Człowiek uczy się na postach.

>Człowiek uczy się na postach.

Swoich, czy cudzych?

>>Człowiek uczy się na postach.
>Swoich, czy cudzych?

Na jednych i drugich. Czasem granica jest dość płynna.

>>>Człowiek uczy się na postach.
>>Swoich, czy cudzych?
>Na jednych i drugich.

Powiedziałbym, że nauka na swoich postach bywa bolesna, dlatego rozsądniej uczyć się na cudzych postach. A najrozsądniej - na uniwersytetach.

>Czasem granica jest dość płynna.

Czasem bywa. Ten post nie jest do końca mój, zawiera przecież 85 znaków napisanych przez diogenesa . Ale tutaj akurat granica jest jasno określona.

>Zdarzają się bowiem trolle, w których nie potrafię dopatrzyć się żadnego pozytywnego przejawu działalności umysłu, lecz naogół, nawet w tekstach składających się wyłącznie z tzw. bluzgów tkwi jakiś ślad poszukiwania, dążenia do czegoś, lub agresji wyrażającej pragnienie przekazania innym czegoś, co wydaje się cenne.
>jaką korzyść ma biorący udział w forum?

Za trolla nie jest się uznawanym tylko wtedy, gdy wypowiada się agresywnie lub bierze udział w pyskówkach. Trollem można zostać nazwanym, gdy przedstawia się treści niezrozumiałe przez ogół forumowiczów, gdy piętnuje się głupotę uczestników lub przedstawia stanowisko sprzeczne z ogólnie przyjętym.
Każdy pisze w innej konwencji. Kiedy konwencja piszącego odstaje od niejako obowiązującej na danym forum piszący staje się trollem. Za trolla uznano mnie na racjonaliście (m.in. mnie poświęcono tu wątek o trollach), portalach lewicowych i nacjonalistycznych. Ja się mogę starać dostosować do regulaminu, ale nie będę się dostosowywać do stylu pisania czy prowadzenia dyskusji typowego dla danego forum. Piszę zawsze tak, jak chcę, przedstawiam w swoim stylu swoje wnioski i nie dbam o to, czy mój przekaz spotka się z aplauzem czy zrozumieniem. Nie wstydzę się niczego, co przeze mnie zostało napisane, bo za tym wszystkim stoję ja, z moimi przemyśleniami, emocjami, wrażeniami. Dla mnie pisanie na forum, to pozostawianie po sobie śladu w przestrzeni publicznej.
Aneta Dziwińska

>Za trolla nie jest się uznawanym tylko wtedy, gdy wypowiada się agresywnie lub bierze udział w pyskówkach. Trollem można zostać nazwanym, gdy przedstawia się treści niezrozumiałe przez ogół forumowiczów, gdy piętnuje się głupotę uczestników lub przedstawia stanowisko sprzeczne z ogólnie przyjętym.
Wyobrażam sobie, że troll jest to tekst powstały jako wynik bezmyślności, a więc z agresywnością i wyzwiskami nie wiąże się w sposób konieczny. Stąd "piętnowanie cudzej głupoty" jest niedopuszczalne (przynajmniej w dosłownym rozumieniu) nie jako troll, lecz ze względu na to, że nikt nie ma prawa piętnować czyichkolwiek błędów lub braków (przysłowie mówi, że głupota nie jest grzechem!). Od tego jest sąd. Oczywiście praktyka zawsze różni się od ideału i błędne kwalifikacje zdarzały się zawsze i będą się zdarzać.
>... Za trolla uznano mnie na racjonaliście (m.in. mnie poświęcono tu wątek o trollach), portalach lewicowych i nacjonalistycznych.
To powinno cię skłonić do przemyślenia, czy napewno nie popełniasz jakiegoś błędu? Taka zgodność bez przyczyny jest przecież niesłychanie mało prawdopodobna!
>Ja się mogę starać dostosować do regulaminu, ale nie będę się dostosowywać do stylu pisania czy prowadzenia dyskusji typowego dla danego forum.
Niezrozumiałe. Czy mogłabyś podać jakieś cechy określające te style? Zauważ, że naogół, gdy nie potrafimy opisać jakiegoś zjawiska, jest to dowodem, że istnieje ono tylko w naszej wyobraźni.
>Dla mnie pisanie na forum, to pozostawianie po sobie śladu w przestrzeni publicznej.
Ślad taki pozostanie tylko w wypadku, gdy wyrażona myśl zostanie zrozumiana. Jeżeli "styl" to uniemożliwia, należy go zmienić. Przecież aby zostawić "ślad" niezrozumiany mogłabyś równie dobrze pisać na forum chińskim.

---

Stach M. G.

>nikt nie ma prawa piętnować czyichkolwiek błędów lub braków

Taka zasada może obowiązywać na prywatnych czatach lub na zamkniętych forach towarzystwa wzajemnej adoracji. Na publicznym forum, kto pisze głupoty, sam wystawia się na kopa. Jeśli ktoś staje do dyskusji nieprzygotowany, ponosi tego konsekwencje w postaci odpowiedzi właśnie piętnującej jego głupotę.

>Od tego jest sąd.

A co ma sąd do dyskusji na forum?

>czy napewno nie popełniasz jakiegoś błędu? Taka zgodność bez przyczyny jest przecież niesłychanie mało prawdopodobna!

Zawsze się znajdzie coś, co kłóci się z moimi poglądami lub zasadami, a ja, w imię jakiegoś świętego spokoju, nie będę udawać, że tego nie widzę.

>Niezrozumiałe. Czy mogłabyś podać jakieś cechy określające te style?

Jakieś forum wydaje się być interesujące ze względu na swój profil, związany np. z jakąś ideologią i zdarza się, że przyjętym jest tam styl pisania np. z użyciem wulgaryzmów lub wiesza się psy na określonych osobach publicznych. Generalnie podoba Ci się, że możesz sobie pisać z ludźmi, z którymi łącza Cię podobne poglądy, ale nie do przyjęcia jest dla Ciebie forma. I na takim forum czytasz, że atakuje się człowieka, którego szanujesz. Stajesz w jego obronie, następnie zadawane jest Ci pytanie: "Po co tu przyszedłeś?", a następnie czytasz: "To troll, omijać." Albo piszesz tak, jak reszta, i dotyczy to treści i formy, albo będziesz mówił do obrazu. Upierasz się przy swoim, bo dla możliwości pisania na forum nie będziesz naginał swoich zasad czy rezygnował ze swoich wartości, ale to spycha Cię na margines. Oczywiście można się dostosować, ale w moim przypadku dostosowanie jest wykluczone.

