Wiem, że począwszy od dziś blokuje Pan możliwość dokonywania przeze ze mnie wpisów na wątkach przez Pana tworzonych.

Bardzo szanuję Pański wybór w tym zakresie: uważam, że każdy ma jak najbardziej prawo do korzystania z uprawnień jakie Administratorzy FR dają Użytkownikom, w taki sposób jaki uważają za zasadny i właściwy.

Poniżej informacje, które uważam jeżeli zechciałby Pan je rzetelnie wykorzystać mogą być dla Pana bardzo pomocne (piszę to bez najmniejszej zgryźliwości)!

NARCYZM - w klasyfikacjach diagnostycznych zaburzenie to określane jest jako narcystyczne zaburzenie osobowości.
Jednostka ta przejawia się w szczególności silną skłonnością do wywyższania się oraz poniżania innych osób i należy do grupy zaburzeń osobowości typu B, charakteryzujących się dramatycznością, impulsywnością oraz chwiejnością emocjonalną.


Główne, typowe objawy NARCYZMU
Osoby dotknięte narcyzmem wykazują utrwalony wzorzec poczucia wielkości oraz nadmiernej potrzeby podziwu społecznego.
Typowym objawem jest przekonanie o własnej wyjątkowości i wyższości nad innymi ludźmi.
Pacjenci narcystyczni często przejawiają fantazje dotyczące nieograniczonego sukcesu, władzy lub atrakcyjności.
Charakterystyczna jest również skrajna wrażliwość na jakąkolwiek krytykę.

Skłonność osób NARCYSTYCZNYCH do poniżania innych
U wielu pacjentów narcystycznych obserwuje się znaczący deficyt empatii emocjonalnej i poznawczej. Narcyzi mają tendencję do instrumentalnego traktowania relacji interpersonalnych.
Kontakty społeczne są przez nich wykorzystywane głównie do wzmacniania własnej samooceny.
Typowym objawem jest także potrzeba ciągłego potwierdzania własnej wartości przez otoczenie.
Brak uznania ze strony innych może wywoływać u nich silne reakcje złości lub poczucie upokorzenia.
W obrazie klinicznym często pojawia się arogancki i protekcjonalny sposób komunikacji. Osoby narcystyczne mają trudność z przyjmowaniem odpowiedzialności za własne błędy. Często dochodzi u nich do mechanizmów obronnych w postaci projekcji i racjonalizacji.
Szczególnie destrukcyjnym aspektem tego zaburzenia jest skłonność do poniżania innych osób. Poniżanie pełni funkcję mechanizmu kompensacyjnego służącego ochronie mocno zaburzonego własnego ego. Narcyz często dewaluuje innych, aby podtrzymać własne poczucie dominacji psychicznej. Mechanizm ten może przybierać postać krytykowania lub umniejszania osiągnięć otoczenia.
W relacjach partnerskich osoby narcystyczne stosują manipulację emocjonalną oraz gaslighting (forma manipulacji psychologicznej, polegającą na systematycznym podważaniu percepcji rzeczywistości drugiej osoby w celu uzyskania nad nią kontroli emocjonalnej i poznawczej). Narcyz może także wykorzystywać publiczne zawstydzanie jako narzędzie kontroli społecznej.
U wielu pacjentów narcystycznych obserwuje się satysfakcję wynikającą z obniżania samooceny innych osób.
Zachowania te prowadzą często do przewlekłego stresu i zaburzeń psychicznych u partnerów lub współpracowników osób narcystycznych (toksyczne oddziaływanie na otoczenie). Ofiary relacji z narcyzem mogą rozwijać objawy depresji, zaburzeń lękowych oraz zespołu stresu pourazowego.
Poniżanie innych jest szczególnie nasilone w sytuacjach, w których narcyz doświadcza zagrożenia własnego ego. W odpowiedzi na krytykę może dochodzić do wybuchów agresji słownej lub emocjonalnej.
U niektórych osób występują również zachowania pasywno-agresywne i skłonność do izolowania społecznego ofiary. Podaje tu fragmenty Pańskich wpisów:
Cytat:

Cytat:
Etiologia narcyzmu obejmuje zarówno czynniki genetyczne, jak i środowiskowe. Znaczenie przypisuje się nieprawidłowym wzorcom wychowawczym oraz doświadczeniom deprywacji emocjonalnej w dzieciństwie.


Możliwości i drogi leczenia NARCYZMU oraz osiągane efekty leczenia
Leczenie narcystycznego zaburzenia osobowości jest procesem długotrwałym i wymagającym wysokiej motywacji pacjenta.
Podstawową metodą terapeutyczną pozostaje psychoterapia indywidualna.
Szczególnie korzystne efekty obserwuje się w terapii psychodynamicznej oraz terapii poznawczo-behawioralnej.
Terapia ma na celu rozwijanie empatii, poprawę regulacji emocjonalnej oraz redukcję mechanizmów obronnych.
Istotnym elementem leczenia jest nauka realistycznej oceny własnych kompetencji i ograniczeń.
Farmakoterapia natomiast może zmniejszać objawy współistniejących zaburzeń psychicznych.
Efekty terapii osób narcystycznych bywają umiarkowane, jednak systematyczna praca może prowadzić do poprawy funkcjonowania interpersonalnego tych pacjentów.
Wczesne rozpoznanie oraz kompleksowe leczenie zwiększają szansę na ograniczenie destrukcyjnych zachowań narcystycznych i poprawę jakości życia pacjenta oraz jego otoczenia.

P.S.
Życzę Panu wszelkiej pomyślności, za którą szczerze trzymam kciuki.

---

S pozdravem

Zwierzęta podobnie jak ludzie mają bardzo silny instynkt życia oraz odczuwają cierpienia fizyczne

Im więcej myślę o tym jak powstał Wszechświat tym bardziej utwierdzam się w swoim AGNOSTYCYŹMIE !