Informacje na podstawie Chatu GPT oraz podcastów

Intryguje mnie kwestia wiarygodności przekazu historycznego mającego charakter przekazu mainstreamowego.
W kontekście historii Polski, po części nawet XX wieku można wskazać, kilka obszarów o których mówią/piszą niektórzy historycy, a które to obszary są odrzucane czy raczej pomijane/przemilczane przez tak zwany przekaz mainstreamowy.

Mam tu na myśli takie obszary jak:

• okres międzywojenny w Polsce - sądy doraźnej oraz wyroki śmi.erci

• okres międzywojenny w Polsce - umieralność dzieci "nie z prawego łoża"

• pacyfikacja Wschodniej Małopolski w 1930 roku

• głód na przednówku na wsi polskiej


Okres międzywojenny w Polsce - sądy doraźne i wyroki śmi.erci
W pierwszych latach istnienia państwa polskiego po 1918 roku władze mierzyły się z niestabilną sytuacją polityczną, konfliktami zbrojnymi i wysokim poziomem niepewności społecznej. W tych warunkach wdrożono rozwiązania pozwalające na stosowanie szczególnie surowych środków karnych.

Jednym z nich było postępowanie przed tak zwanymi sądami doraźnymi.

Sądy doraźne w II Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z ich nazwą stanowiły szczególny rodzaj sądownictwa, którego celem było szybkie rozpatrywanie określonych kategorii przestępstw. Postępowanie doraźne charakteryzowało się znacznym przyspieszeniem procedurw porównaniu ze zwyczajnym procesem karnym.

W określonych przypadkach rozpoznanie sprawy i wydanie wyroku następowało bardzo szybko, a wykonanie orzeczonej kary śmi.erci miało nastąpić najpóźniej w ciągu 24 godzin od ogłoszenia wyroku.
Tak krótki termin ograniczał możliwości podjęcia skutecznych działań zmierzających do zakwestionowania orzeczenia.

Wyroki sądów doraźnych zasadniczo nie podlegały zaskarżeniu do wyższej instancji, co istotnie ograniczało ochronę procesową oskarżonych.
W okresie 1931-1934, spośród 498 osądzonych przez sądy doraźne osób w II RP:
- 270 skazano na śm.ierć,
- 145 na karę więzienia,
- 6 uniewinniono,
- 77 skierowano do postępowania zwyczajnego.

Liczby te pokazują, jak surowy był system kar stosowanych przez sądy doraźne.
Historia sądownictwa doraźnego pokazuje, że nadmierne przyspieszenie procedur i ograniczenie możliwości odwoławczych mogą prowadzić do nieodwracalnych konsekwencji - wykonany wyrok śmi.erci na skazanym.

Tym samym, oczywiście ewentualna pomyłka sądowa nie mogła zostać naprawiona po wykonaniu wyroku.
W niszowych dyskusjach o międzywojennej Polsce pojawia się również twierdzenie, że II RP należała do krajów europejskich najczęściej wykonujących karę śmi.erci.

Okres międzywojenny w Polsce - umie.ralność dzieci z "nie prawego łoża"
Poniżej zawarte są informacje na temat ogólnej umieralności dzieci do pierwszego roku życia oraz niemowląt w 1932 rok w Polsce.
Dzieci Ślubne - 13,85 %
Dzieci pozamałżeńskie - 21,84%.

Dlaczego dzieci pozamałżeńskie były bardziej narażone na wczesną śmi.erć?

Źródła historyczne wskazują na szerszy kontekst społeczny i prawny w tym zakresie. Do potencjalnych czynników zwiększających zagrożenie należały:

• ubóstwo samotnych matek i brak stabilnego źródła utrzymania;

• ograniczone wsparcie ze strony ojca dziecka i jego rodziny;

• stygmatyzacja społeczna matek i dzieci;

• porzucanie niemowląt oraz niewystarczająca opieka instytucjonalna;

• trudności w uzyskaniu odpowiedniego żywienia i pomocy medycznej.

W ówczesnym społeczeństwie przywiązywano dużą wagę do tradycyjnego modelu rodziny. Kobiety, które zachodziły w ciążę poza małżeństwem, często spotykały się z potępieniem ze strony otoczenia. Nierzadko obawiały się również utraty pracy, dachu nad głową oraz szacunku najbliższych.

Szczególnie trudna była sytuacja kobiet pochodzących z ubogich rodzin i niemających własnych środków utrzymania.
W takich okolicznościach niektóre matki decydowały się na porzucenie noworodka albo oddanie go pod opiekę innych osób. Nie wszystkie dzieci otrzymywały jednak szansę na bezpieczne życie.

Zdarzały się przypadki dzieciobójstwa, a także przestępstw związanych z pozornym przejmowaniem opieki nad niemowlętami.

W literaturze historycznej opisany jest proceder, polegający na tym, że kobiety przyjmowały niemowlęta za niewielką opłatą, pozorując opiekę, a dzieci umierały wskutek skrajnego zaniedbania.

Było to tak zwane "fabrykowanie aniołków".
Określenie to odnosiło się do kobiet, które przyjmowały niemowlęta na odpłatne utrzymanie, lecz w rzeczywistości zapewniały im skrajnie niewystarczającą opiekę. Mechanizm opisany przez historyków można przedstawić w kilku etapach.

1. Poszukiwanie opiekunki
Matka, która nie mogła lub nie chciała samodzielnie wychowywać dziecka, szukała osoby gotowej przejąć nad nim opiekę.

2. Przekazanie dziecka za opłatą
Opiekunka otrzymywała niemowlę wraz z pieniędzmi przeznaczonymi na jego utrzymanie. Sama odpłatna opieka nie była przestępstwem - problem polegał na tym, że niektóre osoby wykorzystywały tę formę pomocy jako przykrywkę dla zaniedbania.

3. Pozorna opieka
Według opracowań historycznych niektóre kobiety przyjmowały naraz kilkoro niemowląt, mimo że nie miały warunków do zapewnienia im odpowiedniego żywienia i higieny. Dzieci przebywały w ciasnych, wilgotnych i nieogrzewanych pomieszczeniach, a pieniądze przeznaczone na ich utrzymanie nie wystarczały na podstawowe potrzeby.

4. Choroba, wyniszczenie i śm.ierć
Niemowlęta umierały wskutek niedożywienia, braku właściwej pielęgnacji oraz chorób, którym sprzyjały złe warunki sanitarne. W takich przypadkach nie zawsze chodziło o bezpośrednie zadanie śmi.erci: zabójcze skutki mogło powodować długotrwałe, świadome zaniedbywanie podstawowych potrzeb dziecka.
.


CIĄG DALSZY W NASTĘPNYM WPISIE
.