>Ślad taki pozostanie tylko w wypadku, gdy wyrażona myśl zostanie zrozumiana. Jeżeli "styl" to uniemożliwia, należy go zmienić.

Ile pozostałoby z literatury, gdyby twórcy myśleli tak, jak Ty? Czy literat tworzy czy kalkuluje na ile jego dzieło zostanie zrozumiane?
Aneta Dziwińska

>>nikt nie ma prawa piętnować czyichkolwiek błędów lub braków
>Taka zasada może obowiązywać na prywatnych czatach lub na zamkniętych forach
Piętnowanie niegdyś polegało na wypaleniu złodziejowi trwałych znaków na twarzy i miało działać jako czynnik odstraszający od kradzieży. Poprawę moralną raczej utrudniało, gdyż skaza była niezmazywalna. Dziś znaczenie tego słowa zmieniło się, lecz tylko częściowo. Oznacza ono brak tłumaczenia pozwalającego piętnowanemu poprawienie błędnego przekonania, przy jednoczesnym publicznym ujawnieniu jego domniemanej winy. Cóż, można sobie wyobrażać, że ten sposób karania bywa skuteczny w stosunku do przestępcy jako bolesna "nauczka" (rodzaj tresury), dla innych jako przestroga przed konsekwencjami. Nie bawiąc się jednak w rozważania penitencjarne można jednak stwierdzić, że wszelkie karanie w żadnym wypadku nie może odbywać się na podstawie czyjejś prywatnej decyzji. Podstawowym postulatem naszej cywilizacji jest, że orzekać o winie i karze ma prawo tylko sąd. I nie stanowi różnicy, czy chodzi o karę więzienia, czy o piętnujące wskazanie kogoś jako "złego".
>... kto pisze głupoty, sam wystawia się na kopa.
Można się z tym zgodzić pod warunkiem, że "kop" oznacza (nieraz rzeczywiście boleśnie urażające własną dumę) wykazanie błędu, czego przy najbardziej rozszerzonym pojmowaniu tego słowa, nie można nazwać "piętnowanie".
>Zawsze się znajdzie coś, co kłóci się z moimi poglądami lub zasadami, a ja, w imię jakiegoś świętego spokoju, nie będę udawać, że tego nie widzę.
Tu cię nie rozumiem. Czy mogłabyś podać przykład z tego forum postępowania innym trybem? Czy chodzi ci o pozostawanie przy swoich poglądach? Przecież na tym forum post wyrażający przyznanie się do błędu jest rzadkością, co zresztą jest zrozumiałe, gdyż zmiana przekonań naogół wymaga wielokrotnego przemyślenia, jest procesem długotrwałym.
>... atakuje się człowieka, którego szanujesz. Stajesz w jego obronie, następnie zadawane jest Ci pytanie: "Po co tu przyszedłeś?", a następnie czytasz: "To troll, omijać."
Poszczególni forumowicze miewają tego rodzaju wyskoki, ale przecież jednego czy nawet kilku zapaleńców nie można traktować jako forum! Rozsądek nakazuje nieodpowiedzialne wybryki lekceważyć, najlepiej nie reagować.
>Albo piszesz tak, jak reszta, i dotyczy to treści i formy, albo będziesz mówił do obrazu.
Niestety tak bywa, ale czy to powód do zniechęcania się? Ja w to wątpię, a nie jestem w tym pierwszy, przecież powiedzeni o wołaniu na pustkowiu jest znane od tysiącleci!
>Ile pozostałoby z literatury, gdyby twórcy myśleli tak, jak Ty? Czy literat tworzy czy kalkuluje na ile jego dzieło zostanie zrozumiane?
Cała literatura jest przykładem na stosowanie konwencji, formy akceptowanej przez odbiorców. Widać to w pracach naukowych zawsze zaopatrzonych w objaśnienie wprowadzające, rozwinięcie tematu wg schematu przyjętego w środowisku autora i we wnioski końcowe. Pisarze przemawiający do szerokiej publiczności swoje myśli ubierali w formę wielowątkowego opisu zdarzeń, tak pomyślanego, by czytelnik zaciekawiony fabułą, nieznudzony, z zapałem przestudiował całość i w trakcie tego przekonał się do idei ukrytych tam przez autora. Nazwano to powieścią zaangażowaną, choć szczerze mówiąc, nawet byle ramota napisana lewą nogą przez mającego na względzie wyłącznie zysk kombinatora, też pozostawi w umyśle czytelnika jakiś ślad, też jest w coś "zaangażowana". Proust ten schemat odrzucił, jednak, choć nie tak oczywista, konwencja warunkująca odbiór idei nadal w beletrystyce istnieje. Przekazanie myśli bez dostosowania się do możliwości czytelnika jest niemożliwe.

---

Stach M. G.

>Rozsądek nakazuje nieodpowiedzialne wybryki lekceważyć

Nie leży w mojej naturze lekceważyć wybryki, nawet, jeśli są one nieodpowiedzialne. Nie zwykłam odwracać głowy w drugą stronę, aby dla wygody i niezakłócania swojego spokoju, nie widzieć czegoś, co wymaga reakcji.

>najlepiej nie reagować.

Cóż, to jest forum i można tu pisać, co się myśli. Gdybyś jednak poza forum, siedząc ze mną przy jednym stole, powiedział "najlepiej nie reagować", musiałbyś od tego stołu natychmiast odejść.
Aneta Dziwinska

>... Gdybyś jednak poza forum, siedząc ze mną przy jednym stole, powiedział "najlepiej nie reagować", musiałbyś od tego stołu natychmiast odejść.
Przesadzasz. Jeśli wspomnieć, że "ja też przecież popełniam błędy", pobłażliwość dla wyskoków innych ludzi narzuca się sama jako konieczny wniosek.

---

Stach M. G.

>Przekazanie myśli bez dostosowania się do możliwości czytelnika jest niemożliwe.

To znaczy, że ja jako autor mam dostosowywać się do możliwości czytelników (często bardzo ograniczonych), czy czytelnicy mają przystosować się do moich możliwości w zakresie tworzenia formy komunikatu?
Gdybym tworzył znaki drogowe, to przyznał bym panu 100% racji.

Ujął bym to tak: przekazanie myśli bez zaangażowania się odbiorcy i adresata jest niemożliwe.

---

?/!

>>Ślad taki pozostanie tylko w wypadku, gdy wyrażona myśl zostanie zrozumiana. Jeżeli "styl" to uniemożliwia, należy go zmienić.
>Ile pozostałoby z literatury, gdyby twórcy myśleli tak, jak Ty? Czy literat tworzy czy kalkuluje na ile jego dzieło zostanie zrozumiane?

