>Na wiki znajdujemy taką definicję
>>Energia wiązania - energia potrzebna do rozdzielenia układu na jego elementy składowe i
>oddalenia ich od siebie tak, by przestały ze sobą oddziaływać.
>pl.wikipedia.org/wiki/Energia_wiązania
>która wcale nie opisuje energii wiązania lecz wartość innej energii potrzebnej do jej zniesienia.
>Nie interesuje mnie jakiej energii potrzebujemy użyć, żeby doprowadzić układ do rozpadu ale czym
>energia wiązania w ogóle jest?
>Na moją próbę utożsamienia energii wiązania z pojęciem materii inni sprzeciwiali się, bez
>konkretnego wyjaśnienia czym właściwie energia wiązania jest.
>Czym jest energia wiązania?
>Czy energia wiązania to materia?

Energia wiazania tlumaczona jest przyciaganiem, zaleznoscia (opadajacy na) jadro+ elektron-.

(wyjasnienie mechanizmu grawitacji/przyciagania pod rysunkiem)
www.racjonalista.pl/forum.php/s,838622#w838783

Samo wiazanie tworzy sie zawsze w wyniku wprowadzenia (w wyniku dodania energii - ciepla, stad gotuje sie potrawy by przeszly smakiem, "laczy substraty-skladniki reakcji") elektronu walencyjnego atomu jednej substancji na walencyjna orbite innej (najczestsze reakcje chemiczne dotycza pierwiastkow z okresu 2 chcacych utworzyc na drugiej powloce oktet elektronowy niczym sasiadujacy gaz szlachetny) przez co tworzy sie czasteczka, zwiazek chemiczny.

[podstawy chemii]

[niezauwazona/pominieta zaleznosc w modelu]

Owo odepchniecie elektronu (skok na dalsza orbite Nielsa Bohra), przestrzenne rozproszenie (=) wyrzut, emisja, przez co zblizenie -> PRZYCZYNA ZWIAZANIA Z INNYM ATOMEM (przy jednoczesnym dociskaniu, cisnieniu w kotle) to nie efekt "WIBRACJI KINETYCZNEJ" (w hipotetycznie blednym modelu zderzeniowym urojonego "gazu doskonalego"), a rozszerzenia sie pola/przestrzeni atomu na skutek absorpcji energii=[fizycznego bloczka/cegielki]=materii -> kaloryka Antoina Lavoisiera

ROZSZERZALNOSC TEMPERATUROWA CIAL

[klasyczna teoria rozszerzajacego sie pod wplywem ciepla atomu]
[ Boyle - www.youtube.com/watch?v=_H5i5DjYPjA&t=10m3s ]
[ Lavoisier - www.youtube.com/watch?v=_H5i5DjYPjA&t=19m30s ]

(przedstawiona na rysunku <---- ----> dolna strzalka temperaturowa / poziom energetyczny)
www.racjonalista.pl/forum.php/s,838622#w838783
.

>Energia wiazania tlumaczona jest przyciaganiem, zaleznoscia (opadajacy na) jadro+ elektron-.

Wg mnie to wyjaśnienie energii wiązania jest wadliwe.

To wyjaśnienie odnosi się do pojęcia siły, będącej wielkością ruchu a wg mnie prawidłowe odniesienie energii wiązania powinno być do pojęcia oporu, będącego wielkością materii.

Nie przyciąganie określa energię wiązania lecz bezwładność.

Objawienie się bezwładności objawia energię wiązania.

>>Energia wiazania tlumaczona jest przyciaganiem, zaleznoscia (opadajacy na) jadro+ elektron-.
>Wg mnie to wyjaśnienie energii wiązania jest wadliwe.
>To wyjaśnienie odnosi się do pojęcia siły, będącej wielkością ruchu a wg mnie prawidłowe odniesienie energii wiązania powinno być do pojęcia oporu, będącego wielkością materii.
>Nie przyciąganie określa energię wiązania lecz bezwładność.
>Objawienie się bezwładności objawia energię wiązania.

No tak...tyle ze takowe urojenio-wymyslo-"twierdzenia" nic nikomu poza rzekomo toba nie wyjasniaja, ani nic nie opisuja, ani nie tlumacza, ani nie uzmyslawiaja ..w przeciwienstwie do przedstawionych w poscie wczesniejszym ktore nie dosc ze poprzez tozsame modele Boyla, Lavoisiera, Bohra tlumacza strukture materii (tablica Mendelejewa) to takze i reakcje, wiazania, chemie oraz fizyczne zachowanie mikro, oraz makro obiektow.

Nauka zwiazana z idea tym sie wlasnie zajmowac powinna, czyli znalezieniem pojedynczej zasady opisujacej cale szeregi zjawisk .. a nie wymyslaniem piramidy pseudowyjasnien, roznorakich dla kazdej sytuacji i obserwacji.

Po drugie : rozumujesz jeszcze "kinetyczno-zderzeniowym swiatem newtonowskim" w ktorym to elektrony i planety kraza wokol gwiazd w wyniku "przypadkowo zaistnialej bezwladnosci w ktorej rownowaza sie sily odsrodkowa oraz grawitacyjna" (co jest brednia).

W rzeczywistosci za ruch planet odpowiedzialne jest pole silowe (przestrzen) wytwarzane przez jadro Slonca, ktore same sie obracajac, porusza po orbitach odpychajace sie od siebie planety
.

>Nauka zwiazana z idea tym sie wlasnie zajmowac powinna, czyli znalezieniem pojedynczej zasady opisujacej cale szeregi zjawisk .. a nie wymyslaniem piramidy pseudowyjasnien, roznorakich dla kazdej sytuacji i obserwacji.

Właśnie próbuję ustalić lepszy opis energii wiązania, bo widzę, że obecny nie dotyczy wcale energii wiązania lecz energii działania, która potrzebna jest do przeważenia energii wiązania.

Nie zgadzam się z koncepcją przestrzennego pola siłowego a to dlatego, że siła jest wielkością ruchu i objawia się wyłącznie w czasie. Siła nie może wystąpić w przestrzeni. W przestrzeni może wystąpić wyłącznie opór, który jest wielkością materii.

Mozemy mówić zatem wyłącznie o przestrzennym polu oporu i o czaswoym polu siły.

Planety ze słońcem wcale nie wiąże występująca w przestrzeni siła lecz wiąże je występujący w przestrzeni opór.

Ziemia nie może wyjść z orbity nie z powodu przyciągania słońca lecz z powodu oporu przestrzeni.

>>Nauka zwiazana z idea tym sie wlasnie zajmowac powinna, czyli znalezieniem pojedynczej zasady opisujacej cale szeregi zjawisk .. a nie wymyslaniem piramidy pseudowyjasnien, roznorakich dla kazdej sytuacji i obserwacji.
>Właśnie próbuję ustalić lepszy opis energii wiązania, bo widzę, że obecny nie dotyczy wcale energii wiązania lecz energii działania, która potrzebna jest do przeważenia energii wiązania.

>Nie zgadzam się z koncepcją przestrzennego pola siłowego

To błąd.

> a to dlatego, że siła jest wielkością ruchu i objawia się wyłącznie w czasie.

Zdecydowanie nie. Na przykład we wzorze na siłę oddziaływania grawitacyjnego pomiędzy dwoma ciałami nie ma (bo nie jest potrzebny) czasu.

> Siła nie może wystąpić w przestrzeni.

Przeciwnie. Siła jest przedstawiana jako wektor przestrzenny.

> W przestrzeni może wystąpić wyłącznie opór, który jest wielkością materii.

W przestrzeni działają siły, a te, które mają przeciwne zwroty umownie nazywa się "oporem". Ale to baaardzo daleko posunięte uogólnienie. Nie wymyślaj fizyki od wychodka strony. Ucz się jej.

>Mozemy mówić zatem wyłącznie o przestrzennym polu oporu i o czaswoym polu siły.
>Planety ze słońcem wcale nie wiąże występująca w przestrzeni siła lecz wiąże je występujący w przestrzeni opór.

W głównej mierze wiąże je grawitacja, którą obecnie definiujemy jako krzywiznę czasoprzestrzeni, a do pewnego stopnia można tę siłę opisać równaniem Newtona, które jednak załamuje się przy opisie orbity Merkurego, gdzie trzeba już użyć teorii względności.

>Ziemia nie może wyjść z orbity nie z powodu przyciągania słońca lecz z powodu oporu przestrzeni.

Takie postulaty mogliby wysuwać starożytni Grecy. Na przykład. Obecnie na ten temat wiemy zdecydowanie więcej i jest inaczej, niż Ci się wydaje.

>>Nauka zwiazana z idea tym sie wlasnie zajmowac powinna, czyli znalezieniem pojedynczej zasady opisujacej cale szeregi zjawisk .. a nie wymyslaniem piramidy pseudowyjasnien, roznorakich dla kazdej sytuacji i obserwacji.
>Właśnie próbuję ustalić lepszy opis energii wiązania, bo widzę, że obecny nie dotyczy wcale energii wiązania lecz energii działania, która potrzebna jest do przeważenia energii wiązania.

Poprostu nie ma czegos takiego jak oddzielny byt zwany "energia wiazania". "Energie wiazania" wyobrazasz sobie bo wydaje ci sie ze istnieje (przyczyna w sensie) "substancja energetyczna" odpowiedzialna za polaczenia molekul tworzacych czasteczki i zwiazki chemiczne.

W rzeczywistosci..jak bylo opisane wczesniej wiazanie to wynika z fizycznego oddzialywania elektron - jadro (przyczyny tego -> "sprezyna" tez byly wyjasnione), uwspolniania elektronow na powlokach walencyjnych i reguly oktetu.

Jesli wymysliles lepsze, prostsze, spojniejsze, klarowniejsze rozwiazanie i model atomu ktory by to wyjasnial ..bardzo prosze, chetnie dowiem sie, poslucham .. a moze nawet sam wyciagne z tych madrosci cos dla siebie.

>Nie zgadzam się z koncepcją przestrzennego pola siłowego a to dlatego, że siła jest wielkością ruchu i objawia się wyłącznie w czasie. Siła nie może wystąpić w przestrzeni. W przestrzeni może wystąpić wyłącznie opór, który jest wielkością materii.

Tyle ze takowe pole widzimy np w relacjach obiektow ukladu slonecznego, czy Ksiezyc - Ziemia.

W ukladzie slonecznym owo pole silowe lokalnie (poprzez kompresje materii/energii/ciepla w jadrze) wytwarza gigant i dlatego widzimy ze pcha ono po orbitach wszystkie planety w jednym kierunku (swego obrotu).

Podobnie w ukladzie Ziemia - Ksiezyc oraz wszystkie satelity kraza w rytm obracajacego sie jadra naszej planety.

Dzieki temu odpychajacemu polu nie zderzaja sie ze soba elektrony(- od -), cale atomy(+od+), ksiezyce, planety, gwiazdy (wieksza masa wieksze odleglosci rozproszenia) oraz galaktyki (najwieksza koncentracja = najwieksza miedzy nimi przestrzen).

Poprostu bez tej zasady "kosmos" czyli harmonia, porzadek nie moglyby w pierwszej kolejnosci nawet zaistniec..bo o ile oficjalny model nie zawiera fizycznej sily ROZPRASZAJACEJ przeciwdzialajacej przyciaganiu (przy obecnym rozumowaniu TAKOWEJ NIE MA ..stad i ty niewiesz co "wymyslec", a kwestii unikasz)....to caly wszechswiat nie dosc ze nie moglby w ogole powstac (cos rozdzielilo przeciez pierwotna jednorodna substancje) ..to musialby sie on wciaz zapadac = degradowac ...A COS ZUPELNIE PRZECIWNEGO (niemal ksiazkowe, idealne rozproszenie od siebie wszelkich obiektow, nie ich koncentracje) WIDZIMY NA NOCNYM NIEBIE.

>Mozemy mówić zatem wyłącznie o przestrzennym polu oporu i o czaswoym polu siły.

Jest to w pewnym sensie przestrzenne pole "oporu" (dzieki temu mamy do czynienia z fizycznym ruchem) ..dlatego miedzy innymi wszystkie planety wokol Slonca oraz sztuczne satelity wokol Ziemi pchane sa "kreca sie" w jedna i te sama strone.

A czasowo oddzialowuje ono dopoki mamy do czynienia z ciezka, goraca, skompresowana i wirujaca kula, jadrem kotlujacym w sobie materie (dlatego wlasnie "wszechswiat sie rozszerza", rowniez w skali gwiezdnych porodowek gdzie nowo powstale gwiazdki po utworzeniu jadra odpychaja sie od siebie ..CZYM ? ..NO WLASNIE SILOWYM POLEM ktore ludzka jednostka rozumie, opisujac je jako "przestrzen" - arena).

>Planety ze słońcem wcale nie wiąże występująca w przestrzeni siła lecz wiąże je występujący w przestrzeni opór.

