Podatki czynią cię wolnym.

>Podatki czynią cię wolnym.

Od pieniędzy

>>Podatki czynią cię wolnym.
>Od pieniędzy

Nich żyją podatki!

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>>Podatki czynią cię wolnym.
>Od pieniędzy
No też ale myślałem o egzekucji komorniczej

Nie słyszałem o przymusowych pożyczkach.
Wolnym czyni rozum (ze szczególnym uwzględnieniem znajomości matematyki)

>Nie słyszałem o przymusowych pożyczkach.

Formy nacisku bywają różne. Niektóre kończą się eksmisją na bruk, jeszcze inne pogrzebem.

>Wolnym czyni rozum...

Rozum to tylko narzędzie. Równie dobrze może zniewalać. I to z matematyczną precyzją.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>>Wolnym czyni rozum...
>Rozum to tylko narzędzie. Równie dobrze może zniewalać.

   Co wcale nie znaczy, że nie może uczynić wolnym.

>>Rozum to tylko narzędzie. Równie dobrze może zniewalać.
>   Co wcale nie znaczy, że nie może uczynić wolnym.

Myślenie to działanie w przestrzeni pewnych zasad, chociażby wnioskowania. Gdyby przyjąć koncepcję wolności jako niezależności od zasad, okazać by się mogło, że wolność to brak myślenia, a wyzwalający rozum to ten, który zaprzecza sobie, np. w zabawie. Myśl, abyś nie musiał myśleć: dolce far niente. To samo o pracy.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Myślenie to działanie w przestrzeni pewnych zasad, chociażby wnioskowania.
   Ale myślenie stwarza przestrzeń wyjątkową, bo oryginalnie niepowtarzalną.
   To jest wolność.

>Gdyby przyjąć koncepcję wolności jako niezależności od zasad, okazać by się mogło, że wolność to brak myślenia, a wyzwalający rozum to ten, który zaprzecza sobie, np. w zabawie.
   Można bawić się samą myślą.

>Myśl, abyś nie musiał myśleć: dolce far niente.
   Takie warunki spełnia tylko śmierć.
   Może i nirwana, ale nie znam filozofii jogi.
   Ani żadnej innej..

>To samo o pracy.
   To samo o wszystkim, nie widzę szczególnej paraleli z pracą, prócz tematu wątku.

>Można bawić się samą myślą.

Oczywiście. Pewne formy takiej zabawy tworzą np. formalne systemy. Interpretacja takiej zabawy to już inna sprawa.

>>Myśl, abyś nie musiał myśleć: dolce far niente.
>   Takie warunki spełnia tylko śmierć.

Myślę, że nie trzeba szukać tak daleko (czy blisko). Taki warunek spełniać może sen: jak sobie pomyślisz, tak się wyśpisz.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Taki warunek spełniać może sen: jak sobie pomyślisz, tak się wyśpisz.

   To fakt, ale tu jestem determinowany chimerą spełnienia snów, a w śmierci tego nie ma.
   We śnie to nie ja jestem wolny, bo moje myśli nie mają wyboru.
   Żeby być wolnym, chyba trzeba chcieć nim być.

>>We śnie to nie ja jestem wolny, bo moje myśli nie mają wyboru.

Są różne formy snu, w tym sen głęboki, w którym pozbawieni jesteśmy świadomości, wszelkich myśli, ego. Problem wyboru nie istnieje. To takie czarne dziury każdej biografii.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>>>We śnie to nie ja jestem wolny, bo moje myśli nie mają wyboru.
>Są różne formy snu, w tym sen głęboki, w którym pozbawieni jesteśmy świadomości, wszelkich myśli, ego.

   Więc jednak śmierć, tylko w innej formie.

   Lepsza wydaje mi się teza, że to myśli czynią wolnym, jeśli się tego chce.

>   Lepsza wydaje mi się teza, że to myśli czynią wolnym, jeśli się tego chce.
A czy może, w takim wypadku, być z tą wolnością trochę tak jak ze szczęściem ?
"Sekret bycia nieszczęśliwym polega na posiadaniu wolnego czasu, który możemy poświęcić na zastanawianie się, czy jesteśmy szczęśliwi, czy też nie." G. B. Shaw
Osobiście obstaję bardziej przy tych "jogicznych" filozofiach i nie utożsamiam siebie ze swoim myśleniem, które to jest tylko jednym z procesów zachodzących w moim organizmie na, który mogę wpływać świadomie tylko wtedy, kiedy nie ulegam uwarunkowaniu przez wpływ tego procesu na mnie.

