Berlin. Koniec marca 1945 r. Podniecony Ferdinand wbiega bez pukania do gabinetu Stirlitza i krzyczy w radosnym uniesieniu: Gęsi! Gęsi przyleciały! Jesteśmy uratowani!
   - W końcu coś zjemy - myśli Tichonow.
   - Trzeba było kręcić Białowieżę '36 - żałuje reżyser.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Stirlitz i Ferdinand korzystają z chwili wolnego i dla przewietrzenia się udają się na przechadzkę po pobliskim parku.
   - Niech pan spojrzy! Gdzie się podziały wszystkie łabędzie i kaczki? - pyta Ferdinand.
   Stirlitz milczy. Wie, że przygotowanie Wigilii dla kompanii SS w trudnych warunkach wojennych było wielkim wyzwaniem.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Berlin. Koniec marca 1945. Isajew chodzi po lesie i zbiera korę, zioła, bazie, korzonki i grzyby. Całe doświadczenie, które dał mu Związek Radziecki, pomaga mu w przetrwaniu aż do zwycięstwa.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Berlin. Koniec marca 1945. W biurze Stirlitza Ferdinand i Mjuller ledwie słaniają się na nogach, wyraźnie przymierając głodem. Isajew jest spokojny. Dwa hektolitry pożywnej oskoły zdobytej w podmiejskiej brzezince dodają mu wigoru i animuszu.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Kwatera Hitlera. W niej Hitler, Jodl, Kaltenbrunner, Gering i Keitel pozują na tle mapy Europy do zdjęć dla wysoko nakładowego jubileuszowego wydania Szturmowca, podczas gdy Himmler i Walter puszczają sobie filmy z projektora za czerwoną kotarą. Nagle wchodzi Stirlizt i staje przy bufecie.
   - Co ja tu robię? - pyta Tichonow.
   - Nic szczególnego - odpowiada reżyser. - Przy okazji Mgnień robimy przebitki do Białowieży '36. Śmiało, może pan czymś poczęstować się!

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Berlin. Kwiecień. 1945 r. Gabinet służbowy Stirlitza. Przez wolno otwierające się drzwi Ferdinand, przykryty resztkami swojego płaszcza, ostatkiem sił przepełza w kierunku kaloryfera.
    - Też zimny - zauważa i pada pod otwartym oknem.
   W tym czasie Isajew grzeje się i odświeża w ostrych promieniach wiosennego słońca.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Wczesna wiosna kompletnie zawiodła ostatnie nadzieje niemieckiego dowództwa. Po wyjątkowo ciepłym marcu w kwietniu wróciły mrozy, śnieżyce i gołoledź. W tych warunkach - Isajew raportował tow. Gromowowi - nasze wojska z pewnością poczynią zaskakująco szybkie postępy.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Stirlitz z Ferdinandem i Mjullerem udają się do kina na zamknięty seans Białowieży '36. Chcąc odpocząć od ciężarów codzienności, rzucają się w wir medialnych miraży. Ku ich zaskoczeniu projekcję filmu poprzedza amerykańska kronika filmowa. Wielki amerykański orzeł dumnie wypina pierś, rozpościera skrzydła, połyskuje piórami, prezentuje potężne szpony i uśmiecha się złośliwie. Masy wojsk alianckich napierają na Rzeszę z zachodu, wschodu, północy i południa, podążając na Berlin. Teraz amerykańska kronika ukazuje fragmenty z ostatniej niemieckiej kroniki filmowej. Niemiecki orzeł jest wyraźnie mniejszy i wygląda na spłoszonego. Niemieckie samoloty zrzucają pojedyncze bomby na jakieś zabudowania, które Mjullerowi i Ferdinandowi wydają się jakby znajome. Jakiś u-boot odpala ostatnią torpedę...
- Imperialistyczna propaganda - rzuca sarkastycznie Mjuller.
- Co za perfidia - dodaje Ferdinand.
- Niewątpliwie - kończy Stirlitz.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Stirlitza chwilowo nie ma. Pod nieobecność przełożonego Ferdinand wchodzi do jego gabinetu, włącza radio i kołysze sobie bioderkami w rytm muzyki. Podchodzi do syfonu i wypija całą wodę sodową, rozlawszy ją sobie do wszystkich kryształowych szklanek. Sinalco, czekolada i pomarańcze też mu smakują. Zadzwoniłby gdzieś, ale mu się nie chce.
   - Dobrze jest być w SS - mówi zadowolony, zerkając w stronę kamery.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Pod zgliszcza domu Stirlitza podjeżdżają służbowym autem Mjuller z Ferdinandem.
   - Znowu ktoś palił notatki na srebrnej paterce - komentuje zajście dowódca strażaków.
   - To prawdziwy cud, że Dzieła Schillera ocalały z tej pożogi - mówi Ferdinand, oglądając z zaciekawieniem opasły foliał wypchany papierzyskami.
   - Też nie wiemy, jak to się stało, ale wbrew pozorom takie rzeczy często się zdarzają - odpowiada dowódca strażaków, salutując dyskretnie Mjullerowi.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Do Stirlitza wracającego z biura do domu podbiega skomląc z cicha jego piesek.
   - Pewnie chciałbyś w końcu dostać coś do jedzenia - mówi półgłosem Stirlitz, głaszcząc swojego ulubieńca.
   - Pewnie byś chciał, żebym cię polizał - myśli piesek.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Po zapoznaniu się ze sprawą Lechonia, Ferdinand akord po akordzie przegrywa sobie różne kawałki na klawikordzie, podczas gdy Stirlitz na tle tych dźwięków zapoznaje się z zawartością jego dossier, wydobytego z akt osobowych SS.
    Charakter bliski nordyckiemu - czyta wstęp do charakterystyki funkcjonariusza. To mu wiele wyjaśnia.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

    Z cyklu Dowcipy o Stirlitzu - Przerywniki Dziadunia Stalina

   Stalin przebywa w swoim gabinecie w towarzystwie kamerdynera, który właśnie skończył układać na nim nieskazitelny mundur. Stalin sięga po papierośnicę, odłamuje jedną trzecią papierosa i nabija nią fajkę.
   - Z fajką jest jak z kobietą. Nieważne ile napchasz do środka, ważne jak długo ciągnie - wyjaśnia młodemu.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Wiosna 1945. Berlin. Bunkier Hitlera. Przywódca III Rzeszy jest na silnych lekach psychiatrycznych, ale to oczywiście nie pomaga. Hitlerowi odwala od długiego siedzenia w zamkniętym pomieszczeniu, nie może usiedzieć na miejscu, chodzi z kąta w kąt, coś wykrzykuje od czasu do czasu, wykrzywia twarz w ostrych grymasach i macha rękami. Jeszcze niedawno po prostu to wszystko grał, ale to przeszłość. Teraz po nakręceniu się nie potrafi zejść z trybu serio. Z kompletnego wariactwa transuje się swoją ulubioną wyliczanką - wymienia w kolejności alfabetycznej od A do Z wszystkie europejskie państwa, które kiedykolwiek chciał podbić. Gdy to robi po raz kolejny, jego uwagę zwraca dziwna nieregularność - po Francji wypada mu Grecja. Widzi w tym coś niepokojąco dziwnego. Dlaczego po Francji jest Grecja, a nie jakiś kraj sąsiadujący z Francją?! Kto ułożył tak alfabet, że Grecja sąsiaduje z Francją???!!! Wytłumaczcie mu, co to znaczy!!! Dlaczego po Grecji jest Holandia?! Przecież Holandia nie sąsiaduje z Grecją???!!! Po chwili orientuje się, że to nie Holandia tylko Hiszpania jest po Grecji!!! Udaje przed sobą, że to nie było przeoczenie, tylko że w ogóle się nie pomylił, bo przecież ma świetną pamięć, jest młody i sprawny, a przede wszystkim - zrównoważony. To greckie zaburzenie nie daje mu spokoju. Jest jasne, że jego niepokój jest uzasadniony logicznie!!! Jest tego pewien!!! Podejrzewa spisek alfabetystów, zmowę kartografów lub złośliwe knowania hellenistów z alfabetystami. Ma też inne teorie. (Jak nie, to sobie coś ułoży). I to nie jest takie usprawiedliwienie obawy, że wcale nie jest tak inteligentny. Po prostu jest genialny. Być może jest ktoś genialniejszy, ale gdyby był, to by był w tym samym miejscu, co on. A tu jest tylko on, a nie ktoś inny. Czyli wszystko w porządku. To wszystko nieuchronnie zwraca jego uwagę na Grecję. W tej krytycznej sytuacji zwołuje pilne posiedzenie sztabu. (Cdn.).

