>   Mężowie to dobrzy kochankowie, zwłaszcza kiedy zdradzają swoje żony. (Marylin Monroe)

"Kiedy cudzą żonę w swoje łoże włożę, to nie cudzołożę". (Sztaudynger)

>   W poszukiwaniu męża pewna kobieta dała ogłoszenie w rubryce matrymonialnej. Dostała dwieście odpowiedzi, wszystkie treści: "Możesz wziąć mojego". (Anonim)
Połowa odpowiedzi była od facetów?
Heteroseksualnych?
Si?

>Przy okazji Walentynek
Zostaw to amerykańcom i handlowcom....na mnie działa to "wymiotnie"
> Miłość:
> Kochamy się niestety tylko do połowy
> i dlatego jest markotnie.
> Ona we mnie nie widzi niczego prócz głowy,
> a ja w niej akurat-odwrotnie.
> Pytanie i odpowiedzi
> Kogo kochałeś przede mną?
> Nie wiem, bo było ciemno.
> Staruszek i dziewczyna.
> Kocham panią- rzekł staruszek-
> niech mi pani wierzy
> I co z tego - drwi dziewczyna skoro sprawa leży.
> Miłość często wznosi wieże,
> ale mieszka na parterze.
> Rodowód.
> On nie z soli ani z roli ,
> jeno z tęgich alkoholi
> Nie trać czasu długa mową:
> dotyk więcej wart niż słowo.
> Kochanek
> Minął mu zapał,
> gdy ja przyłapał.

No i gdzie te aforyzmy?
Może załóż wątek z fraszkami .

---

Religia jest westchnieniem uciśnionego stworzenia, sercem nieczułego świata, jest duszą bezdusznych stosunków. Religia jest opium ludu (K. Marks)

>Przy okazji Walentynek
Zostaw to amerykańcom i handlowcom....na mnie działa to "wymiotnie"<


Przerzucanie się po jednym zdaniu w innym wątku,jet dowodem,że część Polaków lubuje
się w rozpatrywaniu odgrzewanych afer i wskazuje na polską kłótliwość!
Aforyzmami zareagowałam na rozciągnięcie starej sprawy dotyczącej człowieka, którego wyniosła do władzy bezwzględność w doborze metod i środków typu:"po trupach do celu". Dopisek o Walentynkach jest właśnie skutkiem tego odruchu, który wymieniłeś w cudzysłowie w stosunku do tamtego wątku!
Młodzież polska powszechnie mówi po angielsku i przyjmuje anglojęzyczne, w tym amerykańskie zwyczaje. Kiedyś topiliśmy marzannę, co z kolei wstrząsa pedagogami! Topić, czy dać serduszko?!
Zamerykanizowani jesteśmy "Mac Donaldami", przemieszczaniem się rozpowszechnionymi produktami Forda, a tu nie możemy się obyć wytworami m.in.- Billa Gates`a.
Zella

>Przy okazji Walentynek
>Zostaw to amerykańcom i handlowcom....na mnie działa to "wymiotnie"<

Przerzucanie się po jednym zdaniu w innym wątku,jest dowodem,że część Polaków lubuje
się w rozpatrywaniu odgrzewanych afer i wskazuje na polską kłótliwość!
Aforyzmami zareagowałam na rozciągnięcie starej sprawy dotyczącej człowieka, którego wyniosła do władzy bezwzględność w doborze metod i środków typu:"po trupach do celu". Dopisek o Walentynkach jest właśnie skutkiem tego odruchu, który wymieniłeś w cudzysłowie w stosunku do tamtego wątku!
Młodzież polska powszechnie mówi po angielsku i przyjmuje anglojęzyczne, w tym amerykańskie zwyczaje. Kiedyś topiliśmy marzannę, co z kolei wstrząsa pedagogami! Topić, czy dać serduszko?!
Zamerykanizowani jesteśmy :"Mac Donaldami", przemieszczaniem się rozpowszechnionymi produktami Forda, Microsoftem itp.
Zella

