Według Łukasza 2:8-11 w noc narodzin Jezusa pasterze przebywali na polach. Warto ustalić, jaka pogoda panowała o tej porze roku w Betlejem, czyli w miejscu narodzin Jezusa. Żydowski miesiąc Kislew(obejmujący część naszego listopada i grudnia) był zimny i deszczowy. Kolejny Tebet (grudzień/styczen)- przynosiłl najniższe temperatury w roku.
Pisarz biblijny Ezdrasz potwierdza, że w miesiącu Kislew było zimno i mokro (Ezdrasza 10:9, 13)
Więc jak wczesniej wspomniało, że tej nocy, której Jezus przyszedł na świat, pasterze pozostawiali z owcami na dworze. Nie chodzi o to, ze WYPROWADZALi owce w dzien na pastwisko, ale wraz z nimi OBOZOWALI po GOŁYM niebem i to równiez NOCĄ. Opis ten nie pasuje do warunków pogodowych panujących w Betlejem w grudniu. Jak widac, wydarzenia towarzyszące narodzinom Jezusa dowodzą, ze nie mogło się to stac w grudniu.

Data narodzin Chrystusa jest nieznana. W Ewangeliach nie podano, ani daty, ani miesiąca. Według niektórych hipotez uznawanych obecnie przez większość uczonych, narodziny Chrystusa przesunięto na dzień zimowego przesilenia dnia z nocą (25 grudnia według kalendarza juliańskiego, 6 stycznia według egipskiego), poniewaz w dniu, w którym słońce rozpoczyna swój poowrót na północ, pogańscy czciciele Mitry obchodzili narodziny Słońca Niezwyciężonego. Boże Narodzenie pojawiło się w czasie, gdy kult słońa był w Rzymie szczególnie rozpowszechniony.

>>   Doku, ja też już wyjaśniałam Ci kim był Mitra, a Ty dalej swoje...
>Przepraszam bardzo. W którym miejscu to wyjaśniłaś Małgorzato? Nie mogę znaleźć.

   Właśnie w tym miejscu

   Pozdrawiam

---

kol jom hu hizdamnut chadasza

>Trochę nie na temat, ale ja nadal tkwię w mroku, jeśli chodzi o zadanko o okręgach, którego się domagałaś. Trochę, co prawda nadgryzłem, ale generalnie - nie znam odpowiedzi. Może takie konkretne zadanie będzie Ci dobrą przeciwwagą dla biblijnej mistyki. No, chyba, że czekasz, aż Cię ktoś wyprzedzi (czytaj: wyręczy)...

   Śledzisz mnie, Marku? A jak myślisz, co ja robię już od kilku dni jak nie siedzę nad Twoim zadaniem o okręgach? Rozgryzam je z każdej możliwej strony. Zapisałam już sporo kartek, uwierz. I też tkwię w mroku. A kto mnie do tej pory wyręczył jeśli chodzi o zadania z matematyki? Po odpowiedź na zagadkę o królewnie - racjonalistce przyjechałeś specjalnie do Polski, czyż nie tak? Ech, te chłopy... Demony.

   Serdeczności

---

kol jom hu hizdamnut chadasza

Wszystko to pięknie, ale jedyna satysfakcjonująca mnie odpowiedź ma postać:

R_(n)=...

... lub coś w tym rodzaju...

---

Pozdrowienia,

IQ955. [Marek Czeszek]

Twoja odpowiedź napełnia me serce światłem. To jest, miałem na myśli, że temat taki trochę śmieszny jest, bo:
a) nie spotkałem jeszcze osoby, która by twierdziła, że data świąt B.N. jest dokładna,
b) (wybacz za sformułowanie, ale) normalni ludzie nie marnują czasu na takie... sam widzisz.

Też pozdrawiam.

>Wszystko to pięknie, ale jedyna satysfakcjonująca mnie odpowiedź ma postać:
>R_(n)=...
>... lub coś w tym rodzaju...

   A ja próbowałam zmodyfikować ciąg Fareya; pobawiłam się trochę kołami Forda (również po modyfikacji) i dalej nic. Chyba nie w tym kierunku muszę iść, choć wydaje mi się (intuicja?), że przy tak postawionym przez Ciebie problemie trudno będzie znaleźć rozwiązanie, o ile jakieś istnieje...

   Pozdrawiam

   P.S. Przenieśmy naszą dyskusję do właściwego wątku, bo tu piszemy "nie na temat"

---

kol jom hu hizdamnut chadasza

>Przecież wiemy na pewno, że Ewangelie kłamią. Czy to oznacza, że opisywany w nich założyciel sekty nie istniał? To absurd. On istniał na pewno, tak jak Ewangelie kłamią na pewno. Takie są proste fakty.