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Hitler wąskim korytarzykiem przeciska się ze swojego saloniku do sali operacyjnej (tej z wielką mapą Europy od Uralu do Gibraltaru). Trochę się dziwi, że ona się tu pomieściła. Wszystko mu się skurczyło w oczach. Mimo to przemawia do niego nieśmiertelny geniusz niemieckich betoniarzy i budowlańców. Pilnego posiedzenia sztabu nie trzeba zwoływać. Wszyscy cisną się w jednym pomieszczeniu.
- Dzień dobry, panowie! - mówi Hitler, wchodząc do sali.
- Dlaczego dzień dobry, Mein Fjuhrer? - zwraca uwagę Bormann.
- Uważasz może Bormann, że to nie jest dobry zwrot? - odpowiada Hitler.
- Nic takiego nie powiedziałem. Przypominam sobie tylko, że powinniśmy się witać jakimś innym pozdrowieniem - mówi Bormann.
- A jakieżżż to mianowicie pozdrowienie masz na myśli, Bormann? - mówi Hitler.
- Takie, które byłoby bardziej właściwe w tej sytuacji - mówi Bormann.
- Czyli, twoim zdaniem, w tej sytuacji jest coś niewłaściwego? - mówi Hitler.
- Co to znaczy? - mówi Bormann.
- Ja wiem, co to znaczy! Pytanie brzmi, dlaczego ty o to pytasz, Bormann? - mówi Hitler.
- Pytam, bo mnie to zaciekawiło - mówi Bormann.
- Ktoś tu jest dla ciebie ciekawostką, Bormann? - mówi Hitler.
- Ciekawość to chyba zdrowy odruch, Mein Fjuhrer? - mówi Bormann.
- Huttentrutterszutterbutter Bormann zabawia się w obserwatora przyrody - rzuca Mjuller.
- Proszę, taki bystry, a chce obserwować przyrodę pod ziemią. Nie wygodniej robić to na świeżym powietrzu? Nie chcecie wyjść na zewnątrz przewietrzyć się, Bormann?! - mówi Hitler.
- Chcecie powiedzieć, Mein Fjuhrer, że nasz Huttentrutter etc. wyrusza na poszukiwanie wiosny? - mówi Mjuller.
- Może chce w tym dołączyć do naszego zielarza Stirlitza? - mówi Hitler.
- Powinien z Ferdinandem zapolować na kaczuszki, łabądki i gąski! - mówi Mjuller.
- Przynajmniej wiadomo, dlaczego w Berlinie nie ma już gołębi! - mówi Hitler.
- Co, Bormann, lubisz patrzeć na gołąbki? Może też na kawki, wrony i gawrony? - mówi Mjuller.
- To lepsze niż pieszczenie się z rybkami akwariowymi - mówi Bormann.
- Jedni z nimi się pieszczą, a inni je zjadają. Słyszeliście, Mein Fjuhrer, że we wszystkich stawach Berlina nie ma już ryb? - mówi Mjuller. - A w moim akwarium nadal pływają i są bardzo dobrze odżywione!
- Co, Bormann? Zjadłbyś rybkę? - mówi Hitler.
- Przejdźmy do meritum, Mein Fjuhrer. Rozumiecie, Mein Fjuhrer, nie chodzi o rybki, tylko o alfabet - mówi Bormann. (Cdn.).

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

- Ja wolałbym jednak skupić się na rybach - mówi Hitler. - Speer, jak oceniacie stan zaopatrzenia naszej gospodarki w rybę?
- Dlaczego mnie o to pytacie, Mein Fjuhrer? - mówi Speer. - Przecież ja odpowiadam tylko za uzbrojenie i amunicję!
- Halo, czy jest tu ktoś od ryb?! - woła Mjuller. - Mein Fjuhrer, wygląda na to, że w naszym rządzie nie ma ministra od rybołówstwa!
- To wiele wyjaśnia. - kpi Hitler. - Może mi jeszcze powiesz, Mjuller, że naród niemiecki nie potrzebuje ministra od wyżywienia?
- To my mamy ministra od wyżywienia? - pyta Bormann.
- Uważaj, Bormann! To jest bardzo ważne stanowisko w rządzie Rzeszy! Wyżywienie ludności to bardzo poważna kwestia! Dlatego naród niemiecki ma niezbywalne prawo do posiadania w rządzie ministra wyżywienia, który jest bardzo dobrze odżywiony! - mówi Hitler.
- Dzięki niemu mamy co jeść każdego dnia! - mówi Mjuller.
- Ja swoje zaopatrzenie oceniam jako bardzo dobre - mówi Kaltenbrunner. - Ale, na Boga!, nie wiedziałem, że to dzięki panu ministrowi od wyżywienia!
- A ty, Mjuller, jak oceniasz pracę ministra mojego rządu? - mówi Hitler.
- Doskonale, Mein Fjuhrer! To jeden z tych, co niezauważalnie pracują w tle, ale ich obecność jest stale wyczuwalna - mówi Mjuller.
- Wielka szkoda, że go tu nie ma - mówi na to Kaltenbrunner. - Mógłby nam coś zarekwirować na potrzeby naszych obywateli.
- Mein Fjuhrer, ja na naszego ministra rybołówstwa proponuję Mjullera - wtrąca Ewa. - Z tego, co słyszałam, trochę zna się na tym temacie.
- Wolałbym go widzieć w roli ministra akwarystyki i terrarystyki - mówi Hitler. - Poza tym, pamiętaj Ewuniu, że zmiany w rządzie Rzeszy wymagają wielu konsultacji i negocjacji. To są bardzo zawiłe kwestie. Nie wiem, czy się w tym orientujesz?
- Nie miałam o tym zielonego pojęcia. W tych sprawach pokładam pełne zaufanie w Fjuhrerze - mówi Ewa. (Cdn.).

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

- Albania, Andora... - mówi Bormann.
- O co wam chodzi, Bormann? Wydawało mi się, czy ktoś tu rusza na podbój Europy? - mówi Mjuller.
- O to trzeba by pytać naszą generalicję, nie uważacie? - mówi Bormann.
- Z naszymi panami generałami to jest bardzo zabawna historia - włącza się Hitler. - Spójrzcie na mapę! Widzicie coś?
- No właśnie nic nie widzę - mówi Bormann.
- A wy, Mjuller? Widzicie coś? - mówi Hitler.
- Nic a nic - mówi Mjuller.
- A ty, Ewa, widzisz coś? - mówi Hitler.
- Też nic nie widzę, Mein Fjuhrer - odpowiada Ewa.
- Keitel, wy coś widzicie czy nie? - mówi Hitler.
- Co nieco widzę - mówi Keitel.
- A wy, Jodl, widzicie coś? - mówi Hitler.
- Trochę widać, ale niewiele - mówi Jodl.
- Mjuller, zawołajcie tu Himmlera! - mówi Hitler.
- Himmler, przestań w końcu zadręczać Waltera tymi filmikami z projektora i chodźcie tu do nas! - woła Mjuller.
- Do usług, Mein Fjuhrer! - mówi Himmler.
- Proszę, powiedz Walterowi, żeby włączył światło! - mówi Hitler. (Cdn.).

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

za długie i za dużo , weź się Dragan ogarnij bo to mój wątek i mi zamulasz/rozwadniasz.

Mniej, krótkie, i najlepsze dawaj!

Example:

Przychodzi facet do agencji towarzyskiej i siedzi zdenerwowany i spięty.

Panienka chce go rozluźnić i rozkręcić rozmowę w sensownym kierunku, więc mówi:

- Powiedz mi co lubisz?

Facet:

- Żółwie.

   To do zoo. Tam dopieszczą żółwioluba.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Mjuller przebywa w swoim gabinecie i dla rozluźnienia zabawia się ze swoimi olbrzymimi gurami, pływającymi w obszernym akwarium stojącym pod ścianą wyłożoną boazerią i przyozdobioną abstrakcyjnym akwarystycznym obrazkiem ze skalarami. Nagle i jak zwykle bez pukania do gabinetu wkracza Ferdinand. Na to Mjuller wzdryga się w przestrachu i na dno akwarium spada mu siatka i pipeta z pokarmem. Ferdinand zbliża się do akwarium i z zainteresowaniem przygląda się, co robi Mjuller.
   - Akwarium to doskonałe miejsce do badań nad pływaniem i tonięciem rzeczy - zauważa niezadowolony Mjuller. - Teraz wy - zwraca się do Ferdinanda, stopniując niezadowolenie - obserwujcie, stawiajcie hipotezy i eksperymentujcie! Macie trzy minuty na wyciągnięcie mi tego wszystkiego z powrotem!

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Po zniknięciu Stirlitza bezpośrednim przełożonym Ferdinanda zostaje Mjuller. Dla zadzierzgnięcia bliższych stosunków obaj umawiają się na rundkę zapasów klasycznych. Podczas walki Ferdinand bardzo się umęczył i spocił.
    - Coś pan taki śliski? - pyta wykończonego Williego czerstwy jeszcze Mjuller.
    - Bo wpadłem z deszczu pod rynnę - odpowiada zmieszany Ferdinand.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Ferdinand na zebraniu w kwaterze SS relacjonuje swój udział w szkoleniu zorganizowanym w Głównym Urzędzie Bezpieczeństwa Rzeszy pt. Podnoszenie popularności ulepszania modelu projektowania programów kształcących zdolności organizowania wewnętrznej oceny procedur bezpieczeństwa jako środek do tworzenia praktycznego systemu rozpoznawania zagrożeń dla monitorowania stanu obronności państwa. Po jego wystąpieniu wszyscy wiedzą, o co chodzi.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

Tu link do wyraźnego tekstu:

scontent-f(*)fa2cb338f8caf05986&oe=5E1963FB

   Z cyklu Dowcipy o Stirlitzu bez Stirlitza

   Wiosna 1945. Berlin. Bunkier Hitlera. Ewa Braun nie może się kochać z powodu zapachu sera.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Dowcipy o Stirlitzu bez Stirlitza

   Stowarzyszenie Serowarów szczerze współczuje Ewie.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Dowcipy o Stirlitzu bez Stirlitza

   Gestapo składa kondolencje wdowie po prezesie Stowarzyszenia Serowarów.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Dowcipy o Stirlitzu bez Stirlitza

   Tow. Gromow nie składa kondolencji wdowie po szefie Gestapo. Zapach sera mu nie przeszkadza. Radzieckie warzelnictwo sera dostarcza go każdemu w obfitości.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Dowcipy o Stirlitzu bez Stirlitza

   Wiosna 1945. Berlin. Okolice bunkra Hitlera. Proradziecki ruch oporu donosi tow. Gromowowi o skokowym wzroście natężenia woni zgazowanej fasoli w serze.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Dowcipy o Stirlitzu bez Stirlitza

   Radziecka Akademia Nauk dziękuje NKWD za wiarygodne doniesienia na temat sukcesów niemieckich prac nad zgazowaniem fasoli. Jednocześnie informuje, że gazy z sera już mają.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Dowcipy o Stirlitzu bez Stirlitza

    Wiosna 1945. Berlin. Podmiejska brzezina. Willi Ferdinand przez radiostację krótkofalową raportuje Secret Service o wszystkich przechwyconych meldunkach proradzieckiego ruchu oporu z okolic berlińskiego bunkra Hitlera. Anglicy reagują na wszystko z właściwą sobie flegmą.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Dowcipy o Stirlitzu bez Stirlitza

Przychodzi Gering do lekarza.
- Panie doktorze, źle się ostatnio czuję - mówi Gering.
- Może lizol? - odpowiada lekarz.
- Podejrzewam raczej zgazowaną fasolę w serze - mówi Gering.
- Spacerów nie polecam. Zmiany diety również - odpowiada lekarz.
- Co robić, jak żyć, panie doktorze? - pyta Gering.
- Do wesela się zagoi! - pociesza go lekarz.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Dowcipy o Stirlitzu bez Stirlitza