Czy czytalibyśmy dziś dzieła Witkacego, Gombrowicza czy Brunona Schulza gdyby ci panowie myśleli tak jak pan?

---

?/!

>Zauważ, że naogół, gdy nie potrafimy opisać jakiegoś zjawiska, jest to dowodem, że istnieje ono tylko w naszej wyobraźni.

Straszna bzdura panie Głąbiński. Nie potrafię opisać 99,99999999999% zjawisk lub nawet więcej. Czy to znaczy, że zorza polarna, miłość i czarna dziura istnieją tylko w mojej wyobraźni? Wątpię także w to, by jeden człowiek był w stanie wyczerpująco opisać jakiekolwiek zjawisko. I tu jest plus dla forum bo można na niektóre zjawiska spojrzeć z innego punktu widzenia, każdy dokłada swoją cegiełkę do opisu omawianych zjawisk.

---

?/!

>Trollem można zostać nazwanym, gdy przedstawia się treści niezrozumiałe przez ogół forumowiczów, gdy piętnuje się głupotę uczestników lub przedstawia stanowisko sprzeczne z ogólnie przyjętym.

Nie zgadzam się. Ogólnie przyjęte jest wierzyć w Boga i inne bzdury, ale na tym forum właśnie piętnujemy głupotę. Ja byłem piętnowane za głupie posty przez ludzi, którzy piszą głupie posty, a moich nie rozumieją. Atrybutem racjonalisty jest brak tolerancji dla głupoty - to niemal część definicji. Ale każdy może się mylić. Wszyscy popełniamy błędy. Nawet jeśli atakuje czyjąś głupotę, możemy się mylić i sami wychodzimy na głupców. To nieuchronne ryzyko racjonalisty, nie mające nic wspólnego z trollowaniem.

---

doku

Na wstępie, chcę Ci od razu podziękować za założenie tego tematu. Sam jestem akurat na etapie zastanawiania się, czy porzucić tę formę spędzania czasu na rzecz innych zajęć.
Może ten temat i odpowiedzi, które potencjalnie powinny się w nim znaleźć pomoże mi podjąć racjonalną decyzję.

>Proponuję zastanowienie się nad tym, jaką korzyść ma biorący udział w forum? Czy studiowanie mniej
>i bardziej sensownych postów, oraz tworzenie swoich jest może stratą czasu?

Pod wieloma względami z pewnością to strata czasu. Wszystko zależy od tego jaki cel przyświeca piszącym na forum. Podejrzewam, że większość osób robi to jednak dla rozrywki i ten czas i tak straciliby w inny sposób. Dzisiaj wiele osób, żyje w izolacji od rodziny, przyjaciół znajomych, zagonieni pracą lub nudzący się w zaciszu swoich domostw. Dla nich ten czas nie jest stracony, to rozrywka intelektualna na stosunkowo wysokim poziomie, o wiele bardziej rozwijająca i twórcza niż bierne gapienie się w sufit lub telewizor. Podejrzewam, że gdyby mieli możliwość i potrafili czynnie wypoczywać to korzyść dla zdrowia fizycznego i psychicznego byłaby większa, gdyby pisanie i czytanie postów ograniczyli do minimum, a siedzenie przed komputerem zamienili na inne formy rozrywki.

Gorzej z tymi, którzy tak jak np. ja przez takie pisanie jednak coś próbują osiągnąć, zrealizować jakieś cele i dalekosiężne plany, szukają czegoś konkretnego, próbują nawiązać kontakty z osobami o konkretnych poglądach lub możliwościach. Wtedy pytanie staje się ważne i nie daje spokoju. Każdy następny post i godzina spędzona na forum wydaje się coraz bardziej bez sensu i coraz większą stratą czasu.

>Co poszczególnego każdego z nas motywuje do poświęcenia godziny (kilku godzin) na udzielanie się w dyskusji?

Na razie na to nie odpowiem. Chciałbym by pojawiły się jakieś ciekawe komentarze, z którymi będę mógł zestawić swoje motywacje. Zapewne są inne niż pozostałych użytkowników forum i dla większości całkowicie abstrakcyjne i niezrozumiałe. Dlatego nie będę się wyrywał pierwszy.

> Czy może po prostu chodzi o zajęcie czymkolwiek swojego znudzonego umysłu?

W moim przypadku z pewnością nie, wkładam dużo serca w to co piszę i choć staram się łączyć przyjemne z pożytecznym i czasami też się rozluźniam i przekomarzam "dla sportu", to jednak nie mogę powiedzieć o sobie, że piszę z nudów.

>Sądzę, że zasadniczym powodem forumowania jest potrzeba podzielenia się swoimi przemyśleniami, a
>korzyść z wypełnienia tego pragnienia polega nie tylko na uczuciu ulgi po "wyrzuceniu z siebie", ale
>również, choć nieraz niezamierzone - uściślenie swoich poglądów.

Zgadzam się! Przez kilkadziesiąt lat wszystko co działo się w mojej głowie, było tylko moje. Nigdzie nie zapisane, nie sprecyzowane, bez możliwości dotarcia do tego innych osób i poddania krytyce. Wielką zaletą pisania publicznego w internecie jest właśnie możliwość uściślenia i doprecyzowania swoich własnych poglądów. Ale to tylko jedna z wielu korzyści.

>Mało bowiem komu udaje się słownie, bez pomocy papieru czy komputera skonstruować wywód logicznie
>poprawny, wyrażający to, co "chcę powiedzieć".

Zgadzam się, dopiero spisanie swoich myśli, nadaje im pewien konkretny wymiar, wcześniej są tylko bezpostaciowymi przebłyskami impulsów energii elektrycznej wewnątrz mózgu. Bezpośrednia rozmowa też ma swój urok i piękno, ale to jednak nie to samo i trzeba mieć z kom rozmawiać, a to bardzo trudne. Ja od dziecka nie miałem z kim rozmawiać o tym co rzeczywiście zaprzątało mój umysł. Nikt też nie był w stanie udzielać mi odpowiedzi na pytania, które mnie nurtowały.

>Ale na tym nie koniec, gdyż w dalszej kolejności pojawia się szansa stworzona przez odpowiedź, lub jej brak. .....

Mój problem polega na tym, że w odpowiedziach prawie nigdy nie znajduję pogłębienia swoich myśli i omawianego tematu. Albo spotykam się z niezrozumieniem, albo otrzymuję argumenty, które dawno już przeczytałem w książkach i zbiłem w umyśle na różne sposoby. Internetowe polemiki mnie zwyczajnie nudzą, ciągle czekam na swojego "prawdziwego przeciwnika".

