Witam,

Jako, że to mój pierwszy post na forum, to chciałbym zacząć od napisania kilku słów o tym dlaczego właściwie tutaj piszę i zakładam ten wątek.

Jestem młodą osobą - ateistą, czy raczej agnostykiem, jestem od kilku lat. Od tych kilku lat obserwuje również, co prawda może dosyć pobieżnie, serwis racjonalista.pl oraz działalność różnorakich grup propagujących racjonalizm, naukę, zdrowy rozsądek, oraz grup które, łagodnie mówiąc, nie darzą Kościoła Katolickiego sympatią.

Wśród wszystkich tych grup, brakuje mi (chociaż możliwe, że zwyczajnie coś mnie ominęło) porządnej inicjatywy która by wspierała młodzież o poglądach takich jak ateizm, agnostycyzm, racjonalizm - czy po prostu zwolenników samodzielnego myślenia i kulturalnej rzeczowej dyskusji.

Podkreślam słowo "wspierała", bo nie chodzi mi w żadnym wypadku o szerzenie takich poglądów. Oczywiście nie widzę w szerzeniu racjonalizmu niczego złego, a wręcz przeciwnie, jednak jest to dużo trudniejsze i nie zawsze przynoszące efekty.
Chodzi mi tylko i wyłącznie o stworzenie pewnego środowiska młodych ludzi, którzy mogliby w jego obrębie spokojnie egzystować i wymieniać swoje poglądy.

Co rozumiem poprzez stworzenie takiej inicjatywy? Powiem szczerze, że samemu trudno mi to stwierdzić - i właśnie po to zakładam ten wątek, żeby dowiedzieć się co myślicie zarówno o samym pomyśle i jego realizacji, jak i ogólnie o samych problemach młodych racjonalistów w Polsce.
Myślę, że ciekawą inicjatywą byłoby stworzenie portalu, strony czy nawet jakiejś grupy w portalach społecznościowych poświęconej ateizmowi i racjonalizmowi, a skierowanej do ludzi w młodym wieku.

Dlaczego taka inicjatywa jest potrzebna? Widzę tutaj dwa główne powody i o obu chciałbym napisać przez pryzmat własnych doświadczeń, bo jestem przekonany, że wiele osób spotkało się z identycznymi zachowaniami i ma podobne zdanie na ten temat.

1) Stosunek społeczeństwa do ateistów, ateizmu, racjonalizmu, nauki - ale też do wszystkiego co wyłamuje się ze schematu standardowego Polaka (czyli patriota, katolik, wierzący, praktykujący, nie lubi żydów, Niemców, Rosjan, masonów, cyklistów itp).

Problem ten szczególnie duży jest na wsiach i w małych miastach. U mnie w niewielkim mieście przez większość lat edukacji nie spotkałem się z nikim kto nie chodziłby na religię czy byłby nie wierzący - nastąpiło to dopiero w liceum, gdzie poznałem aż 1 ateistę . Przez lata edukacji, każdy kto odważył się w jakiś sposób zanegować czy podważyć autorytet szeroko pojętego "katolicyzmu" - czy to zasadności wszechobecnych krzyży, czy konieczności sprawdzania przez katechetów obecności na mszy, czy to poglądy na czegokolwiek innego z czego Kościół słynie (stosunku do antykoncepcji, masturbacji, seksu przedmałżeńskiego, nie chodzenia do kościoła co niedziele, itp.) - spotykał się z bardzo niemiłą reakcją. Mógłbym użyć tutaj słowa "agresja", aczkolwiek nie było zazwyczaj żadnych przekleństw, więc nie chciałbym zostać posądzony o przesadę. Było jednak podnoszenie głosu, krzyk, poniżanie i naśmiewanie się przed resztą dzieci czy młodzieży, "dobrych katolików". W oczach wielu takich ludzi jakikolwiek sprzeciw wobec autorytetu Kościoła czyni ze sprzeciwiającego się młodego człowieka satanistę, bezbożnika, bydło bez żadnego kręgosłupa moralnego.

Czy muszę pisać jak reaguje psychika dziecka czy młodego człowieka w wieku np. gimnazjalnym na coś takiego? Społeczne wykluczenie, nagonka, publiczne ośmieszenie powoduje stres u każdego - a u człowieka w takim wieku szczególnie. Najgorsze jest jednak to, że często z takimi ludźmi nie ma nawet kto porozmawiać. A jeżeli już się ktoś znajdzie to będzie to właśnie osoba wierząca, która postrzega pokrzywdzonego "ateistę" jako zagubioną owieczkę, która bardzo przeżywa swoje rozstanie z Bogiem. Co się dzieje dalej - moim zdaniem nic dobrego. Albo człowiek daje się nawrócić, i mimo, że sam się niejako okłamuje, to kończy się jego stres. Albo młody człowiek stara się myśleć samodzielnie, co niestety nie zawsze jest akceptowane przez środowisko, więc nie zawsze taka osoba przyznaje się do bycia niewierzącym.

2)Drugi powód, niejako powiązany z pierwszym jest dużo bardziej oczywisty. Jeżeli Chrześcijanie, wierzący mają swoje młodzieżowe grupy, które wspierają ich wiarę, to dlaczego nie mogłyby istnieć grupy ludzi o innych poglądach - niejako wspierające, ale głównie służące do dyskusji i wymiany poglądów. Podobne grupy mają różnorakie społeczności - fani piłki nożnej, wędkarstwa, kółka fizyczne w szkole, więc dlaczego nie racjonaliści?

Wiem, że niektórym czytelnikom, może wydawać się, że gdzieniegdzie przesadziłem. Jednak pamiętajcie o tym, że w Polsce istnieją różne miejsca i o ile w dużym mieście sytuacja może być zupełnie inna od opisanej, o tyle w małych miastach i wioskach może być dużo gorzej.

Pozdrawiam wszystkich forumowiczów i zachęcam do komentowania wątku
Sławek