Jak kulą w płot. Proszę najpierw obejrzeć chociażby "Bóg, którego nie było" przed kategorycznym przedstawianiem hipotez jako "prostych faktów".

Przypomnę też, że czciciele Mitry nie byli tymi samymi, którzy czcili Słońce.

Elementy kultu solarnego są obecne w wielu religiach w tym w chrześcijaństwie (hostia, tytuły Jezusa) więc trochę nie rozumiem o co kruszyć kopię.

"prawdziwi" Rzymianie, wierzyli w prawdziwego Boga, a nie w jakiegoś perskiego bożka
>

---

doku

Tzn. w kogo? W Jahwe? Pan kpi? Czy za "prawdziwego Boga" uznaje Zeusa?

Witam!

25.12 jest tylko datą umowną. Nie jest to dosłowna data narodzenia Chrystusa. Chodzi o symbolikę... Chrześcijaństwo przebyło długą drogę zanim stało się religią panującą. Zapożyczono więc wiele wydarzeń i wcielono w kulturę Crześcijaństwa.Podobnie jak narodziny Słońca Niezwyciężonego...
Zgadzam się, że dokładna data nie jest znana. Nie możemy wymagać od źródła spisanego dwa tysiące lat temu dziennych terminów.. Tym bardziej, że przez długi czas był to przekaz ustny.

Pozdrawiam

---

I wtedy poznacie Prawdę a Prawda Was wyzwoli...

>Przeprowadź dowód naukowy, jak na racjonalistę przystało.

Zlepek słów składający się na całość bez sensu. Dowód naukowy na to, że w Palestynie żył kiedyś człowiek imieniem Jezus, który nie był Bogiem?

Żeby zrozumieć racjonalistę, trzeba więcej czasu, więcej dobrej woli i trochę zapału do nauki.

---

doku

>   Doku, ja też już wyjaśniałam Ci kim był Mitra, a Ty dalej swoje...

Nie zauważyłaś odpowiedzi, której Ci udzieliłem?

Powtórzę raz jeszcze. W tym wątku nie ma mowy o żadnym indyjskim Bogu. Wplątując tu rozważania o indyjskim Mitrze tylko zaciemniasz obraz i wprowadzasz w błąd tych, którzy mają mniejszą wiedzę, a to moderatorowi nie przystoi. Kult Słońca Niezwyciężonego nie miał nic wspólnego z indyjskim Mitrą, przynajmniej w pierwszym przybliżeniu. W takim wątku jak ten, na temat, komu chrześcijanie oddali cześć po odrzuceniu Jehowy, po prostu nie wypada pisać o indyjskim Mitrze.

Wracając do meritum musimy ograniczyć się tylko do perskiego Mitry i jego relacji ze Słońcem Niezwyciężonym. Zacytuję Ci fragment swojej odpowiedzi, którą przegapiłaś.

"Rzymianie uznawali tożsamość Jowisza z Zeusem, tak jak mahometanie uznają tożsamość Allacha z Jehową. Ale Rzymianie nie uznawali tożsamości Słońca Niezwyciężonego z Mitrą"

---

doku

Co jest nieracjonalnego w dowodzeniu, że ktoś istniał? To jest chyba istota sceptycyzmu, że jedna osoba poddaje jakiś fakt w wątpliwość, a druga dowodzi jego prawdziwości?

Prawdę mówiąc, nie rozumiem pańskiego stanowiska. Czy Pan uważa również, że (w razie hipotetycznego rozkwitu potteryzmu) nie trzeba będzie dowodzić, że w Wielkiej Brytanii żył kiedyś człowiek o nazwisku Harry Potter? Uznamy za oczywiste, że Harry Potter istniał, a kwestią dyskusyjną będzie jedynie to, czy był czarodziejem?

To, że ktoś opisał życie danej osoby, nie dowodzi jeszcze, że ta osoba istniała.

>"Rzymianie uznawali tożsamość Jowisza z Zeusem, tak jak mahometanie uznają tożsamość Allacha z Jehową. Ale Rzymianie nie uznawali tożsamości Słońca Niezwyciężonego z Mitrą"

   Pełna przeszkód wędrówka Mitry w poszukiwaniu ofiary uważana jest za alegorię ziemskiego życia człowieka, postrzeganego właśnie jako mozolna droga ku zbawieniu. Dzięki ujarzmieniu byka, symbolu zła i ciemności, Mitra otwierał swoim wyznawcom drogę do zbawienia. Rozlana przez niego krew miała moc oczyszczającą i powodowała odradzanie się życia: "Ty nas zbawiłeś rozlewając krew" - informuje graffiti na ścianie mitreum w podziemiach kościoła Santa Prisca w Rzymie. W łacińskich inskrypcjach Mitra określany jest jako "Słońce Niezwyciężone" (Sol Invictus), ponieważ z rozkazu Słońca odniósł zwycięstwo nad siłami ciemności, których symbolem był byk, w mitologiach Wschodu uważany za zwierzę związane z Księżycem. (Danuta Musiał, Antyczne korzenie chrześcijaństwa, Warszawa 2001, str. 198)

