Optymista, to taki człowiek, który znalazłszy się po uszy w gównie nie upada na duchu, tylko wesoło i zadziornie bulgocze

CS:
11. (..) od chwili rozstrzygnięcia i wyegzekwowania postanowień, zostają one okryte wieczystym milczeniem (Instrukcja Świętego Oficjum z 20 lutego 1867 r., nr. 14) - wszystkie osoby w jakikolwiek sposób powiązane z sądem lub z racji swych urzędów zorientowane w sprawie, zobowiązane są do bezwyjątkowego zachowania najściślejszej tajemnicy, potocznie zwanej tajemnicą Świętego Oficjum, we wszystkich kwestiach i wobec wszelkich osób, pod groźbą podlegania automatycznej ekskomunice (..)

kulturowo i stereotypowo kobiety uważane są za monogamiczne czyli zorientowane na relację z jednym partnerem, zaś mężczyźni bardziej poligamicznych. Ma to swoje podłoże ewolucyjne, według którego rolą kobiety jest opieka nad potomstwem, bierność i uległość, a rolą mężczyzny płodzenie potomków, aktywność i agresywność.

Problem "Modlitwy Pańskiej" nie jest łatwy do rozwiązania, przede wszystkim ze względu na mocno zakorzenioną tradycję przyjętego przed wielu laty tekstu. Mimo, iż w międzyczasie zmieniło się słownictwo potocznie używane w mowie, teksty starych modlitw i pieśni (choć niektóre są już niezrozumiałe dla współczesnego pokolenia) pozostały. Modlitwa Pańska należy do takich starych - tłumaczonych przed wiekami z łaciny czy greki tekstów. Nie zawsze były to tłumaczenia doskonałe.
ks. Tadeusz Kwitowski

1. Bóg rzekł do kobiety: "Nie będziesz jadła owoców z drzewa poznania dobra i zła. I nie będziesz namawiać Adama, aby jadł, nawet wiedząc, że ja nie dowiem się o tym".

2. Kobieta odrzekła: "Och, nie mój Boże. Nie zrobię nic, co by Ci się nie podobało. Będę robić tylko to, co Ci się podoba. Nawet zacznę od razu. Powiedz mi, czy to ci odpowiada? Czy tak jest dobrze, mój wielki, kochany Boże?"

3. I usiadła mu na kolanach, i zaczęła robić mnóstwo sympatycznych rzeczy, ponieważ Bóg był ładniejszym chłopcem od Adama.

4. I oczywiście dużo większym pod każdym względem...

5. Bóg rzekł: "Ten owoc jest bardzo dziwny. Smak jego nie podobny jest do smaku żadnego owocu. Nikt nie może się oprzeć chęci spróbowania go, ale ty go nie tkniesz, prawda? Nawet gdybyś go zjadła, i tak bym o tym nie wiedział. Mam do ciebie zaufanie. Obiecujesz, że nie dasz go swemu mężowi?"

6. Kobieta odrzekła: "Ależ oczywiście! Po cóż mi jakiś owoc? Po co mi mąż A to ci się podoba, mój duży łobuzie?"

7. Bóg utwierdził się w mniemaniu, że kobieta również nie zje owocu, i pomyślał: "Stworzyłem kobietę ciekawską z natury, ale za dużo jest rzeczy, ku którym zwraca się jej ciekawość. Ona nie zje owocu i nie da go Adamowi, i nie poznają, czym jest dobro i zło, i nie będą mogli grzeszyć".

8. I oddalił się, obdzielając kopniakami planety pętające się pod nogami.

9. Bóg nigdy by sobie z tym sam nie poradził.

10. Ale wąż był bardziej przebiegły niż wszystkie zwierzęta lądowe, które Pan Bóg stworzył. Pomyślał: "Wspomóżmy naszego drogiego stwórcę Z pewnością mnie wynagrodzi."

11. I rzekł do niewiasty: "Jeśli zjesz owoc z tego drzewa, to będziesz jak bogowie znała dobro i zło".

12. Kobieta odrzekła: "Bóg nam zabronił".

13. Wąż powiedział: "Nawet jeśli nie będziecie posłuszni, nie zgrzeszycie, nie odróżniacie przecież dobra od zła. Nie możecie więc wiedzieć, że nieposłuszeństwo jest złem".