Planety w ukladzie slonecznym wiaze GRAWITACJA/przyciaganie, a jej mechanizm najprosciej wyjasnia model "sprezyny" :

NATURALNYM STANEM PIERWOTNYM KOSMOSU JEST JEDNOLITA SUBSTANCJA (wszechogarniajacy koncentrujacy sie wodor) DLATEGO GDY LOKALNIE OWA ZUPA, CHMURA WODORU(mglawica) SKONCENTRUJE SIE W KULKI (wieksze-gwiazdy badz mniejsze-planety) TO WYTWORZONE PRZEZ NIE W WYNIKU KONCENTRACJI ODEPCHNIECIE (poprzez omawiane pole = przestrzen) BEDZIE NIEJAKO "SZTUCZNYM TWOREM" - "NACIAGNIETA SPREZYNA" , KTORA PO USTANIU/ZMNIEJSZANIU KONCENTRACJI I WIROWANIA ..CHCE STALE POWRACAC DO STANU PIERWODODNEJ ZUPY (bo zmniejsza sie pole, ktorego nie ma bez goracego, wirujacego jadra a przez to sila odpychania maleje i obiekty sie do siebie przyblizaja ..

..dlatego elektrony chca spasc na jadro, ale jednoczesnie sa od niego rowniez (na pewien dystans) odpychane (gdyz same sa skoncentrowanymi i wirujacymi formami energi wytwarzajacymi pole) ..a takze odpychaja sie one od samych siebie (dystans maly bo i energia mala) dzieki czemu tworza stabilne orbity przez co moga powstac pierwiastki chemiczne(tablica Mendelejewa).

[daleko znajduja sie od siebie "+ od +", bo kumulacja jest znaczaco wieksza = mozliwosci zaistnienia struktur zwiazkow chemicznych]

Podobna zasada dotyczy Slonca i odpychajacych sie od siebie planet (Ziemia/ Mars/Venus/Merkury blisko gwiazdy i samych siebie, bo mala energia rozproszenia .. ciezki Jowisz daleko, kolejny ciezki gigant rowniez daleko itd

Tak wiec WIDZAC WSZELKIE TE OBSERWACJE smiem sadzic iz takowe pole istniec wrecz musi (

BEZ NIEGO NIE DA SIE WYJASNIC SPOJNIE ZACHOWANIA ani STRUKTURY MIKRO ani MAKROSKALI ani ZACHODZACYCH REAKCJI, ZJAWISK)

>Ziemia nie może wyjść z orbity nie z powodu przyciągania słońca lecz z powodu oporu przestrzeni.

Pole wytwarzane przez Slonce nie stawia oporu[w takim sensie jak ty rozumiesz opor] (takowy stawia Ziemia) .. za to PCHA ono nasza i nie tylko planete po orbicie, same krecac sie wokol.

Ziemia owszem moglaby, "odbic sie", oddalic (w mikroskali analogicznym efektem jest fotoelektryczny i Comptona + kazdy rodzaj emisji "wyrzutu" z atomu, poprzez "skok energetyczny" elektronu na wyzsza orbite w modelu Bohra) ..jednak wymagaloby to naglego zwiekszenia materii / energii / temperatury jadra, ewentualnie drastycznego przyspieszenia jej WIROWANIA (mechanizm sztucznej antygrawitacji)
.

>Poprostu nie ma czegos takiego jak oddzielny byt zwany "energia wiazania".

Jest i nazywamy ją materią.

Mieszasz dwie sprawy: 1. wiązanie w układ planetarny, 2. ruch planet w układzie

Ziemię związuje w układzie słonecznym pole oporu.
Ruch względem Słońca Ziemi nadaje pole siły.
Oba pola występują równocześnie i nakładają się na siebie.
Osie układów tych dwóch nałożonych na siebie pól są względem siebie zakrzywione.

>>Poprostu nie ma czegos takiego jak oddzielny byt zwany "energia wiazania".
>Jest i nazywamy ją materią.

Wiazanie to materia = skoncentrowana energia czyli elektron, ale przyczyna jego powstania jest pozycjonowanie wlasnie elektronow (ktore przyciagane sa przez jadro) zwiazanych z ostatnimi powlokami pierwiastkow.

Twoje "wyjasnienia" (ciezko to w ogole wyjasnieniem nazwac, raczej "stwierdzeniem" ale niech bedzie) poprostu nic nie tlumacza(nic takiego nie przedstawiles), a powinny cale szeregi obserwowanych rzeczywistych zjawisk ..ukaz choc jedno (jesli takowych nie ma modelu nie mozna wiazac z naukowym/rzeczywistym/empirycznym).

>Mieszasz dwie sprawy: 1. wiązanie w układ planetarny, 2. ruch planet w układzie

Oba punkty - zachowania rzeczywistego swiata sa scisle zwiazane z omawianym "polem", jego skutkiem, oddzialywaniem, efektem.

1. odepcheniecie przez pole wytwarzane przez planety ..mniejsze slabsze o rzad wielkosci od gwiezdnego = male odleglosci miedzy gwiazda a planeta (tozsama zasada dla ksiezycow) i miedzy nimi samymi sa niewielkie, podczas gdy duze Slonca sa od siebie bardzo oddalone (duzo przestrzeni/pola pomiedzy) proporcjonalnie do swej duzej, o rzad wiekszej masy jadra (silniejsze odpychanie, wiekszy zasieg odpychajacego pola)

2. ruch z powodu silnego pola (odgwiazdowego) pchajacego po orbitach planety [RUCH ODBYWA SIE ZAWSZE W TE SAMA STRONE WIROWANIA LOKALNEGO GIGANTA-CENTRUM MASY] ..ta sama zasada tyczy sie ksiezycow czy sztucznych satelit - kraza zawsze w strone wirowania jadra ... wiec (watek, nutka detektywistyczna) ... ciezko tu o koincydencje, fart i przypadek.

>Ziemię związuje w układzie słonecznym pole oporu.

Nic nie "zwiazuje" (podobnie jak wyzej "brak tu energetycznego bytu wiazania") ..poprostu uklad sloneczny to "sztucznie" (poprzez koncentracje) wytworzona przestrzen/pole = odepchniecie od siebie, odseparowanie pierwotnie jednolitego morza "energii", GDY MATERIALNEJ PRZESTRZENI ROZDZIELAJACEJ POCZATKOWA STRUKTURE JESZCZE NIE BYLO (czasy CMB)

["sztucznie" - gdyz naturalnym stanem inicjalnym jest pierwotna, jednolita, homogeniczna - nieskoncentrowana w ciezkie jadra..(odpychajacych sie poprzez pole atomow, ksiezycow, planet, gwiazd i galaktyk = materie stanowiaca strukture kosmosu) ..substancja, stad "pokumulacyjny efekt sprezyny i chec powrotu do stanu poczatkowego -> braku pola = przestrzeni miedzyobiektowej"]

>Ruch względem Słońca Ziemi nadaje pole siły.

Dokladnie tak obracajace sie pole silowe pcha mniejsze jadro (slabsze pole silowe) Ziemi.

>Oba pola występują równocześnie i nakładają się na siebie.
>Osie układów tych dwóch nałożonych na siebie pól są względem siebie zakrzywione.

Na papierze mozna powiedziec ze w wypadku obiektow tej samej skali wielkosci, tak to raczej wlasnie wyglada ..niczym schemat oddzialywania pol magnetycznych odpychajacych sie biegunow
.

>>Energia wiazania tlumaczona jest przyciaganiem, zaleznoscia (opadajacy na) jadro+ elektron-.
>Wg mnie to wyjaśnienie energii wiązania jest wadliwe.
>To wyjaśnienie odnosi się do pojęcia siły, będącej wielkością ruchu a wg mnie prawidłowe odniesienie energii wiązania powinno być do pojęcia oporu, będącego wielkością materii.
>Nie przyciąganie określa energię wiązania lecz bezwładność.
>Objawienie się bezwładności objawia energię wiązania.

O czym Ty znów mamroczesz? O makro fizyce czy mikro fizyce? Zjawisko to już wyjaśnił Twój "kolega" po fachu niejaki "Henryk K." Zdeklasował w ten sposób układ heliocentryczny na podstawie karkołomnych wyliczeń opartych na modelu atomu Bohra.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>O czym Ty znów mamroczesz? O makro fizyce czy mikro fizyce? Zjawisko to już wyjaśnił Twój "kolega" po fachu niejaki "Henryk K." Zdeklasował w ten sposób układ heliocentryczny na podstawie karkołomnych wyliczeń opartych na modelu atomu Bohra.
>

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

Gdyby to były karkołomne obliczenia to Pańska ignorancja byłaby zrozumiała.
Mój wywód opierał się na elementarnych przekształceniach rachunku całkowego, ale to jest poza Pańskimi możliwościami, ponieważ studiował Pan kursem inżynierskim.
A tak na marginesie, to jedyne w miarę poprawnie wyprowadzenie wzoru na energię potencjalną w polu elektrycznym i grawitacyjnym, jest przeprowadzone dla ładunków elektrycznych jednoimiennych.
Pozostałe wyprowadzenia przeczą elementarnej logice i służą jedynie ukryciu błędów poważniejszych teorii fizycznych i astronomicznych.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

>>O czym Ty znów mamroczesz? O makro fizyce czy mikro fizyce? Zjawisko to już wyjaśnił Twój "kolega" po fachu niejaki "Henryk K." Zdeklasował w ten sposób układ heliocentryczny na podstawie karkołomnych wyliczeń opartych na modelu atomu Bohra.
>>

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.
> Gdyby to były karkołomne obliczenia to Pańska ignorancja byłaby zrozumiała.
>Mój wywód opierał się na elementarnych przekształceniach rachunku całkowego, ale to jest poza Pańskimi możliwościami, ponieważ studiował Pan kursem inżynierskim.

Co jest zrozumiałym. Dlatego ośmielam się zapytać, czy taki ścisły umysł potrafi mi wyjawić dokładnie czy dokonywał pan elementarnych przekształceń rachunku całkowego, czy też przekształceń operując rachunkiem całkowym? Cholera! Obcowanie z geniuszem nowatorskiej fizyki niejakim H. ma wpływ na język polski, który notorycznie nie szanuje logiki wypowiedzi w zdaniach budowanych w języku polskim. Chcę jeszcze tylko powiedzieć, że każde kursy na studiach technicznych jakie się kończy z prawem używania tego najniższego tytułu inżyniera, oparte są na dokładnej wiedzy z matematyki, w tym dość dobrze z analizy matematycznej. Skoro pan tego nie wie, to nie przechodził pan nawet obok jakiejkolwiek uczelni technicznej. Nawet ekonomiści winni znać rachunki analizy matematycznej (np. dla statystyki).
Dalej nie ma sensu prowadzić dysputy na ten temat.

> A tak na marginesie, to jedyne w miarę poprawnie wyprowadzenie wzoru na energię potencjalną w polu elektrycznym i grawitacyjnym, jest przeprowadzone dla ładunków elektrycznych jednoimiennych.

Tak, ale wyprowadzenie prowadzi się zakładając tylko istnienie pola elektrycznego a nie grawitacyjnego, bo grawitacji nic do tego, kolego uczony.
A tak na marginesie to znasz ładunki jednocześnie różnoimienne? Ciekawe.

>Pozostałe wyprowadzenia przeczą elementarnej logice i służą jedynie ukryciu błędów poważniejszych teorii fizycznych i astronomicznych.

Tako rzecze objawienie intelektualne, niejaki Henryk K. słynny, tylko na tym forum z podważenia istnienia grawitacji. GRAWITACJI NIE MA!

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>> A tak na marginesie, to jedyne w miarę poprawnie wyprowadzenie wzoru na energię potencjalną w polu elektrycznym i grawitacyjnym, jest przeprowadzone dla ładunków elektrycznych jednoimiennych.
>Tak, ale wyprowadzenie prowadzi się zakładając tylko istnienie pola elektrycznego a nie grawitacyjnego, bo grawitacji nic do tego, kolego uczony.

A czy ja łączę grawitację z polem elektrycznym?
Można co najwyżej próbować połączyć pole elektryczne z energią kinetyczną.
Ale tylko na chwilę, w pierwszym momencie wyprowadzania wzoru na energię potencjalną dla ładunków jednoimiennych.
Jej wartość jest jednak znikoma, dlatego można ją pominąć.
Nie można jednak tego nie zauważyć.

>A tak na marginesie to znasz ładunki jednocześnie różnoimienne? Ciekawe.

A jakie ładunki się przyciągają, chyba nie jedno imienne?

>>Pozostałe wyprowadzenia przeczą elementarnej logice i służą jedynie ukryciu błędów poważniejszych teorii fizycznych i astronomicznych.
>Tako rzecze objawienie intelektualne, niejaki Henryk K. słynny, tylko na tym forum z podważenia istnienia grawitacji. GRAWITACJI NIE MA!

Jak zwykle nie wiele Pan zrozumiał.
Grawitacja istnieje, lecz czy można ją prawidłowo opisać, jak to czynią uczeni, to
wątpię.
Do tej pory nie mają bladego pojęcia jak ona powstaje.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

>Grawitacja istnieje, lecz czy można ją prawidłowo opisać, jak to czynią uczeni, to
>wątpię.
> Do tej pory nie mają bladego pojęcia jak ona powstaje.

Grawitacja to skutek załamania fali.
Postępujące ku środkowi zakrzywienie przestrzeni.