> A świat myśli każdego z nas, jest inny, praktycznie niedostępny obcym, a przecież zawiera mnóstwo materiału wartościowego i możliwość poznania choćby niektórych, naogół skrytych za formalnym, oficjalnym sensem wypowiedzi, jego fragmentów daje szansę odniesienia pożytku z forumowania.

To wszystko prawda, ale istnieje pewna przeszkoda, która nie pozwala czerpać korzyści z tej nieprzebranej skarbnicy jaką są cudze umysły. Tą barierą, jest brak uczciwości intelektualnej większości piszących i odwagi cywilnej do pisania tego, co rzeczywiście myślą w najgłębszych pokładach swojego umysłu. Za mało jest indywidualizmu i pisania rozumowego, a za dużo kopiowania poglądów tzw. autorytetów i pisania "pod przynależność". I to nieważne jaką, religijną, partyjną, narodowościową czy jakakolwiek inną. Ludzie poddają się pod poglądy większości lub danej grupy, do której przynależność deklarują. Przez taką "fałszywą lojalność", nie piszą i nie myślą tego co naprawdę podpowiada im rozum i serce, ale co nakazuje źle pojmowany rozsądek.

Polemiki z takimi osobami, z czasem wpędzają w zniechęcenie i powodują chęć powrotu, do krainy książek i własnych myśli, lub też chęć rzucenia się w wir zajęć zawodowych.

Masz już trochę lat i "wolność" jaką daje bycie na emeryturze. Ciekaw jestem Twoich przemyśleń, na temat nie tylko samego pisania na forum, ale w ogóle wysilania się czysto intelektualnego w takiej czy innej postaci. Czy nie lepiej poświęcić czas dla rodziny, na obcowanie z przyrodą, a swoje przemyślenia zostawić tam gdzie są, czyli w głowie.

W czym przejawia się wyższość dzielenia się swoimi przemyśleniami i próby naprawiania świata, nad zwykłym życiem z dnia na dzień, tylko dla siebie i najbliższych?

pozdr.

> Internetowe polemiki mnie zwyczajnie nudzą, ciągle czekam na swojego "prawdziwego przeciwnika".
Skoro internetowe polemiki cię nudzą, to po co bierzesz w nich udział. Jeśli trafi się ktoś, kto jeszcze ma ochotę z tobą polemizować, to go po prostu obrażasz:
Cytat:
www.racjonalista.pl/forum.php/s,202842#w202971

Zamiast szukać tutaj przyjaciół i ludzi którzy podziałają twoje poglądy, albo też ludzi od których możesz się czegoś nowego i ciekawego dowiedzieć.....szukasz tutaj przeciwników. We własnym mniemaniu, masz się za intelektualnego tuza, któremu nikt nie dorasta do pięt....niestety tylko we własnym mniemaniu. I wiem dlaczego internetowe polemiki cię nudzą, bo większość z nas nie podziela twojej wizji świata i twojego światopoglądu. Co daje forum? Tobie nic !!!

---

Religia jest westchnieniem uciśnionego stworzenia, sercem nieczułego świata, jest duszą bezdusznych stosunków. Religia jest opium ludu (K. Marks)

>> Internetowe polemiki mnie zwyczajnie nudzą, ciągle czekam na swojego "prawdziwego przeciwnika".
>Skoro internetowe polemiki cię nudzą, to po co bierzesz w nich udział. Jeśli trafi się ktoś, kto jeszcze ma ochotę z tobą polemizować, to go po prostu obrażasz:

ten post , który z taką "uczciwością" sobie skróciłeś, wybierając to co Ci pasowało, dobrze obrazuje postępowanie osób, które nie mają zamiaru myśleć i pisać obiektywnie.
Tak, starałem się dobitnie pokazać makusiowi, że dyskusja z nim jest bezcelowa. Ale wskazałem mu dlaczego i dałem możliwość naprawy swojej błędnej postawy.

Napisałem wyraźnie, gdzie leży przyczyna bezsensu dyskusji z wieczorkiem:
Cytat:

Zamieściłem jego słowa, które dobitnie potwierdzały prawdziwość i logiczność mojego osądu.
Powiedz mi lotrek jak można prowadzić inteligentną dyskusję z kimkolwiek jeśli w tak oczywisty i bezwzględny sposób kłamie i oszukuje jak wieczorek. Przecież napisał:

Cytat:

Znajdź mi "wielki obrońco makusia" chociaż jedno moje zdanie w całej mojej historii internetowej na wszystkich możliwych forach, gdzie napisałem coś, co pozwala na taki osąd w stosunku do mnie jak to przedstawił wieczorek. Wielokrotnie i przy najróżniejszych okazjach powtarzałem, że nikomu w nic nie wierze, że posługuję się tylko rozumem i prawdopodobieństwem, nawet przez myśl mi nigdy nie przeszło, by używać w dyskusji argumentów opartych na objawieniach czy jakich świętych sekretach. Taki sposób dyskusji jest po prostu dla mnie obrzydliwy i ze wstydu bym się zapadł pod ziemię, gdybym miał posługiwać się taką argumentacją. Jeśli makuś tego nie zauważył, to albo jest bardzo ograniczony umysłowo, albo wybitnie cyniczny i z premedytacją chce stworzyć obraz kogoś kim nie jestem. To co mu napisałem, to i tak było zbyt łagodne w stosunku do tego co On wyprawia komentując moje posty.

>Zamiast szukać tutaj przyjaciół i ludzi którzy podziałają twoje poglądy, albo też ludzi od których możesz się czegoś nowego i ciekawego dowiedzieć.....szukasz tutaj przeciwników.

Widzę, że jesteś równie wybitnym analitykiem cudzych wypowiedzi i równie ambitnie dążysz do "uczciwości" w swoich komentarzach jak i wieczorek. O "przeciwnikach" pisałem w pewnym szczególnym kontekście, który chyba był dla Ciebie zbyt trudny. Dlaczego dochodzisz do wniosku, że powinienem szukać przyjaciół tu na forum? Gdzie są niby Ci ludzie podzielający moje poglądy? Bez przyjaciół obywam się całe życie i nie odczuwam potrzeby ich posiadania.Nie spotkałem nigdy ani jednego, który by podzielał moje poglądy, więc o czym ta mowa. A szukanie kogoś kto potrafi zrozumieć moje wypowiedzi i następnie wskazać w nich błędy, to zupełnie naturalny odruch. Tylko w ten sposób można się rozwijać, gdy ktoś pokaże Ci co robisz lub analizujesz błędnie. Do tej pory nikt mi nie wykazał błędu w logicznej argumentacji, co w tym dziwnego że szukam osób, które będą potrafili to zrobić.

