>>>Pomiędzy obydwiema falami istnieje jednak spora różnica, ponieważ akustyczna jest falą podłużną, a fala elektromagnetyczna poprzeczną.
>>To nieprawda.
>>Fala akustyczna jest fala podłużna w ośrodku i fala poprzeczna na granicy ośrodka.
>>Wszytkie fale są jednoczenie falami podłużnymi i poprzecznymi.
>>Fala morska badana pod wodą jest fala podłużna.
>Znów zacznę pić. Ty mnie doprowadzisz do alkoholizmu. Nie można przecież czytać tego co piszesz na trzeźwo.

Umieść 2 gazy o różnym ciężarze w szczelnym, szklanym pojemniku, jeden gaz odbijający światło, drugi transparenty. Przepuść przez gazy falę akustyczną i obserwuj na styku różnych ośrodków falę poprzeczną, tę którą ty określasz jako podłużną.

>Umieść 2 gazy o różnym ciężarze w szczelnym, szklanym pojemniku, jeden gaz odbijający światło, drugi transparenty.

Co to za gaz, który odbija "transparenty"? Qwa nie znam takiego gazu. A jaki gaz odbija światło?

>Przepuść przez gazy falę akustyczną i obserwuj na styku różnych ośrodków falę poprzeczną, tę którą ty określasz jako podłużną.

Jak oznaczyć ten styk różnych gazów by to było widoczne?

Fakt, że brak konkretów. Nawet jako powierzchowną wypowiedź nie można tego przyjąć. O tym, że fala akustyczna jest falą podłużną to nie tylko Wenancjusz pieprzy. To mówi nam cała współczesna fizyka. Nie mówi o tym tylko Hamerlik, bo to się nie mieści w kanonach jego prywatnej fizyki, jeszcze niestety nie opracowanej książkowo, bo brak dowodów na jego pomysły i doświadczenia.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>>Umieść 2 gazy o różnym ciężarze w szczelnym, szklanym pojemniku, jeden gaz odbijający światło, drugi transparenty.
>Co to za gaz, który odbija "transparenty"? Qwa nie znam takiego gazu. A jaki gaz odbija światło?
>>Przepuść przez gazy falę akustyczną i obserwuj na styku różnych ośrodków falę poprzeczną, tę którą ty określasz jako podłużną.
>Jak oznaczyć ten styk różnych gazów by to było widoczne?
>Fakt, że brak konkretów. Nawet jako powierzchowną wypowiedź nie można tego przyjąć. O tym, że fala akustyczna jest falą podłużną to nie tylko Wenancjusz pieprzy. To mówi nam cała współczesna fizyka. Nie mówi o tym tylko Hamerlik, bo to się nie mieści w kanonach jego prywatnej fizyki, jeszcze niestety nie opracowanej książkowo, bo brak dowodów na jego pomysły i doświadczenia.

Wytworz trochę gazu wilgotnego
pl.m.wikipedia.org/wiki/Gaz_wilgotny

tzw. dymu ciężkiego
youtu.be/1mD1X-H6Fwk

Poczekaj aż się ustabilizuje przy powierzchni.

Uruchom głośnik najlepiej z infadzwiekami o wysokim natężeniu
pl.m.wikipedia.org/wiki/Infradźwięki

Zaobserwuj powierzchnie gazu wilgotnego.

Sprawdź czy ta zacznie giąć się w następujący sposób.

pl.m.wikipedia.org/wiki/Fala_poprzeczna

>>>Otóż prędkość dźwięku w danym ośrodku jest stała i nie jest ona zależna od prędkości źródła, które je emituje.
>>No i w zasadzie tak jest. Tylko w przypadku dźwięku prędkość jest stała względem ośrodka. W przypadku fal elektromagnetycznych ośrodka brak. Ot, psikus.
>Gdybyśmy przyporządkowali falę elektromagnetyczną do ośrodka, w którym powstaje to wówczas jej zachowanie byłoby zgodne z obserwacją.

Mały problem niestety powstaje. Jak to zrobić? Metodę przyporządkowania do teoretycznej próżni.

>Upodobniłaby się ona wówczas do fali akustycznej.

W żadnym przypadku.

>Pomiędzy obydwiema falami istnieje jednak spora różnica, ponieważ akustyczna jest falą podłużną, a fala elektromagnetyczna poprzeczną.

No i przyszła w porę refleksja. Gratuluję.

>W takim przypadku należałoby również odrzucić postulaty STW.

Słusznie. Przecież masz prawo robić i takie też założenie.

>Jak na jeden wpis jest to zbyt dużo innowacji.

Dlaczego? Przecież jedno z drugiego wynika. Wyprowadzając racjonalny wywód, przy założeniach realnych a nie abstrakcyjnych, mnogość innowacji nie straszna.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>>Otóż prędkość dźwięku w danym ośrodku jest stała i nie jest ona zależna od prędkości źródła, które je emituje.
>No i w zasadzie tak jest. Tylko w przypadku dźwięku prędkość jest stała względem ośrodka. W przypadku fal elektromagnetycznych ośrodka brak. Ot, psikus.

Określony ruch można porównać tylko względem innego ruchu, wskazywanie dla porównania na ośrodek, tzn. na materię jest pozbawione sensu. To jakby porównać skok względem konia.

Nie ma fali bez ośrodka.
Sugerowanie wystepowania fal bez ośrodka jest całkowitym absurdem. To tak jakby wskazać prędkość bez obiektu. Absurd.

W określonym ośrodku fala dla wszytkich obserwatorów ma zawsze jednakową prędkość.

Dla różnych obserwatorów we względnym ruchu, różnica prędkości fali będzie zrównana dzięki obserwacji przez nich fali o różnych długościach.

Obserwacja skrócenia fali wydłuża jej drogę.
Obserwacja wydłużenia fali skraca jej drogę.

Dzięki różnym drogom różnej długości fal tempo ich propagacji w danym ośrodku jest zawsze jednakowe.

Dotyczy to fal em, fal akustycznych i fal morskich.

>W powietrzu prędkość dźwięku wynosi 1225 km/h niezależnie od prędkości emitera dźwięku.
>To samo mógłbym zapostulowac dla fal morskich ale czy warto?

A dlaczego nie.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

Przedstawię Państwu ciekawe rozważanie na temat fal.
Wyobraźmy sobie szklaną rurę o dużej średnicy i długości. Oba końce są zasklepione.
W jednym jej końcu ustawiamy nadajnik a w drugim odbiornik.
We wnętrzu rury przebywa obserwator wewnętrzny, a poza nią zewnętrzny.

Pierwszy eksperyment.

W tym eksperymencie przeanalizuję falę akustyczną.
Z tego względu nadajnik będzie nadajnikiem fal akustycznych jak również i odbiornik.

Rura jest nieruchoma.

Z nadajnika emitowana jest fala dźwiękowa o określonej częstotliwości. Dociera ona do odbiornika nie zmieniając jej ponieważ prędkość nadajnika i odbior-nika względem ośrodka, czyli wntrza rury jest równa
zeru.
Obserwator wewnętrzny obserwujący falę akustyczna stwierdza, iż porusza się ona z prędkością dźwięku w powietrzu.
Ten samej obserwacji dokonał obserwator zewnętrzny.
Doświadczenie jest zgodne z teorią.

W drugim etapie tego eksperymentu nadamy rurze prędkość v.

Z nadajnika ponownie został wyemitowany sygnał dźwiękowy o tej samej częstotliwości co poprzednio i dotarł niezmieniony do odbiornika.
Obserwator wewnętrzny nie postrzegł żadnej zmiany w prędkości poruszania się fali akustycznej.
Obserwator zewnętrzny natomiast zaobserwował, iż prędkość fali akustycznej jest większa o v w stosunku do tej z pierwszego doświadczenia.
Ponieważ jednak prędkości nadajnika i odbiornika wobec ośrodka wzrosły o tę samą wartość to częstotliwość fali odebranej przez odbiornik nie uległa zmianie.
I ten eksperyment jest zgodny rzeczywistością.

Drugi eksperyment.

W tym przypadku zmianie ulegnie jedynie nadajnik i odbiornik, które będą pracowały na falach elektromagnetycznych.

Rura jest nieruchoma.

Nadajnik emituje falę elektromagnetyczną o ustalonej częstotliwości.
Dociera ona do nadajnika nie zmieniając swojej częstotliwości.
Obserwator wewnętrzny stwierdza, iż fala porusza się z prędkością światła w próżni.
Ponieważ różnica prędkości źródła fali i odbiornika wynosi 0, to częstotliwość fali docierającej do odbiornika nie zmieniła się.
Obserwator zewnętrzny także stwierdza, iż prędkość fali jest zgodna z prędkością światła w próżni.
Nie dostrzega również różnicy prędkości pomiędzy nadajnikiem i odbiornikiem, dlatego uważa, iż często-tliwość fali odebranej przez nadajnik jest taka sama jak nadajnika.
Doświadczenie to jest zgodne z rzeczywistością.

Ruchoma rura.

W tym przypadku rura również porusza się z prędkością v.
Ponownie wysyłamy z nadajnika taki sam sygnał w kierunku odbiornika.
Obserwator wewnętrzny odnotowuje, iż fala elektro-magnetyczna porusza się z prędkością światła w próżni.
Ponieważ nie wystąpiła różnica prędkości pomiędzy nadajnikiem a odbiornikiem, dlatego częstotliwość fali odebranej przez odbiornik nie uległa zmianie.
Doświadczenie jest zgodne z teorią.
Obserwator zewnętrzny także potwierdził ustalenia obserwatora wewnętrznego.
I dla niego eksperyment był zgodny z rzeczywistością.
Historia zakończyłaby się zapewne szczęśliwie dla wszystkich, gdyby obok nie przechodził gorliwy miłośnik i znawca STW. Jest on wyobrażeniem wszystkich bezkrytycznych wielbicieli Alberta E. na całym świecie jak i na tym portalu.
Ponieważ jego nazwisko otwiera wszystkie drzwi, dlatego został dopuszczony do eksperymentu.
Przeglądał z zainteresowanie jego ustalenia, lecz w chwili kiedy dotarł do ostatnich fragmentów, pobladł, następni poczerwieniał jak sztandary rewolucjonistów i wpadł w kosmiczną furię.
Co wrażliwsi laboranci i laborantki rozbiegli się w przerażeniu.
Kierownik projektu z obłędem w oczach rozglądał się za jakimś samurajskim mieczem, pragnąc popełnić harakiri.
Do żadnej tragedii jednak nie doszło, ponieważ zbiorowa świadomość wyznawców Alberta E. pośpieszyła na ratunek swojemu członkowi.
Po wypiciu trzech kieliszków mocnego trunku, przemówił.
Co zrobiliście ze STW Alberta Einsteina?
Pogrzebaliście zupełnie jego spuściznę, jak śmieliście.
Jest to zbrodnia niesłychana.
Zażądam najwyższych konsekwencji dla wszystkich.
Daję wam czas do jutra.

Opracowanie zgodne z postulatami STW.

Rura porusza się z prędkością v .

Nadajnik emituje falę o określonej częstotliwości.
Dla obu obserwatora wewnętrznego fala porusza się z prędkością światła w próżni.
Nadajnik jest dla niego nieruchomy, lecz nie dla fali, porusza się on przecież z prędkością v rury.
Porusza się ona zgodnie z kierunkiem ruchu rury, dlatego częstotliwość fali emitowanej przez niego będzie wyższa.
Podobnie, kiedy zbliża się do odbiornika, to nie zbliża się do odbiornika nieruchomego wobec niej, lecz do takiego, który porusza się z prędkością v.
Częstotliwość ponownie się zmieni, lecz tym razem zmaleje, ponieważ nadajnik oddala się od niej razem z poruszającą się rurą.
W tej sytuacji częstotliwość fali elektromagnetycznej docierającego do nadajnika nie jest zgodna z tą, którą wyemitował nadajnik.
Obserwator zewnętrzny znający i rozumiejący ustalenia
STW potwierdzi taki rezultat.
Einsteinowskie podejście do tego zagadnienia skutkuje jednak poważnym problem.
Jest ono niezgodne z rzeczywistością, czyli doświadczeniem.
Jak rozwiązać ten poważny paradoks?

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

>Nadajnik jest dla niego nieruchomy, lecz nie dla fali, porusza się on przecież z prędkością v rury.
>Porusza się ona zgodnie z kierunkiem ruchu rury, dlatego częstotliwość fali emitowanej przez niego będzie wyższa.
>Podobnie, kiedy zbliża się do odbiornika, to nie zbliża się do odbiornika nieruchomego wobec niej, lecz do takiego, który porusza się z prędkością v.
>Częstotliwość ponownie się zmieni, lecz tym razem zmaleje, ponieważ nadajnik oddala się od niej razem z poruszającą się rurą.
>W tej sytuacji częstotliwość fali elektromagnetycznej docierającego do nadajnika nie jest zgodna z tą, którą wyemitował nadajnik.
>Obserwator zewnętrzny znający i rozumiejący ustalenia STW potwierdzi taki rezultat.
Nie, to tylko obserwator znający i rozumiejący ustalenia heńkologii, ale ślepy na rzeczywstość. Ktoś normalny zauważy światło poruszające się z prędkością c o takiej samej częstotliwości jak nadajnik, a na zewnątrz rury - światło poruszające się z prędkością c o częstotliwości zmienionej według efektu Dopplera. Klarowano ci to już w odpowiednim wątku, ale wiesz lepiej.

> Jak rozwiązać ten poważny paradoks?
Fala akustyczna porusza się w ośrodku, a fala em - nie. To znaczy, że łatwo wyciąć kawałek ośrodka i zrobić z niego układ izolowany, ale już niełatwo wyciąć z czegokolwiek kawałek niczego o zadanej długości. Chociaż ty pewnie potrafisz.. mówiąc krótko, trzeba się trochę pouczyć, heniek. Zwykle 'paradoks' oznacza tyle, co 'czegoś nie wiem, ale za to wiem lepiej'.

>>Nadajnik jest dla niego nieruchomy, lecz nie dla fali, porusza się on przecież z prędkością v rury.
>>Porusza się ona zgodnie z kierunkiem ruchu rury, dlatego częstotliwość fali emitowanej przez niego będzie wyższa.

