Historia życia ludzkiego rozpoczyna się od grzesznego, żeby nie powiedzieć plugawego, aktu poczęcia. Jak by go nie nazwać jest on mocno podejrzany, choć w jakichś dziwny sposób przez boga tolerowany, a ostatnio wręcz uświęcony.
      Kiedy para małżonków pod wpływem żądz drzemiących w ich trzewiach decyduje się na seks powinna cały czas uważać, żeby nie sprofanować tego boskiego aktu. Najlepiej pomodlić się wspólnie z małżonkiem tuż przed, aby ustrzec się grzesznych myśli o czerpaniu zbyt wielkiej przyjemności, z tego mocno podejrzanego zdarzenia, do którego prawie wszystkich bóg w swej wielkiej i niepojętej mądrości powołał, żeby nie powiedzieć zmusił, poprzez zaszczepienie tego drżenia serca i motylków w brzuchu.
      Jak już na małżonków spłynie tchnienie ducha świętego, które ma moc uświęcenia nawet tak niebezpiecznego zdarzenia, jakim jest zbliżenie dwojga ludzi, mogą zaczynać. Po przejściu tych wstydliwych, ale jak pociągających, chwil uniesień, bóg łączy plemnika i jajeczko (fe, jakie to zwierzęce) w komórkę, która w tym momencie staje się człowiekiem. Tak dochodzi do cudu stworzenia człowieka. Człowieka, znaczy Stworzenia równego wręcz aniołom, powołanego do świętości, do spełnienia boskiego planu zbawienia.
      Bóg tylko po to dopuszcza do tych zbliżeń, żeby powstało jak najwięcej istnień, które w swej wielkiej miłości będzie mógł zbawiać, lub potępiać.
      Wróćmy do meritum. W łonie matki powstaje życie, które po porodzie, przez świat pełny pokus musi dojść do śmierci. Bacząc jednocześnie, żeby nie umrzeć nie będąc w stanie łaski uświęcającej. Taki koniec żywota jest bardzo niebezpieczny, ponieważ bóg w swej niepojętej miłości zastawił na swe dziatki pułapkę - kto umrze bez łaski idzie się męczyć na wieki.
      Najgorsze w tej historii jest to, że pomiędzy poczęciem a chrztem, do którego może dojść dopiero po narodzinach, człowiek w przypadku śmierci, nie ma szans na zbawienie. Tak naprawdę nie wiadomo co się z nim dzieje, gdy zejdzie w łonie matki. Kiedyś podobno trafiał do piekła, niektórzy mówili, że do czyśćca, a jeszcze inni, że do limbusa - otchłani powołanej przez boga specjalnie dla nienarodzonych.
      Tak czy owak, ponieważ każda zdrowa kobieta, która uprawia w miarę regularnie seks bez zabezpieczeń ma w swym życiu kilka - kilkanaście poronień, o których ze względu na to, że wyglądają jak menstruacja nie wie, staje się generatorem bogu ducha winnych ludzkich istnień, których dusze, a po sądzie ostatecznym też ciała, nie mają szans na zbawienie, a co gorsze - może trafiają na wieczne męki.
      W związku z powyższym, apeluję na tym forum, do wszystkich, którym bliskie jest dobro naszych nienarodzonych braci i sióstr, aby poprzez prawnie dozwolone naciski na naszych polityków, doprowadzić do obowiązku chrzczenia nienarodzonych. Chrzest nienarodzonych pomoże uratować miliony istnień ludzkich przed niepewnym losem, po śmierci w łonie matki. Jestem pewny, że bogu będzie się podobać nasza akcja, bo z pewnością on też boleje, że dzień w dzień musi skazywać tysiące umarłych nienarodzonych na cierpienia, nie mogąc ich zbawić.
      Proponuję wprowadzić obowiązkowy chrzest zaraz po braku menstruacji u kobiety, która zbliżyła się z mężczyzną. Chrzest z wody można celebrować na specjalnie powołanych do tego celu chrzcielnych oddziałach ginekologicznych w szpitalach, a nawet w prywatnych gabinetach ginekologicznych, które otrzymałyby specjalny certyfikat.
      Wszystkim, którzy zastanawiają się jak tego dokonać, podpowiem, że moim zdaniem są na to co najmniej dwie możliwości. Może więcej, ale o tym musieliby się wypowiedzieć lekarze. Pierwsza możliwość to chrzest specjalnym chrzcielnym wziernikiem, podczas rutynowego badania ginekologicznego, druga bardziej technicznie zaawansowana przy użyciu aparatów wykorzystywanych w trakcie badań prenatalnych. Druga metoda ma tę zaletę, ze w końcu można by było dla tych szatańskich narzędzi zaleźć uświęcone zastosowanie, podobające się bogu. Przy okazji można by ustawowo zabronić badań prenatalnych argumentując to tym, że nie są już potrzebne, bo dziecku nienarodzonemu już nic grozi - co by się nie stało będzie zbawione.
      Mam nadzieję, że moja propozycja spodoba się Wam racjonalnie myślącym, jako łącząca dla dobra ludzkości sacrum zbawienia z profanum zbliżenia.
      Wszystkich zainteresowanych, którym bliski jest los nienarodzonych proszę o rozpropagowanie tej idei na innych forach internetowych, co przy wsparciu ducha świętego, z pewnością doprowadzi do ruchu społecznego, dzięki któremu będziemy mogli uratować miliony istnień.