   Wiosna 1945. Berlin. Bunkier Hitlera. Speer przychodzi do lekarza i podaje mu do skosztowania szklankę świeżej niegazowanej wody.
- Jak smakuje, panie doktorze? - pyta Speer.
- Zalecam nadal mocno chlorować! - odpowiada lekarz.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Dowcipy o Stirlitzu bez Stirlitza

Wiosna 1945. Berlin. Bunkier Hitlera. Ewa i Adolf udają się do seksuologa.
- Co was do mnie sprowadza? - pyta ciepło seksuolog.
- Adolf, zaczniesz? - proponuje Ewa.
- Kochanie, sama mnie w to wpakowałaś, a teraz wystawiasz mnie na pierwszą linię ognia. Czy tak można? - mówi Adolf.
- Adolf, proszę, przestań udawać, że to ciebie nie dotyczy! W ten sposób zaraz to wszystko się skończy! - mówi Ewa.
- Może ja pomogę - wtrąca się seksuolog. - Co ciebie tak dręczy, Ewa?
- Odstręcza mnie zapach sera - odpowiada Ewa.
- Skąd on się wydobywa? - pyta seksuolog.
- Ostatnio mam wrażenie, że zewsząd - mówi Ewa - ale w niektórych miejscach, tak powiem - wyraźnie mocniej się koncentruje.
- Masz jakiś uraz do sera? Na przykład - kiedyś udławiłaś się serem? Albo wsadziłaś palec w pułapkę na myszy, albo przy jakiejś innej okazji przypadkowo cała od stóp do głów ubabrałaś się w serze? Pracowałaś w mleczarni? Kąpałaś się nago w kadzi z serem? - pyta seksuolog.
- Nie! - odpowiada Ewa.
- A ty, Adolf? - pyta seksuolog.
- Mam pewien uraz z czasów wojny - mówi Adolf.
- Na czym to polega, Adolf? Zrozum, to może być bardzo ważne! - mówi seksuolog.
- Po ataku chemicznym straciłem zupełnie czucie w nosie - odpowiada Adolf.
- Wiedziałaś o tym, Ewa? - pyta seksuolog.
- Oczywiście! Wiemy o sobie wszystko. W końcu przez lata byłam jego najbliższą ekspedientką! - mówi Ewa.
- Jak sobie radziliście z tym do tej pory? - pyta seksuolog.
- A czy w tym świecie może to w czymś przeszkadzać? - odpowiada podirytowana Ewa.
- A jednak tobie przeszkadza, Ewa, prawda? - pyta seksuolog.
- Wcale! Tylko po co tu przyszliśmy?! - mówi Ewa.
- Mówiłaś, że przeszkadza ci zapach sera - mówi Adolf.
- Skąd on się wydobywa? - pyta seksuolog.
- Adolf, ściągaj spodnie, pokazuj wszystko! - mówi Ewa.
- Doprawdy, bardzo to wszystko aromatyczne! - komentuje seksuolog, zatykając nos. - Ewa, fuj!, nie próbowałaś używania maski przeciwgazowej?
- Próbowałam! Ale te gumowe maski też tak capią serem, że można się w nich udusić!!! - krzyczy Ewa.
- Wiem, Ewo, ale to jednak jakaś ulga - mówi seksuolog. - Uff, przepraszam na chwilę, oczy mi łzawią. Ale zatyka... Dobrze, że nie ma tu okien, bo dostalibyśmy mandat albo coś. Ktoś mógłby nas za to nawet zastrzelić!
- No i co teraz? - pyta Ewa.
- Widzisz, te maski gazowe są bardzo sympatyczne - kontynuuje seksuolog. - Zobacz, tutaj są takie błyszczące szkiełka na oczka, a ta marszczona rura wygląda prawie jak słonik!
- Tylko uszu nie ma!!! - kontruje Ewa.
- To może weź i nałóż tę maskę Adolfowi tam, no wiesz, gdzie zapach jest najintensywniejszy! I po kłopocie! - kończy spotkanie seksuolog.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Dowcipy o Stirlitzu bez Stirlitza

   Sekretarka Stirlitza zastanawia się, dlaczego Ferdinand jest taki fajny i przystojny, a Stirlitz taki brzydki i wredny. Po chwili dochodzi do wniosku, że to kwestia wieku: Gdyby była młodsza albo starsza, to miałaby inne zajęcia.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Dowcipy o Stirlitzu bez Stirlitza

   Wiosna 1945. Berlin. Bunkier Hitlera. Z braku innego prowiantu, musiano napocząć rezerwy nasion strączkowych. Wszyscy jedzą ze smakiem gotowany groch, fasolę i bób. W tej drogiej chwili wytchnienia nikt nie zastanawia się, co będzie potem...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

    Z cyklu Dowcipy o Stirlitzu - Przerywniki Dziadunia Stalina

   Tuż po wojnie Stalin przylatuje do Berlina, by zorientować się w sytuacji politycznej. Wynajmuje apartament w niemieckim hotelu z niemiecką obsługą. Po dłuższej podróży samolotem od razu udaje się do ustępu, gdzie zapaskudza całą muszlę, deskę i podłogę. Na koniec podciera się palcami i marynarką, na której z tyłu pozostawia szeroką smugę od samego dołu aż do kołnierza. Wychodząc z ustępu podaje upaskudzoną rękę wszystkim członkom obsługi hotelowej, włącznie z starą praczką, która ma zająć się odświeżeniem jego rzeczy. Mimo wszystko niemiecka obsługa hotelu przyjmuje go z honorami. Wychodząc z pokoju, przy drzwiach Stalin jeszcze przypierduje sobie z otrząśnięciem nogi i rzecze - Nie dziękuję wam, nasi nowi towarzysze, bo wiem, że w życiu każdy robi to, co najbardziej lubi! Pracownicy hotelowi są spokojni.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Dowcipy o Stirlitzu - Przerywniki Dziadunia Stalina

   Mołotow dowiaduje się o tzw. incydencie toaletowym i próbuje złagodzić obraz sytuacji.
    - Czy to było naprawdę konieczne, Towarzyszu Stalin? - pyta premiera w obecności radzieckich dziennikarzy.
    - Jak tak zazdrościcie Niemcom, to starczy i dla was! - odpowiada Stalin.
    - A ja, jeśli pozwolicie, Towarzyszu Stalin - kontynuuje Mołotow - dodam tylko, że jesteście bardzo dobrym człowiekiem. Żałujecie nas, a jak ktoś do Was przychodzi, to nie odchodzi z pustymi rękami. Zdarza się, że kupujecie biednym ludziom wielkie prezenty za własne pieniądze. My Was wszyscy lubimy za to Wasze dobre i wesołe serce!!!

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   - Mamusiu, chodź zobacz! Ten Stalin wcale nie jest taki zły! Lituje się nad nami, daje nam prezenty!
   - Naprawdę? Pokaż córuniu, gdzie to zobaczyłaś?! Widzisz, jesteśmy uratowane! Ktoś nad nami czuwa, martwi się o nas. Nie jesteśmy już same na tym świecie!

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk nigdy nie był twardy. Po wypadku zostały mu trwałe odkształcenia...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk natknął się raz na niezłą sprężynę. Na nic nie mógł jej naciągnąć...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk uderzył z całej siły. I wtedy mu odbiło...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk skupił się na fizyce teoretycznej już na drugim roku studiów. Jego córka skreśliła matematykę jeszcze w ostatnich klasach szkoły podstawowej...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk ceni sobie systematyczność własnych studiów. Jego uzdolniona córka uczy się już tylko dorywczo...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk zrozumiał szczególną teorię względności dopiero w liceum. Jego córka najlepiej uczyła się przed czwartym rokiem życia...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk martwi się, że jego praca jest pozbawiona komponentu twórczego. Jego córka na lekcjach fizyki już tylko robi sobie makijaż...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk chciał podkręcić napięcie. Wypalił się wskutek oporu...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk chciał lepiej poznać swoich studentów. On dla nich zawsze był nierozpoznawalny...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk nie wie, co się z nim dzieje. Studenci wiedzą od jego córki, że nauka fizyki powinna przypominać zabawę i grę...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk martwi się, że jakaś zbłąkana gwiazda zniszczy kiedyś cały jego świat. Jego córka robi sobie kursy z gwiazdorstwa...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk chciałby, żeby jego syn więcej się uczył. Syn dostaje do zrobienia więcej prac domowych...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk chciałby, żeby jego syn przerobił cały materiał. Syn fizyka nie może go udźwignąć...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk tymczasowo musi zająć się chemią. Całą rodzinę to gryzie...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk opublikował artykuł, w którym uściślił pojęcie próżni. Definicja jest zbyt wąska...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk martwi się, że słabo wspiera swoją córkę. Córka fizyka twierdzi, że to jej nie grozi...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk studiuje literaturę przez kilka godzin dziennie. Jego córka już niczego nie czyta. Woli eksperymenty i doświadczenia...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk przychyla się ku agnostycyzmowi. Jego córka zrobiła się na bóstwo...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk czyta Marię Curie-Skłodowską. Córka podziela jego polonistyczne zainteresowania...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

    Z cyklu Smutny fizyk...

   Córka fizyka znowu dostała pałę za różniczki. Nie przynosi to chwały jej nauczycielom...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk pokłócił się z żoną w sypialni. Tarcie może wystąpić między ciałami w spoczynku...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

    Z cyklu Smutny fizyk...

   Córka fizyka mocno z nim się starła. Pierwszy raz z tym się zetknął, ale nie naciskał...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

    Z cyklu Smutny fizyk...

   Fizyk otrzymał nagrodę za pracę pt. Dysfunkcyjne dylatacje w kontekście walki płci w czternastowiecznym Luksemburgu. Nagroda też była zmyślona...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   W sypialni fizyka znowu porażka. Im wyższe ciśnienie, tym większe przyspieszenie...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

Kilka dni temu prezydent Duda opowiedział dowcip na dużej imprezie:


' "To stary AGH-owski żart. (..) Jest ogólnoświatowa konferencja rektorów w Południowej Afryce i z Europy leci samolot pełen rektorów i niestety, nastąpiła awaria, samolot w okolicach Afryki Równikowej spadł do dżungli. Na szczęście większość pasażerów jakoś przeżyła, ale miejscowe plemię ogarnęło wszystkich rektorów. Wszyscy rektorzy zostali zjedzeni, poza jednym. Poza panem profesorem Ryszardem Tadeusiewiczem, rektorem AGH. Dlaczego? Bo wódź plemienia był jego kolegą, na elektrycznym na AGH".