>>   Lepsza wydaje mi się teza, że to myśli czynią wolnym, jeśli się tego chce.
> A czy może, w takim wypadku, być z tą wolnością trochę tak jak ze szczęściem ?
>"Sekret bycia nieszczęśliwym polega na posiadaniu wolnego czasu, który możemy poświęcić na zastanawianie się, czy jesteśmy szczęśliwi, czy też nie." G. B. Shaw

   Nie identyfikuję się z tą myślą, bo moja wolność nie wynika z czasu, jaki poświęcam żeby o niej myśleć, lecz z chęci myślenia w ogóle. Oraz postrzegania swojej siły w myśleniu właśnie.

   Bardziej- jeśli już cytat się zaplątał - pasuje mi jeden z moich ulubionych: Zdolność doznawania przyjemności jest dowodem siły Arystotelesa, bo źródłem mojego myślenia jest oczywista chęć zysku emocjonalnego, a więcej przemawia za tym, że to silni są wolni - jestem silniejszy swoim myśleniem.

>Osobiście obstaję bardziej przy tych "jogicznych" filozofiach...
   Już pisałem, że na filozofiach jogicznych znam się tak dobrze, jak na wszystkich pozostałych.
   A na pozostałych wcale.

>na filozofiach jogicznych znam się tak dobrze, jak na wszystkich pozostałych.
A na pozostałych wcale.

Zdaje się, że głosisz dość dziwaczną tezę, że najmniej znasz się na własnej filozofii. Bo przecież jakąś głosisz.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Zdaje się, że głosisz dość dziwaczną tezę, że najmniej znasz się na własnej filozofii. Bo przecież jakąś głosisz.

   No popatrz, to ja prozą gadam...?

>   Nie identyfikuję się z tą myślą, bo moja wolność nie wynika z czasu, jaki poświęcam żeby o niej myśleć, lecz z chęci myślenia w ogóle. Oraz postrzegania swojej siły w myśleniu właśnie.
Oczywiście, że nie z czasu tylko z Twojego pozytywnego nastawienia do procesu myślenia.
>Zdolność doznawania przyjemności jest dowodem siły Arystotelesa,
zaś Fanatyzm jest jedyną siłą woli, którą mogą osiągnąć także słabi i niepewni Nietzsche
(to tak tylko bo nie lubię przereklamowanego Arystotelesa, zresztą za cytowanym też specjalnie nie przepadam)
> bo źródłem mojego myślenia jest oczywista chęć zysku emocjonalnego, a więcej przemawia za tym, że to silni są wolni - jestem silniejszy swoim myśleniem.
Sama chęć zysku emocjonalnego Cię uszczęśliwia, czy jednak jej zaspokojenie?
>
Po mojemu, wolni są Ci, którzy nie marzą o wolności i tym samym nie pragną być wyzwoleni.

>Oczywiście, że nie z czasu tylko z Twojego pozytywnego nastawienia do procesu myślenia.
   Nie widzę niczego złego w swoim myśleniu, dla mnie jest korzystne.

>... nie lubię przereklamowanego Arystotelesa..
   A ja lubię Shaw'a, lecz też go nie reklamuję.

>Sama chęć zysku emocjonalnego Cię uszczęśliwia, czy jednak jej zaspokojenie?
>   Jasne, że zaspokojenia, ale genezą jest chęć.

>Po mojemu, wolni są Ci, którzy nie marzą o wolności i tym samym nie pragną być wyzwoleni.
   Czyli mamy świat pełen zniewolonych, czy wolnych ludzi?

   Nie napisałem, że marzę o wolności, bo czuję się wolnym.