>> Jak rozwiązać ten poważny paradoks?
>Fala akustyczna porusza się w ośrodku, a fala em - nie. To znaczy, że łatwo wyciąć kawałek ośrodka i zrobić z niego układ izolowany, ale już niełatwo wyciąć z czegokolwiek kawałek niczego o zadanej długości. Chociaż ty pewnie potrafisz.. mówiąc krótko, trzeba się trochę pouczyć, heniek. Zwykle 'paradoks' oznacza tyle, co 'czegoś nie wiem, ale za to wiem lepiej'.
>
Nie mogę pojąc dlaczego tak dużo osób uważa, że zna i rozumie postulaty STW.
Odnoszę bardzo przykre wrażenie, iż Pan je zna, lecz bez zrozumienia.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

> Nie mogę pojąc dlaczego tak dużo osób uważa, że zna i rozumie postulaty STW.
>Odnoszę bardzo przykre wrażenie, iż Pan je zna, lecz bez zrozumienia.
A czego nie rozumiem? Oświeć mnie zatem. Chodzi o temat wątku?
>Zastanawia mnie jak wyglądałaby fizyka i astronomia, kiedy zawiesilibyśmy oba postulaty i przyjęli teoretycznie, że prędkość światła w próżni może być różna, jak również zależy ona od prędkości źródła, które je emituje?
Heniek, ale o tym już rozmawialiśmy. Od argumentów raczyłeś spieprzać.

>> Nie mogę pojąc dlaczego tak dużo osób uważa, że zna i rozumie postulaty STW.
>>Odnoszę bardzo przykre wrażenie, iż Pan je zna, lecz bez zrozumienia.
>A czego nie rozumiem? Oświeć mnie zatem. Chodzi o temat wątku?
>>Zastanawia mnie jak wyglądałaby fizyka i astronomia, kiedy zawiesilibyśmy oba postulaty i przyjęli teoretycznie, że prędkość światła w próżni może być różna, jak również zależy ona od prędkości źródła, które je emituje?
>Heniek, ale o tym już rozmawialiśmy. Od argumentów raczyłeś spieprzać.

Ironicznie zaproponował mi Pan, abym oświecił Go w poprawnym rozumieniu postulatów STW.
Pomyślałem sobie, że najlepiej do tego celu nadaje się Wenancjusz, ponieważ jest pedagogiem ze sporym stażem.
Kiedy on również nie rozumie tego zagadnienia.
Na tym portalu nikt go nie rozumie, ale zna je spora grupa osób.
Dla uczestników tego portalu, to już chyba nie ma ratunku.
Choćby umarły powstał z grobu i wyjaśniał to zagadnienie to i tak mu nie uwierzą. Niespodziewanie przypomniałem sobie, iż w trakcie zaznajamiania się z tajnikami radarów dopplerowskich natrafiłem na rysunek czy też animację, która przystępnie to wyjaśniała.
Pochodziła ona z jakiegoś programu edukacyjnego.

Doświadczenie 1.

Wykorzystano do tego celu wagon kolejowy, w którego wnętrzu w centralnym punkcie umieszczono żarówkę.
Zaświecono ją i stwierdzono, iż światło dotarło do wszystkich przeciwległych ścian w tym samym czasie.
Najważniejsza była jednak ściana od strony lokomotywy, którą na nasze potrzeby określmy jako przednią.
Przeciwną do niej nazwijmy tylną.
Do nich światło oczywiście dotarło również w tym samym czasie.

Doświadczenie 2.

Wprowadzono wagon w ruch i ponownie zapalono żarówkę.
Stwierdzono, że światło szybciej dotarło do ściany tylnej.
Oba te doświadczenia potwierdzają pierwszy i drugi postulat STW.
Kiedy wagon stał nieruchomy, to światło docierało z tą samą prędkością do przeciwległych ścian.
Kiedy znajdował się w ruchu to dotarło wcześniej do ściany, która się do niego zbliżała, a później do tej, która się od niego oddalała.
Skoro materiał ten był tak lakoniczny, to można założyć, iż postulaty STW nie są zbyt trudne do zrozumienia.
Jest to dowód wykorzystujący prędkość światła.
O wiarygodności tego eksperymentu można by chyba dyskutować.
Osobiście go nie przeprowadzałem.
Dla pogłębienia zagadnienia zaproponuję z mojej strony jego rozszerzenie.
Eksperyment ten określę jako częstotliwościowy.
Zastąpmy żarówkę nadajnikiem fali elektromagnetycznej, a na ścianie przedniej i tylnej zawieśmy odbiorniki mierzące częstotliwość fali .

Doświadczenie 3.

Wagon jest nieruchomy, włączamy nadajnik i sprawdzamy częstotliwość fali, która dotarła do obu odbiorników i została zapisana w ich pamięci.
Bez żadnych wątpliwości , częstotliwość, którą wskażą powinna być identyczna.

Doświadczenie 4.

Wagon został wprawiony w ruch i ponownie włączamy nadajnik.
Sprawdzamy następnie częstotliwości obu nadajników.
W tylnym, powinna ona być wyższa niźli w przednim.
Tak wynika z postulatów STW.
Niestety, w rzeczywistości tak nie jest.
Oba nadajniki wskażą tę samą częstotliwość.
Podobny eksperyment, który przeprowadziłem osobiście to potwierdza.
Tym samym wątpliwy jest wynik Doświadczenia 2.
Podważa to również postulaty STW.

Eksperyment z falą akustyczną.

Zastąpmy żarówkę kulistym głośnikiem nadającym dźwięk o stałej częstotliwości.
Na ścianie przedniej i tylnej umieśćmy odbiorniki mierzące częstotliwość dźwięku.
Doświadczenie 5.
Wagon jest nieruchomy.
Włączamy głośnik i sprawdzamy częstotliwość dźwięku w obu odbiornikach.
Wynik powinien być identyczny.

Doświadczenie 6.

Wprawimy wagon w ruch i ponownie włączamy głośnik.
Kiedy sprawdzimy częstotliwość fali, która do nich dotarła , to powinna być ona identyczna.
Tym właśnie różni się propagacja fali elektromagnetycznej od akustycznej w nauce.
W przypadku fali elektromagnetycznej oba odbiorniki
powinny wskazać różną częstotliwość.

I to by było na tyle.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

> Doświadczenie 2.
> Wprowadzono wagon w ruch i ponownie zapalono żarówkę.
>Stwierdzono, że światło szybciej dotarło do ściany tylnej.
Kto stwierdził? Bo to jest dość istotne.
Zgodnie z STW, obserwator na zewnątrz wagonu, względem którego wagon się porusza, faktycznie stwierdzi coś takiego. Ale obserwator wewnątrz, spoczywający względem wagonu (poruszający się tak samo jak wagon) stwierdzi, że światło dotarło równocześnie do obu ścian. Dokładnie tak, jak w doświadczeniu 1.

>Ale obserwator wewnątrz, spoczywający względem wagonu (poruszający się tak samo jak wagon) stwierdzi, że światło dotarło równocześnie do obu ścian.

Obserwator w poruszającym się wagonie sam będzie w ruchu falowym a jego obserwacje będą wynikiem nałożenia falowego.

Dlatego jego obserwacje będą inne, niż obserwatora zewnetrznego.

Cialo w ruchu znajduje się w postępie falowym a wszelkie fale podlegają zjawisku nałożenia.

Gdyby to była platforma poruszjaca się w atmosferze, na której końcach stałoby dwóch obserwatorów i zamiast żarówki użylibyśmy głośnika, każdy z obserwatorów miałby podnieść rękę kiedy usłyszy dźwięk, to obaj podnieśliby rękę równoczesnie.

>Gdyby to była platforma poruszjaca się w atmosferze, na której końcach stałoby dwóch obserwatorów i zamiast żarówki użylibyśmy głośnika, każdy z obserwatorów miałby podnieść rękę kiedy usłyszy dźwięk, to obaj podnieśliby rękę równoczesnie.

Chyba tak by było, ale do wyjaśnienia tego wcale nie jest potrzebny postęp falowy dla ciała będącego w ruchu.
Prościej będzie przyjąć, iż obydwaj obserwatorzy poruszają się z tą samą prędkością względem ośrodka, czyli wagonu.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

>>Gdyby to była platforma poruszjaca się w atmosferze, na której końcach stałoby dwóch obserwatorów i zamiast żarówki użylibyśmy głośnika, każdy z obserwatorów miałby podnieść rękę kiedy usłyszy dźwięk, to obaj podnieśliby rękę równoczesnie.
> Chyba tak by było, ale do wyjaśnienia tego wcale nie jest potrzebny postęp falowy dla ciała będącego w ruchu.
>Prościej będzie przyjąć, iż obydwaj obserwatorzy poruszają się z tą samą prędkością względem ośrodka, czyli wagonu.

Miałem na myśli platformę.
Ośrodkiem jest atomosfera.
Pomimo, że obaj będą poruszali się względem ośrodka na końcach platformy i tak usłyszą dźwięk jednocześnie, z tą różnicą że doświadczą efektu Dopplera, tzn. usłyszą jednocześnie fale ale o różnej częstotliwości.

>> Doświadczenie 2.
>> Wprowadzono wagon w ruch i ponownie zapalono żarówkę.
>>Stwierdzono, że światło szybciej dotarło do ściany tylnej.
>Kto stwierdził? Bo to jest dość istotne.

Ten, który to napisał, czyli autor.

>Zgodnie z STW, obserwator na zewnątrz wagonu, względem którego wagon się porusza, faktycznie stwierdzi coś takiego. Ale obserwator wewnątrz, spoczywający względem wagonu (poruszający się tak samo jak wagon) stwierdzi, że światło dotarło równocześnie do obu ścian. Dokładnie tak, jak w doświadczeniu 1.

Jeśli by tak miało być, to czym różni się fala elektromagnetyczna od akustycznej?

Nie wspominano tam o obserwatorach, ponieważ na pewno bym się tym zainteresował.
Jak sobie przypominał, to oglądałem to doświadczenie z poza wagonu, a nie z jego wnętrza.
Nie spostrzegłem w nim nic coby się nie zgadzało z moją wiedzą, dlatego nie poświęciłem temu zagadnieniu więcej uwagi.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

>>Zgodnie z STW, obserwator na zewnątrz wagonu, względem którego wagon się porusza, faktycznie stwierdzi coś takiego. Ale obserwator wewnątrz, spoczywający względem wagonu (poruszający się tak samo jak wagon) stwierdzi, że światło dotarło równocześnie do obu ścian. Dokładnie tak, jak w doświadczeniu 1.
>Jeśli by tak miało być, to czym różni się fala elektromagnetyczna od akustycznej?
Bo z akustyczną tak nie jest. Jeśli wagon jest "otwarty" (powietrze nie porusza się razem z wagonem) to obydwaj obserwatorzy stwierdzą nierównoczesne dotarcie fali akustycznej do końców wagonu. A jeśli wagon jest zamknięty, to obaj stwierdzą równoczesne dotarcie.
W przypadku fali świetlnej obaj stwierdzą coś innego - ten we wnętrzu równoczesne, ten na zewnątrz nierównoczesne.
To są elementarne rzeczy w STW. Henryk dyskutuje na temat teorii nie wiedząc co ona mówi?

>Jeśli wagon jest "otwarty" (powietrze nie porusza się razem z wagonem) to obydwaj obserwatorzy stwierdzą nierównoczesne dotarcie fali akustycznej do końców wagonu.

FAŁSZ!

Różnica będzie tylko w długości fali.

Za eksperyment proponuję przypiąć 2 małe łódki z przodu i z tyłu wielkiego, płynącego statku.

Fala jaka statek wzbudzi na morzu dotrze do obu łódek równoczesnie, różnica będzie tylko w długości fali, fala z tyłu będzie bardzo krótka a fala z przodu bardzo długa.

>Za eksperyment proponuję przypiąć 2 małe łódki z przodu i z tyłu wielkiego, płynącego statku.
>Fala jaka statek wzbudzi na morzu dotrze do obu łódek równoczesnie, różnica będzie tylko w długości fali, fala z tyłu będzie bardzo krótka a fala z przodu bardzo długa.
Można tak zrobić, ale wynik eksperymentu będzie inny. Łódki odfruną a statek zamieni się w wersalkę. To jest absolutnie pewne. Spróbuj to się przekonasz.

>>Za eksperyment proponuję przypiąć 2 małe łódki z przodu i z tyłu wielkiego, płynącego statku.
>>Fala jaka statek wzbudzi na morzu dotrze do obu łódek równoczesnie, różnica będzie tylko w długości fali, fala z tyłu będzie bardzo krótka a fala z przodu bardzo długa.
>Można tak zrobić, ale wynik eksperymentu będzie inny. Łódki odfruną a statek zamieni się w wersalkę. To jest absolutnie pewne. Spróbuj to się przekonasz.

Arogancja pożarła twój mózg.
Jesteś w trybie całkowitej ignorancji.
Bazujesz na prymitywnych wyobrażeniach, od których nie potrafisz uwolnić się, żeby sięgnąć głębiej.

Otóż jeżeli 2 detektory są związane z emiterem jednakowym wiązaniem to sygnał emitera dotrze do nich zawsze w tym samym czasie bez względu na ośrodek w jakim się znajdą i bez względu na ruch ośrodka. Ośrodek może zmienić tylko długość fali ale nie zmieni tempa jej propagacji.

Wskazani przez ciebie obserwatorzy są poprzez platformę związani identycznie z emiterem.

Wy po porostu nie widzicie i nie słyszycie długich fal więc uznaliście, że ich wcale nie ma.

Otóż przed płynącym statkiem na morzu propaguje się fala długa w tym samym tempie, gdyby to obserwować z użyciem detektorów związanych ze statkiem, co krótkie fale za statkiem.

Widać, że wy nic z tego nie rozumiecie.
Mądrzycie się ale kompletnie bez prawidłowego pojęcia.

A teraz nakarm się tym co wyraziłeś.
Utwierdz się w przekonaniu, że osiągnąłeś wyższy poziom świadomości. Ja cię przed tym nie powstrzymam. Nie potrafię.

>Otóż jeżeli 2 detektory są związane z emiterem jednakowym wiązaniem to sygnał emitera dotrze do nich zawsze w tym samym czasie bez względu na ośrodek w jakim się znajdą
FAŁSZ!
Nie jesteś w stanie dostrzec, że wiązanie odbywa się poprzez budyń migdałowy a nie waniliowy!!! Postradałeś zmysły czy co? To przecież nie jest obidoeurencjenie jak sugerujesz, tylko normalne rndxhiudv. Kto tego nie widzi, to głąb.