Wiry rzeczne i tornada powietrzne ukazują mechanizmy kształtowania grawitacji.

Wir rzeczny pana wciągnie i już się pan z niego nie wydostanie dopóki nie przejdzie pan przez jego środek i nie zostanie pan wypromieniowany.

Galaktyka to taki duży wir rzeczny.

>>Grawitacja istnieje, lecz czy można ją prawidłowo opisać, jak to czynią uczeni, to
>>wątpię.
>> Do tej pory nie mają bladego pojęcia jak ona powstaje.
>Grawitacja to skutek załamania fali.
>Postępujące ku środkowi zakrzywienie przestrzeni.
>Wiry rzeczne i tornada powietrzne ukazują mechanizmy kształtowania grawitacji.
>Wir rzeczny pana wciągnie i już się pan z niego nie wydostanie dopóki nie przejdzie pan przez jego środek i nie zostanie pan wypromieniowany.
>Galaktyka to taki duży wir rzeczny.

A elektron, być może nawet neutrino posiadają grawitację lecz bardzo malutką.
Co może ona wokół siebie zakrzywić?
Proponuję wyśledzić w Kosmosie dwie czarne dziury wirujące wokół wspólnego środka.
Gdzieś w odpowiedniej odległości od nich może uda się wypatrzyć jakąś planetę.
Można by wówczas ustalić czy pole grawitacyjne wiruje.
Przyjmuję założenie, iż w płaszczyźnie przechodzącej przez obie czarne dziury natężenie pola grawitacyjnego jest największe.
Powinno ono wpływać na zachowanie planety.
Oczywiście potrzebne będzie w tej obserwacji oparcie się na soczewkowaniu grawitacyjnym.
Ot taki sobie eksperymencik obserwacyjny.
Zapomniałem uwzględnić jakiś teleskop kosmiczny.

---

Trzeba podważyć wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, co podważyć się nie da. Tadeusz Kotarbiński ,, Traktat o dobrej robocie"

>>Energia wiazania tlumaczona jest przyciaganiem, zaleznoscia (opadajacy na) jadro+ elektron-.
>Wg mnie to wyjaśnienie energii wiązania jest wadliwe.
>To wyjaśnienie odnosi się do pojęcia siły, będącej wielkością ruchu a wg mnie prawidłowe odniesienie energii wiązania powinno być do pojęcia oporu, będącego wielkością materii.
>Nie przyciąganie określa energię wiązania lecz bezwładność.
>Objawienie się bezwładności objawia energię wiązania.

No i co zrobisz jak delikwent tak uważa, bo ma taką fantazję? Niczym tego bełkotu nie poparł, ale za to z całą pewnością mocno stwierdza. Tako rzecze Hamerlik z oderwaną ręką posiadającą świadomość. Amen.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>>Energia wiazania tlumaczona jest przyciaganiem, zaleznoscia (opadajacy na) jadro+ elektron-.
>Wg mnie to wyjaśnienie energii wiązania jest wadliwe.
>To wyjaśnienie odnosi się do pojęcia siły, będącej wielkością ruchu a wg mnie prawidłowe odniesienie energii wiązania powinno być do pojęcia oporu, będącego wielkością materii.
>Nie przyciąganie określa energię wiązania lecz bezwładność.
>Objawienie się bezwładności objawia energię wiązania.

Nieprawda.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>>Na wiki znajdujemy taką definicję "Energia wiązania - energia potrzebna do rozdzielenia układu na jego elementy składowe i oddalenia ich od siebie tak, by przestały ze sobą oddziaływać.<<

Tak też jest definiowana w podręcznikach akademickich, bo po pierwsze - ta energia daje się wyznaczyć, po drugie - chemicy nie widzą żadnej potrzeby szukania jakiejś innej energii. Pewnym uzupełnieniem jest pojęcie średniej energii wiązania, jako że formalnie takie samo wiązanie w różnych związkach może być nieco słabsze, albo silniejsze.

>>>Na wiki znajdujemy taką definicję "Energia wiązania - energia potrzebna do rozdzielenia układu na jego elementy składowe i oddalenia ich od siebie tak, by przestały ze sobą oddziaływać.<<
>Tak też jest definiowana w podręcznikach akademickich, bo po pierwsze - ta energia daje się wyznaczyć, po drugie - chemicy nie widzą żadnej potrzeby szukania jakiejś innej energii. Pewnym uzupełnieniem jest pojęcie średniej energii wiązania, jako że formalnie takie samo wiązanie w różnych związkach może być nieco słabsze, albo silniejsze.

Załóżmy, że pole przestrzeni składa się z ośrodków o różnej bezwładności.

Wszelki ruch w ośrodku zwiększonej bezwładności zwalnia, w ośrodku zmniejszonej bezwładności przyspiesza jak zegar wyniesiony z powierzchni ziemi na orbite.

>>>>Na wiki znajdujemy taką definicję "Energia wiązania - energia potrzebna do rozdzielenia układu na jego elementy składowe i oddalenia ich od siebie tak, by przestały ze sobą oddziaływać.<<
>>Tak też jest definiowana w podręcznikach akademickich, bo po pierwsze - ta energia daje się wyznaczyć, po drugie - chemicy nie widzą żadnej potrzeby szukania jakiejś innej energii. Pewnym uzupełnieniem jest pojęcie średniej energii wiązania, jako że formalnie takie samo wiązanie w różnych związkach może być nieco słabsze, albo silniejsze.
>Załóżmy, że pole przestrzeni składa się z ośrodków o różnej bezwładności.
>Wszelki ruch w ośrodku zwiększonej bezwładności zwalnia, w ośrodku zmniejszonej bezwładności przyspiesza jak zegar wyniesiony z powierzchni ziemi na orbite.

Gdzie więc ten dowód, że masz rację? Zerwałeś wywód swój genialny na dwóch zdaniach. Więc co dalej?
Pierw zdefiniuj co to jest ośrodek o różnej bezwładności. Określ taki ośrodek i na dodatek podaj przykłady jego występowania.

Znów nie wiesz co to bezwładność?
No to o czym znów p*****lisz?

>Czy przestrzeń jest takim ośrodkiem?

Po co pytasz skoro tak autokratycznie uważasz?
Kiedy się bezwładność masy a nie materii ujawnia?
Potrafisz to wyjaśnić czy Ciebie przerasta?

Słyszałeś określenie układ inercjalny i nieinercjalny? Czym się różnią? Szarley podał Tobie źródła znaczeniowe, czyli słownik nazw fizycznych. Czytałeś lub choć przeglądałeś to? Widzę że nie. Ale własnego słownika frazeologicznego dla hamerfizyki nie wydasz! Ty masz potężne problemy z używaniem języka polskiego. Twoje nowatorskie nazwy szczególnie to udowadniają. Dlaczegoś taki podły i nie słuchasz przyjaznych i dobrych w gruncie rzeczy rad?

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>>>>Na wiki znajdujemy taką definicję "Energia wiązania - energia potrzebna do rozdzielenia układu na jego elementy składowe i oddalenia ich od siebie tak, by przestały ze sobą oddziaływać.<<
>>Tak też jest definiowana w podręcznikach akademickich, bo po pierwsze - ta energia daje się wyznaczyć, po drugie - chemicy nie widzą żadnej potrzeby szukania jakiejś innej energii. Pewnym uzupełnieniem jest pojęcie średniej energii wiązania, jako że formalnie takie samo wiązanie w różnych związkach może być nieco słabsze, albo silniejsze.
>Załóżmy, że pole przestrzeni składa się z ośrodków o różnej bezwładności.
>Wszelki ruch w ośrodku zwiększonej bezwładności zwalnia, w ośrodku zmniejszonej bezwładności przyspiesza jak zegar wyniesiony z powierzchni ziemi na orbite.

Znów nie wiesz o czym bredzisz. To widać.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>Na wiki znajdujemy taką definicję
>>Energia wiązania - energia potrzebna do rozdzielenia układu na jego elementy składowe i
>oddalenia ich od siebie tak, by przestały ze sobą oddziaływać.
>pl.wikipedia.org/wiki/Energia_wiązania
>która wcale nie opisuje energii wiązania lecz wartość innej energii potrzebnej do jej zniesienia.
>Nie interesuje mnie jakiej energii potrzebujemy użyć, żeby doprowadzić układ do rozpadu ale czym
>energia wiązania w ogóle jest?
>Na moją próbę utożsamienia energii wiązania z pojęciem materii inni sprzeciwiali się, bez
>konkretnego wyjaśnienia czym właściwie energia wiązania jest.
>Czym jest energia wiązania?

To właśnie Ty masz obowiązek zdefiniowania tego pojęcia, jako twórca tej myśli. Po co pytasz innych?

>Czy energia wiązania to materia?

Tylko w Hamerfizyce z nowymi, nikomu nie znanymi definicjami.
No cóż, jeśli tak uważasz, to tylko Ciebie deklasuje do poziomu, jaki na tym forum nie powinien mieć miejsca. Po prostu brakuje skali ocen.

Człowieku bezmyślny. Szermujesz tu pojęciami, których absolutnie nie rozumiesz. Bo nie rozumiesz pojęcia definicyjnego "energii". Energię widzisz tylko w dwóch postaciach. Co jest bzdurą. Nie można więc z Tobą rozmawiać, a na pewno tylko lekceważyć, czasem i wyśmiewać/wykpiwać. I to nie jest żadna obelga w stosunku zwłaszcza do Ciebie. Ja na ten przykład nie wypowiadam się na temat liturgii, bo nie mam o niej zielonego pojęcia. Dlaczego Ty robisz odwrotnie? Im mniej wiesz tym więcej farmazonisz? I tyle Tobie natłumaczyłem podstaw. Lekceważysz sobie te uwagi, albo nie czytasz, zapatrzony we własny "geniusz". Po co więc te głupie pytania (o poziomie tych pytań już się wypowiadałem powyżej) jak: "Czy energia wiązania to materia?" Jeśli tak uważasz, to udowodnij to co widzisz po swojemu. Nie robisz tego i nigdy nie zrobiłeś jak dotąd. Masz być więc wiarygodny? Miast wziąć się za podstawy fizyki, forsujesz farmazony. Ciekawszy przez to jesteś? Atrakcyjniejszy? Czy tylko ujawniasz swoją nieobliczalną głupotę? Nieobliczalnym ekshibicjonistą jesteś tak transparentnie obnażając swoje nieuctwo. Tak, tak. Bo to jest nieuctwo prostackie. W dodatku jesteś niegrzecznie natrętny, plotąc bez żadnej żenady swoje mantry. Skoro tak, więc pytania kierowane do forum zostawiam bez komentarza (bo już Tobie to wielokrotnie wyjaśniałem). Dlaczego masz taki wtręt do poznawania otaczającej nas rzeczywistości? No jedyną rozsądną odpowiedzią jest posiadanie własnego świata imaginacji. Tyle tylko, że Ty tylko go znasz.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>Człowieku bezmyślny.

Człowieku, jak ty się nagadasz, żeby nic nie powiedzieć? Nie szkoda ci prądu? Energia elektryczna przecież kosztuje i do tego coraz więcej?

>>Człowieku bezmyślny.
>Człowieku, jak ty się nagadasz, żeby nic nie powiedzieć? Nie szkoda ci prądu? Energia elektryczna przecież kosztuje i do tego coraz więcej?

Żebyś Ty wiedział jaka to różnica między pustym gadulstwem a rzecową rozmową, to byś tego nie plótł w systemie co nowa wypowiedź to nowe farmazony.
No ja jak ja. Ale Ty się produkujesz seryjnie, wypalaczu prądu elektrycznego. Czyli znów zwalasz na innych swoje kompleksy i frustracje. Zobacz ranking forumowiczów i listę najaktywniejszych na tym forum za ostani miesiąc. Po co mam więcej komentować?

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>Zobacz ranking forumowiczów i listę najaktywniejszych na tym forum za ostani miesiąc. Po co mam więcej komentować?

Od kiedy aktywność jest problemem?
Może problemem jest nie taka aktywność jakiej byś sobie życzył?

Pytania:

Czy energię wiązania rozpoznajemy w polu oporu czy w polu siły?

Jak energia wiązania ma się do energii potencjalnej?

Jak rozpoznajemy energię działania?

Jak energia działania ma się do energii kinetycznej?

Czy opór jest wielkością materii?
Czy siła jest wielkością ruchu?
Czy przestrzeń jest wymiarem oporu?
Czy czas jest wymiarem siły?

>Pytania:
>Czy energię wiązania rozpoznajemy w polu oporu czy w polu siły?
>Jak energia wiązania ma się do energii potencjalnej?
>Jak rozpoznajemy energię działania?
>Jak energia działania ma się do energii kinetycznej?
>Czy opór jest wielkością materii?
>Czy siła jest wielkością ruchu?
>Czy przestrzeń jest wymiarem oporu?
>Czy czas jest wymiarem siły?

www.eduped(*)onary/id/27_slownik_fizyczny..
www.if.pw.(*)d/lekcje/index/INDEX/Index.htm
www.ub.hu-berlin.de/de
karo.umk.pl/Karo/

Najpierw się ucz.

