Jarosław Kaczyński przez ostatni rok powtarzał, że nie widzi możliwości współpracy z Braunem. Jeszcze pół roku temu twierdził, że negując Holocaust, Braun postawił się poza "cywilizowanym światem w polityce".
Kaczyński przez lata budował wizerunek polityka, który stawia interes narodowy ponad taktykę. Dzisiaj jak nigdy dotąd widać, że taktyka bierze (jak zawsze u niego) górę nad patriotyzmem.

Co się stało, że dzisiaj szef PiS namawia na koalicje z Braunem? Notowań na poziomie 15% jego partia nie miała nigdy. To klasyczna sytuacja, w której polityczna arytmetyka zaczyna ważyć więcej niż wcześniejsze deklaracje. Kaczyński od lat pokazuje, że potrafi być bardzo elastyczny, gdy stawką jest władza. Zmiana retoryki wobec Brauna (z "poza cywilizowanym światem" na "trzeba przekonywać trzy Konfederacje) wygląda na próbę dogonienia rzeczywistości, a nie na jej pełne zrozumienie. Bo problem nie leży tylko w tym, czy Braun wejdzie na listę. Problem leży w tym, że ani Mentzen, ani Bosak, ani Braun nie wyglądają na gotowych oddać Kaczyńskiemu rolę senior partnera i zaakceptować model, w którym to on nadal dyktuje warunki. Oni rosną właśnie dlatego, że elektorat szuka alternatywy wobec PiS. Czy to już całkowita utrata oglądu, czy raczej spóźniona i nieporadna reakcja starca na spadek znaczenia - to kwestia interpretacji. Fakty są jednak jasne: PiS przestało być hegemoniczną siłą prawicy, Kaczyński dyryguje orkiestrą, która coraz wyraźniej gra już w innych rytmach i niekoniecznie chce grać z jego nut.

Oczywiście jego zwolennicy będą argumentować, że patriotyzmem jest właśnie zjednoczenie prawicy przeciwko obecnemu rządowi i że w polityce trzeba umieć dostosowywać środki do celu. To klasyczna linia obrony: "cel usprawiedliwia środki". Fakty pokazują jednak, że granice, które kiedyś przedstawiano jako nieprzekraczalne ze względu na interes Polski, okazały się jednak do przesunięcia.