Prezydent zrobił aluzję do faktu, że Akademia od lat przyciąga studentów z zagranicy. Obecny rektor prof. Tadeusz Słomka wspominał, że już w latach 60. studiowało tam wiele osób: "z Wietnamu, Krajów Arabskich, Afrykańskich, ale także np. z Afganistanu, Ekwadoru, Albanii i wielu innych".

Jednak chwalić się zagranicznymi studentami to jedno, a robić z obecnych mieszkańców kontynentu afrykańskiego ludojadów, to co innego. Dowcip Andrzeja Dudy rozbawił głównie opowiadającego. Wielu profesorów AGH miało raczej nietęgie miny.'


Ten chory dowcip to w dodatku cieszenie się, że ludzie z wielu innych państw zostali zjedzeni.

   Każdy rozumie, co umie.
   W moim odczuciu prąd jest bardzo realistyczny. Można go pędzić na własnej prądnicy. W akademiku mogli mieć wspólny przewód i transformator.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk był powszechnie znany... na swoim wydziale.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk miał szeroką wiedzę... w swojej wąskiej specjalności.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk już w dzieciństwie uważany był za geniusza. Córka fizyka uważa babcię za idiotkę...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk uważany był za bardzo wpływowego... myśliciela.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk został doceniony za wszechstronność. Teraz nie wie, czym się zająć...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk pracuje w stolicy. Córka fizyka uważa, że to prowincja...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk stał się mistrzem... skupiając wokół siebie grupkę młodych ludzi.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin wyjeżdża do ziemi obiecanej. Ziemia była mu obiecana i taka pozostała...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin sprowadza do siebie rodzinę - żonę, teściową i gromadkę potomstwa. Raduje się, że teraz razem będą znosić trudy żywota - głód, chłód i ubóstwo...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin posiada szerokie wykształcenie... z kultury i literatury.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin był bardzo poważany... w żydowskim świecie.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Dzieci rabina głodują. - Może i ja się przy nich wyżywię? - myśli rabin.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin umarł z głodu. Żydostwo zyskało kolejnego świętego...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin jest bardzo biegły... w poezji i kabale.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin studiował pisma mistyczne. Został przez nie pochłonięty...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin zrozumiał berajtę Mistrza. To wstrząsnęło całym światem...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin wyjeżdża, porzuca żonę, dzieci i rodzinę. Stał się obiektem fałszywych oskarżeń...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Szkoła rabina zostaje rozwiązana. Teraz nie jest niepokojony przez nikogo...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Żona, dzieci i teściowa rabina podupadły na zdrowiu. - Co za zaraza! - myśli rabin.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin poszedł z nauką do goja. Tam został wyszydzony i spoliczkowany...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Około cyklu Smutny rabin

   Żydostwo już się szykuje do ataku na ten portal. Służby bardzo się cieszą. Będą wiedziały, kto ich atakuje.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin otacza się grupką uczniów. To wzbudza powszechną nieufność i niepokój...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin był bardzo pomysłowy. Wynalazł... nowy rodzaj wiersza.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin poszedł z nauką do goja. To go rozstrzelało...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin był wielce uczony w logice... talmudycznej.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin przybył do ziemi obiecanej. Tam jest uważany... przez sąsiadów.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

Polska uzyskała niepodległość dzięki olbrzymiej pracy, talentowi politycznemu i zaangażowaniu J.Piłsudzkiego. Brawo ten Pan!
***
Zanany jest (bardzo trafny) dowcip:

Piłsudzki wysiadł z tramwaju jadącego na przystanek "Socjalizm" na przystanku "Niepodległość".

***
Radujmy się, a nie obchodźmy tego dnia na smutno - jak to pasuje pewnym siłom i instytucjom, które wszędzie chcą widzieć i celebrować śmierć. (Rydzyk,Krk,PIS)

   Dlaczego ona trzyma go za węgorza?

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Ferdinand przechadza się po gabinecie Stirlitza i ogląda pod światło kryształowe szklanki.
   - Przepraszam, Herr Stirlitz, ale te szklanki nie wyglądają na zbyt dobrze wytarte - mówi Ferdinand.
   - Przepraszam, Ferdinand, ale przeglądałem właśnie wasze akta osobowe i nie dosłyszałem, co mówicie. Moglibyście powtórzyć?
   - Mówiłem, że kryształowych szklanek może tu nie być przez chwilę, bo muszę wyjść je umyć - odpowiada Ferdinand.
   - Bardzo dobry pomysł, Willi! - mówi Stirlitz.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Stirlitzowi zabrakło w domu opału do kominka. Proponuje Ferdinandowi, by ten pomógł mu w narąbaniu drewna. Ferdinand chętnie wyświadcza mu tę uprzejmość. Na dziedzińcu przy drewutni wytrwale rozłupuje siekierą pieniek po pieńku na polana. Polana układa przy ścianie drewutni pod zadaszeniem. Następnie Stirlitz prosi go o przekopanie ogrodu i rozłożenie obornika przy różach. Potem Ferdinand zostaje poproszony przez Stirlitza o umycie samochodów i posprzątanie garażów. Na koniec Ferdinand zostaje bardzo uprzejmie poproszony o zamiecenie chodników i zagrabienie ścieżek. Już tylko pies potrzebuje dłuższego spaceru. Po powrocie wycieńczonego Ferdinanda ze spaceru z psem Stirlitz zwraca się do niego: - Jak widzicie, Ferdinand, pewne rzeczy powinny robić się same.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Stirlitz i Mjuller siedzą w gabinecie Stirlitza i rozmawiają. Do gabinetu, przepychając się przez drzwi, wchodzi Ferdinand z dwiema filiżankami kawy na tacy.
   - Zaprawdę, święty z ciebie człowiek, Ferdinand! - zwraca się do niego Stirlitz, podczas gdy Ferdinand rozstawia kawę na stoliku.
   - Byłby jeszcze świętszy, gdyby nam posłodził i zamieszał! - prowokuje Mjuller.
   - Panowie, nie wiem, czy jestem godzien... - odparowuje Ferdinand.
   - Masz na to stanowczo za skromne stanowisko - pociesza go Stirlitz.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Ferdinand bez pukania wchodzi do gabinetu Stirlitza, a tam w fotelu naprzeciwko biurka siedzi cała goła dziwka.
   - Jaki miły chłopiec, Herr Stirlitz - mówi dziwka. - Może pan nas sobie przedstawić?
   - Z miłą chęcią - odpowiada Stirlitz. - Z tego, co wiem, jesteście wyjątkowo dopasowani charakterologicznie!

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

Lekarz wypisując chorego po operacji udziela mu rad:
- Nie palić, nie pić pod żadnym pozorem, co najmniej osiem godzin snu dziennie.
- A co z seksem?
- Tylko z żoną, wszelkie podniecenie mogłoby pana zabić!

Dragan, a ty dawaj już współczesne dowcipy bez tych Stirlizowych!

Bo poproszę Agnosa o zbanowanie Cię albo wyczernię cię

   Nie ma sprawy!

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

Do furtki posiadłości Stirlitza ktoś dzwoni. Stirlitz, zaciekawiony hałasem, spogląda przez okno i zauważa przy niej policjanta. Postanawia, że wyręczy gosposię i sam zorientuje się, o co chodzi.
- Dzień dobry! - mówi Stirlitz przez ogrodzenie, nie otwierając bramki.
- Dzień dobry! - odpowiada policjant.
- Czego pan sobie życzy? - pyta Stirlitz.
- Sąsiedzi są zatroskani. Pana pies dziwnie się zachowuje. Cały czas skomle - mówi policjant.
- W czym rzecz? - pyta Stirlitz.
- Chciałbym sprawdzić, co się z nim dzieje - odpowiada policjant.
- Czego pan sobie życzy? - pyta ponownie Stirlitz.
- Chciałbym wejść na posesję i obejrzeć pana psa - mówi policjant.
- Czego pan sobie życzy? - pyta jeszcze raz Stirlitz.
- Nie rozumiem - odpowiada policjant.
- Pytam po prostu - czego pan sobie życzy? - ponawia pytanie Stirlitz.
- Proszę mnie wpuścić, to porozmawiamy! - prosi policjant.
- Proszę nacisnąć klamkę! - poucza Stirlitz.
- Nie otwiera się! - mówi policjant.
- Proszę to zrobić uważniej! - poucza Stirlitz.
- Udało się! - mówi policjant.
- Bardzo dobrze! - chwali go Stirlitz.
- Herr Stirlitz, wasz pies tylko skomle i skomle. Sąsiedzi są przejęci, że może mu się dziać krzywda - relacjonuje policjant. - Tu mieszkają bardzo wrażliwe osoby. Nie mogą patrzeć, jak zwierzę się męczy.
- A widzi pan tamto drzewo? - wskazuje Stirlitz.
- Które? - pyta policjant.
- Widzi pan ten platan? - pyta Stirlitz.
- Tamto?- pyta policjant.
- Blisko. Ale proszę spróbować jeszcze raz - poucza go Stirlitz.
- To nie jest platan? - pyta policjant.
- Nie, to nie jest platan. Proszę próbować dalej! - zachęca pogodnie Stirlitz.
- To może to? - pyta policjant.
- Ciepło! - mówi Stirlitz.
- Tamto? - pyta policjant.
- Cieplej! - mówi Stirlitz.
- To może tamto? - pyta policjant.
- Gorąco! Bardzo dobrze! - chwali go Stirlitz. - Niech pan pójdzie w kierunku tego drzewa!
- Ale ono jest za płotkiem! - mówi policjant.
- Czegoś pan potrzebuje? - pyta Stirlitz.
- Mógłby mi pan pokazać przejście przez ogród? - pyta policjant.
- Bardzo panu na tym zależy? - pyta Stirlitz.
- A po co mamy tam iść? - pyta policjant.
- A po co pan tu przyszedł?- pyta pogodnie Stirlitz.
- Chciałbym sprawdzić, jak ma się pana pies - odpowiada policjant.
- On właśnie tam teraz siedzi - mówi Stirlitz.
- Skąd pan wie? - pyta policjant.
- Bo tak jest wytresowany - mówi Stirlitz.
- Możemy tam pójść? - pyta policjant.
- Proszę samemu znaleźć drogę! To niedaleko. Ja popilnuję furtki - mówi Stirlitz.
- Mógłby pan pójść ze mną? - pyta policjant.
- W takim razie proszę zamknąć furtkę! - mówi Stirlitz.
- Zamek dosyć ciężko chodzi! - mówi policjant.
- Proszę to zrobić uważniej! - mówi Stirlitz.
- Udało się! - mówi policjant.
- Bardzo dobrze! Idzie panu coraz lepiej z tą furtką! - chwali go uśmiechnięty Stirlitz.
- Też to widzę. To co, idziemy zobaczyć tego psa? - pyta policjant.
- Nadal chce go pan zobaczyć? - pyta Stirlitz.
- Tak, proszę! Chciałbym w końcu zobaczyć pana psa - mówi policjant.
- No to idziemy! Tak, tędy! Tędy! - instruuje Stirlitz.
- To on? - pyta policjant, oglądając psa.
- Tak, to mój pies. Teraz mam tylko jednego - mówi pogodny Stirlitz.
- Wygląda na zdrowego - komentuje policjant.
- Tak, jest bardzo zdrowy i dobrze wychowany - mówi Stirlitz.
- Nie widzę tu nic niepokojącego - mówi policjant.
- Też tak uważam - mówi Stirlitz.
- W takim razie wracajmy do furtki! - mówi policjant.
- Bardzo dobrze! Pamięta pan drogę? - mówi Stirlitz.
- Pamiętam - mówi policjant.
- To proszę iść przodem, tylko nie za szybko! - mówi Stirlitz.
- O, tym razem furtka od razu się otworzyła! - mówi policjant.
- Proszę ją jeszcze porządnie zamknąć! - mówi Stirlitz.
- Udało się! - mówi policjant.
- Bardzo dobrze, panie policjancie! - mówi Stirlitz.
- Do widzenia, Herr Stirlitz! - mówi policjant.
- Do widzenia! I proszę nie zapominać o mnie i o moim psie! - żartuje Stirlitz.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

