w gre wchodzić tu takie czynniki jak:
- dazenie do unikniecia dużej-niekontrolowanej intensywności występowania negatywnych zjawisk związanych z „podziemiem prostytucyjnym” (częściowo analogicznym jak casus prohibicji w USA przed druga wojna swiatowa) – chodzi tu o o takie zjawiska jak: rozprzestrzeniania chorob przenoszonych droga plciowa; handel ludzmi, prostytucja nieletnich, niewolnictwo seksualne; zorganizowana przestepczosc czy uzależnienia od srodkow odurzajacych
- wpływy fiskalne ze sformalizowanej działalności w ramach tego sektora – wydaje mi się ze ten aspekt jest raczej mało istotny ale być może nie mam racji (nie moglem wygenerować informacji od AI w tym zakresie – nie udało mi się).
Inny aspekt tej problematyki jest taki, ze kobiety pracujące w tym sektorze ponoszą bardzo dotkliwe „koszty” psychologiczne oraz życiowe pracy w tym sektorze.
Z jednej strony nie wyobrażam sobie żeby aktorki filmow pornograficznych stawaly się matkami z powodow (jak sadze) oczywistych (potencjalny masakryczny wpływ na psychikę ewentualnych dzieci).
Idąc dalej; perspektywa by kobiety takie tworzyly trwale bezdzietne związki po zakończeniu „kariery filmowej” to tez bardzo zlozone i trudne sytuacje. Kobiety takie oczywiscie mogą w dluzszej perspektywie czasowej realizować się w szeroko rozumianym biznesie (w szczególności spoza sektora usług seksualnych); zgromadziwszy wcześniej odpowiednie zasoby finansowe, niezbędne do uruchomienia biznesu.
Z drugiej strony praca w branzy usług seksualnych jest zwiazana sa z bardzo wysokim przezywanym stresem, traumami, izolacja spoleczna oraz stygmatyzycja. Czynniki te prowadza do czestego wspierania się przez kobiety takie srodkami odurzającymi oraz popadania w patologie związane z uzależnieniami od tychże srodkow.
Można zadac pytanie - jak często kobiety takie trafiają do gabinetow terapeutycznych oraz na oddzialy dla osob uzależnionych? Ma to oczywiscie również wymiar realnych kosztów jakie ponosi spoleczenstwo w związku z funkcjonowaniem branzy usług seksualnych.
Podobne dywagacje jak w kontekście aktorek kina porno można prowadzic w kontekście kobiet zajmujących się prostytucja. W tym przypadku sytuacja jest może o tyle mniej skomplikowana, ze kobiety te w nieporównanie mniejszym stopniu „sprzedają publicznie” swoje wizerunki.
Wiem ze kwestie, które tu poruszam sa drażliwe. Mimo to chciałbym zaakcentować dwa aspekty tego co pisze:
- swiadomie nie chce wchodzić ze swej strony w ocene moralna postaw kobiet o których pisze (uważam bowiem ze jest to obszar bardzo drażliwy a być może również bardzo kontrowersyjny)
- na kwestie jakie poruszam patrze z perspektywy empatycznego (humanitarnego) podejścia do innych ludzi, cechującego się w szczególności zalozeniem daznosci do przejawiania jak największego szacunku dla innych ludzi.

To tyle co chciałem przekazac w tym obszarze.


Pozdrawiam