>Aforyzmami zareagowałam
Odreaguj
O kobietach....nie wiem czyje.
1. Świat bez mężczyzn, byłby pełen tłustych, rozczochranych i bez tapety kobiet.
2. Mało jest kobiet, których wartość trwa dłużej niż ich uroda.
3. Wysokie obcasy są wynalazkiem kobiet, które ciągle całowano w czoło.
4. Wobec nowej sukni kobieta traci człowieczeństwo
5. Mężczyźni zwykle nie doceniają swoich żon, pozostawiają to innym.
6. Komplement powiedziany kobiecie na trzeźwo liczy się
podwójnie.
7. Brak łączności duchowej z kobietami mężczyźni
kompensują sobie łącznością fizyczną.
8. Kobiety nie można zmienić. Można zmienić kobietę, ale
to niczego nie zmienia.
9. Statystycznie kobiety żyją dłużej od mężczyzn,
bo nie mają żon.
10. Kobiety, żeby nie znudzić się mężczyznom, zmieniają
ubranie. Mężczyźni, żeby nie znudzić się kobietom,
zmieniają kobiety.

---

Religia jest westchnieniem uciśnionego stworzenia, sercem nieczułego świata, jest duszą bezdusznych stosunków. Religia jest opium ludu (K. Marks)

   Z miłością jest jak z kolką nerwową. Dopóki cię nie chwyci atak, nawet sobie nie wyobrażasz, co to takiego. A gdy ci o tym opowiadają, nie wierzysz.

Andrzej Sapkowski, "Pani jeziora".

   I zapomnij, że jesteś, gdy mówisz, że kochasz.

ks. Jan Twardowski

   Przyjaźń to strach przed samotnością, a miłość to jeszcze większy strach przed osamotnieniem.

Tadeusz Konwicki

   Miłość niczego nie tłumaczy, choć wiele załatwia.

Stefan Kisielewski

   Miłość to najpiękniejszy i najodważniejszy rodzaj ciekawości.

Janusz L. Wiśniewski, "Bikini"

A to zdanie najbardziej mi się spodobało...

   Nie ma takiego człowieka, który by nie kochał, ale cała rzecz w tym, co kocha.

św. Augustyn

>    Z miłością jest jak z kolką nerwową. Dopóki cię nie chwyci atak, nawet sobie nie wyobrażasz, co to takiego. A gdy ci o tym opowiadają, nie wierzysz. Andrzej Sapkowski, "Pani jeziora".
Nie lubię Sapkowskiego !
Nie lubię fantasy - może dlatego ?
Co do aforyzmów:
Z miłością jest jak z duchami: wszyscy o nich słyszeli, ale mało kto je widział...

To było przed Sapkowskim. Ale coś mi się wydaje, że on też to znał

   Dimitrios Kamburoglu (1852-1942)

Wszystkie ruiny przerażają, tylko greckie budzą podziw.

Słusznie nazywamy ziemię matką, skoro depczemy ją, a ona nie przestaje rodzić.

Są ludzie, którzy swoim charakterem niszczą to, co zbudowali rozumem.

Bardziej niebezpieczna jest iskra na starość niż pożar w młodości.

Nawet koguty za moich czasów piały lepiej.

Pocałunek jest ostatnim przykładem ludożerstwa.

   I moje ulubione:

Wielu oskarża morze, choć wiatr zawinił.

Nikos Kazantzakis ( 1883 - 1957 )

Bóg i diabeł są z jednej gliny.

Szlachetny człowiek wymaga od siebie, prostak od innych.

Na starość diabeł zamienia się w mnicha.

Bez Judasza nie ma ukrzyżowania, bez ukrzyżowania nie ma zmartwychwstania.

Biada mężczyźnie, który mógł spać z kobietą, a nie uczynił tego.

W religiach, które utraciły moc wiary, bogowie stają się tylko figurami retorycznymi, ornamentami dla ludzkiej samotności lub obrazami zdobiącymi ściany.

Każdy człowiek ma jakiegoś fioła, ale zdaje się, że największym jest mniemanie, że się go nie ma wcale.

Kto przyjmuje wolność z cudzych rąk, uzależnia się.

Człowiek ma do spełnienia trzy obowiązki: rozumu, serca i uwolnienia się od rozumu i serca.