>>Za eksperyment proponuję przypiąć 2 małe łódki z przodu i z tyłu wielkiego, płynącego statku.
>>Fala jaka statek wzbudzi na morzu dotrze do obu łódek równoczesnie, różnica będzie tylko w długości fali, fala z tyłu będzie bardzo krótka a fala z przodu bardzo długa.
>Można tak zrobić, ale wynik eksperymentu będzie inny. Łódki odfruną a statek zamieni się w wersalkę. To jest absolutnie pewne. Spróbuj to się przekonasz.

Występuje tylko jeden przypadek kiedy dwa jednakowo związane z emiteren detektory nie zarejestrują sygnału emitera w jednakowym czasie.
Wiązanie detektorów z emiterem zostanie zerwane.

Bez zerwania wiązania sygnał dotrze ZAWSZE w tym samym czasie, choćby chodziło o fale dźwiękowa a platforma z odbiorcami sygnału pędziłaby z 3x prędkością dźwięku.

Zachowanie ośrodka nie ma znaczenia dla propagacji jeżeli tylko utrzymuje się wiązanie.

>Bez zerwania wiązania sygnał dotrze ZAWSZE w tym samym czasie, choćby chodziło o fale dźwiękowa a platforma z odbiorcami sygnału pędziłaby z 3x prędkością dźwięku.
Zawsze dojdzie z opóźnieniem trzech czwartych pacierza. Nie masz pojęcia o czym mówisz. Wyobraź sobie platformę kolejową na środku łąki, ciągniętą na bok przez łąbędzie a zrozumiesz o czym mówię.

>>Bez zerwania wiązania sygnał dotrze ZAWSZE w tym samym czasie, choćby chodziło o fale dźwiękowa a platforma z odbiorcami sygnału pędziłaby z 3x prędkością dźwięku.
>Zawsze dojdzie z opóźnieniem trzech czwartych pacierza. Nie masz pojęcia o czym mówisz. Wyobraź sobie platformę kolejową na środku łąki, ciągniętą na bok przez łąbędzie a zrozumiesz o czym mówię.

Doskonale rozumiem, iż głosicie FAŁSZ o odmiennych właściwościach fal elektromagnetycznych od pozostałych fal.

Otoz wszytkie fale mają te same właściwości.

Oglaszacie brednie objawione.

>Otoz wszytkie fale mają te same właściwości.
Oglaszacie brednie objawione Hamerlik.
Wystarczy zauważyć, że fale entuzjazmu w budce z hotdogami mają inny kolor niż aromat w falowodzie karuzeli.
Nie jesteś w stanie temu zaprzeczyć cieniasie prawda? Idź więc dalej gwałcić kanarki czym tak się chwalisz na fejsie.

>>Otoz wszytkie fale mają te same właściwości.
>Oglaszacie brednie objawione Hamerlik.
>Wystarczy zauważyć, że fale entuzjazmu w budce z hotdogami mają inny kolor niż aromat w falowodzie karuzeli.
>Nie jesteś w stanie temu zaprzeczyć cieniasie prawda? Idź więc dalej gwałcić kanarki czym tak się chwalisz na fejsie.

Ty twierdzisz, że gdy na ruchomej platformie, na końcach której w kierunku ruchu stoi dwóch słuchaczy zostanie wyemitowany dźwięk z głośnika przyczepionego do środka platformy to słuchacz z tyłu platformy usłyszy dźwięk szybciej niż słuchacz na przodzie.

To jest FAŁSZ!

Usłyszą go jednocześnie, tyle że będą to dźwięki o różnej długości fali.

Wszystko co dotyczy światła także wszytkich innych fal.

Dla każdego obserwatora w określonym ośrodku prędkość dźwięku jest zawsze taka sama, bez względu czy stoi czy się poruszy. Zmieniają się tylko długości obserwowanych fal.

>Usłyszą go jednocześnie, tyle że będą to dźwięki o różnej długości fali.
Rozminą się o trzy ćwiartki pacierza powiedziałem. I będą miały różny zapach. Nie masz pojęcia o falach i ich kontaktach rodzinnych więc się nie ośmieszaj.
A za gwałcone kanarki to cię ścigną, więc uważaj i wyrzuć te zdjęcia z fejsa.

>>Usłyszą go jednocześnie, tyle że będą to dźwięki o różnej długości fali.
>Rozminą się o trzy ćwiartki pacierza powiedziałem. I będą miały różny zapach. Nie masz pojęcia o falach i ich kontaktach rodzinnych więc się nie ośmieszaj.
>A za gwałcone kanarki to cię ścigną, więc uważaj i wyrzuć te zdjęcia z fejsa.

Mimo twoich wygłupów twierdzę, że będąc w określonym ośrodku, każdy obserwator stwierdzi tę samą prędkość propagacji fal, bez względu na to w jakim sam będzie ruchu względem ośrodka.

Ta zasada nie dotyczy jedynie światła lecz wszelkich fal.

Bez względu jak będziesz poruszał się w atmosferze, obserwowana przez ciebie prędkość dźwięku zawsze będzie taka sama.

>Bez względu jak będziesz poruszał się w atmosferze, obserwowana przez ciebie prędkość dźwięku zawsze będzie taka sama.
Będzie różna i będzie wynosić wiorstę na trzy zdrowaśki kwadratowe.

>Mimo twoich wygłupów twierdzę
Jakim prawem zarzucasz mi wygłupy?! Jestem absolutnie poważny a w moje wypowiedzi są do bólu spójne. Więc nie kłam. Chyba, że mi udowodnisz że się mylę. Ale nie jesteś w stanie.

Przeszkadzasz H być niezgodnym wobec "mainstreamu" tego świata..

---

Jeśli każdy twój pomysł wydaje ci się genialny - dopij wódkę i idź spać.

Trafne.
Co do fal entuzjazmu.. oto przedmiot pożądania.

---

Jeśli każdy twój pomysł wydaje ci się genialny - dopij wódkę i idź spać.

>Doskonale rozumiem, iż głosicie FAŁSZ o odmiennych właściwościach fal elektromagnetycznych od pozostałych fal.

Nie można mówić inaczej gdy tak rzeczywiście jest.

>Otoz wszytkie fale mają te same właściwości.
>Oglaszacie brednie objawione.

Nie mogą mieć tych samych właściwości bo fala e.m. jest falą porzeczną. to oznacza tylko, że wektor amplitudy i elektryczny i magnetyczny ustawione są poprzecznie/prostopadle do kierunku rozchodzenia się fali. Poza tym fala e.m. nie potrzebuje żadnego specjalnego środowiska. Rozchodzi się/rozprzestrzenia nawet w próżni.
Fala akustyczna jest falą podłużną co tylko oznacza, że wektor jej amplitudy jest zgodny z kierunkiem rozchodzenia się fali. Nadto fala akustyczna by w ogóle zaistnieć musi mieć określone (gęstością) środowisko (woda, powietrze, metal, nawet drewno, szkło). Dlatego w próżni fala akustyczna nie ma środowiska w którym może się rozprzestrzeniać.
I tym się różnią te fale. Widzisz różnicę młocie?
A Ty pisz po polsku poprawnie. Bo Twoje ulubione słowo "falowanie" jest niestosowne absolutnie do pojęcia fali w sensie fizycznym. Falowanie może określać wielorakość zjawisk i to niekoniecznie ściśle fizycznych.
Wbij to sobie do Twojego zabetonowanego łba raz na zawsze. A jak masz kłopoty, to idź na budowę jakąkolwiek i poproś o użycie młota pneumatycznego do rozbicia tego betonu, który masz w nadmiarze.
Co za bełkot z Ciebie!
Pożal się chętnie racjonalistce, bo ona jest zachwycona Twoim "nowatorskim" spojrzeniem na rzeczywistość.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>>Jeśli wagon jest "otwarty" (powietrze nie porusza się razem z wagonem) to obydwaj obserwatorzy stwierdzą nierównoczesne dotarcie fali akustycznej do końców wagonu.
>FAŁSZ!
>Różnica będzie tylko w długości fali.
>Za eksperyment proponuję przypiąć 2 małe łódki z przodu i z tyłu wielkiego, płynącego statku.
>Fala jaka statek wzbudzi na morzu dotrze do obu łódek równoczesnie, różnica będzie tylko w długości fali, fala z tyłu będzie bardzo krótka a fala z przodu bardzo długa.

Jeśli już to jest dokładnie odwrotnie. Ale przykład jest raczej dowodem na stan twojej umysłowości.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>To są elementarne rzeczy w STW. Henryk dyskutuje na temat teorii nie wiedząc co ona mówi?
Szok i niedowierzanie

>W przypadku fali świetlnej obaj stwierdzą coś innego - ten we wnętrzu równoczesne, ten na zewnątrz nierównoczesne.
>To są elementarne rzeczy w STW. Henryk dyskutuje na temat teorii nie wiedząc co ona mówi?

Zgodnie z STW prędkość światła dla wszystkich obserwatorów wynosi 300.000 km/s.
Czyli jak to jest możliwe, że obaj ujrzą inny efekt ?

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

> Zgodnie z STW prędkość światła dla wszystkich obserwatorów wynosi 300.000 km/s.
>Czyli jak to jest możliwe, że obaj ujrzą inny efekt ?
Według obserwatora w pociągu, światło porusza się 300 000 km/s w stronę obu ścian. Ściany są odległe od lampy o tę samą odległość, więc światło dotrze do ścian w tym samym momencie.

Według obserwatora na zewnątrz, światło też porusza się 300 000 km/s, ale jedna ściana (tylna) porusza się w stronę punktu z którego światło zostało wysłane, a druga (przednia) się od niego oddala. W związku z tym światło dotrze do tylnej ściany wcześniej niż do przedniej.

Różne efekty są konsekwencją tego, że obaj obserwatorzy widzą tę samą prędkość światła.

W przypadku fali akustycznej, fala porusza się ze stałą prędkością (oznaczmy ją u) względem ośrodka. Jeśli tenże ośrodek (np. powietrze w wagonie) porusza się z prędkością v względem obserwatora, to fala lecąca w tył względem obserwatora porusza się z prędkością u-v, a fala lecąca w przód z prędkością u+v.

Fala elektromagnetyczna względem każdego obserwatora, w każdą stronę porusza się z prędkością c.

>> Zgodnie z STW prędkość światła dla wszystkich obserwatorów wynosi 300.000 km/s.
>>Czyli jak to jest możliwe, że obaj ujrzą inny efekt ?
>Według obserwatora w pociągu, światło porusza się 300 000 km/s w stronę obu ścian. Ściany są odległe od lampy o tę samą odległość, więc światło dotrze do ścian w tym samym momencie.
>Według obserwatora na zewnątrz, światło też porusza się 300 000 km/s, ale jedna ściana (tylna) porusza się w stronę punktu z którego światło zostało wysłane, a druga (przednia) się od niego oddala. W związku z tym światło dotrze do tylnej ściany wcześniej niż do przedniej.
>Różne efekty są konsekwencją tego, że obaj obserwatorzy widzą tę samą prędkość światła

Nie jest Pan konsekwentny w Swoich rozważaniach. Stosuje Pan różne miary dla obu przypadków.
Dla obserwatora światła w wagonie nadaje światłu bezwładność.Opis wewnętrzny przez to staje się błędny.
Dla obserwatora zewnętrznego już nie. Dlatego ten opis jest poprawny.
Nie jest przecież tajemnicą, iż światło nie posiada bezwładności.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

>Dla obserwatora światła w wagonie nadaje światłu bezwładność.
Nic podobnego. Jedyne co robię, to konsekwentnie trzymam się postulatów STW. I to jest coś, co Panu cały czas umyka.

>>Dla obserwatora światła w wagonie nadaje światłu bezwładność.
>Nic podobnego. Jedyne co robię, to konsekwentnie trzymam się postulatów STW. I to jest coś, co Panu cały czas umyka.

Nie trzyma się Pan, ponieważ nie rozumie różnicy pomiędzy bezwładnością a jej brakiem.
Światło nie posiada bezwładności.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

>>>Dla obserwatora światła w wagonie nadaje światłu bezwładność.
>>Nic podobnego. Jedyne co robię, to konsekwentnie trzymam się postulatów STW. I to jest coś, co Panu cały czas umyka.
> Nie trzyma się Pan, ponieważ nie rozumie różnicy pomiędzy bezwładnością a jej brakiem.
>Światło nie posiada bezwładności.

Światło z zarowki na środku wagonu dla każdego obserwatora dotrze do wszytkich ścian równoczesnie.

Inne twierdzenia są błędne.

>Światło z zarowki na środku wagonu dla każdego obserwatora dotrze do wszytkich ścian równoczesnie.
>Inne twierdzenia są błędne.
A na poparcie tego masz "tak mi się wydaje".
Z drugiej strony stoi STW, która twierdzi co innego, i która została wielokrotnie przetestowana eksperymentalnie.

No i komu tu bardziej wierzyć...

>>Światło z zarowki na środku wagonu dla każdego obserwatora dotrze do wszytkich ścian równoczesnie.
>>Inne twierdzenia są błędne.
>A na poparcie tego masz "tak mi się wydaje".
>Z drugiej strony stoi STW, która twierdzi co innego, i która została wielokrotnie przetestowana eksperymentalnie.
>No i komu tu bardziej wierzyć...

Zostało kiedykolwiek stwierdzenie eksperymentalnie takie opóźnienie?

Podaj źródło.

>Zostało kiedykolwiek stwierdzenie eksperymentalnie takie opóźnienie?
>Podaj źródło.
Konkretnie takie? Nie wiem, raczej nie. Tym niemniej STW była i wciąż jest testowana eksperymentalnie, z wynikami nieodmiennie z nią zgodnymi.
Jednym z pośrednich potwierdzeń względności równoczesności (o której tu mowa) jest fakt docierania do powierzchni Ziemi mionów powstających w górnych warstwach atmosfery.

>>Zostało kiedykolwiek stwierdzenie eksperymentalnie takie opóźnienie?
>>Podaj źródło.
>Konkretnie takie? Nie wiem, raczej nie. Tym niemniej STW była i wciąż jest testowana eksperymentalnie, z wynikami nieodmiennie z nią zgodnymi.
>Jednym z pośrednich potwierdzeń względności równoczesności (o której tu mowa) jest fakt docierania do powierzchni Ziemi mionów powstających w górnych warstwach atmosfery.