Ferdinand otrzymuje osobisty indywidualny program rozwojowy dla agentów SS. Program jest zapisany na szpuli do magnetofonu. Odbył już kilka słuchawkowych sesji w domu, ale nie zauważa większych efektów. Jedno z ćwiczeń wymaga, by stale wyobrażać sobie, że jest się kierowanym przez niewidzialną żywą istotę, górującą pod każdym względem nad każdym aspektem twojego czucia, myślenia i zachowania. Ferdinand jest tym rozbawiony. Nie może tego poczuć i zrozumieć. Monotonny i ostry głos szkoleniowca drażni i jest trudny do zniesienia. Na szczęście, to tylko pół godziny dziennie przed snem.
Pewnego dnia, jadąc do pracy samochodem, Ferdinand kątem oka spostrzega na ulicy rosłego mężczyznę o zwartej, muskularnej posturze, ubranego w ciemny sportowy strój. Mimowolnie śledzi jego sylwetkę w lusterku. Ma piękną twarz z dużymi niebieskimi oczami, a na jego ramiona spływają w puklach długie jasne włosy. Ferdinand traci go z oczu, gdy jego samochód znika za zakrętem. Dla pewności spogląda w górne lusterko. Nikogo nie widać.
- Chyba nie mógłbym mu sprostać w walce wręcz - myśli Ferdinand.
- Naprawdę?
- Jest bardzo duży i opanowany - myśli Ferdinand. - To mnie zaniepokoiło.
- Jest bardzo dorodny!
- I przebiegły!
- Obserwował cię!
- Trochę się go boję - myśli Ferdinand. - Cały jestem spięty. Ręce i nogi mi osłabły...
- Dygoczesz! Zahipnotyzował cię swoją obecnością!
- Nie myśl, że nie masz powodu. Byłeś na to przygotowany?
- Na co? - myśli Ferdinand.
- Że go spotkasz w tym momencie. Mógł bez trudu dobiec do samochodu, otworzyć drzwi i wyrzucić cię na ulicę gołymi rękami.
- Wzbudził twoją sympatię. Sam mógłbyś mu zaproponować podrzucenie.
- Musisz być czujny!
- Mógł mieć coś przy sobie - ostrze, miotacz, jakąkolwiek broń.
- Jest tak potężny, że mógłby zbić szybę pięścią i otworzyć drzwi od środka zanim zwiększyłbym prędkość - myśli Ferdinand. - Nie zdążyłbym wyjąć pistoletu z kabury.
- Nie zdążyłbyś go odbezpieczyć! Nie zdążyłbyś wypalić!
- Mógłby usiąść koło ciebie i kazać ci prowadzić!
- Może cię nadal śledzić. Zachowaj ostrożność! Był bardzo nietypowy.
- Nie, wyglądał całkiem naturalnie - myśli Ferdinand.
- Dlaczego go zauważyłeś? Jest straszny!
- Nie, chętnie bym się z nim zapoznał. Bardzo miły człowiek - myśli Ferdinand.
- On tak nie wygląda! Jest tak straszliwy, że nie możesz tego zobaczyć!
- To pułapki twojego mózgu!
- Coś cię do niego przyciąga!
- Wystarczy, że jest spokojny i opanowany?!
- Widział cię?
- Widział twój samochód. Wszyscy już znają tę rejestrację! Jesteście zbyt ostentacyjni i pewni siebie!
- Wie, że jeździsz sam. Masz za jasne szyby!
- Dogoni cię! Samochód w mieście jest zbyt wolny!
- Zatrzymasz się, jak wepchnie ci kogoś pod koła?
- Wie gdzie mieszkasz!
- Jesteś w mundurze! Zna twoją formację! Za bardzo lubicie piękne mundury. One nie nadają się do pracy operacyjnej!
- Wiesz, co to jest czapka Tuhaj-beja?
- Wszystko zobaczył w mgnieniu oka!
- Obserwował cię!
- Nie jesteś taki mocny!
- Nie lubię tego programu! - myśli rozdrażniony Ferdinand.
- Ty go tylko słuchasz. Wiesz, kto go napisał?
- Nie jesteś taki mocny, Ferdinand! Nie napisałeś podręcznika dla Gestapo! Oni go im napisali!
- Aha... - myśli Ferdinand.
- Nie myśl teraz tyle! Obserwuj!
- Myśl i obserwuj! Natychmiast analizuj! Obserwuj, myśl i analizuj! Natychmiast, bez przerwy!
- To nie ten program rozwojowy, Ferdinand! Nie słuchałeś taśmy!
- Kto mówił do ciebie przez głośnik?!
- Co tam było? - zastanawia się Ferdinand.
- Obudź się! Patrz na drogę!
- Rozumiesz, Ferdinand! To Ruryk! Już po was!- mówi towarzysz Gromow, wychylając się zza siedzenia.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Tybetańczycy są zrozpaczeni! To nie jest ich program rozwojowy.
    - A czyj?
    - Nie wiedzą. Nie mogą powiedzieć.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   A jo myśla, że mu sie przedstawił archanioł Gabriel. Też tak miałam, jak byłam w SS. Wszyscy mnie szanowali i lubili. Jeździłam samochodem, paliłam papierosy i miałam, kogo chciałam. Miałam sinalco, chleb, szmalce i kiełbase, tak jak jest wcześniej napisane. Źle mnie nie było, tylko jakoś ciężko na sercu... A teraz mam tyż tego Gabrycha dla siebie i jest mi dobrze aż do grobu!

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Do rabina przychodzi właściciel fabryki.
    - Co się stało? - pyta rabin.
    - Zrobiłem tak, jak mówiłeś. Jak nie mogłem znaleźć dobrych pracowników, to urządziłem rozmowę kwalifikacyjną o piątej rano i przyuczyłem wszystkich jak leci.
    - I coś z tego wyszło? - pyta rabin.
    - Wszystko źle - mówi właściciel fabryki. - Po tygodniu zaczęli mnie pouczać, żebym nie przychodził za późno do pracy. Więc wziąłem i się zwolniłem.
    - I co dalej? - pyta rabin.
    - Za następny tydzień musiałem wrócić, bo zaczęli kraść, oszukiwać i niszczyć wszystko - odpowiada właściciel fabryki.
    - Nie zaczęli, synku... - mówi rabin.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Białowieża '36

   Herman i Janek siedzą sobie przy ognisku. Przytulają się, śpiewają piosenki, całują po pijaku. Lubią się i jest im wesoło. Bardzo mają ochotę na kiełbasę. Jeden i drugi wyciągają swojego drąga.
    - Zobacz, jaki mój jest długi! - mówi Herman, pokazując Jankowi swojego drąga.
    - A zobacz, Herman, jaki mój jest gruby! - odpowiada Janek, pokazując Hermanowi swojego.
    - Na mój się lepiej nabija! - przechwala się Herman.
    - Ale mój dłużej wytrzymuje! - kontruje Janek.
   Po tej miłej rozmowie długo tarzają się w ściółce doznając różnych doznań. W tym czasie Isajew zżera im kiełbasę i wypieka sobie kartofelki w ogniu. Drągi zabiera ze sobą do Radzieckiej Akademii Nauk. W przyszłym tygodniu też mają ognisko. Niestety, białowieskiej gorzałki na nim już nie będzie...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Białowieża '36

   Zima 1936/1937. Białowieża. Carskie sioło. Hermanek i Jasiek przebywają w pałacowej bawialni. Hermanek bawi się tylko brylancikami, bo one mu się najbardziej podobają. Jasiek bawi się szmaragdzikami, rubinkami i szafirkami, bo lubi układać kolorowe mozaiki.
    - Zobacz, jaki zbudowałem wysoki wieżowiec z moich brylancików! - mówi Hermanek. - Nie chciałbyś mieć takiego pięknego, błyszczącego szklanego domu?
    - Nie Herman, ja wolę kolorowanki. W całej naszej Warszawie to nie ma tyle miejsca, coby się pomieściło w takim dużym wieżowcu! - odpowiada spokojnie Jasiek.
   Hermanka od tego gadania Jaśka bardzo rozbolała główka. Już nigdy potem nie był taki sam.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Białowieża '36

   Zima 1936/1937. Białowieża. Carskie sioło. Jasiek leżakuje sobie w pałacowej bawialni po obiadku i deserku. Zauważa smutnego Hermanka.
    - Co się stało, Hermanek? Czemu jesteś taki niewesoły? - pyta Jasiek.
    - Zniknęła bursztynkowa komnatka - odpowiada Hermanek. - Bawiłem się nią z Adolfkiem. Wtedy powiedział mi, żebym ją schował pod pufką, bo tam na pewno nie zginie. Jak wróciłem, to już jej nie było.
    - Nie martw się Hermanek! - mówi Jasiek. - Adolfkowi zginęły już cztery złociutkie pociągi. Bez bursztynkowej komnatki mamusia mu ich nie odda!

