Na podstawie Chatu GPT. oraz podcastów
Polscy zdobywcy wszystkich 14-tu ośmiotysięczników (Korona Himalajów i Karakorum):
ŚP Jerzy Kukuczka - ostatni ośmiotysięcznik z 14-tu zdobyty w roku 1987
Krzysztof Wielicki - ostatni ośmiotysięcznik z 14-tu zdobyty w roku 1996
Piotr Pustelnik- ostatni ośmiotysięcznik z 14-tu zdobyty w roku: 2010
W 1987 roku, po zdobyciu przez Jerzego Kukuczkę Korony Himalajów i Karakorum jako drugiego człowieka w historii, Reinhold Messner przesłał mu telegram gratulacyjny ze słowami: "Nie jesteś drugi. Jesteś wielki".
Jerzy Kukuczka znacznie częściej niż Messner wybierał nowe, technicznie trudniejsze drogi , zimowe wejścia, podczas gdy Messner częściej zdobywał ośmiotysięczniki drogami już istniejącymi i dzięki temu wygrał ten "wyścig".
Śmierć Jerzego Kukuczki
* zginął 24 października 1989 (miał wówczas 41 lat) roku podczas próby zdobycia południowej ściany Lhotse (czwarta najwyższą górą świata), mającego 8516 metrów wysokości.
* była to jego trzecia wyprawa na tę niezwykle trudną, wówczas niezdobytą tą drogą ścianę
* Kukuczka wspinał się razem z Ryszardem Pawłowskim i znajdował się na wysokości około 8200 metrów
* podczas prowadzenia kolejnego odcinka stracił równowagę i odpadł od ściany; lina nie wytrzymała obciążenia i pękła
* była to cienka używana lina, ponieważ podstawowa lina zespołu była zaklinowana i nie nadawała się do dalszego wykorzystania
* po zerwaniu liny Kukuczka spadł w dół południowej ściany - około 2000 metrów niżej
* w przypadku takiego spadku prędkość maksymalna na początku takiego spadku rzędu jest rzędu ~240 km/h; jednak w miarę spadania w głębie przepaści następuje odbijanie się od ścian przepaści, powietrze gęstnieje, więc prędkość graniczna maleje; szacuje się, że Jerzy Kukucza uderzając w dno przepaści mógł spadać z prędkością około 200 km/h
* Ryszard Pawłowski przeżył wypadek i zdołał zejść do niższych obozów, gdzie przekazał informację o tragedii
* ciała Jerzego Kukuczki nie odnaleziono, dlatego pozostał na zawsze w Himalajach, na ścianie Lhotse
* ironią losu było to, że właśnie od zdobycia Lhotse w 1979 roku rozpoczęła się jego niezwykła droga do zdobycia wszystkich czternastu ośmiotysięczników.
Wanda Rutkiewicz - najbardziej znana polska Himalaistka
Wanda Rutkiewicz - największe sukcesy
• Zdobycie Mount Everestu (1978) - została pierwszą Polką i pierwszą Europejką, która stanęła na najwyższym szczycie świata.
• Pierwsze kobiece wejście na K2 (1986) - jako pierwsza kobieta w historii zdobyła drugi najwyższy szczyt świata (8611 m)
• Zdobycie Nanga Parbat (1985) - wraz z Anną Czerwińską i Krystyną Palmowską dokonała pierwszego historycznego kobiecego wejścia na ten ośmiotysięcznik.
• Pierwsze wejście na Gaszerbrum III (1975) - uczestniczyła w zdobyciu tego 7952-metrowego szczytu, który był wówczas najwyższym niezdobytym szczytem świata.
• Zdobycie ośmiu ośmiotysięczników - w latach 1978-1991 zdobyła 8 z 14 najwyższych gór świata, w tym m.in. Everest oraz K2
Wanda Rutkiewicz - dodatkowe informacje
• była świetną siatkarką - grała w pierwszoligowej drużynie Gwardii Wrocław i była nawet w szerokiej kadrze olimpijskiej przed igrzyskami w Tokio w 1964 roku.
• była inżynierem elektroniki - ukończyła Politechnikę Wrocławską, a później pracowała w Instytucie Maszyn Matematycznych w Warszawie, zajmując się m.in. pamięcią komputerową.
• uprawiała wiele dyscyplin sportowych - trenowała m.in. biegi, skok wzwyż, rzut dyskiem i pchnięcie kulą.
• interesowały ją rajdy samochodowe - startowała również w rajdach samochodowych.
Osobista tragedia Wandy Rutkiewicz
* 24 lipca 1990 roku Wanda Rutkiewicz przeżyła największą tragedię swojego życia
* podczas wyprawy na ośmiotysięcznych Broad Peak wspinał się z nią jej partner, Kurt Lyncke (Niemiec, z zawodu lekarz neurolog)
* mężczyzna znajdował się kilkanaście metrów poniżej Wandy.
* nagle odpadł od ściany i spadł w około 400-metrową przepaść
* Wanda Rutkiewicz widziała jego upadek i nie mogła mu pomóc
* śmierć Kurta była dla niej ogromnym wstrząsem
* według wspomnień osób, które znały Rutkiewicz, po tej tragedii zaczęła wspinać się jeszcze bardziej samotnie
* mimo ogromnego bólu Wanda nadal organizowała kolejne wyprawy i podejmowała trudne wyzwania
Śmierć Wandy Rutkiewicz
* zaginęła 12 maja 1992 (miała wówczas 49 lat) roku podczas próby zdobycia Kanczendzongi, trzeciego najwyższego szczytu świata.
* wraz z meksykańskim himalaistą Carlosem Carsoliem wyruszyła z obozu IV położonego na wysokości około 7950 metrów.
* Rutkiewicz była osłabiona, miała problemy zdrowotne i poruszała się znacznie wolniej od Carsolia.
* po około dwunastu godzinach wspinaczki Carsolio osiągnął szczyt, a podczas zejścia ponownie spotkał Rutkiewicz na wysokości około 8200-8300 metrów.
* Polka zdecydowała się pozostać na tej wysokości i spędzić noc w śnieżnej jamie, aby następnego dnia kontynuować samotny atak na szczyt - mimo problemów zdrowotnych była bardzo zdeterminowana - nie miała jednak odpowiedniego sprzętu biwakowego, zapasów żywności ani śpiwora, a w strefie śmierci panowały bardzo trudne warunki
* następnego dnia pogoda gwałtownie się pogorszyła, pojawiły się silny wiatr, śnieżyca i mgła, które bardzo utrudniały wspinaczkę
* Rutkiewicz nie wróciła już do obozu i od tego momentu nikt nie widział jej żywej
* nie wiadomo dokładnie, czy zmarła z wyczerpania, wychłodzenia, czy w wyniku upadku, ponieważ jej ciała nigdy nie odnaleziono
Zapraszam do wyrażania opinii oraz refleksji w tym obszarze.
.
S pozdravem
Zwierzęta podobnie jak ludzie mają BARDZO SILNY INSTYNKT ŻYCIA oraz ODCZUWAJĄ CIERPIENIA.
Im więcej myślę o tym jak powstał Wszechświat tym bardziej utwierdzam się w swoim AGNOSTYCYŹMIE ! | 