Szlachetność nie jest owocem mojej natury lecz mojej walki.

W pracy twórczej pełno niepewności i tachikardii jak w miłości.

Kontakt z ludźmi zmniejszył moją siłę i miłość do nich.

Ziemia i kobieta nie mogą leżeć odłogiem.

Kobieta pocałunkiem przezwyciężyć może nawet śmierć.

Nawet Bóg nie oprze się pachnącej kobiecie wychodzącej z kąpieli.

Kobieta jest czymś niepojętym. Żadne prawa ani religia nie mają do niej zastosowania.

   I moje ulubione:

Nawet najwznioślejsze idee, widziane od podszewki, są tylko bawidełkami wypchanymi trocinami ze zręcznie ukrytą w środku sprężyną.

JULIAN TUWIM - Dzieje pewnego aforyzmu

Redakcja pewnej jednodniówki, wydanej na rzecz kształcącej się młodzieży, zwróciła się do mnie z prośbą o przysłanie jakiegoś utworu - wiersza, noweli lub aforyzmu. Cel - bardzo szlachetny, prośba uprzejma, nie było więc powodów do odmowy. Najmniej kłopotliwym wydało mi się napisanie aforyzmu. Dla pewności zajrzałem do "25 000 wyrazów obcych", gdzie pomiędzy afonią a Afrodytą było napisane:
"Aforyzm - zasada wyrażona niewielu słowami; urywek, sentencja, maksyma".
Aby się całkowicie uspokoić co do istoty przedsięwziętej pracy, sprawdziłem jeszcze wyrazy: maksyma (zasada ogólna, którą ktoś kieruje się w postępowaniu) oraz sentencja (krótkie, treściwe zdanie, zawierające piękną moralną myśl, głęboką prawdę życiową) i zabrałem się do pisania aforyzmu.
Przede wszystkim, pomyślałem, moje krótkie treściwe zdanie, moja zasada, wyrażona niewielu słowami, moja głęboka prawda życiowa i piękna moralna myśl, słowem mój aforyzm - powinien dotyczyć młodzieży, i to młodzieży uczącej się, dla niej bowiem wydaje się jednodniówkę. Napiszę tedy coś o potędze wiedzy, o znaczeniu i dobroczynnych skutkach nauki. I oto w pewnej chwili aforyzm był gotów:

- Wiedza i nauka są dla młodzieży bardzo ważne.

Ale nie brzmiało mi to dobrze! Zresztą, przyznaję, było dość banalne. Takie drewniane stwierdzenie powszechnie znanego faktu wydało mi się zbyt prostackie. Trochę to ubarwić, okrasić, poezji trochę podpuścić. Wykreśliłem poprzedni aforyzm i napisałem nowy:

- O, wiedzo! Tobie ucząca się młodzież zawdzięcza swą potęgę!

Ale znowu się zastanowiłem. Gdyby młodzież miała potęgę - to co innego. Aforyzm byłby słuszny. Ale wydawanie jednodniówek nie świadczy o mocy. Przekreśliłem więc i napisałem:

- Wiedza jest jak słońce: prowadzi do promiennej przyszłości i potęgi jutra.

Brzmiało to pięknie, ale na ogół idiotycznie: czy słońce prowadzi do promiennej przyszłości? Słońce w ogóle nie prowadzi, a jeżeli - to do zachodu, a ta "potęga myśli" wydała mi się zbyt napuszona. Tak rozmyślając stworzyłem kolejno aforyzmy następujące:

- Nauka to potęga. Za jej przewodem złączym się z narodem.

- Młodzież jest solą ziemi w oku, a wiedza wznosi ją do słońca.

- Mędrców szkiełko i oko rozświetla mroki niewiary i prowadzi do słońca.

- Nauka jest ziarnem, z którego wyrasta siew (?!) potęgi i wiary.

Ale wszystkie te treściwe i piękne uwagi moralne przekreślałem stopniowo. Nie byłem z nich zadowolony. Wreszcie postanowiłem dać spokój wiedzy i młodzieży i przerzucić się na dziedzinę natury ogólniejszej, społeczno-patriotycznej.
Po pół godzinie wytężonego myślenia miałem do wyboru całe mnóstwo sentencji:

- Czynów nam trzeba, gdyż słów nie przekujemy na miecze ani lemiesze.