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Białowieża '36

   Zima 1936/1937. Białowieża. Carskie sioło. Hermanek chodzi po bawialni niewesoły zupełnie.
    - Dlaczego jesteś taki smutny? - pyta Jasiek.
    - Adolfek powiedział, że moje brylanciki są brzydkie, więc je wyrzuciłem. Jak chciałem je z powrotem, to już ich tam nie było! - płacze Hermanek.
    - Tatuś mówi, że powinieneś sobie przemyśleć, czy Adolfek jest dla ciebie dobrym kolegą. Najlepiej w ogóle się z nim nie zadawaj, bo kiedyś cię wykończy! - mówi Jasiek.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Białowieża '36

   Zima 1936/1937. Białowieża. Carskie sioło. Hermanek i Jasiek biorą cieplutką kąpiel. Jasiek kąpie się w mleczku z miodkiem, Hermanek - w przesłodziutkiej śmietance. Jest im bardzo dobrze i przyjemnie.
    - Pani mamuniu Jasiowa, a gdzie jest Adolfek? - pyta zaniepokojony Hermanek.
    - No właśnie. Mamuniu, gdzie jest nasz Adolfek? - powtarza Jasiek za przyjacielem.
    - Adolfek - poucza obu chłopców mamunia Jasiowa - kąpie się oddzielnie w wodzie z mydłem, bo ma śmierdzącą dupkę.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Białowieża '36

   Zima 1936/1937. Białowieża. Carskie sioło. Hermanek jest zaniepokojony, bo Adolfek zniknął.
    - Pani mamuniu Jasiowa, nie wie pani gdzie jest Adolfek? - pyta Hermanek.
    - No właśnie, mamuniu - dopowiada Jasiek.
    - Adolfek ci się przewidział, Hermanku. I tobie, Jasiu, też się przewidział Adolfek. Chłopczyki czasami tak mają, że im się coś przewidzi. To są znane historie - tłumaczy mamunia.
    - Bo mi się Adolfek już przewidział - mówi Jasiek.
    - I mi się też już przewidział Adolfek - potwierdza Hermanek.
    - Tak wam się przyśniło, chłopcy! - poucza mamunia i odsyła ich do bawialni, bo musi kazać robić pyszny rosołek.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Isajew z żoną przebywają w Złej Ziemi na wypasie renów. Mieszkają w szałasie ze skór, palą święte ognie, odbywają rytualne tańce w rytm bębnów wokół totemu. Noszą naszyjniki z sobolowych skórek i koraliki z kości. Jak im się poszczęści, poławiają i kiszą jesiotry. Gdy jest trudniej, handlują wymiennie czym popadnie - głównie rękodziełem, ale to słabo schodzi. Isajew co wieczór strzela z łuku do słońca, przesyłając mu pozdrowienie śmierci. Nie wie, że za pół tysiąca lat wszystkie te umiejętności mogą okazać się przydatne jego dalekiemu potomkowi w walce z hitleryzmem. Dlatego Towarzysz Stalin tak bardzo ceni wkład Radzieckiej Akademii Nauk w zachowanie dla przyszłych pokoleń bezcennego dziedzictwa kulturowego wszystkich 100 narodów Związku Radzieckiego.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Wiosna 1945. Moskwa. Muzeum Etnograficzne Radzieckiej Akademii Nauk. Tow. Gromow ogląda święte żółwie. Zasiada przy nich, uderza w nie pałeczkami i intonuje pradawną pieśń szamańską, której słowa nie zachowały się do naszych czasów. Nawiązuje kontakt z duchami. Wymyśla penicylinę. Flemingin, Florij i Łańcuchow wytwarzają antybiotyk na masową skalę. Tak mądrość Stalina ratowała lud radziecki.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Wiosna 1945. Moskwa. Muzeum Etnograficzne Radzieckiej Akademii Nauk. Tow. Gromow ogląda kolorowe jaja w koszyku. Łapie je w garści. Intonuje pradawną pieśń szamańską, której słowa nie zachowały się do naszych czasów. Nawiązuje kontakt z duchami. Wymyśla kraszanki i plecionki. Odtąd radziecka fizyka kwantowa jest już lata świetlne przed Zachodem. Towarzysz Stalin natychmiast nagradza Radziecką Akademię Nauk za to odkrycie.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Dowcipy o Stirlitzu bez Stirlitza

   Maj 1945. Moskwa. Towarzysz Stalin pośmiertnie odznacza Puszkina Wielkim Orderem Bohatera Związku Radzieckiego. To pierwszy Mulat w historii Afryki, który otrzymuje to odznaczenie.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Stirlitz w Hamburgu kupił cheeseburgera. Poprosił o danie bez sosów i bez surówek. Dostał bułkę z serem. Mimo to był zadowolony.
   - To był racjonalny akt oszczędności na czyszczeniu munduru - pocieszał się.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Gmina jest w rozterce. Rabin został oskarżony... o homoseksualizm to nie.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Całe Żydostwo jest wzburzone. Oni będą zabijać ludzi, którzy nie będą im mówili, co mają myśleć!

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin nie ma wozu ani bryczki, ale po naukę do wielkiego nauczyciela poszedłby piechotą!

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin pisze dzieło o hebrajskiej gramatyce. Udowadnia w nim, że istnieje na ten temat wiele źródeł.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Stirlitz zajada się kaszanką okraszoną cebulą na oleju. Wtedy dowiaduje się, że poprawa pogody wstrzymała radziecką ofensywę. Wszystko mu na to obrzydło. W nocy nie spał wcale.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin zwiedził Włochy i Grecję. Wie, że może już się rozluźnić. Tam mieszkają przecież sami mili idioci. W tym pogodnym nastroju wyjechał do Ziemi Świętej.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin jest niepocieszony - chciał tylko wnuka, a dostał zięcia.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Wiosna 1945. Moskwa. W Teatrze Bolszoj trwa przedstawienie Płonącego Ptaka - awangardowego baletu Prokofionowa, który otrzymał za niego Wielką Nagrodę Stalinowską. Generalicja we foyer nie wie, co powiedzieć! Publiczność na widowni szaleje! Muzycy rozognieni! Tancerze mdleją! Strażacy biegają z wężami! Stirlitz budzi się ze snu. To huraganowy ostrzał artyleryjski Berlina. Na szczęście, jemu zajął się tylko dywanik przy kominku.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

Sex telefon.
- co masz na sobie, maleńka?
- różowe majteczki.
- a więcej szczegółów?
- 90% bawełny i 10% poliester...

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

   Przepraszam, ale jestem polonistką i sama mogłabym napisać jakiś denny dowcip na temat Stirlitza. Na przykład, wzięłabym coś z Mickiewicza i napisałabym, że ktoś się z-ał na widok niedźwiedzia. Czy to nie oznacza, że jestem genialną autorką dowcipów o Stirlitzu? Nie, nie zgadzam się, i to zdecydowanie!

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabinowi jest bardzo ciężko. Nauczył się uczuć...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   W całym mieście nie ma nic do jedzenia - pomyślał rabin. Wszystkie sklepy były już otwarte...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk obawia się, że jego wykład będzie zbyt naukowy. Jego córka nie obawia się.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Dowcipy o Stirlitzu bez Stirlitza

   Speer dzwoni do premiera Grecji w sprawie ryby. Zwraca uwagę na fatalny wpływ, jaki brak ryby może wywrzeć na stan zdrowia ministra wyżywienia Rzeszy. Premier Grecji wyraża pełne zrozumienie dla ich tragicznej sytuacji żywnościowej. Transport ryby dla Niemiec jest już gotowy. Pierwsza dostawa zostanie zrealizowana 1 kwietnia 1958 roku.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Białowieża '36

   Zima 1936/1937. Białowieża. Carskie sioło. Hermanek chodzi bardzo niespokojny po bawialni i znowu zamartwia się o to, gdzie jest Adolfek.
- Adolfek schował się ze scyzorykiem w szafie z zabawkami - wyjaśnia mamunia Jasiowa. - Tam są bardzo ładne zabawki. Jasiu, bądź dobrym kolegą i przepuść Hermanka w drzwiach szafy jako pierwszego!
- Dobrze, mamuniu - odpowiada Jasiek, otwierając drzwi szafy przed ucieszonym Hermankiem, który cały podekscytowany wskakuje do niej.
- Bawcie się dobrze! - życzy mamunia Jasiowa Hermankowi i Adolfkowi, zamykając drzwi za Hermankiem na kluczyk.
- No właśnie - śmieje się Jasiek i idzie do niani kazać dać sobie pyszny rosołek.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Białowieża '36