14. Kobieta powiedziała: "O! masz rację Ale po zjedzeniu będę już wiedziała, co to jest zło".

15. Wąż; "Nie można ci wypominać czynu popełnionego bez świadomości tego, czy jest dobry, czy zły. Po zjedzeniu owocu oczywiście będziesz musiała się pilnować. Ale to będzie proste, bo będziesz już wiedziała, co jest dobrem a co złem.

16. Kobieta powiedziała: "To, co mówisz, trzyma się kupy, choć nie wszystko rozumiem. Bóg, który wszystko widzi i jest nieskończenie dobry, z pewnością nie pozwoliłby, aby jedno z jego stworzeń podjudzało drugie do nieposłuszeństwa".

17. I kobieta, chcąc zrobić przyjemność wężowi, wzięła owoc i zjadła. I dała mężowi, i on też zjadł.

18. Wtedy otworzyły się im oczy i poznali, że są nadzy; spletli więc gałązki figowe i zrobili sobie bardzo ładne krótkie spódniczki.

19. I usłyszeli głos Boga, który nawoływał: "Kuku! Gdzie jesteś, Adamie?"

20. Ponieważ się kryli, Bóg pojął od razu, iż poznali zło.

21. Rzekł: "Nie zjadłeś przypadkiem zakazanego owocu?"

22. Adam wyznał: "To wina kobiety!" Kobieta rzekła: "To wina węża!" Wąż powiedział: "To wina mego złego instynktu taki zostałem stworzony".

23. Wtedy Bóg rzekł do węża: "Ponieważ to uczyniłeś, bądź przeklęty wśród innych zwierząt! Na brzuchu będziesz się czołgał i proch będziesz jadł!"...

24. Bóg nie miał nadmiaru wyobraźni.

25. Tak więc w owym dniu wąż utracił swe piękne długie nogi, z których był niezmiernie dumny.

26. Bóg powiedział do Adama: "Nie posłuchałeś mnie, a zatem w trudzie będziesz zdobywał chleb powszedni, ziemia będzie ci rodzić cierń i oset, a kobieta twoja w bólu będzie rodzić dzieci".

27. Adam odparł: "Ależ wszechmocny Boże, to niesprawiedliwe! Nie wiedzieliśmy, co to dobro i zło. Ty jesteś winien temu, co się stało. Ach nie, to niesprawiedliwe!"

28. Bóg odparł: "A niech tam! to nie ma znaczenia. Tworzę Niesprawiedliwość".

29. I wygnał kobietę i mężczyznę z ogrodu Eden i przed jego bramą postawił cherubów z ognistymi mieczami w dłoniach.

30. Teraz człowiek wiedział już, co jest dobrem, a co złem.

31. A reguły gry ustaliły się następująco: za każdym razem, kiedy człowiek czynił źle, Bóg bardzo dotkliwie go karał.

32. A przecież niezmiernie trudno jest nie czynić źle. Bóg wszczepił człowiekowi ogromny pociąg do lenistwa i przyjemności, które są złem, i ogromną niechęć do pracy i bólu, które są dobrem.

33. Choćby człowiek nie wiadomo jak uważał, to zawsze popadnie w grzech. Zawsze.

34. To bardzo przyjemna zabawa.

35. Pod warunkiem, że się jest Bogiem.

36. A ponieważ wszystko pochodzi od Boga, Bóg więc bez przerwy tworzy nowe grzechy, wymyślne coraz bardziej

38. I podszeptuje człowiekowi, aby je popełniał

39. Po to, aby on, Bóg, mógł karać człowieka zarówno w tym jak i w przyszłym życiu.

40. Ponieważ Bóg ma zawsze ostatnie słowo.

41. I miły jest mu zapach potępionych smażących się na wiecznym ogniu.

Amen

Stwórca postanawia przyjąć od ludzi ofiarę; poucza o tym nakaz zrezygnowania z owoców jednego drzewa. Bóg traktuje więc ludzi bardzo poważnie, jako dorosłych i w pełni odpowiedzialnych za swe czyny. Przekroczenie zakazu sprowadzi na ludzi śmierć. Tekst nie mówi o nagłej śmierci; chodzi zatem o konieczność "umierania" w wypadku nieposłuszeństwa. - Czy jednak chodzi na pewno o śmierć fizyczną? Tekst 3,19 pozwala przypuszczać, że śmierć fizyczna wynika z samej niedoskonałości natury człowieka (ciało - proch!); może zatem w. 2,17 mówi o innej śmierci, duchowej, którą spowoduje ciężki grzech nieposłuszeństwa? Ten trudny problem nie jest jeszcze naukowo rozpracowany i czeka na dalsze badania.