> We własnym mniemaniu, masz się za intelektualnego tuza, któremu nikt nie dorasta do pięt....niestety tylko we własnym mniemaniu. I wiem dlaczego internetowe polemiki cię nudzą, bo większość z nas nie podziela twojej wizji świata i twojego światopoglądu. Co daje forum? Tobie nic !!!
>

Takie wypowiedzi jak ta powyżej, z pewnością nie mogą mi niczego "dać". Upewniam się jednak co do tego, że osoby tu piszące są zaskorupione w swoim "myśleniu grupowym" i nie spotkam tu człowieka, który potrafi "na białe powiedzieć - białe, a na czarne, że jest czarne".

pozdr.

>Znajdź mi "wielki obrońco makusia" chociaż jedno moje zdanie w całej mojej historii internetowej na wszystkich możliwych forach, gdzie napisałem coś, co pozwala na taki osąd w stosunku do mnie jak to przedstawił wieczorek. Wielokrotnie i przy najróżniejszych okazjach powtarzałem, że nikomu w nic nie wierze, że posługuję się tylko rozumem i prawdopodobieństwem, nawet przez myśl mi nigdy nie przeszło, by używać w dyskusji argumentów opartych na objawieniach czy jakich świętych sekretach.
Mówisz i masz...z twojej polemiki z Vytautasem:
Cytat:
Cytat:
Jako przeciwnikowi teorii ewolucji co ci pozostało, jak nie wiara w objawienia, czy w jakieś święte sekrety. Tylko rozum wtedy do niczego ci nie jest potrzebny, ani rachunek prawdopodobieństwa.I nie musisz o tym pisać, intencje są doskonale czytelne.

>Upewniam się jednak co do tego, że osoby tu piszące są zaskorupione w swoim "myśleniu grupowym" i nie spotkam tu człowieka, który potrafi "na białe powiedzieć - białe, a na czarne, że jest czarne".
Gratuluje dobrego samopoczucia i wcale ci się nie dziwie, jeśli na całym tym forum, tylko ty znasz się na kolorach.

---

El sueño de la razón produce monstruos

>We własnym mniemaniu, masz się za intelektualnego tuza, któremu nikt nie dorasta do pięt....niestety tylko we własnym mniemaniu.
Ze mną przegrał z kretesem. Skoro dalej szuka przeciwnika, to najwidoczniej chce kogoś mniej wymagającego, żeby sobie poprawić samopoczucie...

>otrzymuję argumenty, które dawno już przeczytałem w książkach i zbiłem w umyśle na różne sposoby. ... ciągle czekam na swojego "prawdziwego przeciwnika".

Myślenie opisał Platon jako rozmowę duszy z samą sobą. To my sami jesteśmy przeciwnikami w tym sporze. Czekania na Godota nie nazwałbym myśleniem.

>>otrzymuję argumenty, które dawno już przeczytałem w książkach i zbiłem w umyśle na różne sposoby. ... ciągle czekam na swojego "prawdziwego przeciwnika".
>Myślenie opisał Platon jako rozmowę duszy z samą sobą. To my sami jesteśmy przeciwnikami w tym sporze. Czekania na Godota nie nazwałbym myśleniem.

Tylko, że ja nie wierzę w żadną duszę, więc o co Ci chodzi w tym komentarzu?

pozdr.

>>>otrzymuję argumenty, które dawno już przeczytałem w książkach i zbiłem w umyśle na różne sposoby. ... ciągle czekam na swojego "prawdziwego przeciwnika".
>>Myślenie opisał Platon jako rozmowę duszy z samą sobą. To my sami jesteśmy przeciwnikami w tym sporze. Czekania na Godota nie nazwałbym myśleniem.
>Tylko, że ja nie wierzę w żadną duszę, więc o co Ci chodzi w tym komentarzu?

Nie trzeba Platona brać dosłownie. Wyobraź sobie, że jakiś jego dialog, powiedzmy Obronę Sokratesa, zamieniasz na monolog, że cały jego wywód snuje tylko jedna osoba. Mamy te same założenia, argumenty, konkluzje. Weź też pod uwagę, że Platon swoim przemyśleniom nadał formę dialogu, że forma dialogu to jedynie literacki chwyt. I właśnie tego rodzaju monolog, rozmowę duszy, nazwał myśleniem. I nie sądzę, aby myśląc czekał na kogokolwiek, tak jak ty.

>... Weź też pod uwagę, że Platon swoim przemyśleniom nadał formę dialogu, że forma dialogu to jedynie literacki chwyt. I właśnie tego rodzaju monolog, rozmowę duszy, nazwał myśleniem. I nie sądzę, aby myśląc czekał na kogokolwiek, tak jak ty.

Teraz to już w ogóle Cię nie rozumiem. Że niby ja "myśląc - czekam", to chyba jakieś nieporozumienie. Niczego takiego nie sugerowałem.

pozdr.

>Teraz to już w ogóle Cię nie rozumiem.
Czyżby kolejny "prawdziwy przeciwnik" Cię przerósł?

>>... Weź też pod uwagę, że Platon swoim przemyśleniom nadał formę dialogu, że forma dialogu to jedynie literacki chwyt. I właśnie tego rodzaju monolog, rozmowę duszy, nazwał myśleniem. I nie sądzę, aby myśląc czekał na kogokolwiek, tak jak ty.
>Teraz to już w ogóle Cię nie rozumiem. Że niby ja "myśląc - czekam", to chyba jakieś nieporozumienie. Niczego takiego nie sugerowałem.

Gdybyś był sprytniejszy najpierw przeczytał byś sztukę Samuela Becketta "Czekając na Godota" a dopiero później próbował zrozumieć wypowiedz Diogenesa. Ty natomiast nie dość, ze jej nie czytałeś to nawet nie masz pojęcia o jej istnieniu i stąd nieporozumienie.

---

?/!

>>>otrzymuję argumenty, które dawno już przeczytałem w książkach i zbiłem w umyśle na różne sposoby. ... ciągle czekam na swojego "prawdziwego przeciwnika".
>>Myślenie opisał Platon jako rozmowę duszy z samą sobą. To my sami jesteśmy przeciwnikami w tym sporze. Czekania na Godota nie nazwałbym myśleniem.
>Tylko, że ja nie wierzę w żadną duszę, więc o co Ci chodzi w tym komentarzu?