   Zima 1936/1937. Białowieża. Carskie sioło. W pałacowej bawialni Hermanek i Jasiek pławią się w brylancikach i perełkach. Obaj lubią to bardzo. Brylanciki są takie błyszczące, a perełki takie gładkie! Mrugają jak iskiereczki z popielnika! Nie wszystkie klejnociki się lubi, ale brylanciki i perełki - od razu! Jasiek przesypuje i zagarnia pod siebie kosztowności z dużą elegancją. Hermanek robi to z mniejszą gracją, trochę za mocno przy tym sapiąc, dysząc i dmuchając. Już nie pamiętają, jak Adolfek stał na stacji, jak lokomotywa odjeżdżała, jak Adolfkowi łezki spływały po policzkach na kształt tłustej oliwy. Nagle Hermanek wyciąga zza plecków swój wieżowiec z brylancików.
- Jasiu, nie chciałbyś może kupić mojego wieżowca, ale bez brylancików? - pyta Hermanek. - Zbuduję ci taki wieżowiec, a ty sobie popatrzysz na to, dopóki nie skończę! Wziąłbym za to wszystkie twoje szafirki, rubinki i szmaragdziki.
- Ty najpierw możesz popatrzeć, jak wymyślam sobie w głowie nowe mozaiki! - odpowiada Jasiek. - Dasz mi za to wszystkie twoje brylanciki i perełki.
   Hermanek po tym gadaniu Jasiowym znowu poczuł się nieswój.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Dowcipy o Stirlitzu bez Stirlitza

   Hans Frank przyjeżdża w Tatry szukać nadczłowieka wśród Goralenvolk. Przywdziewa kierpce, portki z przyporami, serdak i kłobuk z piórkiem, zarzuca na siebie gunię i wspina się z ciupagą na hale, gdzie dociera do szałasu bacy i jego juhasów.
- Guten morgen! - Frank pozdrawia górali serdecznie.
- A chcesz w mordę? - pasterze serdecznie pozdrawiają Hansa.
   W ten sposób Hans Frank dowiaduje się od ludzi gór, że nasze poglądy na temat norm moralnych mogą sprowadzić nas na manowce.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Dowcipy o Stirlitzu bez Stirlitza

   Bormann objeżdża zbombardowany Berlin. Wszędzie widzi upadłych i zdemoralizowanych ludzi, snujących się bez celu po ulicach, przeszukujących gruzy i śmietniska w poszukiwaniu jedzenia, odzieży i przedmiotów mogących mieć jakąkolwiek wartość. Widzi prawie nagie dzieci, wychudzone i zsiniałe, które zataczają się lub leżą na ulicy w trup znarkotyzowane i zalkoholizowane. Jakaś rodzina, zalana w sztok, śpi na chodniku. Wszystko opustoszałe. Nikomu nie chce się nawet wychodzić do szkoły, pracy. Miasto wygląda jak wymarłe.
   - Koszmarny widok. Takie są opłakane efekty pustki moralnej naszych czasów - myśli w duchu Bormann.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Wiosna 1945. Berlin. Hitler, Mjuller, Bormann, Kaltenbrunner, Keitel, Jodl, Himmler z projektorkiem i Walter od zasłonek, Gering oraz Ewa Braun tłoczą się w bunkrze. Stirlitza z nimi nie ma. Spędza czas samotnie. To pozwala mu czytać i myśleć.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

Relaks nadprezesa...

www.youtube.com/watch?v=nwMZu-26yFg

---

Pogrążony w wierze odrzuca rozum.

   Z cyklu Białowieża '36

   Zima 1936/1937. Białowieża. Carskie sioło. Po wyjeździe Adolfka Hermanek jest coraz bardziej smutny i przygnębiony. Ktoś zepsuł mu brylantowy wieżowiec. Brakuje mu kilku perełek i brylancików. Nigdzie ich nie można znaleźć! Czasami po rosołku boli go główka i brzuszek. Zdarza się, że po kąpieli w śmietance wszystko go swędzi i piecze. Często ktoś go kopnie albo uderzy, ale nie wiadomo, kto to robi i jak to się dzieje. W nocy coś szumi w jego pokoju i migają dziwne światła. Ktoś zaraz powtarza na głos, co tylko sobie pomyśli. Rano, tuż przed obudzeniem, ktoś wypytuje go przez sen, gdzie mieszka jego mamunia, co robi jego tatunio i skąd zna Adolfka. Hermanek często skarży się na to wszystko Jaśkowi. Mamunia Jasiowa akceptuje prawo dziecka do odmiennego patrzenia na rzeczy.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin jest zdruzgotany. Zięć się powiesił. Trzeba mu wyprawić pogrzeb...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Zdaniem Stirlitza pewnie tęsknił za kolegami. Odwiedzili go, to powiesił się, jak odjechali.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Stirlitz we współpracy z Ferdinandem i Mjullerem ustalają, że dobry esesman jest dobry, jeżeli jest dobry. Swoją elitarną wiedzą dzielą się w licznych artykułach, referatach i wywiadach dla Szturmowca.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Stirlitz i Mjuller oglądają zdjęcia z bunkra Hitlera, które zostały opublikowane w ostatnim wydaniu Szturmowca.
   - Wiesz który z nich to Gebels? - pyta Mjuller.
   - Pewnie ten najniższy - odpowiada Stirlitz.
   - Skąd wiedziałeś? - ciągnie dalej Mjuller.
   - Poznałem po wzroście - kończy Stirlitz.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Stirlitz obserwuje, jak Gebels przemawia przy mikrofonie. Widzi, że go to przerasta.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny Gebels

   Gebelsowi przypadkowo upada coś na podłogę. Gebels jest tak niski, że nie może się po to schylić. Podłoga sięga mu do ramion.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny Gebels

   Dlaczego Gebels zażył cyjanek? Bo parapet był za wysoko...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny Gebels

   Gebels nie może się dostać do Kancelarii Rzeszy. Za wysokie progi na jego nogi...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny Gebels

   Gebels nie może zrobić siku na kucaka. Jego tyłek jest poniżej powierzchni gruntu...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny Gebels

   Gebels tam sięga, gdzie wzrok nie sięga - wygląda przez okno, ale parapet jest za wysoko!

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny Gebels

   Gebels spotyka się z Geringiem, ale ten nawet na niego nie patrzy - Gebels sięga mu do lakierek.

   Ferdinand jest niezadowolony. Jest zadowolony z nowych kolegów, ale nie jest z nich zadowolony. Dlatego jest zadowolony.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Ferdinand u Stirlitza odbywa sesję psychoanalizy - leży na całej gołej dziwce i przypomina sobie, czy coś jeszcze czuje.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Cała goła dziwko - zwraca się Stirlitz do całej gołej dziwki po zakończonej sesji psychoanalizy z Ferdinandem - jak w Pani ocenie mój podwładny poradził sobie z zadaniem?
    - W mojej ocenie - mówi cała goła dziwka - wykazuje on zupełny brak sztywności przy kompletnym braku wytrwałości w pracach rutynowych.
   Stirlitz jest bardzo zadowolony z Williego.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Willi Ferdinand objeżdża parafialne kluby Hitlerjugend z pogadankami dla dzieci, jak być dobrym esesmanem.
    - Jeśli kupisz dziecku siekierę, to wytnie cały las. Lecz jeśli kupisz mu cały las, to nic nie zrobi - mówi na zakończenie spotkania.
   Oklaski i owacje po jego wystąpieniu trwają przez wiele minut...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Stirlitz chce ocenić, czy Willi Ferdinand jest lepszy dla prostytutek czy dla homoseksualistów. Dzwoni w tej sprawie do całej gołej dziwki i zaprasza ją na mały bankiecik w kwaterze SS. Cała goła dziwka przybywa w przebraniu hipopotama. Okazuje się, że Willi Ferdinand jest bardzo dobry dla zwierząt egzotycznych.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Willi Ferdinand w Hitlerowskim Bazarze Różności ma prelekcję, jak być dobrym esesmanem.
    - Jeśli masz wędkę, to kup u nas drugą! A jeśli masz rybę, to prosto z naszego sklepu, w promocji! - mówi na zakończenie spotkania.
   Oklaski i owacje po jego wystąpieniu trwają przez wiele minut...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Stirlitz chce sprawdzić, czy homoseksualiści są lepsi dla Willego Ferdinanda niż prostytutki. Dzwoni w tej sprawie do całej gołej dziwki i zaprasza ją na mały bankiecik w kwaterze SS. Cała goła dziwka przybywa w przebraniu Płonącego Ptaka. Okazuje się, że Willi Ferdinand jest bardzo dobry dla wszystkich, a oni dla niego - to różnie.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Bormann puka w żelazko.
   Na to sowa: ku-ku! ku-ku!
   - Nie patrz w lusterko! - mówi Stirlitz.
    Bormann już wie, że bardzo źle się dziś czuje.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Stirlitz przychodzi do Słonia, gdzie jest umówiony z łączniczką.
   Nagle, jakaś młoda kobieta w berecie z antenką rzuca w niego wielką dębową szachownicą i wybija mu w ten sposób wszystkie przednie zęby. Szachownica mogła być też jesionowa.
   Na to Stirlitz, pozorując wzburzenie, tłucze wszystkie nieużywane od dawna płaskie talerze z porcelany, wywraca stoły i krzesła, demoluje kontuary, rozbija witryny, strzela do klientów i obsługi, oszczędzając kilku przechodniów. W końcu uspokaja się.
   Na ten umówiony wcześniej znak łączniczka przekazuje mu drugą dębową szachownicę z zamkniętym w niej kieszonkowym wydaniem Dzieł Schillera. Po udanej akcji, Stirlitz i łączniczka niezauważenie opuszczają Słonia. Szachownica mogła być też jesionowa. Najważniejsze, że Stirlitz ma gdzie przechowywać swoje notatki.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny fizyk

   Fizyk myśli, że jest zwariowany. Córka uważa, że tylko niedorozwinięty...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Cała goła dziwka wpada do biura Stirlitza i urządza szybki konkurs na Mistera SS. Faworytem całej gołej dziwki jest Willi Ferdinand. Do jej opinii przychyla się reszta prostytutek i homoseksualistów. Stirlitz też jest za, choć nie wie, dlaczego.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Wiosna 1945. Berlin. Słoń. Pianista gra J'attendrai... podczas gdy Stirlitz i stara Saurichowa piszą na maszynie. Przy oddzielnym stoliku pod ścianą młoda literatka rozgrywa samotną partię szachów. Nikt normalny nie zastanawia się już, o co w tym wszystkim chodzi. Polską i Francją nikt nie zawraca sobie głowy, Amerykanie i Anglicy dają radę, Rosjanie są tuż tuż. Niemcy znowu wbijają sobie nóż w plecy. To się słyszy.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin jest na dnie. Jeszcze ma siłę żyć...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Dowcipy o Stirlitzu bez Stirlitza

