W jednym człowieku żyją przekonania, które pomimo zupełnej różnorodności mają ten sam przedmiot, tak że trzeba znów z tego wyciągnąć wniosek o istnieniu różnych podmiotów w tym samym człowieku.

Franz Kafka

Logika klasyczna odrzuca sprzeczność. Normalny człowiek stara się unikać sprzeczności. Ktoś, kto często i radykalnie zmienia swe poglądy, traci wiarygodność. Również od strony psychologicznej sprzeczność wprawia nas na ogół w zakłopotanie. L. Festinger (i wielu za nim) w swej teorii dysonansu poznawczego uważa, że żywienie sprzecznych przekonań działa jako kara (przykrość) i jest powodem do poszukiwania wyjścia z tej opresji poprzez np. przyjmowanie dodatkowych założeń, bagatelizowania jednego ze składników sprzeczności lub przez zmianę jednego z przekonań. W każdym razie remedium na przeżywanie sprzeczności przekonań bywa najczęściej zmiana w zbiorze przekonań.

Stanowisko Kafki w tej sprawie jest radykalniejsze, a jego konsekwencje - kłopotliwe. Jednostkowy człowiek (jeden podmiot żywiący przekonania) nie może jego zdaniem żywić sprzecznych przekonań. Jeśli coś takiego zachodzi, Kafka wyciąga z tego wniosek o istnieniu różnych podmiotów w tym samym człowieku. Mówiąc o wielości podmiotów w tym samym człowieku dotykamy problemu schizofrenii.

Ludzie często zmieniają przekonania.. Zmieniają opcje polityczne, religijne, emocjonalne.

Czy jesteśmy bardziej schizoidalni niż nam się wydaje?

Czy jest gorzej niż w piosence Osieckiej o snujących się po ulicach okularnikach?

www.youtube.com/watch?v=WOXRCnxMsc8

Może to schizofrenicy?

> Logika nie zajmuje się prawdą materialną zdań.
Ale jak stwierdzimy, że prawdą jest, iż odciski palców na nożu,którym dokonano zbrodni należą do Nowaka, to wyciągamy logiczny wniosek, że Nowak zabił. Jeśli oczywiście inne okoliczności też na to wskazują. Bo miał motyw, bo nie ma alibi, bo ktoś go widział w pobliżu miejsca zbrodni, bo przedmioty należące do ofiary znaleziono w jego mieszkaniu. Itp.
> Czy przekonanie, że Meksyk jest stolicą Meksyku, mamy
Mamy. W podświadomości. Jak nas ktoś zapyta jakie miasto jest stolicą Meksyku, to je wydobędziemy i odpowiedzi prawidłowej udzielimy. A może nie tyle w podświadomości co w tzw. pamięci trwałej. Stanowi to naszą wiedzę. Z geografii Ameryki Śr. Wydaje mi się więc iż pamięć trwała to coś innego niż podświadomość, która może być wymysłem jeno Freuda.

>Co wszystko? Może świadczyć, tak jak Ty mniemasz, że jestem pyszna. Albo, że lubię się z Tobą podroczyć.

   Droczyć, to się może ze mną Big. Zatem do droczenia ze mną tak Ci daleko, jak z tego forum do Boga.

Dla zdrowotności proponuję także, abyśmy się omijały. Przynajmniej przez czas jakiś.

---

"Internet jest takim nieco przerażającym zapisem zdygitalizowanego, zbiorowego ego ludzkości. Jest tam wszystko, co się w ludzkim umyśle lęgnie-to, co najwznioślejsze, i to, co najbardziej podłe". W. Eichelberger.

>Ja nie mówię o czyimś przekonaniu tylko o obiektywnym istnieniu, niezależnie od przekonań.

Ja mówię o przekonaniach, bo tak rozumiem temat naszej rozmowy. Dysonans poznawczy dotycz sprzecznych wniosków i przekonań, a nie sprzecznych "obiektywnych istnienień".
Byłem na pogrzebie dziadka, widziałem zamkniętą trumnę ale są osoby, które go widziały żywego. Jarosław tweirdzi, że w trumnie nie było brata, a inni mówią, że Lech tam był. Sprzeczne wnioski - jezeli takie moga się pojawić - są dysonansem poznawczym.