---

Dyktaturze sprzeciwiają się tylko ludzie mający potrzebę wolności. Łańcuchowy burek nie czuje tej potrzeby

>>Zobacz ranking forumowiczów i listę najaktywniejszych na tym forum za ostani miesiąc. Po co mam więcej komentować?
>Od kiedy aktywność jest problemem?
>Może problemem jest nie taka aktywność jakiej byś sobie życzył?
>Pytania:
>Czy energię wiązania rozpoznajemy w polu oporu czy w polu siły?

Zdefiniuj te pola.

>Jak energia wiązania ma się do energii potencjalnej?

Wcale. Trzeba rozdzielić świat mikro od świata makro. W obu wariantach pewne pojęcia nie są rozpatrywane.

>Jak rozpoznajemy energię działania?
>Jak energia działania ma się do energii kinetycznej?

Zdefiniuj pojęcie "energia działania".

>Czy opór jest wielkością materii?

Nie.

>Czy siła jest wielkością ruchu?

Nie. Oddziaływania lub krzywizny przestrzeni. Siła jest manifestacją, więc w sensie stricte pojęciem umownym.

>Czy przestrzeń jest wymiarem oporu?

Nie.

>Czy czas jest wymiarem siły?

Nie. Wg obecnej fizyki czas jest związany z przestrzenią, tworząc czasoprzestrzeń.

Zastąp energię oddziaływaniem i zaczniesz rozumieć. Oddziaływanie polega na wymianie odpowiednie porcji energii za pomocą cząstek.
W fizyce można rozróżnić 3 podstawowe oddziaływania (celowo pomijam grawitacyjne, tutaj nieistotne i pomijalne):
słabe - odpowiadają za nie bozony W i Z,
silne - nośnikiem oddziaływania są gluony,
elektromagnetyczne - fotony.

Jeśli energia układu cząstek ma taką wartość, że cząstki (np. protony i neutrony w jądrze atomowym) są ze sobą związane, to w dużym uproszczeniu taki układ jest stabilny i można go rozpatrywać jako pojedynczy twór z właściwościami będącymi wypadkową elementów się nań składających (podkreślam, to duże uproszczenie). Energię można dostarczać (i pochłaniać tym samym) w określonych porcjach. Odpowiednia, określona ilość energii (przenoszona przez cząstkę) może zostać pochłonięta i doprowadzić układ do wzbudzenia, który po pewnym czasie wraca do stanu stabilnego, emitując energię (znów w postaci cząstki). Jeśli zaś do takiego układu dostarczy się energię i będzie ona miała wartość na tyle dużą, że pozwoli na rozdzielenie się układu na elementy składowe, wówczas ta dostarczona energia zostanie zamieniona na energię kinetyczną cząstek składowych, które się od siebie oddalą. Często, przy okazji emitowana jest jeszcze jakaś cząstka unosząca ze sobą energię będąca różnicą energii cząstek składowych (i innej właściwości układu - np. pęd, ładunek).

>>Czy energię wiązania rozpoznajemy w polu oporu czy w polu siły?
>Zdefiniuj te pola.

Pole oporu - przestrzeń, w której objawia się bezwładność.
Pole siły - czas, w którym objawia się prędkość.

>>Jak energia wiązania ma się do energii potencjalnej?
>Wcale. Trzeba rozdzielić świat mikro od świata makro. W obu wariantach pewne pojęcia nie są rozpatrywane.

Czy energia potencjalna jest pojęciem związanym ze skalą obserwacji?
Z jaką skalą?
Czy energia wiązania występuje tylko w jednej skali?
W jakiej?
Energia wiązania atomowego i energia wiązania galaktycznego - różna skala pojęcie to samo.
To "wcale" nie jest jest zgodne z moimi wnioskami.

>Zdefiniuj pojęcie "energia działania".

Energia działania to po prostu ruch.
Energia wiązania to po prostu materia.
Wyrażam to, choć wiem, że tych definicji nie przyjmiesz ale tworzenie innych, błędnych nie ma sensu.

>>Czy opór jest wielkością materii?
>Nie.

Tak!

>>Czy siła jest wielkością ruchu?
>Nie.

Tak!

>>Czy przestrzeń jest wymiarem oporu?
>Nie.

Tak!

>>Czy czas jest wymiarem siły?
>Nie.

Tak!

Siłę zmierzysz wyłącznie w czasie i nie zmierzysz jej w przestrzeni.
Opór zmierzysz wyłącznie w przestrzeni i nie zmierzysz go w czasie.

Siła i opór to wielkości komutujące reprezentujące kolejno ruch i materię, tj. dwie postaci energii dlatego stanowią parę, której nie sposób określić równocześnie.
pl.wikipedia.org/wiki/Zasada_nieoznaczoności

>Wg obecnej fizyki czas jest związany z przestrzenią, tworząc czasoprzestrzeń.
>Zastąp energię oddziaływaniem i zaczniesz rozumieć. Oddziaływanie polega na wymianie odpowiednie porcji energii za pomocą cząstek.

A ty rozumiesz to, co tu napisałeś?
Co to ma znaczyć?
Oczywiście, że czas jest związany z przestrzenią, bowiem są wymiarami kolejno ruchu i materii, tj. dualnej postaci energii, która jest jednością w dwóch transformujących pomiędzy sobą postaciach.

>W fizyce można rozróżnić 3 podstawowe oddziaływania (celowo pomijam grawitacyjne, tutaj nieistotne i pomijalne):
>słabe - odpowiadają za nie bozony W i Z,
>silne - nośnikiem oddziaływania są gluony,
>elektromagnetyczne - fotony.

Nie, w fizyce możemy wyróżnić 2 podstawowe oddziaływania:
1. synteza / wiązanie - nazywane przez was także przyciąganiem / grawitowaniem
2. analiza / rozpad - nazywane przez was także odpychaniem / promieniowaniem

Pierwszy rodzaj oddziaływania elementarnego jest transformacją ruchu do materii.
Drugi rodzaj oddziaływania elementarnego jest transformacją materii do ruchu.
Oba są przekształceniami pomiędzy dwiema elementarnymi postaciami energii: 1. ruchu i 2. materii.

>Odpowiednia, określona ilość energii (przenoszona przez cząstkę) może zostać pochłonięta i doprowadzić układ do wzbudzenia,

transformacja materii do ruchu

>który po pewnym czasie wraca do stanu stabilnego, emitując energię (znów w postaci cząstki).

transformacja ruchu do materii

>Jeśli zaś do takiego układu dostarczy się energię i będzie ona miała wartość na tyle dużą, że pozwoli na rozdzielenie się układu na elementy składowe, wówczas ta dostarczona energia zostanie zamieniona na energię kinetyczną cząstek składowych,

Ruch.
Wynikający z rozpadu wiązania cząsteczkowego, czyli z utraty materii.

>które się od siebie oddalą. Często, przy okazji emitowana jest jeszcze jakaś cząstka unosząca ze sobą energię będąca różnicą energii cząstek składowych (i innej właściwości układu - np. pęd, ładunek).

Czyli wciąż kręcimy się wokół transformacji ruchu i materii przechodząc jedynie między rzędami systemów ruchu i układów materii pomiędzy którymi ta transformacja następuje.
Widać wyraźnie, że transformacja pomiędzy ruchem i materią jest manifestowana na różnych poziomach energetycznych, tzn. utrata makrowiązania cząsteczkowego manifestowana wzrostem mikrodziałania falowego albo absorbcja mikrodziałania falowego manifestowana jest kreacją makrowiązania cząsteczkowego.

To dlatego nie widzimy wyraźnie transformacji ruchu i materii, że te zawsze zachodzą na różnych poziomach energetycznych. Koncentrując swoją uwagę na świecie mikro nie widzimy świata makro i na odwrót.

>>>Czy energię wiązania rozpoznajemy w polu oporu czy w polu siły?
>>Zdefiniuj te pola.
>Pole oporu - przestrzeń, w której objawia się bezwładność.
>Pole siły - czas, w którym objawia się prędkość.
>>>Jak energia wiązania ma się do energii potencjalnej?
>>Wcale. Trzeba rozdzielić świat mikro od świata makro. W obu wariantach pewne pojęcia nie są rozpatrywane.
>Czy energia potencjalna jest pojęciem związanym ze skalą obserwacji?
>Z jaką skalą?
>Czy energia wiązania występuje tylko w jednej skali?
>W jakiej?
>Energia wiązania atomowego i energia wiązania galaktycznego - różna skala pojęcie to samo.
>To "wcale" nie jest jest zgodne z moimi wnioskami.
>>Zdefiniuj pojęcie "energia działania".
>Energia działania to po prostu ruch.
>Energia wiązania to po prostu materia.
>Wyrażam to, choć wiem, że tych definicji nie przyjmiesz ale tworzenie innych, błędnych nie ma sensu.
>>>Czy opór jest wielkością materii?
>>Nie.
>Tak!
Zdefiniuj co rozumiesz przez opór materii np. rozproszonej w promieniu miliona lat świetlnych gazów po wybuchu supernowej.
>>>Czy siła jest wielkością ruchu?
>>Nie.
>Tak!
Jeszcze raz spokojnie Tobie mówię, że nie. Gówniarskie zagrywkowe protesty zakładasz. To podpowiem Tobie ośle, Ze ruch określasz w ilości przebytej drogi w określonym czasie, a wielkość siły w kg lub N (niutonach). Wyjaśnij więc matole jak zupełnie inne domeny fizyki mają do siebie przystawać?
>>>Czy przestrzeń jest wymiarem oporu?
>>Nie.
>Tak!
Wyjaśnij jak może się takie cosik zdarzyć. Bo jak dotąd zaprzeczasz i tupiesz nóżkami jak rozkapryszony bachor. Czy przestrzeń w ogóle w pojęciu kosmicznym możesz zwymiarować? To tym bardziej nie powinieneś jej porównywać do niczego. Np. jej wielkość? To jest pojęcie filozoficzne, a nie fizyczne od samego początku. Fizyka je sobie tylko przygarnęła i przyswoiła. Ponieważ nie podałeś definicji oporu, to w ogóle nie wiadomo co do czego porównujesz.
>>>Czy czas jest wymiarem siły?
>>Nie.
>Tak!
Jeszcze raz spokojnie Tobie bambusie z dynią zamiast głowy wyjaśniam, że czas w wymiarze np. sekund nie jest wymiarem siły powiedzmy w N (niutonach). Więc znów p*****lnąłeś jak chory na sraczkę do wiadra.
>Siłę zmierzysz wyłącznie w czasie i nie zmierzysz jej w przestrzeni.
Rzeczywiście pomiar siły wymaga czasu na choćby wyliczenia. Nie w przestrzeni powiadasz? No to gdzie, jeśli wszystko co nas otacza to przestrzeń? Gdzie idioto? Pytam poważnie.
>Opór zmierzysz wyłącznie w przestrzeni i nie zmierzysz go w czasie.
Wytłumacz to idioto.
>Siła i opór to wielkości komutujące reprezentujące kolejno ruch i materię, tj. dwie postaci energii dlatego stanowią parę, której nie sposób określić równocześnie.
>pl.wikipedia.org/wiki/Zasada_nieoznaczoności
Wiesz, że tego nie da nawet się czytać?
>>Wg obecnej fizyki czas jest związany z przestrzenią, tworząc czasoprzestrzeń.
>>Zastąp energię oddziaływaniem i zaczniesz rozumieć. Oddziaływanie polega na wymianie odpowiednie porcji energii za pomocą cząstek.
>A ty rozumiesz to, co tu napisałeś?
>Co to ma znaczyć?
>Oczywiście, że czas jest związany z przestrzenią, bowiem są wymiarami kolejno ruchu i materii, tj. dualnej postaci energii, która jest jednością w dwóch transformujących pomiędzy sobą postaciach.
>>W fizyce można rozróżnić 3 podstawowe oddziaływania (celowo pomijam grawitacyjne, tutaj nieistotne i pomijalne):
>>słabe - odpowiadają za nie bozony W i Z,
>>silne - nośnikiem oddziaływania są gluony,
>>elektromagnetyczne - fotony.
>Nie, w fizyce możemy wyróżnić 2 podstawowe oddziaływania:
>1. synteza / wiązanie - nazywane przez was także przyciąganiem / grawitowaniem
>2. analiza / rozpad - nazywane przez was także odpychaniem / promieniowaniem
>Pierwszy rodzaj oddziaływania elementarnego jest transformacją ruchu do materii.
>Drugi rodzaj oddziaływania elementarnego jest transformacją materii do ruchu.
>Oba są przekształceniami pomiędzy dwiema elementarnymi postaciami energii: 1. ruchu i 2. materii.
>>Odpowiednia, określona ilość energii (przenoszona przez cząstkę) może zostać pochłonięta i doprowadzić układ do wzbudzenia,
>transformacja materii do ruchu
>>który po pewnym czasie wraca do stanu stabilnego, emitując energię (znów w postaci cząstki).
>transformacja ruchu do materii
>>Jeśli zaś do takiego układu dostarczy się energię i będzie ona miała wartość na tyle dużą, że pozwoli na rozdzielenie się układu na elementy składowe, wówczas ta dostarczona energia zostanie zamieniona na energię kinetyczną cząstek składowych,
>Ruch.
>Wynikający z rozpadu wiązania cząsteczkowego, czyli z utraty materii.
>>które się od siebie oddalą. Często, przy okazji emitowana jest jeszcze jakaś cząstka unosząca ze sobą energię będąca różnicą energii cząstek składowych (i innej właściwości układu - np. pęd, ładunek).
>Czyli wciąż kręcimy się wokół transformacji ruchu i materii przechodząc jedynie między rzędami systemów ruchu i układów materii pomiędzy którymi ta transformacja następuje.
>Widać wyraźnie, że transformacja pomiędzy ruchem i materią jest manifestowana na różnych poziomach energetycznych, tzn. utrata makrowiązania cząsteczkowego manifestowana wzrostem mikrodziałania falowego albo absorbcja mikrodziałania falowego manifestowana jest kreacją makrowiązania cząsteczkowego.
>To dlatego nie widzimy wyraźnie transformacji ruchu i materii, że te zawsze zachodzą na różnych poziomach energetycznych. Koncentrując swoją uwagę na świecie mikro nie widzimy świata makro i na odwrót.