>   Nie widzę niczego złego w swoim myśleniu, dla mnie jest korzystne.
Kwestia nastawienia. W tym wypadku nie można zobaczyć w jednym przedmiocie dwóch sprzecznych wartości dla jednego obserwatora na raz. Nawet relatywizm tego nie wytrzyma.
>>   Jasne, że zaspokojenia, ale genezą jest chęć.
Nie upraszczałbym tego aż do takiej liniowości zasady przyczyny i skutku.
Bo co w wypadku braku zaspokojenia?
>>Po mojemu, wolni są Ci, którzy nie marzą o wolności i tym samym nie pragną być wyzwoleni.
>   Czyli mamy świat pełen zniewolonych, czy wolnych ludzi?
Nie robiłem ankiety, gdyż jest to dla mnie mało istotne. Nie czuję potrzeby bycia wyzwolicielem ani władcą.
>   Nie napisałem, że marzę o wolności, bo czuję się wolnym.
Oczywiście, bo po co miałbyś marzyć o czymś co już masz?

>Nie upraszczałbym tego aż do takiej liniowości zasady przyczyny i skutku.
>Bo co w wypadku braku zaspokojenia?
   W kwestiach będących w moim zasięgu brak zaspokojenia może wynikać jedynie ze zbyt małych chęci. Jeśli czegoś nie zrobiłem, to znaczy, że bardziej chciałem robić coś innego. Nie płaczę nad rozlanymi chęciami.

>   W kwestiach będących w moim zasięgu brak zaspokojenia może wynikać jedynie ze zbyt małych chęci. Jeśli czegoś nie zrobiłem, to znaczy, że bardziej chciałem robić coś innego. Nie płaczę nad rozlanymi chęciami.
No tak małe chęci - małe zaspokojenia. Kto by się tam przejmował szczegółami. Liczą się te wielkie chęci bo dają wielkie zaspokojenie, tylko czy one nie dewaluują się czasami w trakcie zaspokajania, albo w wypadku rozlania?
Tak troszeczkę na zasadzie: nie chcę, czego nie dostałem.

>No tak małe chęci - małe zaspokojenia. Kto by się tam przejmował szczegółami. Liczą się te wielkie chęci bo dają wielkie zaspokojenie, tylko czy one nie dewaluują się czasami w trakcie zaspokajania, albo w wypadku rozlania?
>Tak troszeczkę na zasadzie: nie chcę, czego nie dostałem.

   Na pewno znasz słowo priorytet?
   Ja też.

>   Na pewno znasz słowo priorytet?
"najbardziej frapujący przykład, który przychodzi mi do głowy, dotyczy pułapki na małpy zakładanej w Indiach Południowych. Pułapka składa się z wydrążonego orzecha kokosowego przymocowanego łańcuchem do pala. Wewnątrz skorupy jest trochę ryżu, który można wyjąć przez niewielki otwór. Otwór jest na tyle duży, żeby weszła przez niego łapa małpy, ale za mały, żeby przecisnąć z powrotem pięść zaciśniętą na ryżu. Małpa sięga do środka i znajduje się w pułapce wyłącznie na skutek niezdolności do przewartościowania: nie widzi, że wolność bez ryżu jest cenniejsza niż ryż w niewoli. Tymczasem wieśniacy są coraz bliżej..."R. M. Pirsig

>>   Na pewno znasz słowo priorytet?
>"Małpa sięga do środka i znajduje się w pułapce wyłącznie na skutek niezdolności do przewartościowania: nie widzi, że wolność bez ryżu jest cenniejsza niż ryż w niewoli. Tymczasem wieśniacy są coraz bliżej..."R. M. Pirsig
>

    Optymizm i pesymizm różnią się jedynie w dacie końca świata.
 - Stanisław Jerzy Lec.

Optymizm i pesymizm różnią się jedynie w dacie końca świata. - Stanisław Jerzy Lec.

A z pesymistami i optymistami bywa jeszcze gorzej: łatwo wyobrazić sobie, że schodzą w tej samej chwili.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Optymizm i pesymizm różnią się jedynie w dacie końca świata. - Stanisław Jerzy Lec.
>A z pesymistami i optymistami bywa jeszcze gorzej: łatwo wyobrazić sobie, że schodzą w tej samej chwili.

   Jasne, tylko dla mnie to wcale nie jest gorzej.
   Nie jest też lepiej - w tym względzie jestem optymistą.