Możliwość utrzymania tych sprzecznych informacji bez uciekania od wątpliwości jest moim zdaniem ważną umiejętnością. Łatwo pomylić racjonalizm z racjonalizacją (mechanizm obronny) i np. tym sposobem zamienić przekonanie "Bóg istnieje" w przekonanie "Bóg nie istnieje". Chrześcijanin jest jednak o tyle bliższy prawdy, że nazywa swoje przekonanie wiarą, a racjonalizujący - obiektywnym faktem.

>wyciągamy logiczny wniosek, że Nowak zabił.

Logiczna teoria wynikania gwarantuje jedno: przejście od prawdziwych przesłanek do prawdziwych wniosków. Prawdę przesłanek ustala się metodami nie należącymi do logiki (np. badania genetyczne, daktyloskopijne, świadkowie, itd.)

>Wydaje mi się więc iż pamięć trwała to coś innego niż podświadomość...

Nie ulega wątpliwości. Pamięć nazwiska nie ma chyba wiele wspólnego z podświadomością Freuda czy Junga. Tym niemniej problem zbioru przekonań pozostaje. Mielibyśmy zbiór zapamiętanych w pamięci trwałej zdań i wśród tych zdań zawarty byłby zbiór naszych przekonań. Czym różni się więc zdanie Istnieją krasnoludki. od zdania Meksyk jest stolicą Meksyku.? Co sprawia, że pierwsze nie jest, a drugie jest naszym przekonaniem?

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>nie mówię o czyimś przekonaniu tylko o obiektywnym istnieniu, niezależnie od przekonań. Madagaskar istnieje obiektywnie, niezależnie od tego, czy ktoś jest o tym przekonany czy nie.

Wiara w obiektywność (bez obserwatora) to tyle, co wiara w boga, diabła, materię, itp.

>Bóg jest, albo Go nie ma.

Pod warunkiem, że termin bóg ma sens. A to jest wysoce wątpliwe. Chyba że ktoś naiwnie sądzi, że kosmos to mniej więcej tyle, co but w rękach szewca zwanego bogiem.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

> Dla zdrowotności proponuję także, abyśmy się omijały.
Mnie kontakt z Tobą na zdrowie nie szkodzi. Lubię nawet Twoje kąśliwe uwagi. Natomiast nie będę się narzucała, jak ktoś sobie nie życzy.
Au revoir!

> bo tak rozumiem temat naszej rozmowy.
Ale my tu z diogenesem trochę zboczyliśmy od tematu.
> są osoby, które go widziały żywego
Czemu się nie dziwię. Ja też widziałam JPII żywego. Ale jak umarł, to już go żywego nie widziałam.
> Łatwo pomylić racjonalizm z racjonalizacją
Jeśli uzasadniamy swoje zdanie faktami sprawdzonymi lub ogólnie znanymi, albo potwierdzonymi wynikami badań naukowych to wtedy oczywiście nie racjonalizujemy tylko argumentujemy.
> Chrześcijanin jest jednak o tyle bliższy prawdy, że nazywa swoje przekonanie wiarą
Wiara, w pewnym rozumieniu tego słowa, też powinna się opierać na przekonaniach. Wierzę, że istnieje Madagaskar (chociaż nigdy go nie widziałam na oczy) ponieważ jest wiele relacji, zdjęć, filmów i doniesień w literaturze, które wytwarzają we mnie przekonanie, że taka wyspa istnieje naprawdę, a nie tylko w czyjejś wyobraźni. Jak Atlantyda.
Nie mam natomiast takiego przekonania co do istnienia Boga , ponieważ nie ma tego typu materiału o Bogu. Tak jak i o UFO. Ani o krasnoludkach. Gdyby ktoś wyhodował krasnoludki, albo złapał takiego jednego w pułapkę i pokazał światu to bym uwierzyła.

> Co sprawia, że pierwsze nie jest, a drugie jest naszym przekonaniem?
Dowody. Są zdjęcia Meksyku (stolicy) Cejrowski opowiada o Meksyku (stolicy) Są przewodniki po Meksyku (stolicy). Czyjaś ciocia mieszka w Meksyku (stolicy) i jak przyjeżdża to opowiada o Meksyku ( stolicy). Więc mamy wiele niezależnych i raczej wiarygodnych źródeł potwierdzających istnienie Meksyku jako stolicy kraju o nazwie Meksyk. A o krasnoludkach takich potwierdzeń nie ma. Czasami mój wnuczek mówi mi o krasnoludkach, ale raczej na podstawie jego relacji trudno mi będzie wytworzyć w sobie szczere i pewne przekonanie o ich rzeczywistym istnieniu.

