Najmłodszy i najstarszy człowiek, którzy zdobyli Mount Everest
Najmłodszy to Jordan Romero (USA) — osiągnął szczyt 22 maja 2010 r. w wieku 13 lat, 10 miesięcy i 10 dni. Wspinał się od północnej (tybetańskiej) strony; Nepal nie wydawał wówczas pozwoleń osobom poniżej 16. roku życia, dlatego Romero i jego zespół wybrali trasę od strony Tybetu. W wyprwaie tej uczestniczyli również macocha chłopca; jego ojciec oraz trojka szerpow.
Najstarszy to Yūichirō Miura (Japonia) — stanął na szczycie 23 maja 2013 r. w wieku 80 lat (rekord oficjalnie uznany m.in. przez Guinness World Records). Przy zejściu został ewakuowany helikopterem z wyższego obozu

Ludzie po amputacji obu nog który zdobyl Mont Everest
Hari Budha Magar — Nepalczyk, były żołnierz Gurkhów, który stracił obie nogi (pow. kolana) w wyniku eksplozji bomby IED w Afganistanie. 19 maja 2023 roku osiągnął szczyt Everestu i zapisał się w historii jako pierwszy podwójny amputant powyżej kolan zdobywca tej góry. Wspinaczka była dla niego ogromnym wyzwaniem (musiał korzystać miedzy innymi z protez).
Xia Boyu — chiński wspinacz, obie nogi amputowane poniżej kolan, zdobył Everest w 2018 roku.

Zdobywcy kosmosu i jednocześnie Mont Everesu
Scott E. Parazynski (USA) — astronauta (NASA). Stanął na szczycie 20 maja 2009 roku i jest powszechnie uznawany za pierwszego astronautę, który jednocześnie latał w kosmosie i zdobył Mount Everest.
Sergey Ryazanskiy (Rosja) — kosmonauta, który osiągnął szczyt Everestu w maju 2025 roku, co czyni go jednym z nielicznych (i — według doniesień — pierwszym rosyjskim kosmonautą), który zarówno latał w kosmos, jak i stanął na Evereście.

---------------------------------------------------------------------------------------------------

Himalaisci gina najczęściej podczas zejścia ze szczytu.

Informacje statystyczne w zakresie wypadkow na zejsciach
Mount Everest - w latach 1920–2020 około 70–80% wypadków śmiertelnych zdarzało się podczas zejścia, zwłaszcza w tak zwanej strefie śmierci.
Podobne tendencje odnotowuje się na innych ośmiotysięcznikach.

Zjawisko to ma kilka powodów.
Zmęczenie fizyczne
Wyczerpanie to przekłada się na to, ze organizm jest wyczerpany, a mięśnie, stawy oraz refleks są mniej sprawne.
Aspekty psychologiczne
Po osiągnięciu szczytu wielu wspinaczy doświadcza tak zwanej „euforii szczytowej”, co może w szczególności prowadzić do lekceważenia niebezpieczeństw i zwiększonego zakresu podejowania ryzyka oraz do przejawiania braku koncentracji
Warunki pogodowe i upływ czasu
Wspinacze często spędzają na szczycie tylko krótki czas, by nie ryzykować spóźnionego zejścia w szczególności w nocy. Pogoda w Himalajach (tak jak i w innych gorach) zmienia się gwałtownie — występowanie burz, silnych wiatrow oraz lawin, które moga pojawiać się nagle. Ma tu również znaczenie i to, ze wystepujace zmęczenie zmniejsza zdolności do szybkiego reagowania.
Aspekty techniczne
Zejście wymaga precyzyjnego poruszania się po lodospadach, żlebach i usypiskach skalnych, które są często bardziej zdradliwe niż podczas wchodzenia (”grawitacja ciagnie w dol”).

Podsumowując: ]w górach wysokich zejście bywa często bardziej niebezpieczne niż wejście, gdyż w sposób jednoczesny na wspinacza może oddzialywac polaczenie podanych wyżej czynnikow: zmęczenie, sklonnosc do ryzyka, trudne warunki pogodowe oraz trudne warunki techniczne.




Pozdrawiam