Dobra! Kończę tą głupią dysputę, bo dostaję cygańskiej choroby. Toć on nie wie o czym pisze! To intelektualny monodramat!

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>Pole oporu - przestrzeń, w której objawia się bezwładność.
Bezwładność nie wymaga istnienia pola, ale pole może modyfikować bezwładność, jednak nie każde pole to robi. Nie ma też pola oporu. Naucz się zasad zachowania pędu i momentu pędu. Zasady zachowania energii też. Wkuj na pamięć i przestać fantazjować.

>Pole siły - czas, w którym objawia się prędkość.
Czas nie jest polem. Od pola wymaga się możliwości matematycznego zapisania wektora, którego w przypadku czasu nie da się wprowadzić. Istnieje jedynie zwrot w postaci pojęcia strzałki czasu, a to za mało.

>Czy energia potencjalna jest pojęciem związanym ze skalą obserwacji?
Energia potencjalna jako taka nie istnieje (jest umowna/pozorna, to pewne uproszczenie ułatwiające w opis i obliczenia). Jej zdefiniowanie jest możliwe tylko przy określonych założeniach. Skończ się nią ekscytować.

>Z jaką skalą?
Dowolną. Skala jedynie umożliwia zaniedbywanie (lub nie) pewnych wielkości fizycznych. Jednak one istnieją. Bardziej właściwe jest tu rozważenie rozdzielczości pomiaru, co determinuje skalę i pomijalność lub wpływ wartości na pomiar.

>Czy energia wiązania występuje tylko w jednej skali?
>W jakiej?
Dowolnej. Energia wiązania węzła mocującego Cię do siedziska, abyś zastanowił się głębiej nad wątpliwej jakości filozofią, zanim ją zapiszesz, również jest obserwowalna. Podobnie jak cząsteczek, z jakich ten węzeł jest zbudowany. Energia wiązania chemicznego występuje w jednej skali, co jest przypadkiem szczególnym.

>Energia wiązania atomowego i energia wiązania galaktycznego - różna skala pojęcie to samo.
Nie. Diametralnie różna. Poza tym, co to jest "wiązanie galaktyczne"??

>To "wcale" nie jest jest zgodne z moimi wnioskami.
Nie dziwię się.

>>Zdefiniuj pojęcie "energia działania".
>Energia działania to po prostu ruch.
Nie. 10^15/s neutrin o prędkościach bliskich c nic Ci nie zrobi, taka sama ilość neutronów już o prędkościach zdecydowanie niższych zabije Cię. Jeden foton o prędkości c krzywdy Ci nie uczyni, jeden kamień o bardzo niskiej prędkości może wybić Ci z głowy takie głupoty, choć energia potencjalna Twojej filozofii może mu się skutecznie przeciwstawić.

>Energia wiązania to po prostu materia.
Nie. To oddziaływanie. Zastanów się, jaką ilość materii można uzyskać z np. wiązania jonowego NaCl. To Ci uzmysłowi absurdalność takiego twierdzenia.

>Wyrażam to, choć wiem, że tych definicji nie przyjmiesz ale tworzenie innych, błędnych nie ma sensu.
Jak najbardziej ma sens tworzenie definicji innych od Twoich, które są błędne.

>>Nie.
>Tak!
>>Nie.
>Tak!
>>Nie.
>Tak!
>>Nie.
>Tak!



>Siłę zmierzysz wyłącznie w czasie i nie zmierzysz jej w przestrzeni.
Jest dokładnie odwrotnie. Pomiar przeprowadza się w przestrzeni, gdzie umieszcza się narzędzie pomiarowe i zachodzi akt pomiaru, a sam pomiar jest przeprowadzany, gdy dt = 0, co nazywa się momentem pomiaru. Siła czasu nie potrzebuje, tak jak ładunek, natomiast wymagają przestrzeni, gdzie można je umieścić. Czas jest potrzebny do zaistnienia zmiany, którą można zaobserwować za pomocą pomiarów wykonanych również w czasie.
Mieszasz pojęcia i przez to błąkasz się jak pijany po lesie.

>Opór zmierzysz wyłącznie w przestrzeni i nie zmierzysz go w czasie.
Nie można mierzyć oporu elektrycznego w czasie?? A to ci ciekawostka...
Idąc Twoim tokiem rozumowania, można powiedzieć, że da się umieścić w czasie i przestrzeni Twój opór na akceptację rzeczywistości. Może nawet zmierzyć.

>Siła i opór to wielkości komutujące reprezentujące kolejno ruch i materię, tj. dwie postaci energii dlatego stanowią parę, której nie sposób określić równocześnie.
>pl.wikipedia.org/wiki/Zasada_nieoznaczoności
Wczytaj się w to, bo na razie jesteś na etapie oglądania obrazków. Fizyka kwantowa jest trudna do zrozumienia. Są profesorowie pracujący z nią na codzień i przyznający się, że jej nie rozumieją. Nawet Feynman nie rozumiał wielu aspektów tego działu fizyki, choć jego wkład w rozwój był kolosalny. Ty jej tym bardziej nie rozumiesz.

>>Zastąp energię oddziaływaniem i zaczniesz rozumieć. Oddziaływanie polega na wymianie odpowiednie porcji energii za pomocą cząstek.
>A ty rozumiesz to, co tu napisałeś?
Oczywiście. A poza mną inni ludzie.

>Oczywiście, że czas jest związany z przestrzenią, bowiem są wymiarami kolejno ruchu i materii, tj. dualnej postaci energii, która jest jednością w dwóch transformujących pomiędzy sobą postaciach.
Coś Ci dzwoni i podstępnie próbujesz wykazać słuszność swoich mętnych przemyśleń. Np. fotony zawsze poruszają się z prędkością c, ale ich zdolność do tworzenia materii (czyli energia) nie zależy od ich ruchu w (czaso)przestrzeni.
Czas nie jest wymiarem ruchu. To, że można "poruszać się w czasie" nie oznacza w sensie stricte ruchu w "tym wymiarze". Czas jest pewnym parametrem w fizyce, którego rozpatrywanie jako wymiar kolosalnie ułatwia opis i modelowanie pewnych zjawisk. W fizyce istnieją równia doskonale opisujące zjawiska fizyczne, które totalnie ignorują czas. Są też takie, które pokazują, co to jest pole, używają do opisu czasu i przestrzeni np. równania Maxwella. Tam masz swój czas i przestrzeń w formie prawdziwej. W operatorach masz ruch. Poznaj, zrozum i doznaj olśnienia. Potem OTW i STW.

>Nie, w fizyce możemy wyróżnić 2 podstawowe oddziaływania:
>1. synteza / wiązanie - nazywane przez was także przyciąganiem / grawitowaniem
>2. analiza / rozpad - nazywane przez was także odpychaniem / promieniowaniem
Biologiczni rodzice Cię zsyntetyzowali, śmierć spowoduje Twój rozpad, a promieniowanie nie jest odpychaniem np. magnesów. Fakty.

>Pierwszy rodzaj oddziaływania elementarnego jest transformacją ruchu do materii.
>Drugi [...] jest transformacją materii do ruchu.
>Oba są przekształceniami pomiędzy dwiema elementarnymi postaciami energii: 1. ruchu i 2. materii.
Fundamentalnie niezrozumienie podstawowego faktu - energia/materia nie jest tożsama z ruchem.

>Bezwładność nie wymaga istnienia pola,

Inną bezwładność ma ciało przy powierzchni ziemi, inną na orbicie, co oznacza, że ciało przy powierzchni ziemi i na orbicie ma różną masę. Masa ciała przy powierzchni ziemi jest większa niż na orbicie. Masa materii jest relatywistyczna i zależy od pola w jakim ciało się znajduje.

>Wkuj na pamięć i przestać fantazjować.

Niczego nie będę wkuwał. Sam buduję swoje wnioski i nie kopiuję cudzych, zwłaszcza pozbawionych logicznego sensu.

>Czas nie jest polem. Od pola wymaga się możliwości matematycznego zapisania wektora, którego w przypadku czasu nie da się wprowadzić. Istnieje jedynie zwrot w postaci pojęcia strzałki czasu, a to za mało.

Czas jest wymiarem wielokierunkowym dokładnie tak jak przestrzeń.
Czas i przestrzeń nakładają się na siebie.
Oś przebiegu ruchu jest osią czasu.
Oś wiązania materii jest osią przestrzeni.
Związane ze sobą osie czasu i przestrzeni mają dwie właściwości, są względem siebie prostopadłe i zakrzywione.

Czas jest wymiarem, w którym określamy wektor siły.
Przestrzeń jest wymiarem, w którym określamy wektor oporu/bezwładności/wiązania.

>Energia potencjalna jako taka nie istnieje (jest umowna/pozorna, to pewne uproszczenie ułatwiające w opis i obliczenia). Jej zdefiniowanie jest możliwe tylko przy określonych założeniach. Skończ się nią ekscytować.

Bzdura!
Energia potencjalna to po prostu materia!
Energia kinetyczna to po prostu ruch!
Materia istnieje!

>co to jest "wiązanie galaktyczne"??

Wiązanie globalne, które moglibyśmy opisać wektorem spiralnie zakrzywionym, zakończonym w środku galaktyki.

>>Energia wiązania to po prostu materia.
>Nie. To oddziaływanie. Zastanów się, jaką ilość materii można uzyskać z np. wiązania jonowego NaCl. To Ci uzmysłowi absurdalność takiego twierdzenia.

Uzyskać?
Tzn. doprowadzić do rozpadu cząsteczkowego, któremu będzie towarzyszyć promieniowanie, tj. ruch?

>>Siłę zmierzysz wyłącznie w czasie i nie zmierzysz jej w przestrzeni.
>Jest dokładnie odwrotnie.

Siłę mierzysz w odcinku czasu.
Opór mierzysz w odcinku przestrzeni.
Mierząc siłę będziesz obserwował materię.
Mierząc opór będziesz obserwował ruch.

Siła jest wielkością ruchu.
Opór jest wielkością materii.

>Nie można mierzyć oporu elektrycznego w czasie?? A to ci ciekawostka...

Nie można, opór można zmierzyć tylko w przestrzeni.
Opór opisuje materię a nie ruch.

Opór przewodu, opór podłoża, opór powietrza a NIE opór strumienia, opór działania, opór prądu czy oprór promieniowania.

Za to siła strumienia, siła działania, siła prądu, siła promieniowania a NIE siła przewodu, siła podłoża, siła powietrza.

Te dwie komutujące wielkości fizyczne mają swoje źródło w dualnej postaci energii - ruchomaterii.

>Wczytaj się w to, bo na razie jesteś na etapie oglądania obrazków. Fizyka kwantowa jest trudna do zrozumienia. Są profesorowie pracujący z nią na codzień i przyznający się, że jej nie rozumieją. Nawet Feynman nie rozumiał wielu aspektów tego działu fizyki, choć jego wkład w rozwój był kolosalny. Ty jej tym bardziej nie rozumiesz.

Doskonale rozumiem.

Dwupostaciowa, dualna energia, występująca naprzemiennie pod postaciami ruchu i materii, transformująca między tymi postaciami, w granicy naszego horyzontu jest skwantowana, tzn. występuje w określonych, ograniczonych i policzalnych porcjach, falowocząsteczkowa.

Ruch w granicy naszego horyzontu jest skwantowany, tzn. falowy.
Materia w granicy naszego horyzontu jest skwantowana, tzn. cząsteczkowa.

Kwant ruchu (fala) transformuje do kwantu materii (cząsteczki) i na odwrót.

Utrata każdej orbity, po której poruszała się cząsteczka skutkuje pojawieniem się nowego wiązania międzycząsteczkowego. Rozpadowi wiązania towarzyszyć będzie falowanie.

Odpowiem na ten post dla innych, bo nie ma sensu kontynuować tej dyskusji, w której masa bredni przekracza poziom bredni wszelkich pseudonaukowych teorii spiskowych. Szkoda czasu.