Nie trzeba w nic wieżyc by zrozumieć Platona. Przede wszystkim trzeba myśleć, użyć rozum i zdolności poznawczych.
W tym przypadku należało by najpierw sprawdzić jak Platon definiuje dusze.

---

?/!

Gdy trafiam na post, z którym zgadzam się co najmniej w 3/4, daję "+" i ew. wyjaśniam, co uważam za błąd. Gdy treść budzi sprzeciw, polemizuję, lub pomijam. Ale co zrobić w przypadku, gdy zamiast przekonania o błędzie lub prawdziwości, powstają wątpliwości, jeden spotęgowany znak zapytania?
>... próbują nawiązać kontakty z osobami o konkretnych poglądach lub możliwościach...
Zastanawia mnie określenie "osoba o konkretnych poglądach" - czy może zaplątałeś się w swoich wyjaśnieniach i jako pozytywny wzór przyjąłeś kogoś, kto ma w mózgu beton? Mnie określenie "konkretne poglądy" kojarzy się fatalnie! Obawiam się, że powstaje konieczność założenia nowego wątku.
>... swoje motywacje. Zapewne są inne niż pozostałych użytkowników forum i dla większości całkowicie abstrakcyjne i niezrozumiałe...
Inne napewno, ale dlaczego "zapewne niezrozumiałe"? Zapewne - a więc tylko przypuszczasz, a przecież chyba łatwo jest uzyskać z dużym prawdopodobieństwem wiedzę o stopniu zrozumienia tekstu?
>... spotykam się z niezrozumieniem, ...
Podejrzewam, że pełne zrozumienie jest możliwe tylko między osobnikami bezmyślnymi, lub po "uzgodnieniu" schematu, czy konwencji, przy częściowej rezygnacji ze swobody i niezależności.
> ciągle czekam na swojego "prawdziwego przeciwnika".
Sądzę, że jest to w dużej mierze twój błąd, że należy wyrobić sobie możliwie bliski rzeczywistości pogląd na sposób myślenia rozmówcy, stworzyć na tej podstawie schemat (konwencję) przekazu, a dopiero jeśli ta okaże się możliwą do zaakceptowania przez obu dyskutantów, usiłować w jej formułach zawrzeć swoje zdanie. Ludzie zbyt różnią się jeden od drugiego, by można było oczekiwać zrozumienia bez takich zabiegów. Oczywiście da to w efekcie coś w rodzaju wspomnianego przez ciebie dalej "braku uczciwości intelektualnej".
>... Ciekaw jestem Twoich przemyśleń, na temat nie tylko samego pisania na forum, ale w ogóle wysilania się czysto intelektualnego w takiej czy innej postaci.
Jeśli to jest pytanie, to jest ono zbyt ogólnikowe, aby zdobyć się na sensowną odpowiedź.
>Czy nie lepiej poświęcić czas dla rodziny, na obcowanie z przyrodą, a swoje przemyślenia zostawić tam gdzie są, czyli w głowie.
Nie jest lepiej. Musimy mieć czas i na jedno i na drugie.

---

Stach M. G.

>Gdy trafiam na post, z którym zgadzam się co najmniej w 3/4, daję "+" i ew. wyjaśniam, co uważam za błąd.

   Mam teraz dość podobny problem z Twoim postem - zgadzam się prawie w 99% co do ogólnej jego treści, sensu poszczególnych tez oraz dość życzliwego klimatu argumentacji, ale wyważone zdanie:
>Podejrzewam, że pełne zrozumienie jest możliwe tylko między osobnikami bezmyślnymi, lub po "uzgodnieniu" schematu, czy konwencji, przy częściowej rezygnacji ze swobody i niezależności....
   ... w kontekście kategorycznej konkluzji podsumowującej:
> Musimy mieć czas i na jedno i na drugie...
   ... zupełnie zburzyło mój impresjonistyczny pogląd na równowagę w tym tekście, jako całości.

   Powodem jest, być może, moja irracjonalna(?) awersja do sformułowań czegoś nakazujących lub autorytatywnie definiujących, co jest dobre dla "wszystkich".

   Nie ulegnę jednoprocentowej sugestii, choć mam inny pogląd na dysponowanie swoim czasem i samorealizację intelektualną.

>...z Twoim postem -... życzliwego klimatu argumentacji, ...
Ten urywek nasuwa przykre refleksje. Życzliwość wyrażająca się w usiłowaniu zrozumienia motywów w ich pełnej złożoności powinna być - i to nie tylko na forum - normą w stosunkach między ludźmi. Zaprzeczeniem tego jest nastawienie, że każdego należy "na wszelki wypadek" traktować jako wroga, który przy każdej nadarzającej się okazji będzie usiłował mi szkodzić, lub przynajmniej okazać swą przewagę, wyższość. Podkreślenie pozytywnego nastawienia widocznego w moim postcie sugeruje, że postrzegasz to jako sytuację wyjątkową, godną podkreślenia. To byłoby przygnębiające tym bardziej, że mam ambicję, by takie podejście do innych było nie funkcją emocji, lecz stanem naturalnym, zgodnym zresztą z racjonalnym pojmowaniem świata - jak oddychanie. Staram się, by pisać po prostu to, co myślę, nie oglądając się na jakiwkolwiek względy, czy ktoś mi wymyśla, czy prawi komplementy. Natomiast swoje myślenie próbuję uformować tak, by nie zawierało śmiecia nierozumnych pretensji, fobii, uprzedzeń itp. Jeśli to się powiedzie, pozytywne nastawienie do świata będzie niekontrolowanym odruchem, który nie zależy od życzliwości nie zasługującej w tej sytuacji na wzmiankę.

---

Stach M. G.

>>...z Twoim postem -... życzliwego klimatu argumentacji, ...
>Ten urywek nasuwa przykre refleksje. Życzliwość wyrażająca się w usiłowaniu zrozumienia motywów w ich pełnej złożoności powinna być - i to nie tylko na forum - normą w stosunkach między ludźmi.
   Napisałem, że zgadzam się w sensie: akceptuję i pochwalam taki klimat dyskusji, choć nie zawsze na taki mam chęć z różnych względów z czego głównym jest moja mała spolegliwość.

>Zaprzeczeniem tego jest nastawienie, że każdego należy "na wszelki wypadek" traktować jako wroga...
   Można też jako rywala, konkurenta, współzawodnika, kontrpartnera... co byłoby uzasadnione "genetyką stadną" człowieka.

>...przy każdej nadarzającej się okazji będzie usiłował mi szkodzić, lub przynajmniej okazać swą przewagę, wyższość.
   To naturalne zachowanie pozwalające ustalać hierarchię w stadzie.