Mówimy tu o różnej prędkości fali wyemitowanej na kierunku liniowym w przeciwnych zwrotach dla obserwatora, który porusza się względem emitera.

Mówiąc wprost twierdzicie, że poruszający się w atmosferze obserwator zaobserwuje dźwięk o innej prędkości od prędkości dźwięku stwierdzonej przez obserwatora statycznego.

To nieprawda!

Wydłużony czas połowicznego rozpadu cząsteczki nie jest tym zjawiskiem.

Wg mnie wszytko co zostało eksperymentalnie potwierdzone to właśnie stała prędkość fali dla każdego obserwatora, bez względu na jego ruch.

W ogóle wasze twierdzenie jednoczesne o stałej prędkości i różnych prędkościach jest bez sensu!

Co innego znaczy nierównoczesnie dotarcie fali do przeciwnych ścian wagonu niż różna prędkość fali?

Fala ma stała prędkość dla każdego obserwatora ale dotrze nierownoczenie? Bzdura!

Postulat o stałości prędkości fali dla wszytkich obserwatorów jest słuszny.

Twierdzenie o różnych prędkościach fali o różnym zworcie dla obserwatorów w ruchu to bzdura!

Jedno wyklucza drugie.

>Mówiąc wprost twierdzicie, że poruszający się w atmosferze obserwator zaobserwuje dźwięk o innej prędkości od prędkości dźwięku stwierdzonej przez obserwatora statycznego.
>To nieprawda!

Prawda. Przecież falę dźwiękową można wyprzedzić lub się z nią zrównać. Chcesz powiedzieć, że prędkość samochodu względem obserwatora stojącego na poboczu drogi jest taka sama jak prędkość tego samochodu względem drugiego samochodu, który jedzie obok z taką samą prędkością? To, że prędkość samochodu względem drogi jest taka sama zarówno z punktu widzenia obserwatora stojącego na poboczu, jak i obserwatora jadącego w samochodzie obok, nie znaczy, że prędkość samochodu względem obserwatorów jest taka sama. Przecież dwa samochody jadące z tą samą prędkością (w tym samym kierunku) nie poruszają się względem siebie - ich prędkość względem siebie wynosi 0 km/h.

>Wg mnie wszytko co zostało eksperymentalnie potwierdzone to właśnie stała prędkość fali dla każdego obserwatora, bez względu na jego ruch.

Ale to jest prawdą tylko dla fali elektromagnetycznej.

>Co innego znaczy nierównoczesnie dotarcie fali do przeciwnych ścian wagonu niż różna prędkość fali?

No właśnie. Obserwator zewnętrzny zaobserwuje nierównoczesne dotarcie światła do przedniej i tylnej ściany wagonu, ale prędkość tego światła o obu kierunkach będzie taka sama i wyniesie c.

>Fala ma stała prędkość dla każdego obserwatora ale dotrze nierownoczenie? Bzdura!

Dotrze nierównocześnie (dla obserwatora zewnętrznego), właśnie dlatego, że ma stałą prędkość.

> Nie trzyma się Pan, ponieważ nie rozumie różnicy pomiędzy bezwładnością a jej brakiem.
>Światło nie posiada bezwładności.
No i niestety się Pan myli, ponieważ - jak pisałem - całe zagadnienie nie ma nic wspólnego z bezwładnością. Pan po prostu nie rozumie STW i to nie byłby żaden wstyd, gdyby nie to, że zachowuje się Pan jak ten gość jadący pod prąd z dowcipu.

>> Nie trzyma się Pan, ponieważ nie rozumie różnicy pomiędzy bezwładnością a jej brakiem.
>>Światło nie posiada bezwładności.
>No i niestety się Pan myli, ponieważ - jak pisałem - całe zagadnienie nie ma nic wspólnego z bezwładnością. Pan po prostu nie rozumie STW i to nie byłby żaden wstyd, gdyby nie to, że zachowuje się Pan jak ten gość jadący pod prąd z dowcipu.


Przedstawię pewien eksperyment, który pozwoli zrozumieć brak bezwładności światła, a tym samym zmieni Wasz pogląd na zachowanie się fali świetlnej.
Wyobraźmy sobie rakietę oraz tarczę oddaloną od niej o h.
Pokład rakiety jest płaszczyzną leżącą na osi rakiety.
Powierzchnia tarczy jest równoległa do płaszczyzny pokładu i znajduje się na linii prostopadłej do płaszczyzny pokładu rakiety.

Pierwszy przypadek.

Rakieta i tarcza są w spoczynku.
W stronę tarczy oddajemy z rakiety strzał z karabinu.
Po odbiciu się od tarczy kula powróci do miejsca, z którego została wystrzelona.
Zamieniamy karabin na kule, na karabin laserowy.
W kierunku tarczy wysyłamy impuls światła.
Po odbiciu się od tarczy powróci on do punktu , z którego został wystrzelony.
Kula i impuls światła zachowują się identycznie, ponieważ są wykonują jedynie ruchy własne.

Drugi przypadek.

Wprawiamy rakietę oraz tarczę w ruch z prędkością
v. Poruszają się one bez zmiany płożenia względem siebie.
Oddajemy z karabinu strzał w stronę tarczy.
Kula po odbiciu się od jej powierzchni powróci do punktu, z którego została wystrzelona.
Wynika to z faktu, iż kula posiada masę, a tym samym bezwładność.
Porusza się ona cały czas z prędkością rakiety, czyli v.
Oddajemy z karabinu laserowego strzał w kierunku tarczy.
Impuls światła po odbiciu się od tarczy nie powróci do punktu, z którego został wystrzelony.
Minie go w odległości zależnej od prędkości rakiety oraz odległości tarczy od rakiety.
Wypadnie on w punkcie leżącym po przeciwnej stronie zwrotu wektora prędkości rakiety i tarczy.
l = 2vh/c [ m]
l - odległość pomiędzy punktem wystrzelenia impulsu
światła a jego powrotem
c - prędkość światła w próżni.
Zachowanie impulsu światła w tym przypadku poważnie różni się od zachowania kuli, ponieważ światło nie posiada masy czyli bezwładności.
Kiedy odniesiemy to światła poruszającego się pomiędzy nadajnikiem a odbiornikiem ( nieruchomymi względem siebie) ale poruszającymi się wspólnie z prędkością v, to dla fali świetlnej nie są one nieruchome.
Wynika to właśnie z faktu, iż światło nie posiada masy, czyli bezwładności.
Nie przyjmuje on prędkości źródła, które je emituje.
Jest to właśnie drugi postulat STW, którego Państwo nie potraficie w żaden sposób zrozumieć.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

> Wprawiamy rakietę oraz tarczę w ruch z prędkością
>v. Poruszają się one bez zmiany płożenia względem siebie.
> Oddajemy z karabinu strzał w stronę tarczy.
>Kula po odbiciu się od jej powierzchni powróci do punktu, z którego została wystrzelona.
>Wynika to z faktu, iż kula posiada masę, a tym samym bezwładność.
>Porusza się ona cały czas z prędkością rakiety, czyli v.
> Oddajemy z karabinu laserowego strzał w kierunku tarczy.
>Impuls światła po odbiciu się od tarczy nie powróci do punktu, z którego został wystrzelony.
Bzdura.
Tu zasadniczo postuluje Pan "wiatr eteru", chociaż chyba nawet w teoriach z eterem impuls światła wróciłby w takim eksperymencie z powrotem do nadajnika.
W każdym razie, na pewno zgodnie z STW wróci tam, skąd został wystrzelony. I tak też się dzieje w rzeczywistości (wiele faktycznie przeprowadzanych eksperymentów dawałoby inne wyniki, niż się obserwuje, gdyby zachodził postulowany przez Pana efekt).

>> Wprawiamy rakietę oraz tarczę w ruch z prędkością
>>v. Poruszają się one bez zmiany płożenia względem siebie.
>> Oddajemy z karabinu strzał w stronę tarczy.
>>Kula po odbiciu się od jej powierzchni powróci do punktu, z którego została wystrzelona.
>>Wynika to z faktu, iż kula posiada masę, a tym samym bezwładność.
>>Porusza się ona cały czas z prędkością rakiety, czyli v.
>> Oddajemy z karabinu laserowego strzał w kierunku tarczy.
>>Impuls światła po odbiciu się od tarczy nie powróci do punktu, z którego został wystrzelony.
>Bzdura.

Zgadzam się z Panem, że jest to bzdura.
Ta bzdura wynika jednak z drugiego postulatu STW.
Jeśli drugi postulat STW jest bzdurą, to również cała STW również ją jest.

> zasadniczo postuluje Pan "wiatr eteru", chociaż chyba nawet w teoriach z eterem impuls światła wróciłby w takim eksperymencie z powrotem do nadajnika.

Nie proponuję zasadniczo ani niezasadniczo żadnego eteru. Ja go nawet nie rozumiem
i na razie nie zamierzam tego zmieniać.
W myśl mojego eksperymentu, eter jest bezsensowny.
Działałby on zawsze w kierunku przeciwnym do zwrotu rakiety. W przestrzeni rakiety mogą się poruszać we wszystkich kierunkach.
Kiedy oddziaływania posiadają ten sam kierunek a przeciwny zwrot to się znoszą.

>W każdym razie, na pewno zgodnie z STW wróci tam, skąd został wystrzelony. I tak też się dzieje w rzeczywistości (wiele faktycznie przeprowadzanych eksperymentów dawałoby inne wyniki, niż się obserwuje, gdyby zachodził postulowany przez Pana efekt).

Promień światła na pewno nie wróci tam zgodnie z STW.
Powróci on w to samo miejsce, ale wbrew STW.
W rzeczywistości światło zachowuje się tak jakby posiadało bezwładność.
Zupełnie tak jak kula, która posiada masę.
Zmienia to wiele we współczesnej fizyce i astronomii.
STW przechodzi do lamusa jako ogromny błąd całej współczesnej nauki.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

> Zgadzam się z Panem, że jest to bzdura.
Cieszy mnie to.

>Ta bzdura wynika jednak z drugiego postulatu STW.
A to niestety jest kolejna bzdura. Nijak z postulatów STW nic takiego nie wynika.
Pan po prostu nie rozumie, co znaczy niezależność prędkości światła od układu odniesienia.

W efekcie popełnia Pan błąd, zwany sofizmatem rozszerzenia albo "atakowaniem chochoła" - tj. obala Pan tezy, które nie mają nic wspólnego z przedmiotem dyskusji.

>> Zgadzam się z Panem, że jest to bzdura.
>Cieszy mnie to.
>>Ta bzdura wynika jednak z drugiego postulatu STW.
>A to niestety jest kolejna bzdura. Nijak z postulatów STW nic takiego nie wynika.
>Pan po prostu nie rozumie, co znaczy niezależność prędkości światła od układu odniesienia.
>W efekcie popełnia Pan błąd, zwany sofizmatem rozszerzenia albo "atakowaniem chochoła" - tj. obala Pan tezy, które nie mają nic wspólnego z przedmiotem dyskusji.
>

Ja nie popełniam błędu. Prezentuję żelazną konsekwencję.
Pan reprezentuje tu oficjalną naukę.
Dlaczego podczas obserwacji światła w wagonie przez zewnętrznego obserwatora
nadaje się fali elektromagnetycznej odmienne cechy niźli kiedy rolę tą pełni obserwator
wewnętrzny.
Takie podejście można określić jednym słowem, oszustwo.
Proszę zmienić tą żałosną praktykę i w obu przypadkach wykorzystać to samo światło.
Okaże się wówczas, że zgodnie z STW oba doświadczenia powinny dać ten sam wynik.
Niezależnie od tego jakie cechy nadamy fali świetlnej.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

> Ja nie popełniam błędu. Prezentuję żelazną konsekwencję.
Prezentuje Pan żelazną konsekwencję w trzymaniu się swoich błędów.

>Dlaczego podczas obserwacji światła w wagonie przez zewnętrznego obserwatora
>nadaje się fali elektromagnetycznej odmienne cechy niźli kiedy rolę tą pełni obserwator
>wewnętrzny.
Jakie odmienne cechy? Nikt nie nadaje żadnych odmiennych cech. Tak jak pisałem, to jest konsekwencja postulatu STW, że światło w każdym układzie odniesienia ma prędkość c.

Popatrzmy: załóżmy, że źródło światła w wagonie znajduje się w x=0, tylna ściana wagonu znajduje się w x=-d, przednia w x=d.
Niech promienie światła wysłane w tył i w przód startują w czasie t=0. Wtedy zależność położenia światła od czasu jest x1(t)=-ct dla promienia wysłanego w tył i x2(t)=ct dla promienia wysłanego w przód.

Kiedy promienie trafią w ściany? Promień wysłany w tył uderzy w ścianę, gdy x1(t)=-d, czyli po czasie t = d/c.

Promień wysłany w przód uderzy w ścianę gdy x2(t)=d, czyli również po czasie t = d/c.

To teraz opis z zewnątrz.

Z zewnątrz, wagon porusza się z prędkością v, czyli źródło światła znajduje się w x' = vt' (x' i t' to współrzędne w układzie zewnętrznym), tylna ściana znajduje się w x' = -d + vt', przednia w x' = d + vt'.

Znowu załóżmy, że światło zostaje wysłane w t'=0. W momencie wysłania źródło znajdowało się zatem w x'=0, zatem promienie światła mają: x1'(t') = -ct', x2'(t') = ct'.

Tu właśnie stosujemy założenie, że w tym układzie prędkość światła jest taka sama - też c. dx1'/dt' = dx2'/dt' = dx1/dt = dx2/dt = c

No to szukamy kiedy światło trafi w ścianę. Promień lecący w tył uderzy w ścianę w takim czasie t', że:
x1'(t') = -ct' = -d+vt'
Stąd t' = d/(c+v)

Promień lecący w przód trafi w ścianę w takim momencie t', że:
x2'(t') = ct' = d+vt'
Stąd t' = d/(c-v)

Znaczy to, że promień lecący w przód trafi w ścianę później, niż promień lecący w tył.