>Inną bezwładność ma ciało przy powierzchni ziemi, inną na orbicie, co oznacza, że ciało przy powierzchni ziemi i na orbicie ma różną masę.
Bezwładność się nie zmienia w żaden sposób. Wynika to z transformacji Lorentza. A że z masy bezpośrednio wynika bezwładność... Nie mieszaj pojęć mechaniki klasycznej z relatywistyczną.

>Masa materii jest relatywistyczna i zależy od pola w jakim ciało się znajduje.
Bzdura. Jest po prostu masa, która jest niezmienna. Masa relatywistyczna jest reliktem pojęciowym wprowadzonym przez osoby niezbyt rozumiejące teorie względności i próbujące posiłkując się pojęciami klasycznymi na siłę wyjaśnić co bardziej twardogłowym, jakie aspekty się rozpatruje.

>>Wkuj na pamięć i przestać fantazjować.
>Niczego nie będę wkuwał. Sam buduję swoje wnioski i nie kopiuję cudzych, zwłaszcza pozbawionych logicznego sensu.
Dobrze, że domów nie budujesz.

>Czas jest wymiarem wielokierunkowym dokładnie tak jak przestrzeń.
No tak. Czyli można się poruszać w czasie w bok, do góry i na dół. Genialne. Gdzie jest dół, a gdzie góra w stanie nieważkości? I na który ukos można się przemieścić w czasie?

>>Energia potencjalna jako taka nie istnieje (jest umowna/pozorna, to pewne uproszczenie ułatwiające w opis i obliczenia). Jej zdefiniowanie jest możliwe tylko przy określonych założeniach. Skończ się nią ekscytować.
>Bzdura!
>Energia potencjalna to po prostu materia!
Nie.

>Energia kinetyczna to po prostu ruch!
>Materia istnieje!
Mniej więcej tak.

>>co to jest "wiązanie galaktyczne"??
>Wiązanie globalne, które moglibyśmy opisać wektorem spiralnie zakrzywionym, zakończonym w środku galaktyki.
Masz fantazję, to trzeba przyznać.

>>>Energia wiązania to po prostu materia.
>>Nie. To oddziaływanie. Zastanów się, jaką ilość materii można uzyskać z np. wiązania jonowego NaCl. To Ci uzmysłowi absurdalność takiego twierdzenia.
>Uzyskać?
>Tzn. doprowadzić do rozpadu cząsteczkowego, któremu będzie towarzyszyć promieniowanie, tj. ruch?
To znaczy przekształcić energię wiązania jonowe w masę. Powodzenia.
Poza tym... rozpad cząsteczkowy. Coś takiego nie istnieje. Nawet pozornie nie jest możliwe w rzeczywistym świecie.

>[...]
Masa bzdur.

>>Wczytaj się w to, bo na razie jesteś na etapie oglądania obrazków. Fizyka kwantowa jest trudna do zrozumienia. Są profesorowie pracujący z nią na codzień i przyznający się, że jej nie rozumieją. Nawet Feynman nie rozumiał wielu aspektów tego działu fizyki, choć jego wkład w rozwój był kolosalny. Ty jej tym bardziej nie rozumiesz.
>Doskonale rozumiem.
Nie.

>Dwupostaciowa, dualna energia, występująca naprzemiennie pod postaciami ruchu i materii, transformująca między tymi postaciami, w granicy naszego horyzontu jest skwantowana, tzn. występuje w określonych, ograniczonych i policzalnych porcjach, falowocząsteczkowa.
Nie.

Dla bardziej dociekliwych i myślących logicznie: możliwość zamiany masy (w szczególnym przypadku materii - nie każda cząstka posiadająca masę jest materią w takim pojmowaniu) w energię i na opak, którą mocno się podniecają wszelkiej maści poszukiwacze sensacji cytując gdzie się da wzór E=mc^2 jest w szerokim aspekcie uogólnieniem i tak naprawdę jej znaczenie jest inne. Ten wzór opisuje i wyjaśnia zależność, w żaden sposób nie przedstawiając natury takiego zjawiska. Podobnie zresztą jak okrzyknięto, że dzięki cząstce Higgsa mamy masę w ogóle, co jest kolosalną nadinterpretacją. Protony i neutrony składające się w głównej mierze na materię, zyskują swoją masę z zupełnie innego mechanizmu i "Higgs" jest im niepotrzebny. Potrzebny jest natomiast m.in. elektronowi.
Obecnej fizyce udało się podzielić cząstki elementarne, na jeszcze mniejsze, bardziej fundamentalne - na kwarki. I teraz uwaga - tylko 1% masy protonu pochodzi od masy kwarków. Skąd więc reszta? Ano z energii kinetycznej składników. W związku z tym można i należy starać się rozpatrywać masę jako manifestację energii, co znacząco ułatwi zrozumienie, jak to się dzieje, co coś zmienia się ot tak w coś innego. Po prostu w określonych przypadkach ta "związana" energia zostaje uwolniona pod różnymi postaciami (lub na opak - zostać związana w pewnych przypadkach "tworząc" masę). W takim razie co z tym 1% masy? Jak to rozumieć. Wystarczy zapamiętać, że kwark nie istnieje w stanie swobodnym. Jeśli kwark zostanie w jakiś sposób "wybity" z układu kwarków, to automatycznie pojawia się jego towarzysz. On też pojawia się za sprawą energii, której w próżni jest pod dostatkiem. Jak i samej próżni. Atomy w większości składają się próżni. Po wyjaśnienie energii i zjawiska energetycznych próżni odsyłam do innych źródeł. Zdecydowanie naukowych.

A tak już przy okazji - do przekazania energii kinetycznej nie potrzeba masy np. uderzyć kamieniem w kamień, by się przemieścił. Oświetlając strumieniem fotonów jakieś ciało, można spowodować jego ruch. Odpowiada za to pęd bezmasowych fotonów. Wiele rzeczy można wyjaśnić, jeśli ma się pojęcie o istnieniu i rozumie pewne mechanizmy i prawa fizyki. Jeśli się nie zna, to się wymyśla głupoty, jak H. Konopka.

>Ruch w granicy naszego horyzontu jest skwantowany, tzn. falowy.
Ruch to droga kierunek, droga i czas. Żadna z tych wielkości nie jest kwantowalna.

>Materia w granicy naszego horyzontu jest skwantowana, tzn. cząsteczkowa.
>Kwant ruchu (fala) transformuje do kwantu materii (cząsteczki) i na odwrót.
Brednia. Funkcja falowa w mechanice kwantowej opisuje rozkład prawdopodobieństwa. Nie ma nic wspólnego z ruchem, kształtem i innymi bredniami.

>Utrata każdej orbity, po której poruszała się cząsteczka skutkuje pojawieniem się nowego wiązania międzycząsteczkowego. Rozpadowi wiązania towarzyszyć będzie falowanie.
Widzisz i nie grzmisz... Dzieci potrafią myśleć bardziej logicznie.

>Jest po prostu masa, która jest niezmienna.

To jest z całą pewnością falsz!

Być może zakorzeniony w braku dostrzegania faktu, że każda porcja materii występuje w wiązaniach na wielu poziomach równocześnie a jest rozpatrywana tylko na poziomie jednego wiązania.

Zmiana wiązania na dowolnym poziomie mikro i makro jest zmianą masy materii.

>>Jest po prostu masa, która jest niezmienna.
>To jest z całą pewnością falsz!
>Być może zakorzeniony w braku dostrzegania faktu, że każda porcja materii występuje w wiązaniach na wielu poziomach równocześnie a jest rozpatrywana tylko na poziomie jednego wiązania.
>Zmiana wiązania na dowolnym poziomie mikro i makro jest zmianą masy materii.

Przestań wypisywać brednie. W fizyce istnieją zasady zachowania, które zostały tyle razy udowodnione, że przestały być teoriami stając się zasadami i fundamentalnymi prawami. Z tym się nie dyskutuje. Te sensacje, jakie serwujesz, w każdym przypadku łamią co najmniej jedną z tych zasad i dlatego są bzdurami.

Zmianę masy wynikającą z wiązania najprościej zaobserwujesz pozwalając się komuś związać i nie karmić. Po kilku dniach będziesz mógł na sobie doświadczalnie zmierzyć i wyjaśnić poziomy oraz zmiany masy.

>Przestań wypisywać brednie. W fizyce istnieją zasady zachowania, które zostały tyle razy udowodnione, że przestały być teoriami stając się zasadami i fundamentalnymi prawami. Z tym się nie dyskutuje.

W takim razie wskaż mi zasadę niezmienności masy.

Bo ja widzę, że zmiana stanu skupienia materii jest zmianą jej masy, przyrostem lub spadkiem energii wiązania.
pl.m.wikipedia.org/wiki/Stan_skupienia_materii

Widzę też, że chcąc przypisac parze wodnej tę samą masę co bryle lodu, dodajecie parze wodnej urojone wiązanie, którego ona nie ma.

Sprobuj poruszyc się w przestrzeni pary wodnej i w przestrzeni bryły lodu to zrozumiesz pole oporu, pole, w którym wielkość oporu określa masę.

>>Przestań wypisywać brednie. W fizyce istnieją zasady zachowania, które zostały tyle razy udowodnione, że przestały być teoriami stając się zasadami i fundamentalnymi prawami. Z tym się nie dyskutuje.
>W takim razie wskaż mi zasadę niezmienności masy.

Google, prawo zachowania masy i zasuwasz z temacikiem. Tylko wróć za jakieś dwa dni, jak już wszystkie linki łącznie z tymi powiązanymi odwiedzisz.

>>>Przestań wypisywać brednie. W fizyce istnieją zasady zachowania, które zostały tyle razy udowodnione, że przestały być teoriami stając się zasadami i fundamentalnymi prawami. Z tym się nie dyskutuje.
>>W takim razie wskaż mi zasadę niezmienności masy.
>Google, prawo zachowania masy i zasuwasz z temacikiem. Tylko wróć za jakieś dwa dni, jak już wszystkie linki łącznie z tymi powiązanymi odwiedzisz.

>"W przyrodzie nie powstaje nic, co może umrzeć; nie ma całkowitego unicestwienia; nie dzieje się nic oprócz zmian i rozpadu tego co połączone"

Gdzie jest ciało Empedoklesa?

materia w dwóch układach

różniących się masą.

Tworzycie w umysłach urojone wiązania, których w rzeczywistości nie ma, stąd wychodzi wam niezmienna masa.

>>>>Przestań wypisywać brednie. W fizyce istnieją zasady zachowania, które zostały tyle razy udowodnione, że przestały być teoriami stając się zasadami i fundamentalnymi prawami. Z tym się nie dyskutuje.
>>>W takim razie wskaż mi zasadę niezmienności masy.
>>Google, prawo zachowania masy i zasuwasz z temacikiem. Tylko wróć za jakieś dwa dni, jak już wszystkie linki łącznie z tymi powiązanymi odwiedzisz.
>>"W przyrodzie nie powstaje nic, co może umrzeć; nie ma całkowitego unicestwienia; nie dzieje się nic oprócz zmian i rozpadu tego co połączone"
>Gdzie jest ciało Empedoklesa?
>materia w dwóch układach
>różniących się masą.
>Tworzycie w umysłach urojone wiązania, których w rzeczywistości nie ma, stąd wychodzi wam niezmienna masa.

Nie bądź upierdliwy. Jak dotąd to Ty wmawiasz nam tylko jak my widzimy Twoje jaźnie. Ty właśnie przelewasz swoje smutki wychodzące z twoich osobistych imaginacji. Do czego ma się odnosić porównanie z Empedoklesm? W którym miejscu, bo jak wiem to współczesna fizyka tylko go traktuje jako ciekawostkę. Czyżbyś dostał natchnienia czytając o nim?
Co wygląda na to ze jesteś jeszcze na dalekim z tyłu etapie znajomości fizyki.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>>Przestań wypisywać brednie. W fizyce istnieją zasady zachowania, które zostały tyle razy udowodnione, że przestały być teoriami stając się zasadami i fundamentalnymi prawami. Z tym się nie dyskutuje.
>W takim razie wskaż mi zasadę niezmienności masy.

Nie pal głupa. Żeby wykazywać coś oczywistego, to tylko jest nakłanianiem do brania udziału w Twoich idiotycznych bredniach jakie bezmyślnie tu snujesz. Pierw wykaż zmienność masy w sposób oparty na fizyce ogólnie nam znanej, potem tą fizykę z jej zasadami i prawami wywróć "do góry nogami", potem przedstaw zasady i prawa w hamerfizyce, i na koniec dopiero wespół zespół ustalcie konsensus. Ale Ty podaj uczciwie jakie definicyjne zasady obowiązują w hamerfizyce, bez arbitralnych twierdzeń nie popartych dowodami (opisy sensowne, wyliczenia), a nie na Twoich tylko wizjach (typu bo tak mi się wydaje).
Wskazywać Tobie i uczyć Ciebie na Twoje polecenie, kiedy Ty nie chcesz się uczyć i nie uczyłeś się kiedy był na to czas w Twoich latach młodzieńczych, jest zbyteczną stratą czasu.

>Bo ja widzę, że zmiana stanu skupienia materii jest zmianą jej masy, przyrostem lub spadkiem energii wiązania.