Mężczyźni często traktują seks zadaniowo. Częściej też ujawniają większe potrzeby współżycia, a seks jest wskaźnikiem ich satysfakcji życiowej. Kobiety myślą o seksie jako o relacji z drugim człowiekiem. Kobieca seksualność w znacznie większym stopniu powiązana jest ze sferą uczuć.

Czy namawiam Cię do wstrzemięźliwości? Niech Bóg broni! No może trochę. A w każdym razie do czasu. Aż będziesz absolutnie pewna. Ma to coś wspólnego z gonieniem króliczka. Masz być króliczkiem. Playboya. I nie dać się złapać. No chyba, że za ogonek

Mężczyzna zrobi wszystko jeśli mu będzie zależeć. WSZYSTKO. Będzie cię nosił na rękach. Wynajmie helikopter, przyczepi do niego prześcieradło z napisem Misia, lofciam i niespodziewanie znajdzie się na wysokości 8 piętra biurowca, w którym pracujesz.

Nie walcz o mężczyzn. Niech oni walczą o Ciebie. Pozwól im na to. Bo dotąd nie mieli szans. I uwierz mi, jak już im pozwolisz, zorientujesz się nagle jaką wspaniałą, niepowtarzalną i cudną babeczką jesteś.

1. I Bóg rzekł: "Niechaj się stanie światłość", i stała się światłość.

2. Bóg zobaczył, że światłość jest dobra, i ucieszył się.

3. To był szczęśliwy traf. Bo mogła być nieudana. Wiecie przecież, jak to jest, kiedy się tworzy. Czasem wychodzi coś dobrego, a czasem coś zupełnie złego. Czasem jest to łagodne, a czasem aż gryzie. Nic nie daje się przewidzieć z góry.

4. Bóg pomyślał, że gdyby był wiedział, rozpocząłby od stworzenia światłości.

5. Dowodzi to, że musiał się jeszcze wielu rzeczy nauczyć.

6. A przecież Bóg, będąc wszechwiedzący, nie może nauczyć się czegoś, czego by nie wiedział.

7. Pomijając przypadek, w którym by zdecydował w swej wszechmocy, że nie wie tej czy innej rzeczy. W rezultacie nie byłby wszechwiedzący.

8. Czyli nie byłby Bogiem.

9. Ponieważ Bóg może wszystko, może nawet przestać być Bogiem. Może nawet sam siebie unicestwić.

10. Jest to nieco kłopotliwe, no bo co zrobić z nieśmiertelnością?

11. Jeśli jest nieśmiertelny - nie może umrzeć, nawet jeśli tak zdecydował. W takim wypadku nie jest wszechmocny.

12. Bóg ma więc do wyboru: albo nie być nieśmiertelnym, albo nie być wszechmocnym.

13. A w rezultacie w obu przypadkach: nie być Bogiem.

14. Jest to problem nie do rozwiązania.

15. Problem nie do rozwiązania to taki problem, który nie daje się rozwiązać. Jeśli nie ma rozwiązania, nikt go nie może znaleźć, nawet Bóg.

16. A więc problem nie do rozwiązania jest potężniejszy od Boga.

17. Ale problemy nie do rozwiązania, jak i wszystkie inne rzeczy, stworzone zostały przez Boga (chociaż wcale sobie nie przypominał, żeby coś takiego stworzył). Stworzenie zaś nie może przewyższać swego Stwórcy.

18. Wszystko to daje do myślenia.

19. W wyniku zastanawiania się nad takimi drobiazgami od początku wieczności Bóg, aby się rozerwać, zdecydował się tworzyć.

20. Ale im więcej tworzył, tym więcej dawało mu to do myślenia.

21. Hmmm...

22. I Bóg zaczął mieć wątpliwości, czy naprawdę jest Bogiem.

23. Ale jeśli Bóg nie jest Bogiem, to kto właściwie jest Bogiem?

24. No kto?

25. Typowa sytuacja bez wyjścia.

26. Bóg stwierdził, że coś tu nie gra.

27. Na szczęście przypomniał sobie, że stworzył Sprzeczność. I rozchmurzył oblicze.

28. Dzięki Sprzeczności mógł odtąd być i nie być zarazem, nie odczuwając bólu brzucha.

29. Nie miał więc żadnego powodu, by się czymkolwiek przejmować.

30. Wystarczyło, że przestał o tym wszystkim myśleć.

31. A nawet myśleć w ogóle.

32. Ponieważ myślenie nie jest najlepszą z rzeczy.