A wszystko to jest konsekwencją właśnie postulatu STW, że światło ma prędkość niezależną od układu odniesienia, co pozwala nam napisać zależność typu x=ct w każdym układzie.

EDIT: W sumie to ponieważ STW przewiduje też skrócenie Lorentza, w opisie z zewnątrz dla zachowania ścisłości powinienem użyć d', a nie d (dopuszczając w ten sposób możliwość, że długość wagonu zależy od układu odniesienia, nie precyzując jednak jak ta zależność wygląda). Nie ma to jednak znaczenia dla wniosku, że w układzie zewnętrznym promienie światła muszą trafić w ściany niejednocześnie, mimo że w układzie związanym z wagonem trafiają w nie jednocześnie (czasy zamiast d/(c+v) i d/(c-v) będą d'/(c+v) i d'/(c-v), i to tyle jeśli chodzi o zmiany).

>Popatrzmy: załóżmy, że źródło światła w wagonie znajduje się w x=0, tylna ściana wagonu znajduje się w x=-d, przednia w x=d.
Przesadziłeś. Heniu nie jest w stanie nic z tego co piszesz pojąć. On nie rozumie pojęcia układu odniesienia, przenosi się swobodnie między nimi nie zdając sobie z tego sprawy. Ale tak w gruncie rzeczy, to nikt nie jest go w stanie przekonać do STW także z jednego prostego powodu. Wierząc w swój kretyński niebieski centryzm, on ma zdefiniowany uniwersalny ukłąd odniesienia związany z Ziemią (nie obracającą się!). Odpadają rwnież od razu wszystkie doświadczenia potwierdzające STW związane z ruchem ciał niebieskich, podróżami kosmicznymi i satelitami. Tego nie ma! Doświadczenie MM również nie ma znaczenia skoro zostało wykonane na nieruchomej Ziemi.
To jest tak naprawdę rozmowa z płaskoziemcą (raczej wklęsłoziemcą). Masz na tym polu bogate doświadczenie jak pamiętam. Więc wiesz, że ŻADNA racjonalna argumentacja tu nie dotrze. W najlepszym razie będzie ucieczka od dyskusji. W typowym - zaprzeczanie faktom i chochoł.
Henio pod tym względem nie różni się tak bardzo od Hamkona.

>>Popatrzmy: załóżmy, że źródło światła w wagonie znajduje się w x=0, tylna ściana wagonu znajduje się w x=-d, przednia w x=d.
>Przesadziłeś. Heniu nie jest w stanie nic z tego co piszesz pojąć. On nie rozumie pojęcia układu odniesienia, przenosi się swobodnie między nimi nie zdając sobie z tego sprawy. Ale tak w gruncie rzeczy, to nikt nie jest go w stanie przekonać do STW także z jednego prostego powodu. Wierząc w swój kretyński niebieski centryzm, on ma zdefiniowany uniwersalny ukłąd odniesienia związany z Ziemią (nie obracającą się!).

Zapewniam Pana, że moja wiara w Niebocentryzm jest malutka wobec Pańskiej w STW.
Oprócz niej żadnej innej Pan nie posiada. A ja tak.

Odpadają rwnież od razu wszystkie doświadczenia potwierdzające STW związane z ruchem ciał niebieskich, podróżami kosmicznymi i satelitami. Tego nie ma! Doświadczenie MM również nie ma znaczenia skoro zostało wykonane na nieruchomej Ziemi.
>To jest tak naprawdę rozmowa z płaskoziemcą (raczej wklęsłoziemcą). Masz na tym polu bogate doświadczenie jak pamiętam. Więc wiesz, że ŻADNA racjonalna argumentacja tu nie dotrze. W najlepszym razie będzie ucieczka od dyskusji. W typowym - zaprzeczanie faktom i chochoł.

Mógłbym z Panem wiele godzin dyskutować o ustaleniach wklęsłej Ziemi, z którymi się nie zgadzam, lub ich nie pojmuję.
Podjąłbym ją jednak pod pewnym warunkiem, musiałaby być ona z Pańskiej strony twórcze.
Nie jestem jednak aż tak naiwny, żeby w to uwierzyć.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

>>Popatrzmy: załóżmy, że źródło światła w wagonie znajduje się w x=0, tylna ściana wagonu znajduje się w x=-d, przednia w x=d.
>Przesadziłeś. Heniu nie jest w stanie nic z tego co piszesz pojąć. On nie rozumie pojęcia układu odniesienia, przenosi się swobodnie między nimi nie zdając sobie z tego sprawy. Ale tak w gruncie rzeczy, to nikt nie jest go w stanie przekonać do STW także z jednego prostego powodu. Wierząc w swój kretyński niebieski centryzm, on ma zdefiniowany uniwersalny ukłąd odniesienia związany z Ziemią (nie obracającą się!). Odpadają rwnież od razu wszystkie doświadczenia potwierdzające STW związane z ruchem ciał niebieskich, podróżami kosmicznymi i satelitami. Tego nie ma! Doświadczenie MM również nie ma znaczenia skoro zostało wykonane na nieruchomej Ziemi.
>To jest tak naprawdę rozmowa z płaskoziemcą (raczej wklęsłoziemcą). Masz na tym polu bogate doświadczenie jak pamiętam. Więc wiesz, że ŻADNA racjonalna argumentacja tu nie dotrze. W najlepszym razie będzie ucieczka od dyskusji. W typowym - zaprzeczanie faktom i chochoł.
>Henio pod tym względem nie różni się tak bardzo od Hamkona.

Czytam i nie dowierzam, ale zgadzam się z opinią Uxbridge'a. Szkoda czasu mojego dla Heniasa, bo już dawno zauważyłem, że Henias nie uznaje żadnych układów odniesienia i nigdy nie wyjaśnia o jakich układach odniesienia mówi wywodząc swoje "przemyślenia".
Dla mnie jego stosunek jest lekceważący do zwracanych mu uwag.
Pozdrowionka. Dla mnie może już bełkotać co chce. Nie będę reagował na niego.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>>Henio pod tym względem nie różni się tak bardzo od Hamkona.
>Czytam i nie dowierzam, ale zgadzam się z opinią Uxbridge'a. Szkoda czasu mojego dla Heniasa, bo już dawno zauważyłem, że Henias nie uznaje żadnych układów odniesienia i nigdy nie wyjaśnia o jakich układach odniesienia mówi wywodząc swoje "przemyślenia".
>Dla mnie jego stosunek jest lekceważący do zwracanych mu uwag.
>Pozdrowionka. Dla mnie może już bełkotać co chce. Nie będę reagował na niego.

Układy odniesienia potwierdzają bezradność uczonych w myśleniu.
Zaczęło się to chyba już od Newtona, który nie potrafił wyjaśnić istoty powstawania siły odśrodkowej.
Odniósł się nawet do gwiazd stałych w Kosmosie, czy też do przestrzeni absolutnej.
Mach do pozostałej masy Wszechświata. Einstein poparł Macha.
Współcześni uczeni uważają, że siła odśrodkowa wynika z budowy materii.
Sprawa jest jednak niezwykle prosta.
Jest to siła bezwładności, co można bez problemu dowieść.
U Pana logiczne myślenie jest szczątkowe. Oprócz tego panicznie Pan go unika zadawalając się opinią większości, nieustannie ją sondując.
Nie jest to moja opinia, lecz pańskie stwierdzenie.
Zachęcał mnie Pan również do takiego podejścia. Gwarantuje ono według Pana spokój.
To ostatnie stwierdzenie jest jednak prawdziwe w naszym świecie.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

> Układy odniesienia potwierdzają bezradność uczonych w myśleniu.
No to niech Pan zaprezentuje jakieś podejście, pozwalające ilościowo opisać ruch, bez korzystania z układów odniesienia. Życzę powodzenia
Bo wie Pan, układ odniesienia to zasadniczo tylko pewien sposób zdefiniowania współrzędnych. Więc ma Pan teraz za zadanie opisywać ruch bez wprowadzania jakichkolwiek współrzędnych. I niech to będzie jakiś spójny opis, nie prowadzący do sprzeczności. I fajnie by było, jakby dało się nim opisywać np. ruch obiektów w jadącym pociągu bez znajomości prędkości pociągu, bo doświadczenie wskazuje, że ta prędkość jest dla zjawisk zachodzących w pociągu nieistotna.
Da Pan radę? Ja jakoś wątpię.

>Da Pan radę? Ja jakoś wątpię.
Da radę. Przcież Nobla nie dostał tylko dlatego, że jest skromny i się nie starał. Za samo odkrycie 300 lat po Newtonie, że siłą odśrodkowa jest siłą bezwładności należy się Nobel. Przez stulecia było wiadomo, że siła odśrodkowa jest siłą bezwładności ale nie z Henrykiem takie numery! On to wymyślił od początku. Teraz nie pozostało Komitetowi Noblowskiemu nic inne go jak przyznać: niby wszyscy o tym wiedzieli, ale dopiero teraz jak Henryk ogłosił, można to przyjąć za prawdę absolutną. Hosanna!

>>Da Pan radę? Ja jakoś wątpię.
>Da radę. Przcież Nobla nie dostał tylko dlatego, że jest skromny i się nie starał. Za samo odkrycie 300 lat po Newtonie, że siłą odśrodkowa jest siłą bezwładności należy się Nobel. Przez stulecia było wiadomo, że siła odśrodkowa jest siłą bezwładności ale nie z Henrykiem takie numery! On to wymyślił od początku. Teraz nie pozostało Komitetowi Noblowskiemu nic inne go jak przyznać: niby wszyscy o tym wiedzieli, ale dopiero teraz jak Henryk ogłosił, można to przyjąć za prawdę absolutną. Hosanna!

Ja się tak zastanawiam, czy Pan potrafi czytać ze zrozumieniem?
Mam bardzo poważne wątpliwości.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

Czytam i wiem co czytam. Chociaż owszem, czasem ciężko mi zrozumieć tą otchłań szaleństwa:
>Współcześni uczeni uważają, że siła odśrodkowa wynika z budowy materii.
Gdzie i kto tak uważa!? Cytat lub odnośnik proszę, lub Henryk po raz kolejny jest kłamcą.
>Sprawa jest jednak niezwykle prosta.
>Jest to siła bezwładności, co można bez problemu dowieść.
Jest to siła bezwłądności, co w sumie stwierdził już Newton. A już na pewno wiadomo to od końca XVIII w. od Lagrange'a, Bernouliego i Coriolisa.

>Czytam i wiem co czytam. Chociaż owszem, czasem ciężko mi zrozumieć tą otchłań szaleństwa:
>>Współcześni uczeni uważają, że siła odśrodkowa wynika z budowy materii.
>Gdzie i kto tak uważa!? Cytat lub odnośnik proszę, lub Henryk po raz kolejny jest kłamcą.
>>Sprawa jest jednak niezwykle prosta.
>>Jest to siła bezwładności, co można bez problemu dowieść.
>Jest to siła bezwłądności, co w sumie stwierdził już Newton. A już na pewno wiadomo to od końca XVIII w. od Lagrange'a, Bernouliego i Coriolisa.
>
Kiedy to opracowywałem, to musiałem się zapoznać z tym co na ten temat mówiła i głosi nauka. Nie wyssałem tych opinii z palca, bo po co.
Spostrzegłem, że w ostatnim czasie poznikało z sieci wiele ciekawych materiałów.
Niestety Internet staje się ubożuchny.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

>>>Współcześni uczeni uważają, że siła odśrodkowa wynika z budowy materii.
>>Gdzie i kto tak uważa!? Cytat lub odnośnik proszę, lub Henryk po raz kolejny jest kłamcą.
> Kiedy to opracowywałem, to musiałem się zapoznać z tym co na ten temat mówiła i głosi nauka. Nie wyssałem tych opinii z palca, bo po co.
>Spostrzegłem, że w ostatnim czasie poznikało z sieci wiele ciekawych materiałów.
>Niestety Internet staje się ubożuchny.
A powiedzieć jak było NAPRAWDĘ? Otóż gdy "opracowywał" pan temat, usiłował pan coś czytać na ten temat. Niestety, niewiele pan z tego rozumiał albo rozumiał opacznie. Powstał w pańskiej głowie bałagan, więc żeby z tego wybrnąć po prostu dopowiedział pan sobie i WYMYŚLIŁ to co się panu nie zgadzało. W efekcie, to z czym pan polemizuje NIE ISTNIEJE nigdzie poza pańską wyobraźnią. Walczy pan z własnymi wymysłami. I dlatego, gdy zapytać pana o fakty na które się powołuje, to okazuje się, że "zniknęły" z Internetu lub pan "nie pamięta" skąd je wziął.
Nie ma ich w Internecie, bo ich nigdy tam nie było! Nie wspominąjąc o pańskiej kompletnej nieumiejętności posługiwania się tym narzędziem. Wyprowadzenia na dylatację czasu też pan nigdy nie widział, choć nawet Wikipedia je zawiera.

>> Układy odniesienia potwierdzają bezradność uczonych w myśleniu.
>No to niech Pan zaprezentuje jakieś podejście, pozwalające ilościowo opisać ruch, bez korzystania z układów odniesienia. Życzę powodzenia
>Bo wie Pan, układ odniesienia to zasadniczo tylko pewien sposób zdefiniowania współrzędnych. Więc ma Pan teraz za zadanie opisywać ruch bez wprowadzania jakichkolwiek współrzędnych. I niech to będzie jakiś spójny opis, nie prowadzący do sprzeczności. I fajnie by było, jakby dało się nim opisywać np. ruch obiektów w jadącym pociągu bez znajomości prędkości pociągu, bo doświadczenie wskazuje, że ta prędkość jest dla zjawisk zachodzących w pociągu nieistotna.
>Da Pan radę? Ja jakoś wątpię.

Nie będę próbował. Podałem Panu wcześniej nowy fragment eksperymentu z rakietą i tarczą. Umieściłem tam obserwatora wewnętrznego i zewnętrznego.
Dla obu istnieje pełna zgodność opisu tego co się dzieje w rakiecie.
Dla przypadku masy jak i światła.
Dla światła ta zgodność z 2 postulatem STW jest jednak niezgodna z doświadczeniem.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

>> Ja nie popełniam błędu. Prezentuję żelazną konsekwencję.
>Prezentuje Pan żelazną konsekwencję w trzymaniu się swoich błędów.
>>Dlaczego podczas obserwacji światła w wagonie przez zewnętrznego obserwatora
>>nadaje się fali elektromagnetycznej odmienne cechy niźli kiedy rolę tą pełni obserwator
>>wewnętrzny.
>Jakie odmienne cechy? Nikt nie nadaje żadnych odmiennych cech. Tak jak pisałem, to jest konsekwencja postulatu STW, że światło w każdym układzie odniesienia ma prędkość c.