Udowodnij to. Potrafisz czy Ciebie przerasta?

>pl.m.wikipedia.org/wiki/Stan_skupienia_materii

Stan skupienia materii - podstawowa forma, w jakiej występuje substancja, określająca jej podstawowe właściwości fizyczne. Właściwości substancji wynikają z układu oraz zachowania cząsteczek tworzących daną substancję. Bardziej precyzyjnym określeniem form występowania substancji jest faza materii. Stany skupieni materii określamy:
stały - objętość i kształt są w zasadzie zachowane;
ciekły - trudno zmienić objętość, a kształt łatwo; w otwartym naczyniu w polu grawitacyjnym tworzy się powierzchnia swobodna;
gazowy - substancja przyjmuje objętość i kształt naczynia, zajmuje całą dostępną przestrzeń, czyli nie tworzy powierzchni swobodnej.
Występowanie większości substancji w danym stanie skupienia zależy od warunków termodynamicznych, czyli ciśnienia i temperatury, np. woda pod ciśnieniem normalnym w temperaturze poniżej 0 °C jest ciałem stałym, w temperaturach od 0 do 100 °C jest cieczą, a powyżej 100 °C staje się gazem (pomocny wykres entalpii i entropii).
Niektóre substancje w identycznych warunkach mogą występować w różnych stanach skupienia w zależności od tego, w jakim stanie były przed zmianą warunków (przechłodzenie, przegrzanie). Substancja przechłodzona lub przegrzana może samorzutnie przejść do innego stanu skupienia. Różne fazy danej substancji mogą również współistnieć w tych samych warunkach, np. układ ciecz-para. Nazywa się to także punktem rosy.

>Widzę też, że chcąc przypisac parze wodnej tę samą masę co bryle lodu, dodajecie parze wodnej urojone wiązanie, którego ona nie ma.

Nie. Zwiększamy temperaturę czyli intensywniej dostarczamy energii cieplnej (w pojęciu fizycznym) ośle, które to ciepło nie jest przez Ciebie uznawane jako jeszcze jedna postać energii. Hamerfizyka nie uznaje ciepła jako energii. U Ciebie w domu na kuchence gazowej jest inaczej? Czy majstrujesz przy wiązaniach atomowych w cząsteczkach wody?
Zapewniam Ciebie, że sprawdziłem, czy Wiki w podanym przez Ciebie linku coś wspomina o wiązaniach nawet urojonych, na które się powołujesz. Nie ma nic, więc kłamiesz całkiem świadomie. Ty kompletnie mylisz pojęcia właśnie z powodu dyletantyzmu w temacie. Bo nie wyjaśnisz, że "energia wiązania" ma wpływ na masę. I teraz jeszcze musisz wyjaśnić czy rozpatrujesz zagadnienie w mikrofizyce, czy makrofizyce. Bo przykład zmian stanu skupienia nie rozpatrują zjawisk mikrofizycznych jako że są pomijalne przy przemianach stanu skupienia (masy). O ile woda w postaci pary jest trudna do "uchwycenia" to jednak przemiana wody z lodu w płyn jest doświadczeniem do sprawdzenia. Określona objętość lodu po roztopieniu daje pewną ilość wody. Czy zamrożenie tej ilości wody spowrotem da tą samą ilość lodu? Gdzie tu widzisz jakąś energię wiązania dodam atomowego w cząsteczce? Jeśli więc nie bierzesz pod uwagę czynników zewnętrznych (tj. ciśnienia i temperatury otoczenia) to nie mówisz o makrofizyce. Bo makrofizyka to są właśnie przemiany stanu skupienia. Ale pojęcia wyciągnięte z makrofizyki wpychasz do jakichś wydumanych wiązań mnożąc je lub likwidując (nie wiadomo o co chodzi). Przede wszystkim nie rozumiesz tego co piszesz.

>Sprobuj poruszyc się w przestrzeni pary wodnej i w przestrzeni bryły lodu to zrozumiesz pole oporu, pole, w którym wielkość oporu określa masę.

Nie określa masy (no bo co bliżej określa?), a gęstość tej masy, matole. Ty spróbuj skoczyć do wody z wysokości np. 5 metrów tak, by wpaść do niej płasko. Co poczujesz? Poczujesz opór wody? Jakbyś się zderzył z płytą betonową, prawda? To nie temat wiązań. To jest zagadnienie dotyczące gęstości masy. Poza tym nie zdefiniowałeś pojęcia pola oporu i jak go przypiąć do stanów skupienia materii. W ogóle stosujesz, z powodu dyletantyzmu, ogłupiającą retorykę mieszając całkowicie pojęcia. Tak ma wyglądać Twoja hamerfizyka? Bigos pojęć a la Hamerlik w jednym garze? Wyjaśnij w końcu dlaczego ta ilość wiązań się zmienia? Co się dzieje z wiązaniami, które znikają i skąd się biorą jak ich przybywa? Jak wiązania wpływają na wzrost lub zmniejszania masy? Przecież wiązania to siła a ona nic nie waży, prawda? Siła to określenie li tylko poglądowe, teoretyczne i wyrażana jest w innych jednostkach jak masa, prawda? Wyjaśnisz to czy Ciebie już przerasta? A może ucieczka?

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>>Bo ja widzę, że zmiana stanu skupienia materii jest zmianą jej masy, przyrostem lub spadkiem energii wiązania.
>Udowodnij to. Potrafisz czy Ciebie przerasta?

Zdefiniowałem właściwy sposób wyznaczania masy materii, i jest nim określanie wielkości oporu/bezwładności w przestrzeni tej materii

Wystarczy, że przepuścisz falę przez gaz i ciecz a zaobserwujesz różne jej długości i różne prędkości jej propagacji. To ma związek z różną masą materii w różnych stanach jej skupienia.
Energia wiązania cieczy jest wyższa od energii wiązania gazu a zatem masa cieczy jest większa od masy gazu.

Masa ciała stałego jest wyższa od masy cieczy.

Żeby to zrozumieć musisz odrzucić pojemnik, którym związujesz ciecz w ciało stałe, bo użycie tego pojemnika, również w umysłowym urojeniu, jest dodaniem do układu energii wiązania, której ten układ nie posiada.

Całą swoją uwagę koncentrujecie wyłącznie na wiązaniach atomowych - to błąd - bo masa jest iloczynem wszystkich wiązań materii w każdej skali.

A to oznacza, że układ 10 ogniw związanych w jeden łańcuch ma wyższą masę od układu 10 ogniw niezwiązanych.

Wielkość masy/energii wiązania określa wielkość oporu/bezwładności w przestrzeni tej materii!

>>>Bo ja widzę, że zmiana stanu skupienia materii jest zmianą jej masy, przyrostem lub spadkiem energii wiązania.
>>Udowodnij to. Potrafisz czy Ciebie przerasta?
>Zdefiniowałem właściwy sposób wyznaczania masy materii, i jest nim określanie wielkości oporu/bezwładności w przestrzeni tej materii.

Ścierpiałbym Twoją wypowiedź, gdybyś wyrzucił i więcej nie korzystał ze słowa "opór" w tym przypadku. Gdybyśmy mówili o statyce no to jeszcze, jeszcze. Poza tym nie używaj słowa "materia" w tym przypadku, bo zapytam ciebie głupio i uciekniesz znów. Wyjaśnij więc jak wyliczysz/określisz "opór" materii gazowej po wybuchu supernowej? Gaz przecież jest materią.

>Wystarczy, że przepuścisz falę przez gaz i ciecz a zaobserwujesz różne jej długości i różne prędkości jej propagacji. To ma związek z różną masą materii w różnych stanach jej skupienia.

No i co? Czy to nie bełkot potłuczonego? Robiłeś takie doświadczenie żeś taki pewien? Na pewno nie, bo byś takich głupot nie pisał. Jaką falę? Przecież określenie stanu skupienia robi się metodą organoleptyczną i nie potrzeba zaraz budować wielkich i wyszukanych laboratoriów. Więc z proponowanego przez Ciebie doświadczenia wychodzi to czym pies sra.

>Energia wiązania cieczy jest wyższa od energii wiązania gazu a zatem masa cieczy jest większa od masy gazu.

Nieprawda. Znów nie wiesz o czym piszesz. Mówiłem już tyle razy byś nie upierał się przy pojęciu energia wiązania, bo będziesz już pisał bzdury. Po prostu mylisz pojęcia makrofizyki z mikrofizyką. Nie mieszaj żadnych kwantów bo absurd, nie mieszaj żadnych fal bo to absurd, nie odnoszący się wcale do stanów skupienia. Wszystko wkładasz do bigosu a la Hamerlik.

W związku z czym ta uwaga? Bo chyba nie z "ruchomą" masą ciał? Nadal nie rozumiesz co to jest gęstość materii?

>Masa ciała stałego jest wyższa od masy cieczy.

Operuj w końcu pojęciem gęstości masy. Bo takie stwierdzenie jest ogólnikowe i niejasne. Aha! Rtęć jest metalem czy cieczą? Jak sądzisz?
Czy rtęć jest cięższa od żelaza?

>Żeby to zrozumieć musisz odrzucić pojemnik, którym związujesz ciecz w ciało stałe, bo użycie tego pojemnika, również w umysłowym urojeniu, jest dodaniem do układu energii wiązania, której ten układ nie posiada.

Wyjaśnij skąd bierzesz tą energię wiązania (dodatkową)? No? Bo trzeba tą dodatkową energię wiązania skądś dostarczyć, nieprawda? Bzdur nie piszesz? No to jak nazwiesz to co napisałeś? Prawdą fizyczną czy hamerfizyczną?

>Całą swoją uwagę koncentrujecie wyłącznie na wiązaniach atomowych - to błąd - bo masa jest iloczynem wszystkich wiązań materii w każdej skali.

Nieprawda. Wiązania tu nie mają miejsca. Masa jest pochodną zaczynającą się od masy atomowej/cząsteczkowej.
Wyjaśnisz jak to obliczysz, ten iloczyn? Już Tobie tłumaczono, ale Ty ciągle wiercisz w prostych sprawach ("haselko").

>A to oznacza, że układ 10 ogniw związanych w jeden łańcuch ma wyższą masę od układu 10 ogniw niezwiązanych.

Co Ty znów pieprzysz a nie solisz. Układ dziecięciu ogniw związanych można zważyć i potem dziesięć ogniw nie związanych (choć nie wiadomo co to oznacza to związanie), po kolei każde i zsumować. Wyjdzie taki sam ciężar a więc i masa.

Jakie ogniwa znów dajesz jako przykład? Elektryczne? To Tobie powiem, że gówno mają do pojęć stanów skupienia i traktuję Twoją wypowiedź jako ucieczkę od tematu.

>Wielkość masy/energii wiązania określa wielkość oporu/bezwładności w przestrzeni tej materii!

Tego bełkotu już nie rozumiem. Zdaje mi się, że już zamotałeś tak, że sam tego nie rozumiesz co napisałeś.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

No i właśnie dostałeś krótki kurs hamerfizyki

Polecam też
hamerekonomię
hamersocjologię
hamerbiologię
hamerchemię

a nawet hamergórnictwo

W dziedzinie fizyki Hamerlik ogłosił kiedyś, że każde ciało zyskuje masę kiedy traci prędkość. Dowodem na to jest utrata masy młotka po wielokrotnej utracie prędkości na gwoździu

Inna teoria tego debil głosi, że masa ciała zależy od masy obserwatora
Zaproponowałem proste doświadczenie... stchórzył

Głosi też teorie, że w jawnym głosowaniu zagłosujesz szczerze, a w tajnym będziesz udawał kogoś innego.

Że oderwana ręka ma świadomość
Że światłowód z Berlina do Warszawy jest jedną molekułą
Że w Berlinie robotnicy mieszkają w niedogrzanych piwnicach, chodzą głodni i nie stać ich na podróż do sąsiedniego miasta
On sam w Berlinie pracował głodny, w dzień po zawale serca w oparach trucizn przykuty do maszyny, bez wody do picia, bez prawa poruszania się publicznymi drogami i bez prawa kontaktu z dziećmi.
(sic!)

Uważa też, że kontroler lotów lub chirurg powinni móc w każdej chwili zrobić sobie przerwę w pracy

A do tego wszyscy powinni pracować do śmierci bez prawa do emerytury (nie dotyczy Hamerlika i jego rodziców)

Wymysły o tym, że polski emeryt ma lokaja...

Ciekawy przypadek dla... psychiatry

---

Dyktaturze sprzeciwiają się tylko ludzie mający potrzebę wolności. Łańcuchowy burek nie czuje tej potrzeby

>ciało zyskuje masę kiedy traci prędkość

Podtrzymuję.
W obserwacji obserwatora względem którego ciało zwalnia, bowiem materia jest względna tak samo jak ruch.

>>ciało zyskuje masę kiedy traci prędkość
>Podtrzymuję.
>W obserwacji obserwatora względem którego ciało zwalnia, bowiem materia jest względna tak samo jak ruch.

