Własność powstaje dzięki społeczeństwu, więc część korzyści z jej posiadania powinna wracać do wszystkich jako powszechna dywidenda.

1. Udział wszystkich w wartości współtworzonej przez wszystkich.
Wartość działki, przedsiębiorstwa czy prawa majątkowego zależy również od infrastruktury, bezpieczeństwa, wiedzy poprzednich pokoleń i obecności innych ludzi. Podatek od własności to udział wspólnoty w wartości, którą współtworzy.

2. Lepsze zrozumienie źródeł dobrobytu i jego podziału.
Jawna wycena pokazuje zarówno rozkład własności, jak i ekonomiczne znaczenie poszczególnych zasobów. Pomaga badać koncentrację majątku i sprawdzać, kto korzysta ze wzrostu wartości wywołanego inwestycjami publicznymi.

3. Sprawiedliwość podatkowa możliwa do sprawdzenia.
Porównywalny majątek wyceniany według wspólnych zasad powinien podlegać porównywalnym obciążeniom. Publiczność wycen pozwala wykrywać zaniżenia, nieaktualne wartości i uprzywilejowanie. Bank Światowy wprost zaleca komputerową wycenę nieruchomości według cen rynkowych oraz publiczną dostępność wycen poszczególnych działek. worldbank.org

4. Redystrybucja obejmująca również osoby pomijane przez obecny system.
Każdy uprawniony otrzymuje wypłatę, a jego ostateczny udział zależy od podatku, który ponosi. Przy podatku skoncentrowanym na dużych majątkach osoby posiadające niewiele mogą być beneficjentami netto. Powszechność usuwa również część błędów wykluczenia i stygmatyzację związaną z udowadnianiem ubóstwa. worldbank.org

5. Mniejsza biurokracja świadczeń i niższe koszty ich uzyskania.
Regularna wypłata według jednej reguły ogranicza wnioski, sprawdzanie dochodów, kontrole aktywności i odwołania dotyczące podstawowego świadczenia. Oszczędność obejmuje czas urzędników oraz odbiorców. IMF wskazuje uproszczenie administracji jako argument za dochodem powszechnym. imf.org

6. Mniejsze pole do korupcji i klientelizmu.
Znana formuła wypłaty ogranicza możliwość uzależniania pomocy od znajomości, lojalności politycznej czy uznania urzędnika. Jawna metodologia wyceny umożliwia kontrolowanie również strony poboru podatku.

7. Demokratyczna kontrola podziału korzyści i ciężarów.
Obywatele mogliby decydować o stawkach, progach i części wpływów przeznaczanej na wspólną wypłatę, znając oszacowane konsekwencje każdego wariantu. Powiązanie decyzji z czytelnym bilansem wzmacnia odpowiedzialność za głosowanie. Praktyczny precedens stanowi Alaska: fundusz oparty na wpływach surowcowych utworzono referendum w 1976 r.; później wprowadzono dywidendy dla mieszkańców. To przykład części tego mechanizmu, finansowany z funduszu zasobowego. Alaska Permanent Fund Corporation

8. Osobisty interes każdego w rzetelnym systemie.
Jeżeli zaniżona wycena, ukryty majątek lub szczególne zwolnienie zmniejszają wspólną dywidendę, ich koszt staje się zrozumiały dla wszystkich odbiorców. Powstaje szeroka grupa zainteresowana jakością księgi, uczciwym poborem i audytem.

9. Bodziec do produktywnego wykorzystania własności.
Stały koszt posiadania może zachęcać do zagospodarowania, wynajęcia, udostępnienia lub sprzedaży niewykorzystywanego zasobu. Najmocniej uzasadniony jest tutaj podatek od wartości samego gruntu. Analiza IMF wskazuje, że taki podatek nie zmniejsza podaży ziemi, a odpowiedni podział wpływów może poprawić sytuację osób o niskich i średnich dochodach. imf.org

10. Łatwiejsze przechodzenie własności do nowych użytkowników.
Opodatkowanie posiadania może ograniczać opłacalność biernego przetrzymywania aktywów. Zastąpienie części podatków pobieranych przy sprzedaży podatkiem okresowym może dodatkowo ułatwiać obrót. OECD wskazuje, że opodatkowanie majątku może ograniczać bodziec do odkładania sprzedaży wywołany podatkiem od zysku należnym dopiero przy zbyciu. OECD

11. Poprawa pozycji pracy względem samego posiadania.
Dochód gwarantowany daje pracownikowi większą możliwość szukania lepszej pracy, zdobywania kwalifikacji i negocjowania warunków. Podatek majątkowy może też obniżać ceny części aktywów, poprawiając dostęp nowych nabywców. To dwa odrębne mechanizmy: wzrost płac i poprawa dostępności własności pozostają skutkami warunkowymi, zależnymi również od inwestycji, podaży i całkowitego kosztu posiadania. worldbank.org

12. Rozwój przedsiębiorczości i nowych źródeł dobrobytu.
Pewny dochód może umożliwiać rozpoczęcie działalności, szkolenie lub podjęcie ryzyka osobom bez oszczędności. W eksperymencie w wiejskiej Kenii transfery prowadziły do powstawania większej liczby przedsiębiorstw i wzrostu dochodów netto; praca przesuwała się z zatrudnienia najemnego ku samozatrudnieniu. povertyactionlab.org

13. Praca może zwiększać dochód bez utraty podstawowego świadczenia.
Bezwarunkowa wypłata usuwa mechanizm, w którym dodatkowy zarobek powoduje odebranie pomocy. Sprzyja to dorabianiu i podejmowaniu działalności. worldbank.org

14. Mniejsze napięcia wynikające z niepewności i nierównego traktowania.
Każdy uczestnik otrzymuje udział, a zasady obciążenia własności są widoczne i wspólnie ustalane. Zmniejsza to zależność, poczucie wykluczenia i podejrzenie arbitralnego uprzywilejowania. Finnish Government

15. Możliwy wzrost gospodarczy przez lepsze wykorzystanie zasobów.
Potencjalne źródła wzrostu to uruchomienie niewykorzystywanej własności, rozwój przedsiębiorczości i stabilniejszy popyt.