   Wiosna 1945. Berlin. Bunkier Hitlera. Dzięki woni sera wszyscy mają intensywniejsze poczucie istnienia. Fasola też robi swoje.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Stirlitz i Ferdinand przesłuchują wspólnie szefową gangu sprzedawców traw. Dopiero kwiecień, a trawniki Berlina są już doszczętnie wyskubane. W konsekwencji wszyscy kosiciele pozostają bez zarobku, a przetwórstwo trawne znalazło się pod olbrzymią presją. Ewidentnie brakuje trawy! Nie ma z czego gotować zupy i robić kotletów! - Rozumiem ziemniaki, ale żeby nie było trawy?! - wyrzuca zniecierpliwiony Hitler Speerowi, który zastępuje mu nieobecnego w bunkrze ministra wyżywienia. - Przesłuchanie zakończyło się sukcesem - Stirlitz i Ferdinand raportują Mjullerowi. - Nie było to łatwe, ale ku chwale Rzeszy człowiek potrafi przymusić się do kompromisu, na który nie ma ochoty.
   Trawniki Berlina zaraz po tym zakwitają bujną zielenią.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Stirlitz i Ferdinand wspólnie prowadzą przesłuchanie szajki kryminalistów. Stirlitz, jako doświadczony esesman, stale zachęca Willego do okazania większego zdecydowania. Wie, że trzeba wiele się napracować, by młodzi funkcjonariusze SS nie zapierali się posiadanego talentu...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

Przychodzi facet do skupu i mówi:
- mam wiadomość.
- jaką?
- złom.

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

- Co robi nasza chluba?
- Chyba duma!

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Stirlitz wie, że młody esesman Ferdinand jest przystojny, zdrowy i pełen życia. - Potrzeba by z 10 000 najlepszych esesmanek, by wykorzystać jego potencjał przysłużenia się Ojczyźnie - duma, grzejąc swoje stare kości przy kominku.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Dowcipy o Stirlitzu bez Stirlitza

   Stara Saurichowa jest spokojna, bo jest już po rozwodzie. Musiała wyprowadzić się od męża i wynająć mieszkanie. Jej mąż po rozwodzie też musiał się wyprowadzić i zamieszkać gdzie indziej. Teraz wreszcie mieszkają razem.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Do Stirlitza na korytarzu kwatery SS podchodzi dziwnym krokiem mason w meloniku i wydając bełkotliwe dźwięki pokazuje esesmanowi trójkąt wpisany w koło. Stirlitz jest człowiekiem kulturalnym, tolerancyjnym i z miłą chęcią odprowadza upośledzonego niemotę do toalety. Kamuflaż Ferdinanda jest doskonały. Można go poznać tylko po twarzy.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Ferdinand przyprowadza do Stirlitza na przesłuchanie młodego homoseksualistę, który został schwytany, gdy zaczepiał chłopaków pod męskim gimnazjum. Stirlitz bezzwłocznie zwalnia zatrzymanego. Wie, że homoseksualiści mają to do siebie, że lubią chłopców.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Ferdinand przyprowadza do Stirlitza na przesłuchanie prostytutkę spod Bramy Brandenburskiej, która została aresztowana, gdy zaczepiała chłopaków pod męskim gimnazjum. Stirlitz bezzwłocznie zwalnia zatrzymaną. Wie, że niektórzy wchodzą w to z poczuciem misji.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Ferdinand przyprowadza do Stirlitza na przesłuchanie ekshibicjonistę spod żeńskiego gimnazjum, który atakował kobiety pod Bramą Brandenburską. Stirlitz bezzwłocznie zwalnia zatrzymanego. Wie, że niektórzy jeszcze myślą, że ktoś się nimi przejmuje.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Ferdinand przyprowadza do Stirlitza na przesłuchanie morderczego pedofila gwałciciela, fetyszystę skarpetek i bucików, który w drodze do męskiego gimnazjum napadał na chłopców pod Bramą Brandenburską. Stirlitz bezzwłocznie zwalnia zatrzymanego. Wie, że wszystkie niemieckie dzieci są bezpieczne w Hitlerjugend.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Wiosna 1945. Berlin. Kwatera Główna SS. Ferdinand przekazuje Stirlitzowi poufną informację, że toksyczny pluton z Fukuszymy jest już nad stolicą Rzeszy. Nazistowska wierchuszka siedzi w bunkrze. Minister wyżywienia krąży w aucie po całych Niemczech, próbując za wszelką cenę wyminąć radioaktywną chmurę. Ludzie w Berlinie nie wychodzą z domów. Ewa Braun zrezygnowała z jedzenia ryby. Gebels dla niepoznaki przemawia na balkonie do mikrofonu. Rudolf Hess odleciał do Anglii...
   Stirlitz jest spokojny, bo co mu do tego?

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Wiosna 1945. Berlin. Bunkier Hitlera. Strefa skażenia plutonem znad Fukuszymy. Fjuhrer pije wysokoprocentowe napoje dekontaminacyjne. Himmler i Walter trochę mu ich podkradają i raczą się nimi za czerwoną kotarą. Ewa nadal ma niechęć do ryby. Gering wietrzy sery. Fasola daje radę - ma silne wsparcie grochu i bobu. Grzyb po atomie rzuca się na ściany.
   Stirlitz jest spokojny. Wie, że jutro też będzie dzień jak co dzień. Gebels z mikrofonem urządza sobie sesję radioterapii na balkonie. Proradziecki ruch oporu w maskach gazowych walczy z dozymetrami.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Ferdinand, wyraźnie skruszony po jakiejś wpadce pod Bramą Brandenburską, postanowił poprosić o radę starszego i wyższego rangą oficera SS - Stirlitza.
   - Dlaczego niemieckie prostytutki odzywają się bez pytania? - pyta Ferdinand.
   - Bo nie pytają, czy mogą i czy wypada - odpowiada Stirlitz.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Ferdinand przysyła na przesłuchanie do Stirlitza uczestnika zamieszek schwytanego pod Bramą Brandenburską. Mężczyzna ma opuchniętą twarz, podkrążone oczy, czerwony nos i brakuje mu kilku zębów.
    - Co pan tam robił? - Stirlitz pyta aresztanta.
    - Szedłem po flachę na melinę do starej Saurichowej - odpowiada zatrzymany.
   Stirlitz jest spokojny. Pamięta podobną scenę z Lalki Prusa. - Jak na Powiślu - duma. - U Alberta też można takie napotkać.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin jest niepocieszony. Ma to w genach...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin złożył pozew do sądu. Nie napisał wszystkiego...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin pouczył ucznia. Uczeń wiedział o tym tak samo dobrze, jak on...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin nie podtarł tyłka. Chciał być nieskazitelny...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin gorliwie służył Bogu. Nie poprzestawał na małym...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Willi Ferdinand udaje się do tureckiej łaźni. Stirlitz obawia się o podwładnego. Wie, że w Berlinie w czasie kąpieli bardzo łatwo można zostać rozjechanym przez tramwaj nadjeżdżający z nieznanego kierunku. Berlińskie tramwaje z tego słyną.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Ferdinand całą noc zabawiał się w Słoniu z dziewczynkami spod żeńskiego gimnazjum. Nad ranem dziewczynki założyły buty, podciągnęły spodnie, zapięły mundury, włożyły pistolety do kabur i poszły na wartę. W Słoniu na ten czas zmieniły je inne dziewczynki spod żeńskiego gimnazjum.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Stirlitz z Mjullerem i Ferdinandem idą do Słonia zabawić się przy winie, kobietach i śpiewie. Niestety, wino nie dojechało, bo chwilowo miało inne zajęcia. Stara Saurichowa musiała posprzątać szachy i odkurzyć talerze. Pianista zna tylko francuski, i to słabo, poza tym - nie umie śpiewać. Mężczyźni w ostateczności postanawiają dla zabawy popisać sobie na maszynie. Być w SS i Gestapo nie oznacza, że można wszystko.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin doszedł do żydowskiej świętości - inni spożywają owoce jego czynów...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin jest świętym u Boga. Przynosi pożytek Żydostwu i pokutuje za wszystkich innych ludzi...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Z cyklu Smutny rabin

   Rabin jest błogosławiony i wysławiany. Nie pragnie zniszczenia grzeszników...

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Willi Ferdinand nie wrócił jeszcze z nocnej akcji. Stirlitz poznał to po kryształowych szklankach. Wszystkie są potłuczone, wyszczerbione i brudne; syfon - zupełnie pusty. Rybki Mjullera też źle się czują przez Willego, a Kaltenbrunnerowi znowu zabrakło kawy i cukru. W dodatku, zginęła antena od zestawu radiostacji krótkofalowej. W gabinecie Stirlitza wszędzie walają się suche liście brzozy. Nikt nie wie, co się stało, ale leżenie przez kilka dni w podmiejskiej brzezinie z butelką koniaku rozbitą o potylicę na pewno nie wyjdzie Willemu na zdrowie. Co począć? Takie są opłakane skutki samotnego spożywania alkoholu w miejscu publicznym.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

Żona do męża.
- A pamiętasz ten film "Nagi instynkt" i tę scenę, w której Sharon Stone rozkłada nogi?
- Oczywiście, że pamiętam!
- A chleba kupić zapomniałeś.

Żona nagle wychodzi z kuchni i mówi do męża:
- Chodź się kochać!
Niezwykła sytuacja, skwapliwie korzysta, a po wszystkim pyta:
- Co cię tak wzięło?
- Minutnik się zepsuł.

Niedźwiadek i zajączek
Idą po łączce.
Zajączkowi kica kita.
Po chwili - nic mu już nie kica.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

Zajączek i niedźwiadek
Walczą o spadek.
Zajączkowi jest wesoło,
A po chwili - też mu nic nie kica.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

Niedźwiadek i zajączek
Nie myli rączek.
Niedźwiadek kudłaty
I tak połamał zajączkowi gnaty.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska

   Niedźwiadek i zajączek to wesołe chłopaki! Niedźwiadkowi już tak zostało.

---

"Bierze się życie - oddaje życie. Bierze się od użycia - oddaje zużyte, rachunek czysty, sumy równiuteńkie - komu by się tam chciało o nadmiar targować". - Narcyza Żmichowska