>Podkreślenie pozytywnego nastawienia widocznego w moim postcie sugeruje, że postrzegasz to jako sytuację wyjątkową, godną podkreślenia.
   Owszem, z tytułu nieczęstego jej występowania, lecz z pełną sympatią, jw.

>Staram się, by pisać po prostu to, co myślę, nie oglądając się na jakiwkolwiek względy, czy ktoś mi wymyśla, czy prawi komplementy.
   Mnie się to rzadziej udaje.

>Natomiast swoje myślenie próbuję uformować tak, by nie zawierało śmiecia nierozumnych pretensji, fobii, uprzedzeń itp.
   Czasami też próbuję.

>Jeśli to się powiedzie, pozytywne nastawienie do świata będzie niekontrolowanym odruchem, który nie zależy od życzliwości nie zasługującej w tej sytuacji na wzmiankę.
   Dla mnie racjonalnym nastawieniem do świata jest postawa czujności z jednoczesnym, podświadomym przekonaniem, że z większością spraw sobie poradzę, a co do reszty... luuuzik.

   Szkoda, że nie odniosłeś się do sedna mojego postu zawartego w tym:
> Musimy mieć czas i na jedno i na drugie...
   ... zupełnie zburzyło mój impresjonistyczny pogląd na równowagę w tym tekście, jako całości.

   Powodem jest, być może, moja irracjonalna(?) awersja do sformułowań czegoś nakazujących lub autorytatywnie definiujących, co jest dobre dla "wszystkich"....
   ... ale przecież, wbrew temu co Ty napisałeś a ja wytłuściłem - "niczego nie musimy".

>To naturalne zachowanie pozwalające ustalać hierarchię w stadzie.
Jeśli zdanie to ma wyrażać akceptację wszystkiego co jest "naturalne", muszę zaprotestować. Kultura oznacza okiełznanie naturalnych odruchów, ich tłumienie w sytuacji, gdy sprzeciwiają się naszemu etosowi, a nasilenie ocenianych pozytywnie.
>... "niczego nie musimy".
Musimy, jeśli chcemy być ludzcy.

---

Stach M. G.

>>To naturalne zachowanie pozwalające ustalać hierarchię w stadzie.
>Jeśli zdanie to ma wyrażać akceptację wszystkiego co jest "naturalne", muszę zaprotestować.
   Odniosłem się do zachowań służących ustalaniu hierarchii w stadzie, nie pisałem o akceptacji "wszystkiego" co naturalne.

>Kultura oznacza okiełznanie naturalnych odruchów, ich tłumienie w sytuacji, gdy sprzeciwiają się naszemu etosowi, a nasilenie ocenianych pozytywnie.
   Nie bardzo wiem, jak się odnieść bez sprecyzowania "etosu", oraz "odruchów ocenianych pozytywnie"... przez kogo?

>>... "niczego nie musimy".
>Musimy, jeśli chcemy być ludzcy.
   Znowu operujesz ogólnikami utrudniającymi zrozumienie - zakładasz, że ktoś coś chce en masse... ja zakładam, że każdy osobnik ma swoje "chcenia", różniące się (czasami znacznie) od "chceń" większości i wolno mu je realizować, jeśli robi to bez szkody dla czyjejś wolności. W Twoim rozumieniu unifikacji(?) ja "ludzki" nie chcę być i nie jestem.
   Muszę tylko myśleć i pamiętać, że nic więcej nie muszę.

Przez dłuższy czas pisałam na forum, po pewnym momencie znudziło mi się i zaglądałam raz na miesiąc, a od niedawna doszłam do wniosku, że warto poświęcić trochę czasu na przemyślenia. Nie musimy być ciągle zalatani, nie myśląc o sprawach ważnych i mniej ważnych. Kiedy wchodzę na forum to tematy do moich codziennych przemyśleń znajdują się na pierwszej stronie, wybieram te które mnie interesują, a jeśli chcę rozwijam je odpowiedzią. W okresie, kiedy nie zaglądałam na forum miałam mniej pomysłów na to o czym mogę sobie porozmyślać, a teraz cieszę się, że nie marnuję czasu na łążenie po internecie, bo usadawiam się od razu na forum.

---

"Bez bogów można żyć normalnie. BEZ ROZUMU - NIE!" Drobner

Hm u mnie jest tak że nie mam z kim podyskutować za bardzo, a wiadomo dyskusje uczą, pokazują, naprowadzają czasem stwarzają okazję do przemyśleń. Im więcej umysłów i sposobów patrzenia na świat tym bardziej okazuje się ze nasza postawa nie jest "jedyna i słuszna" a jeśli jest to są tez inne. Ludzie i ich przemyślenia są ciekawi.
Co jest zresztą bardziej pożyteczne i racjonalne jak nie samorozwój i doskonalenie?

Forum to Hyde Park z funkcją "over!".
.

>...jaką korzyść ma biorący udział w forum?

   Bardzo lubię widzieć swoje literki napisane publicznie - strasznie mądry wtedy się Jurusiowi wydaję.
   A jak jeszcze z sensem się uda, to... hoho!

>>...jaką korzyść ma biorący udział w forum?
>   Bardzo lubię widzieć swoje literki napisane publicznie - strasznie mądry wtedy się Jurusiowi wydaję.
>   A jak jeszcze z sensem się uda, to... hoho!
>
Ze mna jest dokladnie tak samo , zwlaszcza ze nie jestem Polka, ze na forum jestem w ogóle pierwszy raz (jakos nie bylam tym zainteresowana), dziwne - chyba tak .A teraz to mi sie ba..ardzo podoba .

>   A jak jeszcze z sensem się uda, to... hoho!

Ho! Ho! Panie, tego..., Panie..., o czym ja tu chciałem? ??????
Już wiem!!!!
Gdzie Adamiaku są nasze Muzy niegdysiejsze i Zbysław Stetryczały?
Jakoś chce mi się mniej, niż więcej, ale kiedyś to ho! ho! Panie tego...

>>   A jak jeszcze z sensem się uda, to... hoho!
>Ho! Ho! Panie, tego..., Panie..., o czym ja tu chciałem? ??????
>Już wiem!!!!
>Gdzie Adamiaku są nasze Muzy niegdysiejsze i Zbysław Stetryczały?

   Muz nam przybyło i to nadobnych wielce, Witwosiu Zagubiony, a o Tetryków u źródeł się dopytuj.

>Jakoś chce mi się mniej, niż więcej, ale kiedyś to ho! ho! Panie tego...

   Bez Ciebie tu nie ma kto rymami częstochowskimi Poezji kalać...

