Niedawno, @okrągły napisał www.racjonalista.pl/forum.php/s,832893, że może lepiej żyć sobie spokojnie w Słowiańszczyźnie, niż kolegować się z obcymi.
Może jest to wyraz słusznego przekonania, że Polacy w historii zbyt często walczyli "za wolność waszą i waszą" itd. Daliśmy się sprowokować w 1830 r. wywołując Powstanie Listopadowe i w rzeczywistości "umierając za Niderlandy". Za to dziś Holendrzy nienawidzą nas bardziej niż Niemcy i szkodzą w UE jak mogą. A mogą dużo.
Ale czy powinniśmy pogrążyć się w izolacjonizmie w myśl zasady: "Niech na całym świecie wojna, byle moja wieś spokojna".

Przyczyn upadku I Rzeczypospolitej było wiele. Jedną z nich była postawa Polaków - aby siedzieć w domu, nie kraść cudzego to i nas nikt nie ruszy. To była postawa zwłaszcza Polaków, bo Litwini, białoruscy i ukraińscy magnaci oraz Kozacy - uprawiali na swój sposób politykę zagraniczną.

Natomiast Polacy ogólnie nie interesowali się polityką zagraniczną (wyjątkiem były dymitriady, ale z powodu braku doświadczenia w osadzaniu na obcych dworach swoich królów, były skazane na porażkę).
Ogólnie wiadomo, ze bogactwo narodów bierze się z handlu międzynarodowego - im bardziej globalny, tym bardziej opłacalny. Za szklane paciorki można było kupować w Afryce kość słoniową, złoto, diamenty i takie tam. - Czy była to kradzież? I tak i nie. Bo Afrykańczykom bardziej potrzebne były np. żelazne widły niż kieł słonia. Z kolei Aztekom bardziej potrzebna była mniej krwawa władza i mniej krwawa religia, niż całe złoto Montezumy. - Upraszczam, świadomie.
Jeszcze w XVI w. Polscy interesowali się światem w sensie globalnym. Gdy za czasów Zygmunta Starego i Bony z Wiednia do Krakowa przywieziono wielki globus dla Uniwersytetu, to cały Kraków wyszedł na ulice, żeby go oglądać. Wtedy też żył niejaki Kopernik Mikołaj, urodzony w polskiej mieszczańskiej rodzinie w Toruniu, który w tamtych czasach był dwukrotnie większy od Krakowa, z powodu handlu zbożem i nie tylko.
Mniej więcej z tamtych czasów pochodzi ul. Nowy Świat w Warszawie i Lublinie.

Kiedy zaczęła się tragedia? Wskazał bym na dwa fakty:
1) przybycie jezuitów do Polski - 1565 r. zakładają szkołę w Braniewie, 4 km od Fromborka, gdzie 20 lat wcześniej umarł Mikołaj Kopernik. - Jakie to symboliczne. Granica epok.
O roli jaką jezuici odegrali w Polsce napisano wiele. Zwrócę uwagę na jedną rzecz: w ratio studiorum dla szkół jezuickich zabrakło miejsca na nauczanie historii i matematyki. Feliks Koneczny pisał, że wiedza historyczna jest niezbędna do świadomości politycznej, natomiast matematyka to podstawa do wynalazków technicznych, inżynierii budowlanej itd.
Tak czy inaczej jezuici wybili z głowy polskim szlachcicom marzenia o podróżach do dalekich krajów, marzenia o polityce międzynarodowej - macie siedzieć cicho, rozmyślać o śmierci, a najlepiej umierać młodo jak Stanisław Kostka, którego okrzyknięto wielkim świętym i wzorem dla szlacheckiej młodzieży.
W jezuickich kolegiach uczono teatru, krasomówstwa i ogólnie słodkiego pierdzenia. Nic dziwnego, że elity polskie XVII w. wykształcone w jezuickich kolegiach były ograniczone umysłowo, a elity XVIII w. to dno, syf, kiła i mogiła.
2) panowanie dynastii Wazów - koronacja Zygmunta III w 1587 r.
Mówi się, że Zygmunt III zastał Rzeczypospolitą jako jedno z 4 regionalnym mocarstw w Europie, obok Turcji, Hiszpanii i Francji. Dynastia Wazów pozostawiła Polskę w ruinie. Potop szwedzki i wojna północna wyniszczyły Polskę bardziej niż II w. św.

Zygmunt III, wychowanek jezuitów, należał do III zakonu jezuitów, rozpoczynał dzień od wysłuchania dwóch Mszy św. - i była to chyba jedyna dobra rzecz, jaką udało mu się zrobić w ciągu doby. Poza tym był ogólnie nabzdyczoną ciotą.
Miał w życiu tylko jedną obsesję: korona Szwecji i rekatolizacja Szwecji pod wodzą jezuitów. W tym celu zresztą powstało jezuickie kolegium w Braniewie, nad Zalewem Wiślanym. Zapłacić za to miała Polska: krwią, złotem, wolnością obywatelską i upadkiem państwa. Dla szlachty było wielkim szokiem, gdy dowiedzieli się, że król Zygmuś obiecał Habsburgom zrzeczenie się polskiej korony na ich korzyść, jeśli by pomogli mu odzyskać koronę szwedzką.

Rzeczypospolita traktowała Rosję jako mały, zapyziały kraj, gdzieś na dzikiej północy, który ogólnie to może nam skoczyć. I tak było do czasu okrycia tzw. szlaku północnego. Anglicy zorientowali się na począku XVI w., że płynąc do Murmańska i potem rzekami w dół z małą przsiadką można dopłynąć Wołgą do Morza Kaspijskiego i poprzez duże wówczas Morze Azowskie handlować z centralną Azją, Chinami, Indiami i Persją. A jak wiedzieli, ze można, to zastanowili się, jak to zrobić. I tak zaczyna się barwna historia cara Iwana III. Więcej tutaj: www.youtube.com/watch?v=MfPRpopZI8A - czytać krytycznie.

Gdyby Polacy i Litwini zdawali sobie sprawę, że Rosja jest Angielską kolonią,to odpowiedzialnie by potraktowano temat. Niestety głupi Zygmuś odrzucił ofertę bojarów, która chciała króla z Polski i sojuszu z Polską.

Dla Anglii w XVI w. Rosja to była kopalnia złota, bajecznie opłacalny handel z Azją, a także dostawy rosyjskiego drewna, smoły i wyposażenie statków - pomogły Anglikom stać się Królową mórz w XVIII w. Nie dla kaprysu Piotra I wybudowano Petersburg, ale na rozkaz Londynu, bo bliżej do Rosji przez Bałtyk.

Podsumowując:
Brak zainteresowania tym, co dzieje się na świecie prowadzi do błędnych decyzji i tragedii. Polscy żołnierze pojechali robić testy covidowe kierowcom zatrzymanym w Anglii. No i dobrze. A tymczasem rosyjscy Wagnerowcy stacjonują w Kongo, gdzie pilnują, aby kobalt i inne cenne minerały trafiały tam, gdzie trzeba. - I to różni kraje poważne od niepoważnych.
Nie mówię, że polscy żołnierze pod pozorem ochrony prześladowanych chrześcijan powinni pojechać do Nigerii i tam w imię przyjaźni "kupić" za skrzynkę spirytusu jakąś małą kopalnię diamentów. Ale może powinni... Jeśli chcemy być tak samo poważnym krajem jak Rosja, Anglia, Francja lub Chiny...