Przedstawię pewien eksperyment, który pozwoli zrozumieć brak bezwładności światła, a tym samym zmieni Wasz pogląd na zachowanie się fali świetlnej.
Wyobraźmy sobie rakietę oraz tarczę oddaloną od niej o h.
Pokład rakiety jest płaszczyzną leżącą na osi rakiety.
Powierzchnia tarczy jest równoległa do płaszczyzny pokładu i znajduje się na linii prostopadłej do płaszczyzny pokładu rakiety.

Pierwszy przypadek.

Rakieta i tarcza są w spoczynku.
W stronę tarczy oddajemy z rakiety strzał z karabinu.
Po odbiciu się od tarczy kula powróci do miejsca, z którego została wystrzelona.
Zamieniamy karabin na kule, na karabin laserowy.
W kierunku tarczy wysyłamy impuls światła.
Po odbiciu się od tarczy powróci on do punktu , z którego został wystrzelony.
Kula i impuls światła zachowują się identycznie, ponieważ są wykonują jedynie ruchy własne.

Drugi przypadek.

Wprawiamy rakietę oraz tarczę w ruch z prędkością
v. Poruszają się one bez zmiany płożenia względem siebie.
Oddajemy z karabinu strzał w stronę tarczy.
Kula po odbiciu się od jej powierzchni powróci do punktu, z którego została wystrzelona.
Wynika to z faktu, iż kula posiada masę, a tym samym bezwładność.
Porusza się ona cały czas z prędkością rakiety, czyli v.
Oddajemy z karabinu laserowego strzał w kierunku tarczy.
Impuls światła po odbiciu się od tarczy nie powróci do punktu, z którego został wystrzelony.
Minie go w odległości zależnej od prędkości rakiety oraz odległości tarczy od rakiety.
Wypadnie on w punkcie leżącym po przeciwnej stronie zwrotu wektora prędkości rakiety i tarczy.
l = 2vh/c [ m]
l - odległość pomiędzy punktem wystrzelenia impulsu
światła a jego powrotem
c - prędkość światła w próżni.
Zachowanie impulsu światła w tym przypadku poważnie różni się od zachowania kuli, ponieważ światło nie posiada masy czyli bezwładności.
Kiedy odniesiemy to światła poruszającego się pomiędzy nadajnikiem a odbiornikiem ( nieruchomymi względem siebie) ale poruszającymi się wspólnie z prędkością v, to dla fali świetlnej nie są one nieruchome.
Wynika to właśnie z faktu, iż światło nie posiada masy, czyli bezwładności.
Nie przyjmuje on prędkości źródła, które je emituje.
Jest to właśnie drugi postulat STW, którego Państwo nie potraficie w żaden sposób zrozumieć.
21.09.2020
Jeszcze raz powrócę do eksperymentu, który wcześniej zaproponowałem.
Nie odnosiłem się wówczas do istnienia obserwatora wewnętrznego i zewnętrznego.
Nie będę opisywał przypadku kiedy rakieta i tarcza są nieruchome, ponieważ obserwacje obu obserwatorów będą identyczne i bezdyskusyjne.
Rakieta i tarcza poruszają się z prędkością v.

Obserwator wewnętrzny.
Po oddaniu strzału z karabinu kula odbije się od tarczy i powróci do miejsca, z którego została wystrzelona.
Obserwator wewnętrzny bez problemu to dostrzeże.
Po oddaniu strzału z karabinu laserowego, promień odbije się od tarczy i nie powróci do miejsca z którego został wystrzelony.
Miejsce jego uderzenia wypadnie bliżej rufy rakiety .
Obserwator również to do spostrzeże.
Zaznaczy to miejsce z wielką starannością.

Obserwator zewnętrzny.

Tego obserwatora umieścimy poza rakietą w sporej odległości od niej. Wyposażymy go w potężną lunetę lub nawet teleskop, żeby mógł bez problemu dostrzec miejsca, w którym upadnie kula lub dotrze promień laserowego karabinu.
Obserwator będzie nieruchomy.
Rakieta będzie się poruszała względem niego z prędkością v.
Po oddaniu strzału z karabinu obserwator zewnętrzny bez problemu stwierdzi, że spadła ona w miejscu , z którego została wystrzelona.
Kiedy oddamy strzał z karabinu laserowego, to również zauważy, iż promień nie powrócił do miejsca z którego został wystrzelony, lecz do tego samego w którym zaznaczył go obserwator wewnętrzny.
W eksperymencie tym osiągnęliśmy zgodność wyników obserwacji dla obserwatora wewnętrznego oraz zewnętrznego.
Dotyczyła ona zarówno kuli posiadającej bezwładność jak i światła, które jej nie posiada.
Pojawiła się również względność ruchu rakiety i obserwatora, czyli sam cymes.
W Waszych rozważaniach efekt pomiaru jest zależny układu inercyjnego.
Jest to jednak niezgodne z pierwszym postulatem STW.
Takie stwierdzenie może jednak skutkować gwałtowną polemiką.
Czy można potraktować układ inercyjny poruszający się z prędkością v = 0 , za układ bezwładnościowy?
Trudno jednak zaakceptować mi pogląd, że wynik pomiaru tego samego zjawiska zależy od metody pomiaru.
Jest to chyba irracjonalne.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

> Rakieta i tarcza poruszają się z prędkością v.

Skąd wiedzą, że się poruszają i z jaką prędkością? To istotne - światło musi to wiedzieć, by zachować się odpowiednio do sytuacji.

> Obserwator zewnętrzny.
> Tego obserwatora umieścimy poza rakietą w sporej odległości od niej. Wyposażymy go w potężną lunetę lub nawet teleskop, żeby mógł bez problemu dostrzec miejsca, w którym upadnie kula lub dotrze promień laserowego karabinu.
>Obserwator będzie nieruchomy.
>Rakieta będzie się poruszała względem niego z prędkością v.

Ale skąd obserwator wie, że to rakieta i tarcza się poruszają, a nie on sam względem rakiety i tarczy?

>Pojawiła się również względność ruchu rakiety i obserwatora, czyli sam cymes.

No właśnie, że się nie pojawiła. Ty - bezwzględnie - orzekłeś, że obserwator jest nieruchomy, a rakieta i tarcza się poruszają. Przecież, jeśli przyjmiemy, że to obserwator się porusza, a rakieta i tarcza pozostają w spoczynku, to promień lasera powróci do miejsca, z którego został wystrzelony. Skąd, według ciebie, wiemy, co się porusza, a co nie?

>>Pojawiła się również względność ruchu rakiety i obserwatora, czyli sam cymes.
>No właśnie, że się nie pojawiła. Ty - bezwzględnie - orzekłeś, że obserwator jest nieruchomy, a rakieta i tarcza się poruszają. Przecież, jeśli przyjmiemy, że to obserwator się porusza, a rakieta i tarcza pozostają w spoczynku, to promień lasera powróci do miejsca, z którego został wystrzelony. Skąd, według ciebie, wiemy, co się porusza, a co nie?

Jakieś założenia należy przyjąć.
Widzę, że jest Pan bardzo skrupulatny, to prosiłbym o przedstawienie dowodu Alberta E. na dylatację czasu w STW.
Przypuszczam, że tam to dopiero będzie ubaw.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

>>>Pojawiła się również względność ruchu rakiety i obserwatora, czyli sam cymes.
>>No właśnie, że się nie pojawiła. Ty - bezwzględnie - orzekłeś, że obserwator jest nieruchomy, a rakieta i tarcza się poruszają. Przecież, jeśli przyjmiemy, że to obserwator się porusza, a rakieta i tarcza pozostają w spoczynku, to promień lasera powróci do miejsca, z którego został wystrzelony. Skąd, według ciebie, wiemy, co się porusza, a co nie?
> Jakieś założenia należy przyjąć.

Ale to założenie (bezwzględność ruchu) trzeba najpierw udowodnić.

>>>>Pojawiła się również względność ruchu rakiety i obserwatora, czyli sam cymes.
>>>No właśnie, że się nie pojawiła. Ty - bezwzględnie - orzekłeś, że obserwator jest nieruchomy, a rakieta i tarcza się poruszają. Przecież, jeśli przyjmiemy, że to obserwator się porusza, a rakieta i tarcza pozostają w spoczynku, to promień lasera powróci do miejsca, z którego został wystrzelony. Skąd, według ciebie, wiemy, co się porusza, a co nie?
>> Jakieś założenia należy przyjąć.
>Ale to założenie (bezwzględność ruchu) trzeba najpierw udowodnić.

A czy postulaty STW nie były założeniami? Czy autor podał wszystkie powody dla których je przyjął. O ich również można by dzisiaj podyskutować.
Przyjął i basta. Wara od nich profanom.
A czy spotkał się Pan z wyprowadzeniem wzoru na dylatację czasu? Ja nie. Bardzo chętnie odniósłbym się do tego wyprowadzenia.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

>A czy spotkał się Pan z wyprowadzeniem wzoru na dylatację czasu? Ja nie. Bardzo chętnie odniósłbym się do tego wyprowadzenia.
Jedna z możliwości: ebvalaim.p(*)ia-o-stalej-predkosci-swiatla/
Tzn. konkretnie to jest wyprowadzenie transformacji Lorentza, ale dylatacja czasu jest już bezpośrednim wnioskiem z transformacji Lorentza.

>A czy spotkał się Pan z wyprowadzeniem wzoru na dylatację czasu? Ja nie. Bardzo chętnie odniósłbym się do tego wyprowadzenia.
Rozumiem, że potencjalny Noblista nie potrafi korzystać z wyszukuwarki ani literatury?

>Wynika to właśnie z faktu, iż światło nie posiada masy, czyli bezwładności.
>Nie przyjmuje on prędkości źródła, które je emituje.
>Jest to właśnie drugi postulat STW, którego Państwo nie potraficie w żaden sposób zrozumieć.
I znowu "wszyscy jadą pod prąd"...

>>Wynika to właśnie z faktu, iż światło nie posiada masy, czyli bezwładności.
>>Nie przyjmuje on prędkości źródła, które je emituje.
>>Jest to właśnie drugi postulat STW, którego Państwo nie potraficie w żaden sposób zrozumieć.
>I znowu "wszyscy jadą pod prąd"...

Niech Pan sobie nie schlebia. Mało jest na tym bożym świecie ludzi, którzy są do tego zdolni.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

> W rzeczywistości światło zachowuje się tak jakby posiadało bezwładność.
>Zupełnie tak jak kula, która posiada masę.
Henryk ma całkowicie błędną koncepcję bezwładności. Twierdzi, że I zasada dynamiki która głosi, że ciało zachowuje swój ruch (prędkość lub spoczynek) przy braku działania wypadkowej siły wynika z bezwładności. Otóż nie. Ta zasada nie zależy od masy. Każde ciało, bez względu na masę (czyli bezwładność) TAK SAMO zachowuje swój ruch przy nieobecności sił. Henryka rozumienie bezwładności nie pozwala odróżnić ciała o małej bezwładności od dużej. Bo przy braku sił zachowują się IDENTYCZNIE. Drobina kurzu upuszczona w pociągu w próżniowej bańce, spadnie dokładnie pionowo (względem pociąu), tak samo jak kulka z ołowiu. Bez względu na prędkość pociągu. Henryk twierdzi, że światło nie może zachowywać się tak samo bo nie ma masy. Ale nie martwi go, że inne ciała zachowują się nieodróżnialnie BEZ WZGLĘDU NA MASĘ.
Bezwładność odgrywa rolę jedynie wówczas, gdy ruch (prędkość) się zmienia pod wpływem siły. Duża bezwładność (masa) ciała utrudnia zmianę bardziej niż mała bezwładność.
Henryk wprowadza własne, nikomu nie znane pojęcie i usiłuje przy jego pomocy coś udowodnić. Czysty hamerlik.

>> W rzeczywistości światło zachowuje się tak jakby posiadało bezwładność.
>>Zupełnie tak jak kula, która posiada masę.
>Henryk ma całkowicie błędną koncepcję bezwładności. Twierdzi, że I zasada dynamiki która głosi, że ciało zachowuje swój ruch (prędkość lub spoczynek) przy braku działania wypadkowej siły wynika z bezwładności. Otóż nie. Ta zasada nie zależy od masy. Każde ciało, bez względu na masę (czyli bezwładność) TAK SAMO zachowuje swój ruch przy nieobecności sił. Henryka rozumienie bezwładności nie pozwala odróżnić ciała o małej bezwładności od dużej. Bo przy braku sił zachowują się IDENTYCZNIE. Drobina kurzu upuszczona w pociągu w próżniowej bańce, spadnie dokładnie pionowo (względem pociąu), tak samo jak kulka z ołowiu. Bez względu na prędkość pociągu. Henryk twierdzi, że światło nie może zachowywać się tak samo bo nie ma masy. Ale nie martwi go, że inne ciała zachowują się nieodróżnialnie BEZ WZGLĘDU NA MASĘ.

Już nie raz dał Pan popis Swojej ignorancji. Tutaj mamy kolejny.
Wszystkie ciała, które posiadają masę zachowują się identycznie. Ich zachowanie nie zależy od wielkości masy.
Jedynym czynnikiem fizycznym, który nie posiada masy jest fala elektromagnetyczna.
Tak twierdzi współczesna fizyka.

>Bezwładność odgrywa rolę jedynie wówczas, gdy ruch (prędkość) się zmienia pod wpływem siły. Duża bezwładność (masa) ciała utrudnia zmianę bardziej niż mała bezwładność.
>Henryk wprowadza własne, nikomu nie znane pojęcie i usiłuje przy jego pomocy coś udowodnić. Czysty hamerlik.