>>Gdzie Adamiaku są nasze Muzy niegdysiejsze i Zbysław Stetryczały?
>   Muz nam przybyło i to nadobnych wielce, Witwosiu Zagubiony, a o Tetryków u źródeł się dopytuj.
>>Jakoś chce mi się mniej, niż więcej, ale kiedyś to ho! ho! Panie tego...
>   Bez Ciebie tu nie ma kto rymami częstochowskimi Poezji kalać...

Mówisz? Muz ci u nas dostatek? A gdzie moja boska Aoede, znana tutaj Awitu?
Ale co tam. Napijmy się z tego źródła, Hipokrene zwanym. Tego co swym kopytem uskrzydlony Pegaz wywołał. Kalajmy więc na częstochowską modłę, wszystko i wszystkich.
Byle nie po, ani dla belvedere.

Panie tego...no, no...szacuneczek.

>>   Bez Ciebie tu nie ma kto rymami częstochowskimi Poezji kalać...
>Mówisz? Muz ci u nas dostatek? A gdzie moja boska Aoede, znana tutaj Awitu?
   Piszesz, że "Twoja" i pytasz, gdzie ona...???

>Kalajmy więc na częstochowską modłę, wszystko i wszystkich.
   Jasne, Częstochowa chyba tylko po to wymyślona.

>Byle nie po, ani dla belvedere.
   Oj, proń'cie boże!- Jak mawiają starzy Eskimosi.

>Panie tego...no, no...szacuneczek.
   Ty już tam, hm... nie "graj" tyle, Witwosiu...

Warto przeczytać wyniki ankiety www.racjonalista.pl/forum.php/s,197458#w207538
>Zastanawiałem się nad tym nieraz, gdyż zdarza mi się zaniedbać na rzecz forum inne zajęcia
To wyjaśnia dlaczego w piękne niedzielne południe pisujesz posty

Korzyści to poznanie cudzych poglądów, okazja do weryfikacji własnych, przyjemność obserwowania zgrabnych dyskusji (nawet gdy nie bardzo wiem o co chodzi) jak te Teresy i Andrzej51.

>Proponuję zastanowienie się nad tym, jaką korzyść ma biorący udział w forum?

Podejrzewam, że ultymatywne jest tutaj to samo, co skłania pieska do podnoszenia łapki pod drzewkiem, słowika do trelów, a turystę do rycia glifów na drzewach i skałach bądź zasłaniania sobą najpiękniejszych fragmentów pejzażu na zdjęciach.
Summa summarum: nomina stultorum scribuntur ubique locorum Reszta to jeno licentia poetica, czyli jak mawiał nieboszczyk Freud, racjonalizacja.

>Podejrzewam, że ultymatywne jest tutaj to samo, co skłania pieska ....
>Summa summarum: nomina stultorum scribuntur ubique locorum
W żaden sposób nie mogę dopatrzyć się związku między tymi dwoma zdaniami. Przrecież np. gdy piesek (nie musi być głupi) nasika, to podobieństwo do napisania imienia jest wątpliwe, a przy tym jedno drzewko, czy słup, to nie wszystkie miejsca. A przy okazji: locorum to chyba 2-gi przypadek liczby mnogiej od locus. Czy to napewno poprawna łacina?

---

Stach M. G.

>Proponuję zastanowienie się nad tym, jaką korzyść ma biorący udział w forum?

Ponad rok temu wpisałem się na Listę Ateistów i zaglądnąłem do wątku "Komentarze do Listy Ateistów i Agnostyków".
Przeczytałem piękne wypowiedzi less-a, Pan Tau-a, Andrzeja.51 i ... zostałem na forum.

Poznałem następnych fantastycznych ludzi, zaimponowała mi ich wiedza i erudycja. Rozsmakowałem się w czytaniu wypowiedzi ludzi mądrych, piszących ciekawie, z pasją o rzeczach prostych i trudnych, poważnych i śmiesznych.
To wielka frajda mieć w zasięgu ręki takich ludzi.

Ja sam, będąc człowiekiem raczej przeciętnym, czuję się fajnie mogąc powiedzieć (sobie) "i ja należę do tej rodziny".
A już zupełnie niesamowite jest to, iż udało mi się nawet zaprzyjaźnić z kilkoma z tych podziwianych przeze mnie osób.

Czyż to nie wystarczający powód aby spędzać czas na forum?!
Niestety, trochę przesadziłem i moja żona zaczęła mieć pretensje o zaniedbywanie rodziny. No cóż, Nunji nie jest racjonalistką i jakoś nie podziela mych zainteresowań. Oczekuje ode mnie "partycypowania w życiu rodzinnym", zapewne żonaci wiedzą co to oznacza.

Tak czy inaczej, będę zaglądał na forum rzadziej ale będę.
Pozdrowienia dla miłych forumowiczów.

---

Pozdrowienia dla wszystkich miłych i rozsądnych tak ateistów jak i teistów piszących na tym forum.

Informacja dla czytających;
minus za powyższą wypowiedź otrzymałem od Roberta Zaweckiego w odwecie za negatywną ocenę jego wypowiedzi w innym wątku.

---

Pozdrowienia dla wszystkich miłych i rozsądnych tak ateistów jak i teistów piszących na tym forum.

>minus za powyższą wypowiedź otrzymałem ...
Po co przejmować się tym? Plus jest wygodną (niestety dla postronnych niewidoczną) formą uznania sensu posta. Jego zaletą jest, że zastępując zdanie "zgadzam się z tobą" nie zajmuje miejsca, nie rozrywa toku kolejnych polemik. Do czego ma slużyć "minus" nie wiem, ale przecież to zabawa.

---

Stach M. G.

>Do czego ma slużyć "minus" nie wiem, ale przecież to zabawa.
Świadome krzywdzenie drugiego człowieka i mściwość jest dość specyficzną zabawą, dostępną jedynie nielicznym. Takimi ludźmi gardzę - to najniższy rodzaj człowieka.
Odczułem to na własnej skórze w zeszłym roku.

Pozdrawiam - Zbyszek

---

Prawda jest jedna.

>>Do czego ma slużyć "minus" nie wiem, ale przecież to zabawa.
>Świadome krzywdzenie drugiego człowieka i mściwość jest dość specyficzną zabawą, dostępną jedynie nielicznym. Takimi ludźmi gardzę - to najniższy rodzaj człowieka.
>Odczułem to na własnej skórze w zeszłym roku.
No to nici z zięcia...

>No to nici z zięcia...
Oooo - zaskoczyłeś mnie!!!

Pozdrawiam - Zbyszek

P.S: A zięciem pewnie zostanie...

---

Prawda jest jedna.