   Do Rzymu bóg Mitra zawędrował z Persji przez Armenię, jego kult zaś rozprzestrzeniał się błyskawicznie na całe imperium, poczynając od 70 roku p.n.e. Niosły go rzymskie legiony, które szczególnie upodobały sobie to promienne bóstwo. Ustąpił przed chrześcijaństwem, z którym miał wiele wspólnego (data urodzin Mitry i Chrystusa, chrzest poprzez zanurzenie w wodzie, dogmat o nieśmiertelności duszy, główne zasady moralne. (Vojtech Zamarovsky, Bogowie i herosi mitologii greckiej i rzymskiej, Warszawa, Katowice 2003, str. 301).

   W najstarszych czasach rzymianie nie uważali słońca (ani księżyca) za odrębne bóstwo, większą uwagę zaczęli mu poświęcać dopiero pod wpływem Greków i kultów wschodnich, zwłaszcza perskiego boga światła Mitry (Vojtech Zamarovsky, op. cit. str. 420)

   Mitraizm zakładał, że gdy nastąpi koniec świata, przyjdzie czas sądu ostatecznego i dobro definitywnie zatriumfuje. Potem nastąpi tysiąclecie Mitry i dopiero po tym czasie świat zostanie całkowicie odnowiony. Dusza ludzka będzie zbawiona i dostąpi wiecznego szczęścia. Mitraizm cieszył się popularnością w cesarstwie rzymskim, w którym przybrał krwawy charakter. Opierał się na odprawianiu ceremonii, podczas której składano m.in. krwawą ofiarę z byka (Mitologie świata: Ludy Starożytnej Persji, Warszawa 2008, str. 55)

   Jako Sol invictus został obwołany przez cesarza Heliogabala (218-222) najwyższym bogiem państwowym Rzymu, a jako Sol Dominus Imperi w roku 274 został ustanowiony przez cesarza Aureliana (270-275)patronem cesarstwa, którego święto obchodzono 25 grudnia (Leksykon mitologii, Warszawa 2003, str. 358)

   A o tym co ma wspólnego indyjski Mitra z jakimkolwiek innym dowiesz się z lektury choćby Pani Profesor Musiał.

   Pozdrawiam

---

kol jom hu hizdamnut chadasza

>>"prawdziwi" Rzymianie, wierzyli w prawdziwego Boga, a nie w jakiegoś perskiego bożka
>>

---

doku
>Tzn. w kogo? W Jahwe? Pan kpi? Czy za "prawdziwego Boga" uznaje Zeusa?

Ten Bóg nazywał się Słońce Niezwyciężone. To był oficjalny kult państwowy Rzymu w czasach Konstantyna. Temu Bogu właśnie Konstantyn kazał się pokłonić chrześcijanom. Chrześcijanie zdradzili Jehowę i zaczęli oddawać cześć Słońcu. Takie są fakty. Chrześcijańska propaganda głosi nieprawdę, mówiąc, że Konstantyn pokłonił się Jehowie.

Dowodów na to jest wiele, np. przeniesienie święta z soboty na niedzielę

---

doku

> W łacińskich inskrypcjach Mitra określany jest jako "Słońce Niezwyciężone" (Sol Invictus), (...) jego kult zaś rozprzestrzeniał się błyskawicznie na całe imperium, poczynając od 70 roku p.n.e.

Tak w tamtych czasach było - nikt nie zaprzecza tej genezie kultu Sol Invictus - podobnie zresztą to skomentowałem w tamtym wątku, więc nie rozumiem intencji powtarzania tej genezy.

Jednak trzy wieki później w Rzymie nie nazywano go już Mitrą. Był Bogiem Cesarstwa, a wyznawcy Mitry postrzegali ten kult jako w najlepszym wypadku herezję.

>Ustąpił przed chrześcijaństwem

Chrześcijanie odrzucili Jehowę i pokłonili się Słońcu - to dyskusyjne, kto komu ustąpił.

>   A o tym co ma wspólnego indyjski Mitra z jakimkolwiek innym dowiesz się z lektury
choćby Pani Profesor Musiał.

To są bardzo ciekawe tematy, ale w tym wątku to niestosowna dywagacja

Pozdrawiam

---

doku