Na temat bezwładności materii, to wiem najwięcej na tym bożym świecie.
Ceną jest Nobel z fizyki. Nie jest to żadna megalomania. W sumie mi na tym nie zależy. Gdybym uznał, że dzięki tej wiedzy świat stanie się lepszy, to bym nie zwlekał.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

>Wszystkie ciała, które posiadają masę zachowują się identycznie. Ich zachowanie nie zależy od wielkości masy.
Spuść sobie na stopę pudełko zapałek a potem młotek. I powtórz, że nie ma różnicy. Spróbuj popchnąć wózek sklepowy potem samochód, potem tramwaj. Nie będzie różnicy? Bo bezwładność nie zależy od masy?

> Na temat bezwładności materii, to wiem najwięcej na tym bożym świecie.
>Ceną jest Nobel z fizyki. Nie jest to żadna megalomania.
Oczywiście, że nie. To psychoza maniakalna.

>>Wszystkie ciała, które posiadają masę zachowują się identycznie. Ich zachowanie nie zależy od wielkości masy.
>Spuść sobie na stopę pudełko zapałek a potem młotek. I powtórz, że nie ma różnicy. Spróbuj popchnąć wózek sklepowy potem samochód, potem tramwaj. Nie będzie różnicy? Bo bezwładność nie zależy od masy?
>> Na temat bezwładności materii, to wiem najwięcej na tym bożym świecie.
>>Ceną jest Nobel z fizyki. Nie jest to żadna megalomania.
>Oczywiście, że nie. To psychoza maniakalna.
>
Wszystkie ciała posiadają masę zachowują się identycznie, ponieważ stawiają opór podczas przyspieszania lub spowalniania.
Gdyby było inaczej, to poruszałby się z nieskończonymi prędkościami.
Opór ten jest proporcjonalny do posiadanej masy oraz przyspieszenia.
Wszędzie Pan wypatruje maniaków? To chyba jakaś obsesja maniakalna.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

> Na temat bezwładności materii, to wiem najwięcej na tym bożym świecie.



(Hamerlik na pewno wie więcej, W końcu on WYMYŚLIŁ bezwładność i materię)

---

Dyktaturze sprzeciwiają się tylko ludzie mający potrzebę wolności. Łańcuchowy burek nie czuje tej potrzeby

>> Na temat bezwładności materii, to wiem najwięcej na tym bożym świecie.
>
>(Hamerlik na pewno wie więcej, W końcu on WYMYŚLIŁ bezwładność i materię)
Ba, Hamerlik wymyślił myślenie. I myślenie o myśleniu. I myślenie o myśleniu o myśleniu. I myś...

>> Na temat bezwładności materii, to wiem najwięcej na tym bożym świecie.
>
>(Hamerlik na pewno wie więcej, W końcu on WYMYŚLIŁ bezwładność i materię)

Wiedziałem, że Pan Hamerlik jest człowiekiem nietuzinkowym. Oprócz tego posiada ogromny potencjał twórczy.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

>>> Na temat bezwładności materii, to wiem najwięcej na tym bożym świecie.
>>
>>(Hamerlik na pewno wie więcej, W końcu on WYMYŚLIŁ bezwładność i materię)
>Wiedziałem, że Pan Hamerlik jest człowiekiem nietuzinkowym. Oprócz tego posiada ogromny potencjał twórczy.

Bardzo twórczy !!
Wymyślił teorię ,że wszystkie ciała są wobec siebie równoległe lub prostopadłe
Po czym wywrócił się na przykładzie kul

Wymyślił,że młotek hamując zwiększa masę, czego dowodem jest... zmniejszanie masy młotka po wielokrotnym hamowaniu na gwoździu

Wymyślił wiele słów w nowym hamerlikańskim języku

---

Dyktaturze sprzeciwiają się tylko ludzie mający potrzebę wolności. Łańcuchowy burek nie czuje tej potrzeby

>>>> Na temat bezwładności materii, to wiem najwięcej na tym bożym świecie.
>>>
>>>(Hamerlik na pewno wie więcej, W końcu on WYMYŚLIŁ bezwładność i materię)
>>Wiedziałem, że Pan Hamerlik jest człowiekiem nietuzinkowym. Oprócz tego posiada ogromny potencjał twórczy.
>Bardzo twórczy !!
>Wymyślił teorię ,że wszystkie ciała są wobec siebie równoległe lub prostopadłe
>Po czym wywrócił się na przykładzie kul
>Wymyślił,że młotek hamując zwiększa masę, czego dowodem jest... zmniejszanie masy młotka po wielokrotnym hamowaniu na gwoździu
>Wymyślił wiele słów w nowym hamerlikańskim języku
>

---

Dyktaturze sprzeciwiają się tylko ludzie mający potrzebę wolności. Łańcuchowy burek nie czuje tej potrzeby

Jeszcze Panu mało!

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

> Wprawiamy rakietę oraz tarczę w ruch z prędkością v. Poruszają się one bez zmiany płożenia względem siebie.

Względem czego rakieta i tarcza poruszają się z prędkością v? Przecież względem siebie pozostają w spoczynku, a poruszać się mogą ze wszystkimi możliwymi prędkościami i we wszystkich kierunkach jednocześnie - wszystko zależy od tego, względem czego mierzymy. Siedząc w domu na fotelu, pozostajesz w spoczynku względem powierzchni Ziemi, ale jednocześnie poruszasz się z jakąś prędkością względem osi obrotu Ziemi, z inną prędkością poruszasz się względem Słońca, i jeszcze z inną - względem centrum Galaktyki. Zgodnie z twoim rozumowaniem, światło wystrzelone z rakiety, powinno jednocześnie trafić w tarczę i w nią nie trafić. Według twojego rozumowania, światło powinno trafić w tarczę i powrócić do punktu wystrzelenia (dla obserwatora, który pozostaje w spoczynku względem tarczy i rakiety - dla niego przecież tarcza i rakieta nie poruszają się z żadną prędkością), powinno trafić w tarczę (choć w inne jej miejsce) i nie powrócić do punktu wystrzelenia (dla obserwatora, dla którego rakieta i tarcza poruszają się z jakąś prędkością) i w ogóle nie trafić w tarczę (dla obserwatora, względem którego rakieta i tarcza poruszają się z jeszcze inną - większą - prędkością) - każdy z tych obserwatorów musiałby zaobserwować inne zdarzenie.

>> Wprawiamy rakietę oraz tarczę w ruch z prędkością v. Poruszają się one bez zmiany płożenia względem siebie.
>Względem czego rakieta i tarcza poruszają się z prędkością v?
Hehe. Odpowiem za Henryka. To proste. Względem Ziemi. Ziemia jest nieruchoma i pusta w środku. Żyjamy na jej wewnętrznej powierzchni a cały Wszechświat jest pewnym złudzeniem nad naszymi głowami. Nie ma sensu mówić o galaktykach, planetach i ich względnych prędkościach. Układem odniesienia jest Ziemia.
I co, zatkało?

Wygląda na to, że Henryk postanowił udowodnić tezę, powołując się na tezę, którą postanowił udowodnić. To się nazywa "błędne koło w rozumowaniu".

>Wygląda na to, że Henryk postanowił udowodnić tezę, powołując się na tezę, którą postanowił udowodnić. To się nazywa "błędne koło w rozumowaniu".

Jest Pan w błędzie, ponieważ nie zna Pan chronologii zdarzeń.
Jestem zmuszony obalić to co sam wymyśliłem. Nie pojawił się na tym forum nikt, kto by tego dokonał. Taka była moja intencja podczas umieszczania tutaj dwóch ostatnich wątków.
Jawnie to głosiłem i nie urodził się jeszcze taki, który by tego dokonał.
Sprawdza się porzekadło, chcesz czegoś dokonać, zrób to sam.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

>Wygląda na to, że Henryk postanowił udowodnić tezę, powołując się na tezę, którą postanowił udowodnić. To się nazywa "błędne koło w rozumowaniu".

E, tam dowieść. Heniek to zwyczajny trol, który jak zwykle rżnie głupa celem podtrzymania szumu na zadany temat i śmieje się w kułak z mu cokolwiek dowodzących. Ot, cała filozofia..

>> Wprawiamy rakietę oraz tarczę w ruch z prędkością v. Poruszają się one bez zmiany płożenia względem siebie.
>Względem czego rakieta i tarcza poruszają się z prędkością v? Przecież względem siebie pozostają w spoczynku, a poruszać się mogą ze wszystkimi możliwymi prędkościami i we wszystkich kierunkach jednocześnie - wszystko zależy od tego, względem czego mierzymy.

Przewidując takie naiwne pytania założyłem doświadczenie dla rakiety.
Jak wiadomo porusza się ona tylko w jednym kierunku.
Idąc z duchem czasu mogłem zaproponować dysk UFO.
Wtedy dopiero musiałbym się nagimnastykować jak określić jego kierunek ruchu.

Siedząc w domu na fotelu, pozostajesz w spoczynku względem powierzchni Ziemi, ale jednocześnie poruszasz się z jakąś prędkością względem osi obrotu Ziemi, z inną prędkością poruszasz się względem Słońca, i jeszcze z inną - względem centrum Galaktyki. Zgodnie z twoim rozumowaniem, światło wystrzelone z rakiety, powinno jednocześnie trafić w tarczę i w nią nie trafić. Według twojego rozumowania, światło powinno trafić w tarczę i powrócić do punktu wystrzelenia (dla obserwatora, który pozostaje w spoczynku względem tarczy i rakiety - dla niego przecież tarcza i rakieta nie poruszają się z żadną prędkością), powinno trafić w tarczę (choć w inne jej miejsce) i nie powrócić do punktu wystrzelenia (dla obserwatora, dla którego rakieta i tarcza poruszają się z jakąś prędkością) i w ogóle nie trafić w tarczę (dla obserwatora, względem którego rakieta i tarcza poruszają się z jeszcze inną - większą - prędkością) - każdy z tych obserwatorów musiałby zaobserwować inne zdarzenie.

A nie uwzględnił Pan jeszcze ruchów pochodzących od rozszerzającego się Wszechświata. Tak dopiero występują prędkości i różnorakie kierunki.
Pan mi chyba życzy, żebym oszalał od nadmiaru bodźców zewnętrznych.
Nic z tego znam pojęcie brzytwy Okhama.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

>>Względem czego rakieta i tarcza poruszają się z prędkością v? Przecież względem siebie pozostają w spoczynku, a poruszać się mogą ze wszystkimi możliwymi prędkościami i we wszystkich kierunkach jednocześnie - wszystko zależy od tego, względem czego mierzymy.
> Przewidując takie naiwne pytania założyłem doświadczenie dla rakiety.
>Jak wiadomo porusza się ona tylko w jednym kierunku.

No tak. Przecież rakiety nie latają do tyłu ani na boki. Genialne! Ja bym na to nie wpadł.

>Idąc z duchem czasu mogłem zaproponować dysk UFO.
>Wtedy dopiero musiałbym się nagimnastykować jak określić jego kierunek ruchu.



> A nie uwzględnił Pan jeszcze ruchów pochodzących od rozszerzającego się Wszechświata. Tak dopiero występują prędkości i różnorakie kierunki.
>Pan mi chyba życzy, żebym oszalał od nadmiaru bodźców zewnętrznych.
>Nic z tego znam pojęcie brzytwy Okhama.

I ciachnąłeś tą brzytwą całą względność ruchu. I dobrze - po co ci takie problemy.

>> Nie trzyma się Pan, ponieważ nie rozumie różnicy pomiędzy bezwładnością a jej brakiem.
>>Światło nie posiada bezwładności.
>No i niestety się Pan myli, ponieważ - jak pisałem - całe zagadnienie nie ma nic wspólnego z bezwładnością. Pan po prostu nie rozumie STW i to nie byłby żaden wstyd, gdyby nie to, że zachowuje się Pan jak ten gość jadący pod prąd z dowcipu.

Mam pomysł na ciekawy eksperyment.

Potrzeba do niego ruchomego układu emitera fal powiązanego z lusterem.

Obserwator zewnętrzny będzie obserwował dwie fale, jedna wyemitowana bezpośrednio przez emiter, druga odbita od lustra, czyli klasyczne echo.

pl.m.wikipedia.org/wiki/Echo

Wg tego co twierdzicie, jeżeli układ emitera z lustrem poruszy się względem zewnetrznego obserwatora, to różnica odstępu czasowego fali pierotnej do jej echa będzie się zmieniać.

A ja twierdzę, że nie zmieni się i pozostanie ta sama.

Twierdzę, że zmienia się i poróżnia jedynie długości fal pierwotnej i echa ale czasowy odstęp do echa mimo ruchu układu zawsze pozostanie stały.

Proponuję przeprowadzić eksperyment na fali dźwiękowej albo wodnej. Po co się męczyć z dokładnymi pomiarami swiatla.

>>> Nie trzyma się Pan, ponieważ nie rozumie różnicy pomiędzy bezwładnością a jej brakiem.
>>>Światło nie posiada bezwładności.
>>No i niestety się Pan myli, ponieważ - jak pisałem - całe zagadnienie nie ma nic wspólnego z bezwładnością. Pan po prostu nie rozumie STW i to nie byłby żaden wstyd, gdyby nie to, że zachowuje się Pan jak ten gość jadący pod prąd z dowcipu.
>Mam pomysł na ciekawy eksperyment.
>Potrzeba do niego ruchomego układu emitera fal powiązanego z lusterem.
>Obserwator zewnętrzny będzie obserwował dwie fale, jedna wyemitowana bezpośrednio przez emiter, druga odbita od lustra, czyli klasyczne echo.
>pl.m.wikipedia.org/wiki/Echo
>Wg tego co twierdzicie, jeżeli układ emitera z lustrem poruszy się względem zewnetrznego obserwatora, to różnica odstępu czasowego fali pierotnej do jej echa będzie się zmieniać.
>A ja twierdzę, że nie zmieni się i pozostanie ta sama.
>Twierdzę, że zmienia się i poróżnia jedynie długości fal pierwotnej i echa ale czasowy odstęp do echa mimo ruchu układu zawsze pozostanie stały.
>Proponuję przeprowadzić eksperyment na fali dźwiękowej albo wodnej. Po co się męczyć z dokładnymi pomiarami swiatla.

Eksperyment ten pod wskazanym adresem jest przewidziany dla fali akustycznej.
Według kanonów nauki światło zachowuje się nieco inaczej.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

>Eksperyment ten pod wskazanym adresem jest przewidziany dla fali akustycznej.
>Według kanonów nauki światło zachowuje się nieco inaczej.

Światło z pewnością zachowuje się tak samo jak wszystkie inne fale.