Głupek ma na myśli a w zasadzie nie wiadomo co ma na myśli bo widać, że nie myśli w ogóle, prędkość relatywistyczną (bliską prędkości światła). To musiałbyś wg hamerfizyki wbijać gwóźdź wbijać młotkiem poruszającym się z prędkością bliską prędkości światła. A i tak to tylko dla obserwatora, bo faktycznie masa nie przyrasta i nie maleje, bo logika się kłóci z wyjaśnieniem skąd ta masa się bierze i gdzie znika. Masa to przecież materia, a materię widzimy.
Co za farmazon! Mistrzowski. Bo w sumie jest odwrotnie. Relatywistyczna masa młotka rośnie wraz ze wzrostem prędkości a nie gdy prędkość jego spada.
Kapitalna bzdura!
On wszystko co "widzi", widzi odwrotnie. U niego skutki są przyczynami, lewo to jest prawo, góra to u niego dół. Czas można wrócić przez zmianę kierunku wektora prędkości, a molekułofale (co to cholery znów za dziwadło!), można także materię, prędkość i nawet czas kwantować. Przestrzeń jest wymierna, a prędkość w przestrzeni jest taka że można ją określać bez żadnego układu odniesienia. Ja tylko czekam, czy wyda w końcu tą hamerfizykę, w opracowaniu książkowym.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>On wszystko co "widzi", widzi odwrotnie

Wenancjuszu, ale to chyba żadna nowość?
Cytat:
www.racjonalista.pl/forum.php/s,838290#w839400

---

Jeśli każdy twój pomysł wydaje ci się genialny - dopij wódkę i idź spać.

>masa nie przyrasta i nie maleje, bo logika się kłóci z wyjaśnieniem skąd ta masa się bierze i gdzie znika.

Masa ciał przyrasta i maleje, co odpowiada przyrostowi i spadkowi prędkości ich czynności.

Materia z ruchu i ruch z materii.
Wzajemna transformacja dualnej postaci energii.

Biorąc pod uwagę kwantową naturę energii - cząsteczka z fali i fala z cząsteczki - w jednym miejscu pod postacią materii, w drugiej chwili pod postacią ruchu - jeden kwant energii w dualnej, zmiennej postaci.

>>masa nie przyrasta i nie maleje, bo logika się kłóci z wyjaśnieniem skąd ta masa się bierze i gdzie znika.
>Masa ciał przyrasta i maleje, co odpowiada przyrostowi i spadkowi prędkości ich czynności.

Jakich czynności znów? Dowolnych, wszelakich, czy domyślnych? Napisałem przecież jasno że dla obserwatora nieruchomego względem ruchomego młotka (zresztą "nieruchomość" też jest względna). I tylko dla niego. Dla młotka w ruchu jest nadal bez różnicy. Nie czuje (wg Ciebie ma świadomość bo jest materią) przyrostu swojej wagi/masy/materii (tak jak i astronauta nie będzie czuł, że mu dupsko rośnie). To się dzieje przy prędkościach przyświetlnych/porównywalnych z prędkością światła. Weź i przejżyj jak wyglądają transformacje Lorenza.

>Materia z ruchu i ruch z materii.

Skoro prościej się nie dało wyjaśnić, to dam Tobie przykłady inne.
-Siedzisko myśliciela z sedesu z bakielitu i sedes z bakielitu do siedziska myśliciela.
-Myślenie odwrotne i postęp społeczny i postęp społeczny to myślenie odwrotne (choć nie mam pojęcia co to myślenie odwrotne)
-Żaby aby aby a ryby na niby przeciwnie do ryby aby aby do żab na niby.
-Konie to osły i osły to konie.
-Marmelada to gówno i gówno to marmelada.
-Z resztek obiad i z obiadu resztki.
-Zrobić głupka z policjanta i z głupka policjanta.
itd.
Też tak twierdzę jak Ty i co? Głupie to i bez sensu? Ty natomiast twierdzisz bez dowodu tłumacząc FIZYKĘ! To co napisałeś ma sens? Może ewentualnie w monologu kabaretowym. Ale w fizyce? Tego nie rozumiem. Zróżniczkowałem Ciebie do zera. To tylko znaczy, że rachunek różniczkowy (ilość pochodnych się skończyła i pozostało tylko zero

>Wzajemna transformacja dualnej postaci energii.

Jeszcze raz spokojnie Tobie tłumaczę. Wyjaśnił pojęcie jak rozumiesz dualność. Jak to wyjaśnisz, to wyjaśnij dualną postać energii, bo to nie odpowiada definicji dualizmu (dualizm to niekoniecznie jest odmianą i w tym przypadku nie pasuje absolutnie). Bo energia to nie tylko dwie odmiany. Energia to określenie oznaczające zdolność do wykonania w sensie fizycznym jakiejś pracy ma wieloraką postać. Czy ciepło to energia? Czy ciśnienie to energia? Czy elektromagnetyzm to energia? Czy hamerfizyka uznaje tylko dwie energie? Potencjalną i kinetyczną? Innych już nie ma?

>Biorąc pod uwagę kwantową naturę energii - cząsteczka z fali i fala z cząsteczki - w jednym miejscu pod postacią materii, w drugiej chwili pod postacią ruchu - jeden kwant energii w dualnej, zmiennej postaci.

I właśnie masz nieuporządkowany, nie usystematyzowany, nieznany Tobie sposób definicyjnego nazewnictwa w fizyce, więc p*****lisz brednie kosmiczne. Przetłumacz ostatnie zdanie Twojej wypowiedzi, bo naprawdę nie wiadomo o czym piszesz, na jaki temat i o co masz pretensje i do kogo? Zaprezentowałeś teraz modelowy bełkot. Powiedz prawdę. Brałeś coś wczoraj i Ciebie jeszcze trzyma od wczoraj? Poradzę. Żadne soczki, maślaneczki czy kwasy po ogórkach, ALKAPRIMY, itp.. Klina trzeba klinem! A jak przegniesz to tylko w nowym doświadczeniu stwierdzisz, iż Ziemia jednak się kręci.
Mój znajomy, z niezwykłym zresztą poczuciem humoru, nie wracał do domu jakoś tak już było ciemno. Sąsiadka mnie wyciągnęła by go szukać. I co. W pobliżu spał pod słupem reklamowym na ulicy twardym snem sprawiedliwego w klombie róż posadzonych przez zakład zieleni miejskich. Przy pomocy drugiego sąsiada wciągnęliśmy jego zwłoki pod drzwi jego mieszkania. Jeszcze tylko powiedział, że nie mógł przyjść do domu o czasie, bo go zamurowali. Szokujące. Jak się okazało to wsparł się na tym słupie i obchodził go wokoło do czasu jak miał siły. Podobno krzyczał. Ludzieee!. Chamy mnie zamurowały! Nie mogę iść do domu! Nikt mu nie pomógł.
Przyhamuj, bo marnie skończysz jak źle będziesz widział rzeczywistość. Jak mój sąsiad, przez przynajmniej pół roku przekradał się chyłkiem do domu ze wstydu. Czego jednak Tobie nie życzę.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>>Biorąc pod uwagę kwantową naturę energii - cząsteczka z fali i fala z cząsteczki - w jednym miejscu pod postacią materii, w drugiej chwili pod postacią ruchu - jeden kwant energii w dualnej, zmiennej postaci.
>I właśnie masz nieuporządkowany, nie usystematyzowany, nieznany Tobie sposób definicyjnego nazewnictwa w fizyce, więc p*****lisz brednie kosmiczne. Przetłumacz ostatnie zdanie Twojej wypowiedzi, bo naprawdę nie wiadomo o czym piszesz, na jaki temat.

Ale to zdanie jest bardzo proste i sądzę, że doskonale je rozumiesz.

Energia ma dwie postaci ruchu i materii, pomiędzy którymi nieustannie transformuje w jednym miejscu stając się materią w przestrzeni, w drugiej chwili stając się ruchem w czasie.

Obie postaci energii są skwantowane - tzn. występujące w porcjach określonych, ograniczonych i policzalnych.

Porcja materii to cząsteczka.
Porcja ruchu to fala.

Energia transformuje pomiędzy ruchem w czasie i materią w przestrzeni porcjami.
Zanik porcji materii - cząsteczki kreuje porcie ruchu - falę.
Zanik porcji ruchu - fali kreuje porcje materii - cząsteczkę.

Trzeba przy tym brać pod uwagę, że ta transformacja odbywa się na rożnych poziomach energetycznych, tzn. w różnych skalach.

Tzn., że zanik fal bardzo częstych może wykreować wiązanie dużej cząsteczki lub rozpad wiązania dużej cząsteczki może być wykreować promieniowanie o bardzo krótkiej fali.

Transformacje nie zachodzą raczej na zbliżonych poziomach energetycznych, lecz na bardzo odległych poziomach.
Co w ruchu zanika w mikroświecie to w materii objawia sie w makroświecie.
Różnica poziomów energetycznych w transformacji jest tak duża, że przez nią nikt tej transformacji nie zauważa.

>>>Biorąc pod uwagę kwantową naturę energii - cząsteczka z fali i fala z cząsteczki - w jednym miejscu pod postacią materii, w drugiej chwili pod postacią ruchu - jeden kwant energii w dualnej, zmiennej postaci.
>>I właśnie masz nieuporządkowany, nie usystematyzowany, nieznany Tobie sposób definicyjnego nazewnictwa w fizyce, więc p*****lisz brednie kosmiczne. Przetłumacz ostatnie zdanie Twojej wypowiedzi, bo naprawdę nie wiadomo o czym piszesz, na jaki temat.
>Ale to zdanie jest bardzo proste i sądzę, że doskonale je rozumiesz.
Nie wmawiaj mi tak bezczelnie skoro napisałem wyraźnie, że nie rozumiem.
>Energia ma dwie postaci ruchu i materii, pomiędzy którymi nieustannie transformuje w jednym miejscu stając się materią w przestrzeni, w drugiej chwili stając się ruchem w czasie.
No właśnie. skoro tego nie wyjaśniłeś a tylko stwierdzasz bo masz takie widzenie albo natchnienie, to co mam tu rozumieć? Bo postaci energii jak to nazywasz jest więcej.
>Obie postaci energii są skwantowane - tzn. występujące w porcjach określonych, ograniczonych i policzalnych.
>Porcja materii to cząsteczka.
>Porcja ruchu to fala.
>Energia transformuje pomiędzy ruchem w czasie i materią w przestrzeni porcjami.
>Zanik porcji materii - cząsteczki kreuje porcie ruchu - falę.
>Zanik porcji ruchu - fali kreuje porcje materii - cząsteczkę.
>Trzeba przy tym brać pod uwagę, że ta transformacja odbywa się na rożnych poziomach energetycznych, tzn. w różnych skalach.
>Tzn., że zanik fal bardzo częstych może wykreować wiązanie dużej cząsteczki lub rozpad wiązania dużej cząsteczki może być wykreować promieniowanie o bardzo krótkiej fali.
>Transformacje nie zachodzą raczej na zbliżonych poziomach energetycznych, lecz na bardzo odległych poziomach.
>Co w ruchu zanika w mikroświecie to w materii objawia sie w makroświecie.
>Różnica poziomów energetycznych w transformacji jest tak duża, że przez nią nikt tej transformacji nie zauważa.
No tych bredni nawet nie czytałem bo szkoda mi czasu. Poza tym nie znam hamerfizyki bo jeszcze nie można kupić żadnego wydania książkowego hamerfizyki.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>>Energia ma dwie postaci ruchu i materii, pomiędzy którymi nieustannie transformuje w jednym miejscu stając się materią w przestrzeni, w drugiej chwili stając się ruchem w czasie.
>No właśnie. skoro tego nie wyjaśniłeś a tylko stwierdzasz bo masz takie widzenie albo natchnienie, to co mam tu rozumieć? Bo postaci energii jak to nazywasz jest więcej.

Wszystkie znane nam formy energii są pochodnymi dwóch postaci fundamentalnych - ruchu i materii.

Każdą, że znanych ci form energii poradzisz zaliczyć do jednej z tych dwóch podstawowych postaci, wystarczy się dobrze nad tym zastanowić.

Fundamentalny podział energii na kinetyczną i potencjalną to opisuje.

>>>Energia ma dwie postaci ruchu i materii, pomiędzy którymi nieustannie transformuje w jednym miejscu stając się materią w przestrzeni, w drugiej chwili stając się ruchem w czasie.
>>No właśnie. skoro tego nie wyjaśniłeś a tylko stwierdzasz bo masz takie widzenie albo natchnienie, to co mam tu rozumieć? Bo postaci energii jak to nazywasz jest więcej.
>Wszystkie znane nam formy energii są pochodnymi dwóch postaci fundamentalnych - ruchu i materii.
>Każdą, że znanych ci form energii poradzisz zaliczyć do jednej z tych dwóch podstawowych postaci, wystarczy się dobrze nad tym zastanowić.
>Fundamentalny podział energii na kinetyczną i potencjalną to opisuje.

No to Ty mi wyjaśnij jaki widzisz związek między energią kinetyczną a energia cieplną.
No to Ty mi wyjaśnij jaki widzisz związek między energią potencjalną a energia cieplną.
Amen. Dość mam Ciebie na dziś. Wyraźnie nie chcesz się uczyć i chcesz być podwórkowym matołem.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.