- Wolność narodu jest jego największym skarbem, a skarb narodu - to wolność jego największa.

- Społeczeństwo jest jak morze: rozsadza brzegi i zalewa bezduszne pustynie przyszłości i czynu.

- Praca dla ojczyzny jest jak drzewo: dąży wzwyż i karmi łaknących wiarą w świetlaną promienność ducha.

- Napoleon (?!) powiedział: "Państwo - to ja". Niech każdy obywatel pamięta, że nosi w tornistrze buławę czynu i ducha (wzgl. potęgi).

Przyznam się, że to wszystko podarłem. Wiem już! Napiszę coś o kobiecie, o miłości! Coś lekkiego, w miarę frywolnego, dowcipnego. I zaczęło się:

- Kobieta jest jak róża; na to ma kolce, aby je owijać płatkami.

- Kobiety mają do mężczyzn pretensje, że ich nie rozumieją. Mon Dieu! (!) Czy kwiaty pytają rosy, czemu ją strząsa motylek?

- Miłość jest snem, rzekł poeta. Zgoda, odrzekł filozof, lecz na dnie tej czary (?!) toną złudne snów marzenia. Poeta zapłakał...

- Mówią, że nasza prababka Ewa była pierwszą kobietą. Może... Ale w takim razie skąd wzięła model do figowego liścia? (W pierwszej chwili byłem zachwycony szampańską lekkością tego aforyzmu. Potem już nie).

- Małżeństwo jest jak róża: im bardziej ją zrywać, tym czulej rozkwita.

- Mężczyźni i kobiety - to dwa bieguny jednej ziemi. Szczęście jest południkiem, małżeństwo globusem, kochanek równikiem, dziecko - zwrotnikiem, a rozwód - podróżą.

Powyższe wspomnienia o tworzeniu aforyzmu dla jednodniówki akademickiej piszę w jasnym, białym pokoju z okratowanym oknem. Jest mi tu dobrze i spokojnie. Doktór przychodzi dwa razy dziennie. Po czterech miesiącach zaczynam już rozumieć, co do mnie mówi. Zaprzyjaźniłem się na spacerze z kolegą, który siedzi tu już trzeci rok. Twierdzi on, że jest tureckim sułtanem, a nas wszystkich uważa za swój harem. Zapoznał mnie ze swym Wielkim Wezyrem. Jest to pewien inżynier z Poznania. Bardzo miły człowiek - szkoda tylko, że cały dzień pieje jak kogut i łazi na czworakach.
Jeść dają nieźle. Ze snem jest gorzej. Koledzy wyją po nocach, a dozorcy oblewają ich zimną wodą.

1931

"Państwo, to ja!" - Król Słońce, czyli Ludwik XIV.
Napoleon dopiero o bulawie w plecaku.

Ale w ogóle - urocze
Nie znałam tego tekstu.

>"Państwo, to ja!" - Król Słońce, czyli Ludwik XIV.
>Napoleon dopiero o bulawie w plecaku.

Przecie wiem, a i Tuwim tym bardziej wiedział... zaznaczył zresztą, że (?!). Chwyt literacki... Oj, spray, upierdlistwo Cię jakieś ostatnio naszło... .

>Ale w ogóle - urocze
>Nie znałam tego tekstu.

Wielu jeszcze genialnych tekstów Tuwima ludzie nie znają... .

>Przecie wiem, a i Tuwim tym bardziej wiedział... zaznaczył zresztą, że (?!). Chwyt literacki... Oj, spray, upierdlistwo Cię jakieś ostatnio naszło... .

Możliwe. Mam ostatnio wyjątkową okazję poznać na własnej skórze, co to jest wzgledność czasu. Skurczył mi się jakoś... to wpadam jak po ogień i czasem na pomyślunek nie starczy

>Mam ostatnio wyjątkową okazję poznać na własnej skórze, co to jest wzgledność czasu. Skurczył mi się jakoś...
Cokolwiek by to nie było - trzymam kciuki.