Informacje na podstawie podcastów oraz GPT.
Diabeł tasmański
* torbacz ten występuje naturalnie tylko na wyspie Tasmania w Australii.
* swoją nazwę zawdzięcza głośnym, przerażającym odgłosom przypominającym krzyki lub wrzaski.
* ma niezwykle silne szczęki - w stosunku do wielkości jedne z najmocniejszych wśród ssaków.
* potrafi zjeść niemal całe zwierzę - razem z kośćmi, sierścią i organami.
* jest głównie padlinożercą, ale potrafi też aktywnie polować.
* ma czarne futro i często charakterystyczną białą plamę na piersi.
* jest zwierzęciem nocnym - najaktywniejszy po zmroku.
* diabły tasmańskie są samotnikami, ale zbierają się przy dużym źródle jedzenia.
* podczas jedzenia wydają głośne dźwięki i często walczą między sobą.
* mogą otworzyć pysk bardzo szeroko - pod kątem około 80 stopni.
* ich węch jest bardzo rozwinięty - potrafią wyczuć padlinę z dużej odległości.
* samica może urodzić 20-40 młodych, ale w torbie są tylko 4 sutki, więc maksymalnie cztery młode mogą być jednocześnie odchowywane. Młode po urodzeniu muszą szybko znaleźć i przyczepić się do sutka.
* młode są bardzo małe - wielkości ziarenka ryżu przy narodzinach.
* diabły tasmańskie są zagrożone przez chorobę nowotworową zwaną DFTD.
* ta choroba jest zaraźliwa - przenosi się przez ugryzienia.
* może powodować duże guzy na pysku, które utrudniają jedzenie i prowadzą do śmierci.
* diabły mają bardzo silny układ odpornościowy, ale DFTD jest wyjątkowo trudna do zwalczenia.
* są zaskakująco szybkie - mogą biegać nawet do 20 km/h.
* mimo groźnej nazwy i wyglądu, zwykle unikają ludzi i nie stanowią dużego zagrożenia.
* potrafią "wystraszyć" się same siebie - w ferworze walki i wrzasków inne osobniki mogą reagować paniką i jeszcze większą agresją.
* ich "uśmiech" nie oznacza sympatii - szeroko otwarty pysk to często oznaka stresu, nie zabawy ale wygląda bardzo myląco.
* jedzenie to u nich "chaos społeczny" - gdy znajdą padlinę, nie ma hierarchii przy stole - wszyscy próbują jeść naraz, co prowadzi do agresji i krzyków.
* często ranią się nawzajem przy jedzeniu - ugryzienia w pysk są tak częste, że stały się główną drogą przenoszenia choroby DFTD.
* nie rozpoznają granic "czyja jest porcja" - jeden osobnik może próbować dosłownie wyrwać jedzenie z pyska innego.
* mogą jeść do momentu fizycznego wyczerpania - nie mają "hamulca" sytości w sytuacji dużego źródła pokarmu.
* mogą zjeść ogromne ilości naraz - nawet do 40% masy ciała w czasie jednej nocy.
* większość interakcji społecznych to... konflikty przy jedzeniu
DFTD
* To jeden z nielicznych znanych "zakaźnych nowotworów" u ssaków
Komórki raka same przechodzą z osobnika na osobnika.
* To nie wirus ani bakteria - to żyjące komórki raka
Guz jest dosłownie "przeszczepem" komórek nowotworowych.
* Rozprzestrzenia się przez gryzienie w twarz
A to normalny element ich agresji społecznej.
* Układ odpornościowy nie rozpoznaje raka jako obcego
Komórki są na tyle "podobne", że unikają wykrycia (występuje tu wsobność czyli zwiększone podobieństwo genetyczne osobników w małej, izolowanej populacji wskutek kojarzenia się spokrewnionych osobników).
* Nowotwór potrafi deformować pyski tak bardzo, że zwierzę nie może jeść
To jedna z głównych przyczyn śmierci.
* Śmiertelność w populacji sięgała miejscami ponad 80%
W niektórych regionach groziło im wyginięcie.
* Istnieją linie diabłów, które zaczęły rozwijać częściową odporność
To jeden z nielicznych promyków nadziei.
* Naukowcy tworzą "zdrowe populacje zapasowe" na wyspach i w rezerwatach
Oddzielone od choroby, by przetrwał gatunek.
* DFTD to jeden z najbardziej intensywnie badanych obecnie nowotworów na świecie bo jest wyjątkowy biologicznie.
Zapraszam do wyrażania opinii oraz refleksji w tym obszarze.
.
S pozdravem
Zwierzęta podobnie jak ludzie mają BARDZO SILNY INSTYNKT ŻYCIA oraz ODCZUWAJĄ CIERPIENIA. Im więcej myślę o tym jak powstał Wszechświat tym bardziej utwierdzam się w swoim AGNOSTYCYŹMIE ! | 