>Myślenie to działanie w przestrzeni pewnych zasad, chociażby wnioskowania.

Gdyby myślenie polegało na wnioskowaniu, nikt nigdy by niczego nie wymyślił.

---

dnoterlikowskiego.blogspot.com/

>Gdyby myślenie polegało na wnioskowaniu, nikt nigdy by niczego nie wymyślił.

Gdyby polegało tylko na wnioskowaniu - owszem.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>(...)Zastanówmy się: Czy to prawda, że praca czyni wolnym?

Wolnym czyni pozyskanie w sposób bezzwrotny środków niezbędnych do życia. Znam trzy takie drogi: praca, spadek lub przedawnione przestępstwo.

Pożyczka jest zdecydowanie pozyskaniem ułudy wolności na chwilę dzisiejszą kosztem niewoli jutro.

No, chyba że planuje się umrzeć przed rozpoczęciem spłaty.

---

Tomasz Sztejka

>Wolnym czyni pozyskanie w sposób bezzwrotny środków niezbędnych do życia. Znam trzy takie drogi: praca,...

firma.onet.pl/2099634,wiadomosci.html

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Wolnym czyni pozyskanie w sposób bezzwrotny środków niezbędnych do życia. Znam trzy takie drogi: praca, spadek lub przedawnione przestępstwo.

A mi to lotto?

Czy pracę można nazwać sposobem bezzwrotnym?

---

Myśl i rzeczywistość są jak gdyby dwoma odpowiadającymi sobie brzmieniami, o których żaden człowiek nie może powiedzieć z pewnością, które z nich jest głosem, a które echem. Coleridge

>>Wolnym czyni pozyskanie w sposób bezzwrotny środków niezbędnych do życia. Znam trzy takie drogi: praca, spadek lub przedawnione przestępstwo.
>A mi to lotto?
Lotto można by podciągnąć pod spadek, w końcu też zdarzenie losowe...
Ale jest jeszcze czwarta droga- inwestycja. Tylko trochę później.

>Czy pracę można nazwać sposobem bezzwrotnym?
Za wyjątkiem zakopywania pieniędzy w ogródku i zapalania nimi cygar chyba w ogóle trudno mówić o bezzwrotności.
W końcu to nieustający obieg, a praca to tylko takie przestawianie rynien, by trochę przeszło przez nas.

Miałem na myśli bezzwrotną w sensie: nie wytwarzającą zobowiązania polegającego na konieczności zwrotu pozyskanych środków w całości lub więcej.

Co zaś do tego co ci loto... fakt, masz rację. Trzeba by jednak wielkiej dozy optymizmu by na losowym zdarzeniu oprzeć plany życiowe.

---

Tomasz Sztejka

>Trzeba by jednak wielkiej dozy optymizmu by na losowym zdarzeniu oprzeć plany życiowe.

Lub równie dużej dozy czarnego humoru: ruletka rosyjska.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Miałem na myśli bezzwrotną w sensie: nie wytwarzającą zobowiązania polegającego na konieczności zwrotu pozyskanych środków w całości lub więcej.

Ok.

>Co zaś do tego co ci loto... fakt, masz rację. Trzeba by jednak wielkiej dozy optymizmu by na losowym zdarzeniu oprzeć plany życiowe.

Raczej wielkiej dozy głupoty. Myślałem o tym jako o zysku, który się przydarzył a nie o takim, na jaki się liczyło.

Wielka doza optymizmu pasowałaby do spadku. Pod warunkiem, że wiadomo na spadek po kim liczymy, bo jeśli liczymy na spadek z nieba, to znów będzie głupota nie mniejsza, niż mi lotto.

---

Myśl i rzeczywistość są jak gdyby dwoma odpowiadającymi sobie brzmieniami, o których żaden człowiek nie może powiedzieć z pewnością, które z nich jest głosem, a które echem. Coleridge

>Czy to prawda, że
>praca czyni wolnym?
   Owszem, na chwilę.

>A jeśli nie praca, to może dzisiaj
>POŻYCZKA CZYNI WOLNYM?
   Też na chwilę.

>Czy taka parafraza nie powinna wisieć
>nad każdym bankiem?
   Może, jak wyżej.
   A im wyżej, tym lepiej.