Stwierdzona właściwość jednej fali jest wlasciwoscia wszystkich fal.

>>Eksperyment ten pod wskazanym adresem jest przewidziany dla fali akustycznej.
>>Według kanonów nauki światło zachowuje się nieco inaczej.
>Światło z pewnością zachowuje się tak samo jak wszystkie inne fale.
>Stwierdzona właściwość jednej fali jest wlasciwoscia wszystkich fal.

Odnoszę coraz większe przekonanie, iż tak jest w istocie.
Kiedy przyjmiemy pogląd, iż fala elektromagnetyczna posiada bezwładność, to czym się ona różni od pozostałych fal?

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

>Mam pomysł na ciekawy eksperyment.
>Potrzeba do niego ruchomego układu emitera fal powiązanego z lusterem.
>Obserwator zewnętrzny będzie obserwował dwie fale, jedna wyemitowana bezpośrednio przez emiter, druga odbita od lustra, czyli klasyczne echo.
>pl.m.wikipedia.org/wiki/Echo
>Wg tego co twierdzicie, jeżeli układ emitera z lustrem poruszy się względem zewnetrznego obserwatora, to różnica odstępu czasowego fali pierotnej do jej echa będzie się zmieniać.

Będzie. Twój eksperyment nie różni się zasadniczo od tego z wagonem i żarówką.

>A ja twierdzę, że nie zmieni się i pozostanie ta sama.
>Twierdzę, że zmienia się i poróżnia jedynie długości fal pierwotnej i echa ale czasowy odstęp do echa mimo ruchu układu zawsze pozostanie stały.

Ale to by znaczyło, że prędkość światła (w układzie emiter-lustro) dla obserwatora zewnętrznego nie wynosi c, tylko jest wypadkową prędkości światła i prędkości układu emiter-lustro. Twierdzisz w ten sposób, że światło może poruszać się względem obserwatora zewnętrznego z prędkością inną niż c.

>Proponuję przeprowadzić eksperyment na fali dźwiękowej albo wodnej. Po co się męczyć z dokładnymi pomiarami swiatla.

Ta propozycja świadczy o tym, że wciąż nie rozumiesz w czym rzecz. Dla fali dźwiękowej wynik eksperymentu będzie taki jak przewidujesz, bo prędkość fali dźwiękowej będzie wypadkową prędkości tej fali i prędkości układu emiter-lustro. Jeśli np. wstawimy ten twój układ emiter-lustro do wagonu (emiter będzie na tylnej ścianie wagonu, a lustro na przedniej) i wagon wprawimy w ruch z prędkością 200 km/h (względem obserwatora zewnętrznego), a prędkość samej fali dźwiękowej w wagonie wyniesie 1225 km/h, to prędkość fali z emitera do lustra (dla obserwatora zewnętrznego) wyniesie 1425 km/h, a prędkość fali od lustra do emitera wyniesie 1025 km/h. Według tego co twierdzisz, ze światłem powinno być podobnie - prędkość światła od emitera do lustra (względem obserwatora zewnętrznego) powinna być większa o 200 km/h, a od lustra do emitera mniejsza o 200 km/h. To by przeczyło temu, że światło porusza się ze stałą prędkością względem wszystkich obserwatorów.

>wciąż nie rozumiesz w czym rzecz. Dla fali dźwiękowej wynik eksperymentu będzie taki jak przewidujesz, bo prędkość fali dźwiękowej będzie wypadkową prędkości tej fali i prędkości układu emiter-lustro. Jeśli np. wstawimy ten twój układ emiter-lustro do wagonu (emiter będzie na tylnej ścianie wagonu, a lustro na przedniej) i wagon wprawimy w ruch z prędkością 200 km/h (względem obserwatora zewnętrznego), a prędkość samej fali dźwiękowej w wagonie wyniesie 1225 km/h, to prędkość fali z emitera do lustra (dla obserwatora zewnętrznego) wyniesie 1425 km/h, a prędkość fali od lustra do emitera wyniesie 1025 km/h. Według tego co twierdzisz, ze światłem powinno być podobnie - prędkość światła od emitera do lustra (względem obserwatora zewnętrznego) powinna być większa o 200 km/h, a od lustra do emitera mniejsza o 200 km/h. To by przeczyło temu, że światło porusza się ze stałą prędkością względem wszystkich obserwatorów.

To Ty nie rozumiesz w czym rzecz.

Gdy wagon wprawisz w ruch dla obserwatora zewnetrznego prędkość fali dźwiękowej od emitera do lustra wyniesie 1225km/h i od lustra do obserwatora też 1225km/h.

Co więcej.
Obojętnie czy do tego wagonu wsiądziesz czy z niego wysiądziesz, czy on będzie w spoczynku czy w ruchu względem Ciebie prędkość fal dźwiękowej w każdym kierunku to będzie zawsze 1225km/h.

Prędkość fali dźwiękowej w tym samym ośrodku jest stała dla wszytkich obserwatorów. Dokładnie tak samo jak prędkość światła.

Dlatego eksperyment z echem dla dźwięku da ten sam efekt i dla światła.

W określonym ośrodku prędkość fal zawsze jest stała. Dotyczy każdego rodzaju fali.

Nie ma znaczenia czy obserwator w ośrodku porusza się czy nie. Zawsze stwierdzi tylko te jedną stałą wartość.

Nie będzie żadnego opoznienia w docieraniu do ścian wagonu światła z żarówki na środku wagonu dla żadnego obserwatora.

Wszystko co zostało eksperymentalnie potwierdzone to stała prędkość fal dla wszystkich obserwatorów.

Nie ponadto albo proszę o źródła!!!

>To Ty nie rozumiesz w czym rzecz.
>Gdy wagon wprawisz w ruch dla obserwatora zewnetrznego prędkość fali dźwiękowej od emitera do lustra wyniesie 1225km/h i od lustra do obserwatora też 1225km/h.
>Co więcej.
>Obojętnie czy do tego wagonu wsiądziesz czy z niego wysiądziesz, czy on będzie w spoczynku czy w ruchu względem Ciebie prędkość fal dźwiękowej w każdym kierunku to będzie zawsze 1225km/h.

Jesteś chyba beznadziejnym przypadkiem, ale spróbuję jeszcze raz. Skup się.
Prędkość dźwięku w powietrzu (przy temperaturze 15 °C) to 340,3 m/s. To znaczy, że dźwięk w takim ośrodku, w ciągu 10 sekund, pokona odległość 3403 m. Wyobraź sobie baaaardzo długi wagon kolejowy o takiej właśnie długości (3403 m). Jeśli na tylnej ścianie tego wagonu umieścimy emiter dźwięku, to dźwięk z tego emitera dotrze do przedniej ściany wagonu po 10 sekundach (dźwięk w ciągu 10 sekund pokona odległość 3403 m). A teraz wprowadźmy wagon w ruch z prędkością np. 100 m/s (względem obserwatora stojącego na peronie). W momencie gdy tylna ściana wagonu, na której umieszczony jest emiter znajdzie się na wysokości obserwatora stojącego na peronie, emitujemy sygnał dźwiękowy. Sygnał dobiegnie do przedniej ściany wagonu w ciągu 10 sekund, ale wagon, poruszający się z prędkością 100 m/s względem obserwatora na peronie, pokona w tym czasie 1000 m. A zatem sygnał dobiegnie do przedniej ściany wagonu w momencie, gdy będzie się ona znajdowała w odległości 4403 m od obserwatora stojącego na peronie. A więc dla obserwatora stojącego na peronie, dźwięk pokona 4403 m w 10 sekund. A to znaczy, że dźwięk względem obserwatora zewnętrznego poruszał się z prędkością 440,3 m/s.

>Prędkość fali dźwiękowej w tym samym ośrodku jest stała dla wszytkich obserwatorów.

Nie. Ona jest stała względem ośrodka i tylko tych obserwatorów, którzy pozostają w spoczynku względem ośrodka.

>Dokładnie tak samo jak prędkość światła.

Nie. Światło nie potrzebuje ośrodka.

>Wszystko co zostało eksperymentalnie potwierdzone to stała prędkość fal dla wszystkich obserwatorów.
>Nie ponadto albo proszę o źródła!!!

Przecież falę dźwiękową można dogonić, a nawet ją wyprzedzić - samoloty ponaddźwiękowe tak robią - więc jak można twierdzić, że prędkość tej fali jest stała względem samolotu, który ją dogania i wyprzedza. Ona jest stała tylko względem ośrodka i obserwatorów, którzy nie poruszają się względem ośrodka.
To ty podaj źródła, z których wynika, że prędkość fali dźwiękowej względem odbiorców, nie zależy od ich prędkości względem ośrodka, w którym ta fala się rozchodzi. W końcu twierdzisz, że zostało to eksperymentalnie potwierdzone. Kto to potwierdził i w jakich eksperymentach?

>>Prędkość fali dźwiękowej w tym samym ośrodku jest stała dla wszytkich obserwatorów.
>Nie. Ona jest stała względem ośrodka i tylko tych obserwatorów, którzy pozostają w spoczynku względem ośrodka.

Nieprawda.
Fala ma stała prędkość w obserwacji każdego obserwatora, bez względu na jego ruch w ośrodku.

Znaczenie ma izolowanie ośrodka wnętrza wagonu od ośrodka jego zewnętrza ale zakładamy, że nie ma żadnej izolacji emiter i obserwatorzy są w tym samym ośrodku.

>>Dokładnie tak samo jak prędkość światła.
>Nie. Światło nie potrzebuje ośrodka.

Fala niczego to okropna bzdura!
Światło albo jest falą grawitacyjna albo go w ogóle nie ma. Skoro je obserwujemy jest falą grawitacyjna.

>Przecież falę dźwiękową można dogonić, a nawet ją wyprzedzić - samoloty ponaddźwiękowe tak robią - więc jak można twierdzić, że prędkość tej fali jest stała względem samolotu, który ją dogania i wyprzedza.

Ruch obserwatora w ośrodku jest bez znaczenia, w obserwacji stwierdzi zawsze te sama prędkość fali.

>Ona jest stała tylko względem ośrodka i obserwatorów, którzy nie poruszają się względem ośrodka.

Nieprawda. Ruch w ośrodku nie ma żadnego wpływu na obserwowana prędkość fali.

>To ty podaj źródła, z których wynika, że prędkość fali dźwiękowej względem odbiorców, nie zależy od ich prędkości względem ośrodka, w którym ta fala się rozchodzi. W końcu twierdzisz, że zostało to eksperymentalnie potwierdzone. Kto to potwierdził i w jakich eksperymentach?

Wg Ciebie gdy będziesz stał 3400m od emitera dźwięku to wyemitowany dźwięk usłyszysz po 10sekundach, jeżeli jednak zawieje od ciebie w stronę emitera, to podczas wiatru czas na dotarcie do ciebie dźwięku wydłuży się ponad 10 sekund.

Wg mnie nie wydłuży się i pozostanie wciąż 10 sekund pomimo wiatru, wydłuży się wyłącznie fala, doznasz efektu Dopplera, usłyszysz niższy dźwięk.

Z wiatrem czy bez wiatru w odległości 3400m to będzie zawsze te same 10 sekund.
Różnic się będą za to dźwięki, które usłyszysz.

>Znaczenie ma izolowanie ośrodka wnętrza wagonu od ośrodka jego zewnętrza

Przynajmniej zaakceptowałeś fakt, że prędkość ośrodka względem obserwatora ma znaczenie. Chociaż tyle dobrego. Może jest nadzieja, że zrozumiesz resztę.

>ale zakładamy, że nie ma żadnej izolacji emiter i obserwatorzy są w tym samym ośrodku.

Jeśli wagon będzie odkrytą platformą, to prędkość dźwięku, względem obserwatora na peronie, wyniesie 340,3 m/s (on nie porusza się względem ośrodka), ale dla wagonu poruszającego się z prędkością 100 m/s względem ośrodka, prędkość dźwięku wyniesie 240,3 m/s i dźwięk nie dotrze do przedniej ściany w ciągu 10 sekund. Przecież gdyby dźwięk, emitowany z platformy wagonu, poruszał się z prędkością 340,3 m/s względem jadącego wagonu i w ciągu 10 sekund dotarł do przedniej ściany wagonu, to taka sytuacja niczym by się nie różniła od sytuacji z zamkniętym wagonem, czego konsekwencją byłoby to, że w momencie dotarcia sygnału dźwiękowego do przedniej ściany, znalazłaby się ona w odległości 4403 m od obserwatora na peronie, a to by znaczyło, że dźwięk oddalił się od niego na odległość 4403 m, w ciągu 10 sekund (a zatem prędkość dźwięku względem niego musiałaby wynieść 440,3 m/s).

>>Przecież falę dźwiękową można dogonić, a nawet ją wyprzedzić - samoloty ponaddźwiękowe tak robią - więc jak można twierdzić, że prędkość tej fali jest stała względem samolotu, który ją dogania i wyprzedza.
>Ruch obserwatora w ośrodku jest bez znaczenia, w obserwacji stwierdzi zawsze te sama prędkość fali.
>>Ona jest stała tylko względem ośrodka i obserwatorów, którzy nie poruszają się względem ośrodka.
>Nieprawda. Ruch w ośrodku nie ma żadnego wpływu na obserwowana prędkość fali.

Ty chyba nie za bardzo rozumiesz czym jest prędkość. Prędkość, to szybkość zmiany położenia względem układu odniesienia. Jeśli nie ma zmiany położenia np. samolotu względem fali dźwiękowej - bo samolot i fala poruszają się z jednakową prędkością w ośrodku, w którym fala się rozchodzi - to prędkość samolotu względem fali wynosi 0 km/h. Tam gdzie nie zachodzi zmiana położenia, nie ma prędkości. Jest prędkość względem ośrodka, bo zachodzi zmiana położenia względem ośrodka, ale jeśli nie zachodzi zmiana położenia między falą a samolotem, to fala i samolot nie mają względem siebie żadnej prędkości.

>Wg Ciebie gdy będziesz stał 3400m od emitera dźwięku to wyemitowany dźwięk usłyszysz po 10sekundach, jeżeli jednak zawieje od ciebie w stronę emitera, to podczas wiatru czas na dotarcie do ciebie dźwięku wydłuży się ponad 10 sekund.

Tak właśnie się stanie.

www.youtube.com/watch?v=hqom09Q01SU