W weekendowym wydaniu "Wysokich Obcasów" opublikowano wywiad światopoglądowy ze mną.
Dziś w portalu deon.pl ukazał się komentarz jezuity dotyczący tej rozmowy (w kontekście trzech innych rozmów z niewierzącymi z ostatniego czasu): Nie wierzę już w Kościół. I Boga. Nie jest to jakaś prymitywna napaść czy upust złości, jak na ogół ludzie Kościoła odnosili się do naszych treści. Doceniam więc spokój tego komentarza, ale muszę tutaj parę słów poświęcić na sprostowanie tego, co Dariusz Piórkowski SJ wyczytał z moich wypowiedzi.

Główny problem dotyczy tego fragmentu:

Cytat:

A wszystko przez to, że powiedziałem, że religia jest narkotyczną i kojącą frustracje formą ucieczki od rzeczywistości. Nie twierdzę jednak, że religia jest przydatna, tylko że jest niezwykle trudna do wyrugowania.
Poza tym w żaden sposób nie zrównuję wszystkich religii. nie jest tak, że każda religia jest dla mnie po prostu takim samym narkotykiem. Kiedyś sobie nawet roboczo spisywałem porównania poszczególnych religii/wyznań do poszczególnych narkotyków (np. islam - heroina, katolicyzm - kokaina, prawosławie - grzybki, buddyzm - marihuana itd).
W moich wypowiedziach chodziło więc o to, że nie jestem antyreligijnym betonem, który jak słyszy religia, to mówi: "źródło wszelkiego zła". Chodziło o to, że odnoszę się z pewnym zrozumieniem dla religijnych słabości ludzi, ale poszczególne religie-narkotyki różnie traktuję. Katolicyzm to dla mnie twardy narkotyk, który uważam jednoznacznie za szkodliwy. Tak więc próżno ojciec jezuita doszukuje się u mnie pozytywnej oceny społecznego funkcjonowania katolicyzmu.

To nieporozumienie może częściowo też wynikać ze skrócenia moich wypowiedzi. Mój wywiad zajmuje w Wysokich Obcasach niemal trzy strony, ale początkowo był jeszcze dłuższy, tylko redakcja go przycięła (muszę przyznać, że zrobili to naprawdę umiejętnie i nie mam powodów do narzekania, poza jednym bublem: na pytanie czy jestem racjonalny włożono mi odpowiedź "nikt nie jest", choć naprawdę powiedziałem "nikt w pełni nie jest"). Jednego fragmentu, który został wycięty szczególnie mi zabrakło, gdyż jasno rozwiewa on wątpliwości, jaki charakter ma moja krytyka religii:

Cytat:

Jezuita oczywiście nie mógł sobie darować stwierdzenia, że moje porównania religii do narkotyków (jest to w zasadzie główny mój sposób patrzenia na religie) "czuć duchem Karola Marksa". Choć przecież musi zdawać sobie sprawę, że nie miałem możliwości przesiąknięcia duchem Marksa, którego nie czytałem. A zresztą to nie Marks wynalazł porównanie religii do narkotyków. U mnie taki obraz religii wynikł z zainteresowania neuroteologią. I pierwszy raz pisałem o tym dziesięć lat temu w tekście Neandertalskie chabry. O religii, pożądaniu i narkotykach.

Nieprawdziwy jest również ten fragment komentarza jezuity:

Cytat:

W wywiadzie powiedziałem, że jedynie mnie to "bolało" kiedy jeszcze byłem zaangażowany religijnie. Ale nigdy tego nie postrzegałem jako gwoździa do trumny mojej wiary. Po prostu ta hipokryzja dorosłych mnie denerwowała, ale wcale mnie nie przekonywała, że tak trzeba, że to słuszne, że religię trzeba traktować wybiórczo. Uważałem po prostu, że powinni być szczerzy. To religia miała rację a nie oni. Dopiero później spojrzałem na to z innej perspektywy.

Tyle podstawowych sprostowań. Nie podejmuję polemiki z całością tego komentarza, gdyż powtarzałbym to co już pisałem przy tej czy innej okazji.