>>Czy to prawda, że
>>praca czyni wolnym?
>   Owszem, na chwilę.

A ta chwila jest w czasie pracy czy po?

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>>   Owszem, na chwilę.
>A ta chwila jest w czasie pracy czy po?
   Dla mnie bez różnicy, bo to kwestia myśli.

>>>   Owszem, na chwilę.
>>A ta chwila jest w czasie pracy czy po?
>   Dla mnie bez różnicy, bo to kwestia myśli.

Jeśli wolność zredukujemy do myśli, to wolnym można być wszędzie, tak jak w piosence:

Die Gedanken sind frei, wer kann sie erraten
Sie ziehen vorbei, wie nächtliche Schatten...

Czym jest jednakże wolność myślenia bez wolności działania? CZy to nie forma kalectwa?

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>>>A ta chwila jest w czasie pracy czy po?
>>   Dla mnie bez różnicy, bo to kwestia myśli.
>Jeśli wolność zredukujemy do myśli, to wolnym można być wszędzie...

   To dość oczywiste, ale nie każdy jest wolny, bo nie każdy chce.
   Do wolności, choćby w myślach, niezbędna jest chęć, która też powstaje, jako skutek jakiegoś zwykłej chęci dystansu od stanu istniejącego.

>Czym jest jednakże wolność myślenia bez wolności działania? CZy to nie forma kalectwa?

   Sama wolność w myślach jest formą działania, bo może stanowić (stanowi) asumpt do czynności będących początkiem nowych myśli.
   Bez tej wolności w myślach moje działania byłyby inne.

   Czyli myślenie jest częścią działania, więc myślenie wolne (nie "o wolności") jest działaniem.

   Tak to sobie wymyśliłem.

Ani praca, ani pożyczka tylko kasa. Np zaraz dostanę bana od Placownika ale jakbym miał odpowiednią ilość kasy kupiłbym portal wraz z Racjonalistą i dał bana Placownikowi .

Także z całą stanowczością i szczerym przekonaniem mogę rzecz iż tylko kasa daje wolność.

>Także z całą stanowczością i szczerym przekonaniem mogę rzecz iż tylko kasa daje wolność.

Mam pewne wątpliwości. Może niemartwienie się o kasę daje większą wolność niż samo posiadanie wielkiej kasy.

---

Myśl i rzeczywistość są jak gdyby dwoma odpowiadającymi sobie brzmieniami, o których żaden człowiek nie może powiedzieć z pewnością, które z nich jest głosem, a które echem. Coleridge

>tylko kasa daje wolność.

Pewien facet odsiadujący dożywocie wygrał w loterii wielką kasę. Siedzi dalej, przy czym odsiadka nabrała jeszcze więcej goryczy.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

A mnie śmieszy to ciągłe powoływanie się na bliżej nieokreśloną utopijną wolność. W stosunkach społecznych zawsze będzie występowała jakaś forma podporządkowania, a historia uczy, że wcale nie mamy tak źle.

Za Sztaudyngerem: "Człowiek bajdurzy o swojej wolności, a więźniem mięsa, nerwów i kości".

>A mnie śmieszy to ciągłe powoływanie się na bliżej nieokreśloną utopijną wolność.
   Śmiech to zdrowie.

>W stosunkach społecznych zawsze będzie występowała jakaś forma podporządkowania, a historia uczy, że wcale nie mamy tak źle.
>Za Sztaudyngerem: "Człowiek bajdurzy o swojej wolności, a więźniem mięsa, nerwów i kości".
   A wiecie co jest najszybsze na świecie?

>"Człowiek bajdurzy o swojej wolności, a więźniem mięsa, nerwów i kości".

Nikt nie mówi o absolutnej wolności, lecz o wolności pośród uwarunkowań. Taką wolność daje np. wiedza, nawet najbardziej elementarna. Jeśli wiesz, gdzie są drzwi, możesz wyjść z pokoju: nie jesteś zniewolony jego ścianami. Owad padnie usiłując daremnie przelecieć przez szybę: gubi go światło, ale nie drzwi.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Nikt nie mówi o absolutnej wolności, lecz o wolności pośród uwarunkowań. Taką wolność daje np. wiedza, nawet najbardziej elementarna. Jeśli wiesz, gdzie są drzwi, możesz wyjść z pokoju: nie jesteś zniewolony jego ścianami. Owad padnie usiłując daremnie przelecieć przez szybę: gubi go światło, ale nie drzwi.