Catfight!

>Catfight!
Catfight is a term for an altercation between two women, typically involving scratching, slapping, hair-pulling
Tylko, że moderator Alicja Duda uparcie twierdzi, że Grabowska nie jest kobietą. A Kopernik była kobietą.

>> Chrześcijanin jest jednak o tyle bliższy prawdy, że nazywa swoje przekonanie wiarą
>Wiara, w pewnym rozumieniu tego słowa, też powinna się opierać na przekonaniach. Wierzę, że istnieje Madagaskar (chociaż nigdy go nie widziałam na oczy) ponieważ jest wiele relacji, zdjęć, filmów i doniesień w literaturze, które wytwarzają we mnie przekonanie, że taka wyspa istnieje naprawdę, a nie tylko w czyjejś wyobraźni. Jak Atlantyda.

Mylisz się. Wiara jest przekonaniem, które z założenia nie musi być oparte na dowodach.

>Mylisz się. Wiara jest przekonaniem, które z założenia nie musi być oparte na dowodach.
Masz rację. Dzieci np. są przekonane o istnieniu krasnoludków tylko na podstawie wmówienia im tego przez dorosłych. Ale też widzą niekiedy krasnale ogrodowe czy w teatrzyku dla dzieci. Co wzmacnia ich wiarę w te miłe kreaturki. Tak samo jest ze świętym Mikołajem. Koronnym dowodem jego istnienia są oczywiście prezenty które pozostawia w pończosze czy innym równie interesującym miejscu. Niektórzy dorośli też są przekonani, że obywatelka pochodzenia Romskiego, dawniej zwana potocznie Cyganką, jest im w stanie, za niewielką opłatą pieniężną, wywróżyć przyszłość. Mało tego! Duża grupa dorosłych osób, będących ogólnie przy zdrowych zmysłach, jest przekonana i wierzy WBREW DOWODOM że katastrofa smoleńska była zamachem ukartowanym przez Tuska i Putina.

Może być tak, że umysł nie zdaje sobie sprawy z tego, iż jego różne przekonania dotyczą tego samego przedmiotu. Przekonania mogą się kształtować na przykład w oparciu o fragmenty jakiejś większej całości prowadząc przez to do różnych wniosków. Ktoś z zewnątrz może tę sprzeczność dostrzegać i opisywać. Nieco inną sytuacją jest ta, kiedy przedmiotem jest na przykład zdrowie- wtedy mogą istnieć dwa lub więcej przekonania, sprzeczne względem siebie, ale w ich ujęciu do zdrowia dążące. Dopiero konfrontacja pomiędzy nimi mogłaby tę sprzeczność wykazać, czego jednak umysł może unikać, nie musi mu zależeć na spójności przekonań, ma inne sposoby aby unikać wewnętrznych konfliktów.

Kto wie, być może rozprawianie o jednym podmiocie w ogóle nie ma sensu, bo są tylko różne myśli i to, co pomiędzy nimi się zachodzi bądź nie zachodzi.

>>>zdania: "Bóg istnieje" i "Bóg nie istnieje" nie muszą być sprzeczne.

Cala Twoja wypowiedz ,można wrazić krócej: jeden wierzy w Boga inny nie i to nie znaczy ze Bóg jest ani ze Boga nie ma. Ale co to ma wspólnego z nauka? Nie wiem.

>>>>zdania: "Bóg istnieje" i "Bóg nie istnieje" nie muszą być sprzeczne.
> Cala Twoja wypowiedz ,można wrazić krócej: jeden wierzy w Boga inny nie i to nie znaczy ze Bóg jest ani ze Boga nie ma. Ale co to ma wspólnego z nauka? Nie wiem.
Wskazany przeze mnie paradoks ma źródło nie w różnicy poglądów, lecz w nieokreśloności, czyli braku jednoznacznej definicji znaczenia słów "istnienie" i "Bóg".

---

Stach M. G.