Oczywiście masz rację. Miałem na myśli co innego. Według mnie po prostu nie ma sensu powoływanie się na wolność, gdy chce się przesunąć jej arbitralnie ustanowioną granicę na inną nową arbitralnie ustanowioną granicę. Zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie chciał przesuwać ją dalej, a skoro sami posługujemy się argumentem wolności to za każdym razem powinniśmy na takie zmiany wyrażać zgodę.

Np. wielu krzyczy, że zakaz spożywania alkoholu w miejscach publicznych odbiera im wolność. Jeśli w imię wolności zniesiemy zakaz to tak samo będziemy musieli postąpić w przypadku, gdy ktoś stwierdzi, że kontrole policyjne na drogach, czy też możliwość bycia wylegitymowanym itd. uderzają w jego wolność.

>Np. wielu krzyczy, że zakaz spożywania alkoholu w miejscach publicznych odbiera im wolność.

Krzyczą nie na temat. Mogą w dalszym ciągu chlać, ale konsekwencje (ryzyko) tego staja się bardziej złożone. Trzeba w związku z tym zamarkować sobie jedno: ograniczenia wymagają więcej inteligencji w realizacji swojej wolności. Prohibicja podnosi poziom inteligencji nawet moczymordy. Najtrudniej jest być wolnym w labiryncie.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Kilku złodziejaszków będzie miało okazję w pudle przemyśleć problem wolności.
Tak zapoznać się osobiście z innym "wymiarem" wolności
>Emocje powoli opadają. Zastanówmy się: Czy to prawda, że praca czyni wolnym?
Praca to nie wolność, a co najwyżej przyjemność. Poza tym pracoholizm jest uważany za chorobę, więc jak choroba może oznaczać wolność . . .
>A jeśli nie praca, to może dzisiaj
>POŻYCZKA CZYNI WOLNYM?
Pożyczka, to też zobowiązanie, czy można je traktować jako wolność?
>Czy taka parafraza nie powinna wisieć nad każdym bankiem?
Jako hasło reklamowe może być, ale jako motto życia nie bardzo (przynajmniej dla mnie).

Wolność a w zasadzie jej oblicza są w założeniach piękne...
   Poczucie wolności (nie mylić z samowolą) jest subiektywną oceną każdego z nas. Dla jednego wolność to właśnie ta samowola, a dla kogoś innego to dosłowne nierobienie nic.
   Poczuciu wolności poza subiektywizmem jednostki przypisuje się wymiar filozoficzny a nawet religijny (ups.)
W mojej ocenie nie ma możliwości realizacji absolutnej wolności jednostki z kilku powodów:
1. Absolutna wolność to w zasadzie samowola - raczej nie jest to możliwe do realizacji w aktualnych realiach funkcjonowania ludzi na ziemi,
2. Nie mamy nieograniczonych możliwości o decydowaniu na temat własnego ciała czy umysłu- nie możemy zrobić czegoś co jest fizycznie niemożliwe a więc nasza "absolutna" wolność jest ograniczana prawami fizyki,
3. Nie mamy możliwości zmiany w/w praw fizyki, które opisują otaczającą nas rzeczywistość- a więc nasza wolność jest ograniczona przez otaczające nas środowisko,
4. Nasz umysł też jest ograniczony fizycznymi możliwościami naszego mózgu- możemy poszerzyć te możliwości, ale są granice, których przynajmniej na razie nie potrafimy przekroczyć.

A więc "wolność" istnieje, ale nie jest to wolność absolutna. W otaczającej nas rzeczywistości w zależności od jednostki stopień osobistej wolności jest różny nie tylko ze względu na jej fizyczne i umysłowe zdolności ale również ze względu na oddziaływanie otoczenia.
Pozdrawiam

---

Prawda nigdy nie triumfuje - wymierają tylko jej przeciwnicy. -- Max Planck --